.
Εισήγηση στην Επιτροπή
Εισαγωγικά, η παρούσα κοινοτική πρωτοβουλία αφορά τη δρομολόγηση μίας σειράς από νομοθετήματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – τα οποία έχουν θεωρητικά ως στόχο την απλοποίηση των διαδικασιών και κανονισμών της, την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και την ασφάλεια της.
Εν τούτοις, είναι γνωστό πως η ΕΕ διακωμωδείται διεθνώς, ως μια γραφειοκρατία που παράγει νόμους και όχι καινοτομία – όπως για παράδειγμα στο θέμα της τεχνητής νοημοσύνης, όπου υπάρχει μεν σχετική οδηγία, αλλά η Κίνα και οι ΗΠΑ έχουν εφαρμογές, τις Deepseek, ChatGPT και Grok, ενώ η ΕΕ όχι.
Επίσης στο παράδειγμα των πράσινων μέτρων, τα οποία είναι μεν από τα πιο δεσμευτικά παγκοσμίως, αλλά η ΕΕ υστερεί στις σχετικές τεχνολογίες – με αποτέλεσμα να έχει επιβάλλει δασμούς στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα της Κίνας, με τους οποίους θα επιβαρυνθούμε εμείς, όταν την ίδια στιγμή διαμαρτύρεται ότι το κάνουν οι ΗΠΑ με τον Trump τώρα, ή πιο πριν ο Biden με τις επιδοτήσεις του Buy American και του IRA.
Ακόμη δε και οι πράσινοι κανονισμοί της ΕΕ, είχαν παραβιαστεί από τη Γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία – με το περίφημο Dieselgate, για το οποίο μόνο η χώρα μας δεν έχει αποζημιωθεί.
Από την άλλη πλευρά, οι οδηγίες της ΕΕ δεν εφαρμόζονται, όπως στην περίπτωση του σιδηρόδρομου στην Ελλάδα – με αποτέλεσμα την τραγωδία των Τεμπών.
Εν προκειμένω, η οδηγία για τη σιδηροδρομική ασφάλεια 2016/798 δεν μεταφέρθηκε στο σύνολό της στην Ελληνική νομοθεσία με το Ν. 5014/2023 λίγο πριν από τα Τέμπη, όπως είχαμε τότε επισημάνει – ειδικά για τα εμπορευματικά δρομολόγια, λόγω και της μεταφοράς όπλων για το ΝΑΤΟ, σε σχέση με τον πόλεμο της Ουκρανίας.
Υπάρχει δε γενικότερα ανοχή της ΕΕ – όπως για τη μη ολοκλήρωση της τηλεδιοίκησης ή των έργων στον βασικό σιδηροδρομικό κορμό της χώρας εδώ και 30 χρόνια.
Το ίδιο στα θέματα δημοκρατίας, όπου η ΕΕ στηρίζει το τρομοκρατικό καθεστώς της Συρίας, με την εξόντωση των μειονοτήτων – την ίδια στιγμή που παραβιάζεται η δυνατότητα συμμετοχής στις εκλογές στη Ρουμανία ή στην Ουκρανία.
Μάλλον λοιπόν η ΕΕ απλά υπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες, όπως εναντίον της Ρωσίας, με μεγάλο κόστος – ενώ αναδεικνύει σε εταίρο την αντιδημοκρατική Τουρκία, η οποία υποστηρίζει το καθεστώς της Συρίας και την επιθετικότητα του Αζερμπαϊτζάν, διατηρεί υπό την κατοχή της τη βόρεια Κύπρο και επιβουλεύεται την εθνική μας κυριαρχία.
Στο θέμα μας τώρα, δεν μπορούμε να αναφερθούμε σε όλα τα νομοθετήματα της πρωτοβουλίας – αλλά επιλεκτικά σε μερικά που έχουν ενδιαφέρον, ξεκινώντας από την απλοποίηση.
Εν προκειμένω, όπως φαίνεται στον κατάλογο του Παραρτήματος, η παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία περιλαμβάνει τα εξής:
(α) Νέες πρωτοβουλίες: 45 στο Παράρτημα Ι που αφορούν απλούστευση, ασφάλεια, ανταγωνιστικότητα και καινοτομία.
(β) Αξιολογήσεις οδηγιών: 37 στο Παράρτημα ΙΙ.
(γ) Εκκρεμείς προτάσεις οδηγιών: 123, αν είναι δυνατόν, 123 στο Παράρτημα ΙΙΙ
(δ) Αποσύρσεις: 37 στο Παράρτημα ΙV και
(ε) Καταργήσεις: 4 στο Παράρτημα V
Τα παραπάνω μόνο ως απλοποίηση δεν ακούγονται – αλλά, αντίθετα, ως μία επιπλέον τεράστια νομοθέτηση.
Γιατί αλήθεια πρέπει η ΕΕ, για παράδειγμα, να νομοθετεί για τους ανελκυστήρες, για την καλή διαβίωση των σκύλων, για την ασφάλεια των παιχνιδιών και όλα τα άλλα που βλέπουμε στο Παράρτημα; Δεν είναι θέμα των κρατών μελών; Πόσο μάλλον αφού δεν υπάρχει μηχανισμός επιβολής, όπως φάνηκε με την οδηγία του σιδηρόδρομου και την τραγωδία στα Τέμπη;
Εδώ πρόκειται για κάτι ανάλογο, με αυτό που έχουμε διαπιστώσει με τα μνημόνια – για συνεχείς μεταρρυθμίσεις με ελλιπή εφαρμογή, με αναποτελεσματικότητα και με αναξιοπιστία. Για μία ασφυκτική γραφειοκρατία.
Στο θέμα της ασφάλειας τώρα, συμφωνούμε με την ενδυνάμωση της αμυντικής ικανότητας της ΕΕ με το ReArm, οπότε και της Ελλάδας – σημειώνοντας βέβαια πως η ΕΕ με τα μνημόνια που μας επέβαλλε, μας ανάγκασε να μειώσουμε τις δαπάνες και να κλείσουμε τις αμυντικές μας βιομηχανίες. Όμως διαφωνούμε ως προς τα εξής:
(α) Ως προς την κατεύθυνση του ReArm. Δηλαδή, την προετοιμασία για πόλεμο με τη Ρωσία, όπου εμείς θεωρούμε πως θα πρέπει να βρεθεί μια ειρηνική λύση – άλλωστε, η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν θέλει να συμμετέχουμε σε στρατιωτική εκστρατεία εκεί.
(β) Δεν πρέπει το ReArm Europe να μεταφραστεί σε μια επιδότηση των βιομηχανιών της Γερμανίας ή της Γαλλίας, για να ξεφύγουν από την κρίση τους – ενώ δεν ξεχνάμε ποιος προκάλεσε τους δύο παγκοσμίους πολέμους. Σίγουρα όχι η Ρωσία.
(γ) Δεν πρέπει επίσης να μεταφραστεί το ReArm Europe σε επιδότηση της Τουρκικής βιομηχανίας – μέσω των συνεργασιών που έχει με Ιταλικές εταιρίες.
(δ) Θα πρέπει να διεκδικήσουμε μεγάλο μέρος συμμετοχής της χώρας μας, τουλάχιστον στα όπλα που χρησιμοποιούμε – δηλαδή, την επαναδραστηριοποίηση της δικής μας αμυντικής βιομηχανίας και
(ε) Η ΕΕ θα πρέπει να εγγυηθεί την προστασία των συνόρων όλων των χωρών της, όπως των δικών μας με την Τουρκία – όχι μόνο αυτών με τη Ρωσία.
Συνεχίζοντας με την ανταγωνιστικότητα, είμαστε πολύ επιφυλακτικοί όταν βλέπουμε νομοθεσίες για την επιτάχυνση της απανθρακοποίησης της βιομηχανίας -καθώς επίσης της διακοπής της παροχής φυσικού αερίου από τη Ρωσία. Κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του κόστους της ενέργειας και στην περαιτέρω αποβιομηχάνιση μας – επίσης της ΕΕ.
Εδώ στηρίζουμε την εισαγωγή του νόμου για το φόρο άνθρακα στις εισαγωγές (Carbon import tax) – ο οποίος διαπιστώνουμε πως είναι ακόμη σε εκκρεμότητα.
Είναι δυνατόν να εισάγουμε προϊόντα από την Τουρκία χωρίς δασμούς, όταν μπορεί να παράγει με λιγνίτη χωρίς τέλη εκπομπών ρύπων και με ρωσικό φυσικό αέριο σε χαμηλές τιμές; Δεν είναι αυτοκτονικό, εάν όχι προδοσία;
Είμαστε αντίθετοι πάντως με τη χρησιμοποίηση των καταθέσεων που εμφανίζεται στις νομοθετικές πρωτοβουλίες – για να χρηματοδοτηθεί είτε το εξοπλιστικό πρόγραμμα Rearm Europe, είτε η επιχορήγηση στην Ουκρανία, είτε το Ταμείο Ανάκαμψης, είτε οι προτάσεις Draghi. Ποιος θα εγγυηθεί για την αποπληρωμή των προγραμμάτων που θα χρηματοδοτηθούν από αυτές τις καταθέσεις;
Τέλος, για την προώθηση της ανταγωνιστικότητας, θα πρέπει απλά να καταργηθούν οι αμέτρητοι περιοριστικοί κανονισμοί της ΕΕ – ενώ στην περίπτωση της χώρας μας, η οποία έχει πολύ χαμηλές επιδόσεις στο δείκτη της οικονομικής ελευθερίας, η υπερφορολόγηση με τα τεκμήρια, με τους ίδιους συντελεστές στις αυξημένες τιμές κλπ.
Στον αγροτικό τομέα τώρα που υποφέρει, εμείς απαιτούμε την εξαίρεση μας από τα πράσινα μέτρα farm-to-fork της ΚΑΠ – τα οποία τελικά πλήττουν την παραγωγή και την τροφική επάρκεια της Ευρώπης όπως και την απασχόληση στην επαρχία.
Το απαιτούμε, επειδή έχουμε πληγεί πέρυσι από πλημμύρες στη βασική γεωργική περιοχή της χώρας – όπου υπάρχουν ανάγκες για έργα επισκευών άνω των 3 δις και για αντιπλημμυρικά, ενώ δεν έχουμε λάβει κάποια αξιόλογη ενίσχυση από την ΕΕ.
Στο μεταναστευτικό, διαβάζουμε με έκπληξη την πρόθεση της ΕΕ να προωθήσει τις επιστροφές παράνομων μεταναστών – κάτι στην πράξη είναι δύσκολο, όπως στην περίπτωση της χώρας μας που το ΣΤΕ θεωρεί μη ασφαλές κράτος την Τουρκία, η οποία όμως αποτελεί εταίρο της ΕΕ. Δεν είναι οξύμωρο;
Πρόκειται γενικά για μια υποκριτική στάση, όταν η ΕΕ δεν χρηματοδοτεί τον φράχτη στα σύνορά μας αλλά, αντίθετα, κέντρα υποδοχής – καθώς επίσης προγράμματα στέγασης και ενσωμάτωσης που λειτουργούν ως μαγνήτης για τους παράνομους μετανάστες. Πρώτα θα πρέπει να δοθεί βάρος στην αποτροπή, όπως στις ΗΠΑ σήμερα και μετά στην επιστροφή.
Κλείνοντας με τον δικαιωματισμό που περιλαμβάνεται στις παρούσες νομοθετήσεις, ήδη κατακρίνεται διεθνώς – ενώ τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στην Ευρώπη, καταργούνται οι σχετικές νομοθεσίες
Γενικά η ισότητα είναι μια έννοια που έχει παρεξηγηθεί και που μπορεί να επεκταθεί καταχρηστικά – όπως στο εάν πρέπει να αναθεωρηθούν πρακτικές της πλειοψηφίας όσο αφορά τα φύλλα, προκειμένου να μην υπάρχουν διακρίσεις όπως υποστηρίζει η μειοψηφία.
Εμείς είμαστε αντίθετοι με τα μέτρα woke – ενώ έχουμε ζητήσει να μας απαντηθεί πόσα χρήματα εισέρρευσαν στην Ελλάδα από την USAID για την υποστήριξη της woke agenda ή ότι άλλο, σε δημοσιογράφους και ΜΚΟ. Εδώ πρόκειται για επέμβαση στα εσωτερική μας θέματα – την οποία δεν επιτρέπουμε ούτε στις ΗΠΑ, ούτε στην ΕΕ, ούτε σε κανέναν.
Συμπερασματικά, είμαστε αρνητικοί με το νομοθετικό καταιγισμό της ΕΕ – η οποία θα πρέπει να ασχοληθεί περισσότερο με την ενότητα και τις αρχές της προς όφελος των Πολιτών, ακούγοντας δημοκρατικά τις απόψεις τους και όχι επιβάλλοντας συνεχώς νέους νόμους ερήμην τους.
