.
Το δημογραφικό θεωρείται σοβαρή απειλή για τη διατήρηση του πολιτισμού – όχι μόνο για την οικονομία και το ασφαλιστικό, όπως συνήθως αναφέρεται. Ο λόγος είναι το ότι μελλοντικά, η δρομολογημένη αυτοματοποίηση θα δώσει λύσεις στην έλλειψη εργατικού δυναμικού – ενώ η αντικατάσταση του πληθυσμού με την εισαγωγή εργαζομένων από τρίτες χώρες δεν αποτελεί λύση, αφού έτσι δεν διατηρείται ο εκάστοτε πολιτισμός και το έθνος. Είναι δεδομένο δε το ότι, η σημερινή woke κουλτούρα που κυριαρχεί στη Δύση, προωθεί μηνύματα κατά της οικογένειας και της μητρότητας.
.
Κοινοβουλευτική Εργασία
Κατ’ αρχήν θεωρούμε πολύ σημαντικό το ότι, μας δίνεται η ευκαιρία μίας συζήτησης για το δημογραφικό, ελπίζοντας να ακολουθήσουν και άλλες – αφού πρόκειται για ένα θέμα ζωτικής σημασίας για τη χώρα μας που κυριολεκτικά πεθαίνει.
Το λέμε χωρίς καμία διάθεση υπερβολής, με κριτήριο τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ – σύμφωνα με τα οποία, από 188.514 μέσον όρο γεννήσεων τη δεκαετία 1932/1940, έχουμε φτάσει σε 82.068 την περίοδο 2020/2023, ενώ το 2023 είχαμε σχεδόν διπλάσιους θανάτους από γεννήσεις.
Εν προκειμένω, τα μνημόνια δεν κατέστρεψαν μόνο την οικονομία μας – προξενώντας τεράστιες ζημίες που θα πληρώνουν πολλές γενιές Ελλήνων.
Διόγκωσαν επί πλέον το δημογραφικό μας πρόβλημα, όπως έχει συμβεί και σε άλλες χώρες με προγράμματα ΔΝΤ – αφού μετά το 2011 άρχισαν να αυξάνονται περισσότερο οι θάνατοι από τις γεννήσεις, καταθέτοντας για όλα όσα λέμε πίνακες στα πρακτικά.
Εάν τώρα στα παραπάνω προσθέσουμε τη μετανάστευση 1.080.00 Ελλήνων από το 2010 έως το 2022, από τους οποίους ένα μέρος μόνο επέστρεψε, καθώς επίσης τους 159.000 επί πλέον που έφυγαν το 2023, θα συνειδητοποιήσουμε πως η Ελλάδα οδηγείται στον αφανισμό του γηγενούς πληθυσμού της – με οδυνηρά αποτελέσματα για το μέλλον της.
Σε κάθε περίπτωση, εμείς τοποθετούμε το δημογραφικό στην κορυφή των προτεραιοτήτων μας – ενώ η κυβέρνηση και κατ’ επέκταση οι ευρωπαϊκές στο κείμενο που μας δώσατε, δεν κάνουν ειλικρινή βήματα προς την επίλυση του.
Φαίνεται άλλωστε καθαρά από το ότι, έχει καταρρεύσει ο δείκτης γονιμότητας στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στη Δύση γενικότερα – όπου η ελάχιστη τιμή του δείκτη που απαιτείται για την αναπλήρωση του πληθυσμού μιας χώρας, είναι 2,1 παιδιά ανά γυναίκα.
Εν προκειμένω, το 2008 και το 2009 η τιμή του δείκτη στη χώρα μας ήταν στο 1,5 ενώ το 2022 μειώθηκε στο 1,32 παιδιά ανά γυναίκα – επομένως ευρίσκεται πολύ πιο κάτω από αυτόν που απαιτείται, για την αναπλήρωση του πληθυσμού μας.
Επί πλέον, διαπιστώνεται καθυστέρηση στην τεκνογονία, με την έννοια πως έχουμε από τις πιο μεγάλης ηλικίας μητέρες, στα 31,5 έτη κατά μέσο όρο – κάτι που σωρευτικά μειώνει τον πληθυσμό, καθώς επίσης τις πιθανότητες τεκνογονίας.
Συνεχίζοντας, το δημογραφικό θεωρείται σοβαρή απειλή για τη διατήρηση του πολιτισμού – όχι μόνο για την οικονομία και το ασφαλιστικό, όπως συνήθως αναφέρεται.
Ο λόγος είναι το ότι μελλοντικά, η δρομολογημένη αυτοματοποίηση θα δώσει λύσεις στην έλλειψη εργατικού δυναμικού – ενώ η αντικατάσταση του πληθυσμού με την εισαγωγή εργαζομένων από τρίτες χώρες δεν αποτελεί λύση, αφού έτσι δεν διατηρείται ο εκάστοτε πολιτισμός και το έθνος. Οι ελίτ πάντως, όταν δρομολογήσουν την αυτοματοποίηση, δεν θα χρειάζονται πλέον πολλούς ανθρώπους – αφού θα τους είναι βάρος η συντήρηση τους.
Περαιτέρω, είναι δεδομένο πως η σημερινή woke κουλτούρα που κυριαρχεί στη Δύση, προωθεί μηνύματα κατά της οικογένειας και της μητρότητας – μεταξύ άλλων ως εξής:
(α) Θεωρείται πως η μητρότητα αποτελεί ένα βάρος που στερεί την καριέρα ή δημιουργεί απαιτήσεις – με την υπόθεση ότι, η εργασία είναι το φυσικό και η μητρότητα η αγγαρεία.
(β) Προωθούνται δικαιωματιστικές αντιλήψεις για τεκνογονία, όπως η απόσυρση διαφημίσεων του συνεδρίου γονιμότητας που έλεγε το προφανές – το ότι δηλαδή η καθυστέρηση της τεκνογονίας, μειώνει τις πιθανότητες.
(γ) Θεωρείται ότι η τεκνογονία απειλεί τον πλανήτη, λόγω εξάντλησης πόρων και CO2 – αν είναι δυνατόν.
Για όλα αυτά και πολλά άλλα, υπάρχει πρόσφατη έρευνα στις ΗΠΑ που τεκμηριώνει την απροθυμία για τεκνογονία – όπως θα καταθέσουμε στα πρακτικά.
Για την Ελλάδα υπάρχει έρευνα της ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ όπου, σε σχετική ερώτηση για τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι νέοι στη δημιουργία οικογένειας, στις συνολικές αναφορές προηγούνται η οικονομική δυσκολία και η ανασφάλεια, με 80,2%.
Σχεδόν 1 στους 3 αναφέρει την έλλειψη σχετικών υποδομών, όπως οι βρεφονηπιακοί σταθμοί – ενώ 1 στους 4 τη δυσκολία συνδυασμού μητρότητας και επαγγελματικής ζωής, η οποία συνδέεται επίσης με την προηγούμενη απάντηση.
Αντίστοιχα ποσοστά, 23,7%, έχουν εκείνοι που θεωρούν ότι, τα ζευγάρια σήμερα έχουν άλλες προτεραιότητες – επίσης σε ποσοστό 24,4% αυτοί που θεωρούν πως τα νέα ζευγάρια κάνουν λιγότερα παιδιά, επειδή φοβούνται σε τι κόσμο θα μεγαλώσουν.
Διαβάζοντας τώρα τις προτάσεις της ΕΕ στο κείμενο που μας δώσατε, διαπιστώσαμε τις εξής κατευθύνσεις:
(1) Συνδυασμός οικογενειακών προσδοκιών και αμειβόμενης εργασίας – για παράδειγμα παροχές/άδειες στον χώρο εργασίας και βρεφονηπιακοί σταθμοί.
(2) Στήριξη και ενδυνάμωση των νεότερων γενεών – με επιδόματα για στεγαστικά δάνεια και επανεκπαίδευση.
(3) Ενδυνάμωση των παλαιοτέρων γενεών και διατήρηση της ευημερίας τους – δηλαδή, εργασία των συνταξιούχων που μειώνει τις ασφαλιστικές δαπάνες.
(4) Νόμιμη Μετανάστευση – δηλαδή, αντικατάσταση πληθυσμού και εργασιακό ντάμπινγκ.
Με τα δύο πρώτα θα συμφωνούσαμε, αν και πρόκειται για ευχολόγια αφού δεν αναφέρεται ο τρόπος επίτευξης τους, με το τρίτο έχουμε επιφυλάξεις, ενώ με το τελευταίο διαφωνούμε ριζικά – όπως έχουμε αιτιολογήσει προηγουμένως.
Τέλος, θα παραθέσουμε ενδεικτικά ορισμένες από τις δικές μας προτάσεις – οι οποίες είναι στο πρόγραμμα μας:
(α) Επίδομα τέκνων 150 € μηνιαία για το πρώτο παιδί, 170 € για το δεύτερο, 190 € για το τρίτο και 210 € για κάθε επόμενο, έως το 21ο έτος της ηλικίας τους – ενώ θα πρέπει να αναπροσαρμοσθούν λόγω του πληθωρισμού, αφού έχουν υπολογισθεί με τιμές του 2020 και εμείς είμαστε σε φάση επαναξιολόγησης.
(β) Βελτίωση των υποδομών για την υποστήριξη της μητρότητας, όπως βρεφονηπιακούς σταθμούς και φορείς οικογενειακής φροντίδας – καθώς επίσης ελαστικοποίηση των διαδικασιών για τις υιοθεσίες από Ελληνίδες.
(γ) Αλλαγή του χρεοκοπημένου οικονομικού, τουριστικού και φορολογικού μας μοντέλου – με στόχο την αύξηση μισθών και συντάξεων, καθώς επίσης την επιστροφή των Ελλήνων που έφυγαν, δηλαδή του brain drain.
(δ) Αύξηση της προστασίας σε εργαζόμενες μητέρες με άδειες ως 24 μήνες, επίδομα ως 18 μήνες, αύξηση της εφάπαξ καταβολής για γεννήσεις και μείωση εισφορών για νέους εργαζόμενους.
(ε) Αμέριστη στήριξη σε θεραπείες υπογονιμότητας.
(στ) Δωρεάν παραχώρηση χρήσης κατοικιών, αυξημένη μοριοδότηση σε δημόσιους διαγωνισμούς για τρίτεκνους και πολύτεκνους, χαμηλότοκα δάνεια με ευκολίες αποπληρωμής και αύξηση αφορολόγητου – καθώς επίσης κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και των τεκμηρίων.
(ζ) Ενίσχυση του θεσμού της οικογένειας, με εκπόνηση σχετικών προωθητικών μηνυμάτων – τα οποία θα προωθούνται από τα ΜΜΕ.
