,
Η ροή εμβασμάτων από την ΕΕ προς τις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, εκτιμάται στα 65 δις € ετησίως – τα οποία συμβάλλουν στην ανάπτυξη τους. Το γεγονός αυτό μπορεί μεν να το εμφανίζει ως θετικό η ΕΕ, αλλά ασφαλώς δεν είναι για τις χώρες μέλη της που χάνουν αυτά τα χρήματα – ούτε όμως για τα κράτη προέλευσης των μεταναστών που χάνουν εργατικό δυναμικό. Ειδικά όταν πρόκειται για προστιθεμένης αξίας, όπως είναι οι γιατροί, οι μηχανικοί κλπ. – κάτι που βιώνουμε και εμείς, ως χώρα τέτοιου είδους μετανάστευσης. Αυτός είναι ο λόγος που μας λείπουν γιατροί, μηχανολόγοι και άλλα τέτοιου είδους επαγγέλματα.
.
Κοινοβουλευτική Εργασία
Εισαγωγικά, το υλικό που μας στάλθηκε για την επιτροπή είναι αρκετά μεγάλο – αφού αφορά μία προτεινόμενη οδηγία που όμως λείπει το πρωτότυπο κείμενο της.
Υπάρχουν βέβαια τα συνοδευτικά της περιγραφής, αλλά αφορά ένα πολύ σημαντικό θέμα – όπως είναι η μετανάστευση από τρίτες χώρες, ειδικά σε τομείς προστιθέμενης αξίας, αν και όχι μόνο.
Σε κάθε περίπτωση, θα έπρεπε να μας δοθεί περισσότερος χρόνος προετοιμασίας – καθώς επίσης περισσότερες επιτροπές για τη συζήτηση της.
Εν τούτοις, φαίνεται πως δεν ενδιαφέρουν ιδιαίτερα οι απόψεις των κομμάτων που εκπροσωπούν τους Πολίτες – αφού οι αποφάσεις λαμβάνονται όλο και πιο πολύ από ένα ευρωπαϊκό διευθυντήριο.
Γίνονται δε αντιληπτές μόνο όταν φανούν στην πράξη τα αποτελέσματα τους – τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με τις ωραιοποιημένες και αποπροσανατολιστικές φρασεολογίες που χρησιμοποιούνται.
Το γεγονός αυτό συμπεραίνεται σήμερα από τις κινητοποιήσεις των αγροτών, με αιτία τη νέα ΚΑΠ – με την οποία περικόπτονται τα έσοδα τους, θυσιαζόμενα σε μία θεωρητική πράσινη ανάπτυξη που τους καθιστά μη ανταγωνιστικούς με τον υπόλοιπο πλανήτη.
Παρεμπιπτόντως εδώ, δεν είχαμε καν τη δυνατότητα να δούμε τις συμβάσεις που αφορούν το Pfizer Gate – ενώ σε άλλες περιπτώσεις μεσολάβησαν εκβιασμοί, όπως της Ουγγαρίας σε σχέση με τη στήριξη της Ουκρανίας και με το μεταναστευτικό.
Συνεχίζοντας, η παρούσα οδηγία αποτελεί μία παράμετρο του γενικότερου μεταναστευτικού θέματος – ενώ αφορά τη σύσταση μιας κεντρικής τράπεζας εύρεσης εργασίας, για εργαζομένους από τρίτες χώρες.
Σύμφωνα τώρα με την περιγραφή, αφορά θέσεις προστιθέμενης αξίας – όπου όμως, εάν αναλύσει κανείς την οδηγία, δεν ισχύει.
Αναφέρεται δε πως εντάσσεται σε μία πρόθεση δημιουργίας «εταιρικών σχέσεων προσέλκυσης ταλέντων» από τρίτες χώρες – ενώ έχουν ήδη συναφθεί συμφωνίες με το Μαρόκο, την Τυνησία, την Αίγυπτο, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές.
Με χώρες λοιπόν που δεν θεωρούνται υψηλών δεξιοτήτων, όπως για παράδειγμα η Κίνα ή οι ΗΠΑ – οπότε η πραγματική πρόθεση είναι μάλλον η εργασία χαμηλού κόστους.
Περαιτέρω, η οδηγία προστίθεται στα μέτρα προώθησης της νόμιμης μετανάστευσης – χωρίς όμως να τοποθετείται κάποιο ανώτατο όριο, όπως στις ΗΠΑ πριν ανοίξει καταχρηστικά τα σύνορα ο πρόεδρος Biden.
Αντίθετα, η παράνομη μετανάστευση και οι αιτήσεις ασύλου, ρυθμίζονται με το Σύμφωνο Μετανάστευσης – το οποίο θέτει κάποιες προϋποθέσεις κινητικότητας για τους εισερχομένους που όταν δεν εκπληρώνονται, οι χώρες υποδοχής αποζημιώνονται με 20.000 € ανά μετανάστη, χωρίς αυτό φυσικά να καλύπτει τα έξοδα τους.
Εν προκειμένω, το κόστος για τη χώρα μας έχει προϋπολογισθεί στα 640 εκ. το 2024, όπου η ΕΕ καλύπτει μόνο τα 50 εκ. – ενώ οι εξαγγελίες της τελευταίας συνόδου για 2 δις θα ωφελήσουν κυρίως την Τουρκία.
Σχετικά τώρα με τη σύσταση μίας κεντρικής τράπεζας αιτούντων μετανάστευσης και εργασίας από τρίτες χώρες της παρούσας οδηγίας, με σκοπό να γίνεται πιο εύκολη η επιλογή τους από τους εργοδότες στις διάφορες χώρες, η αναγνώριση των πτυχίων και η κινητικότητα, προφανώς οι μετανάστες μετατρέπονται σε ένα είδος εμπορεύματος – ενώ τα δημογραφικά και επιχειρηματικά στοιχεία που παραθέτονται, όπως η χαμηλή γονιμότητα, η μείωση του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας στην ΕΕ στα 258 εκ. το 2030 από 265 εκ. το 2022, οι ελλείψεις σε υγειονομική περίθαλψη κλπ., είναι συνάρτηση μακροοικονομικών δεδομένων, του είδους της οικονομίας που σχεδιάζεται και των σχετικών επενδύσεων.
Ειδικά όσον αφορά το ότι, η πράσινη μετάβαση θα δημιουργήσει 1 έως 2,5 εκ. πρόσθετες θέσεις εργασίας έως το 2030, θα λέγαμε πως συνήθως στοιχίζει θέσεις εργασίας – όπως στο παράδειγμα της πράσινης ΚΑΠ και της απολιγνιτοποίησης. Πού θα δημιουργηθούν αλήθεια αυτές οι θέσεις εργασίας και πόσες θα χαθούν;
Σε σχέση με την ψηφιακή μετάβαση, αναφέρεται πως θα αυξήσει τη ζήτηση για υψηλού επιπέδου εμπειρογνωσία, στον τομέα των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών – στον οποίο σχεδιάζεται να απασχοληθούν 20 εκ. επαγγελματίες έως το 2030, ενώ λείπουν 11 εκ.
Εάν είναι πράγματι αυτές οι ανάγκες, όπου εμείς αμφιβάλουμε επειδή η ψηφιοποίηση θα πρέπει να κοστίζει θέσεις εργασίας, όπως από την τεχνητή νοημοσύνη κλπ., δεν θα μπορούν να ικανοποιηθούν – επειδή υποβαθμίζεται συνεχώς η δημόσια εκπαίδευση στην ΕΕ, με κριτήριο τα αποτελέσματα του διαγωνισμού PISA.
Κατά την άποψη μας, αυτό θα έπρεπε να μας απασχολεί περισσότερο – η βελτίωση δηλαδή της εκπαίδευσης, αντί η εισαγωγή ξένων εργαζομένων.
Είναι ενδιαφέρον πάντως το ότι, το 2022 εκδόθηκαν περίπου 1,6 εκ. πρώτες άδειες διαμονής, σε υπηκόους τρίτων χωρών στην ΕΕ, για λόγους απασχόλησης – καθώς επίσης πως το 13% των εργαζομένων σε θέσεις εργασίας καίριας σημασίας που ασκούν βασικά καθήκοντα, είναι υπήκοοι τρίτων χωρών.
Αν και τα νούμερα ακούγονται αρκετά υψηλά, πώς ορίζονται αλήθεια οι εργασίες καίριας σημασίας; Δεν αποτελεί ρίσκο για την ΕΕ αυτή η εξάρτηση;
Αναφέρεται επί πλέον πως η ροή εμβασμάτων από την ΕΕ προς τις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, εκτιμάται στα 65 δις € ετησίως – τα οποία συμβάλλουν στην ανάπτυξη τους.
Το γεγονός αυτό μπορεί μεν να το εμφανίζει ως θετικό η ΕΕ, αλλά ασφαλώς δεν είναι για τις χώρες μέλη της που χάνουν αυτά τα χρήματα – ούτε όμως για τα κράτη προέλευσης των μεταναστών που χάνουν εργατικό δυναμικό.
Ειδικά όταν πρόκειται για προστιθεμένης αξίας, όπως είναι οι γιατροί, οι μηχανικοί κλπ. – κάτι που βιώνουμε και εμείς, ως χώρα τέτοιου είδους μετανάστευσης.
Γράφεται βέβαια πως θα ληφθεί μέριμνα για να αποφεύγεται, αλλά αμφιβάλουμε για το αποτέλεσμα – ενώ έχει ενδιαφέρον η σημείωση, σύμφωνα με την οποία οι υπήκοοι τρίτων χωρών δεν κατατάσσουν τα κράτη της ΕΕ στους πλέον επιθυμητούς προορισμούς τους.
Αυτό ακριβώς θα πρέπει να μας απασχολεί – η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας μας, σε σχέση με τις χώρες της Ασίας, όπως η Σιγκαπούρη και όχι οι τράπεζες εργασίας.
Συνεχίζοντας, η τράπεζα εργασίας βασίζεται στην εμπειρία από την πλατφόρμα κινητικότητας εντός της ΕΕ – στην EURES.
Το δε κόστος της θα είναι για την κατασκευή 8 έως 10 εκ. για τη συμμετοχή 11 έως 20 κρατών και σε ετήσια βάση 14 έως 23 εκ. για τη λειτουργία της – τα οποία θα καλυφθούν από την ΕΕ.
Επομένως δεν πρόκειται για κάτι σημαντικό –σημαντικές θα είναι μόνο οι συνέπειες που θα έχει για τις ευρωπαϊκές χώρες.
Όσον αφορά την εκπαίδευση που αποτελεί σημαντική παράμετρο, αναφέρεται πως θα δοθούν κάποια ποσά για κάποιες συνεργασίες – κάτι που είναι μεν σωστό ως εμπειρία, αλλά δεν εγγυώνται την ποιότητα της εκπαίδευσης, ενώ δεν γνωρίζουμε πώς θα εφαρμοσθούν, ούτε εάν επαρκούν, αφού μας φαίνονται πολύ λίγα.
Σε σχέση τώρα με την πλατφόρμα, έχουμε τις εξής ερωτήσεις και παρατηρήσεις:
(1) Δεν καταλαβαίνουμε γιατί η ΕΕ θα λειτουργήσει σαν γραφείο ευρέσεως εργασίας για εταιρίες, με την Τράπεζα Εργασίας Μεταναστών – με την έννοια πως θα μπορούσε να το αναλάβει ο ιδιωτικός τομέας.
(2) Δεν ορίζεται πώς θα υπολογίζεται η ζήτηση από τον ιδιωτικό τομέα. Αναφέρεται μόνο στο άρθρο 13 ότι, ο εργοδότης θα δηλώνει θέσεις εργασίας. Ότι νομίζει δηλαδή; Γιατί αλήθεια; Θα διευκολύνουμε τεχνικά την είσοδο μεταναστών χωρίς να έχουν καθοριστεί ο αριθμός των θέσεων εργασίας, οι κατώτατοι μισθοί, η ασφάλιση και οι παροχές; Οι μισθοί δεν καθορίζουν το εάν υπάρχουν κενές θέσεις; Τα 42 επαγγέλματα στο Συνημμένο 2Α μπορούν να συμπληρωθούν;
(3) Είναι πραγματικές οι ελλείψεις ή οφείλονται στους χαμηλούς μισθούς, λόγω μη ανταγωνιστικότητας; Για παράδειγμα, εάν η χειρωνακτική εργασία στην Ευρώπη κοστίζει Χ και στις χώρες της Βόρειας Αφρικής Χ/2, γιατί να μην εισάγουμε αγροτικά προϊόντα αντί εργάτες; Γιατί να μη βιομηχανοποιήσουμε την παραγωγή; Δεν πρέπει να προηγηθεί κάποιος οικονομικός σχεδιασμός;
(4) Δεν λαμβάνονται υπόψη οι αιτίες του δημογραφικού, ενώ ο σκοπός μας δεν μπορεί να είναι να λειτουργήσουμε σαν επιχείρηση καλύπτοντας κενά – αλλά για τους λαούς της Ευρώπης, τους πολιτισμούς της και την επόμενη γενιά που δεν είναι σωστό να αντικατασταθεί, όπως θα έκανε μια επιχείρηση.
(5) Δεν υπάρχει καμία αναφορά στις συνέπειες σε επίπεδο κοινωνίας σε βάθος χρόνου, στο κόστος των ακινήτων και των υποδομών, στον επηρεασμό του τρόπου ζωής λόγω διαφορετικών κουλτουρών κλπ.
(6) Δεν υπάρχει καμία σκέψη για την πιθανότητα να έρχονται οι μετανάστες σε μια χώρα και να πηγαίνουν σε άλλη, με υψηλότερη αμοιβή.
(7) Τέλος, τι γίνεται στην περίπτωση που δεν μπορεί πια να τους προσφέρει εργασία ο εργοδότης; Γυρίζουν πίσω ή αναζητούν θέση εργασίας;
Κλείνοντας, με βάση τα παραπάνω θα ήταν σαν να δίνουμε μια λευκή επιταγή σε επιχειρηματικά συμφέροντα – ενώ ειδικά για την Ελλάδα που φαίνεται ότι την αφορά, λόγω της ύπαρξης εργατών στην οικοδομή και στον τουρισμό στη λίστα, δεν μπορούμε να συναινέσουμε, χωρίς να σχεδιάσουμε το οικονομικό μοντέλο που θέλουμε. Εκτός αυτού τα εξής:
(1) Δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε την κρίση των εργοδοτών, όσον αφορά τη ζήτηση – ενώ, αν και αναφέρεται πως θα ισχύουν οι ίδιοι όροι με τους εγχωρίους εργαζομένους, στην πραγματικότητα θα οδηγηθούμε σε εργασιακό ντάμπιγκ.
(2) Θα πρέπει να αυξηθούν οι επενδύσεις, εάν πράγματι μας ενδιαφέρει η τεχνολογική ανάπτυξη.
(3) Ο τομέας κατασκευών-ακινήτων έχει μεν μεγάλη ζήτηση εργαζομένων στην Ελλάδα, αλλά έχει δημιουργηθεί ήδη φούσκα και πρέπει να προσεχθεί – ενώ κάτι σχετικά ανάλογο ισχύει και για τη μονοκαλλιέργεια του φθηνού τουρισμού.
(4) Γιατί αλήθεια δεν υπάρχει ο αγροτικός τομέας στη λίστα που λέγεται πως έχει μεγάλες ανάγκες; Εμείς βέβαια δεν συμφωνούμε, αφού αυτό που απαιτείται είναι οι επενδύσεις στον εκσυγχρονισμό του.
(5) Τέλος, διαπιστώσαμε πως υπεισέρχονται δικαιωματιστικές παράμετροι στην Τράπεζα. Συγκεκριμένα αναφέρεται το εξής:
«Το σχέδιο δράσης για την ενσωμάτωση και την ένταξη για την περίοδο 2021-2027 και το σχέδιο δράσης της ΕΕ για την καταπολέμηση του ρατσισμού, στηρίζουν την ένταξη στην αγορά εργασίας της ΕΕ των υπηκόων τρίτων χωρών και των πολιτών της ΕΕ που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών ή με καταγωγή από φυλετικές ή εθνοτικές μειονότητες».
Τι σημαίνει ακριβώς; Ότι θα τοποθετηθούν ποσοστώσεις, σχετικά με το πόσους μετανάστες θα πρέπει να απασχολεί μια χώρα όπως στις ΗΠΑ και από διαφορετικές φυλές;
Σε κάθε περίπτωση, εμείς δεν μπορούμε να δεχθούμε την προτεινόμενη οδηγία – τουλάχιστον όχι, εάν δεν πάρουμε ικανοποιητικές απαντήσεις και εάν δεν υπάρξουν δικλείδες ασφαλείας, για να μην πληγεί η αγορά εργασίας μας.
