Ο κυβερνητικός Τειρεσίας – The Analyst
Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ο κυβερνητικός Τειρεσίας

.

Το ελληνικό Δημόσιο που διαθέτει τη χειρότερη πιστοληπτική αξιολόγηση στην Ευρωζώνη, οπότε είναι αφερέγγυο, φιλοδοξεί να κάνει το ίδιο τον φερέγγυο αξιολογητή της πιστοληπτικής ικανότητας των Ελλήνων, αφού προηγουμένως έχει φτωχοποιήσει τη συντριπτική τους πλειοψηφία – αν είναι δυνατόν! Το νούμερο ένα πάντως πρόβλημα της οικονομίας μας είναι το εμπορικό έλλειμμα που μεταξύ άλλων μειώνει το ΑΕΠ, αφού είναι ο 4ος συντελεστής του – το οποίο εκτοξεύθηκε στα 20,6 δις € το επτάμηνο, από 12,5 δις το 2021, καίγοντας τα τουριστικά μας έσοδα ολόκληρης της χρονιάς. Ελπίζουμε να μην ισχυρισθεί η κυβέρνηση πως οφείλεται στις αυξημένες εισαγωγές ορυκτών καυσίμων, λόγω της ανόδου των τιμών – αφού μία σχετικά ανάλογη αύξηση παρουσίασαν και οι εξαγωγές τους.

.

Κοινοβουλευτική Εργασία

Θα ξεκινήσουμε με τη χθεσινή ερώτηση μας προς τον υπουργό για τα κόκκινα ή μη εξυπηρετούμενα χρέη των Ελλήνων – όπου προφανώς υπεκφεύγοντας μας απάντησε για το ιδιωτικό χρέος, συγκρίνοντας το με ορισμένες άλλες χώρες που μας είναι γνωστό πως είναι υψηλότερο ως προς το ΑΕΠ, αλλά όχι ως προς τα εισοδήματα, όπως πολύ καλά γνωρίζει και εξυπηρετείται.

Εκτός του ότι τώρα όλες αυτές οι χώρες δεν έχουν ταυτόχρονα υψηλό δημόσιο χρέος, κάτι εξαιρετικά σημαντικό για τη βιώσιμη ανάπτυξη τους, το ερώτημα μας αφορούσε μόνο τα μη εξυπηρετούμενα ληξιπρόθεσμα  χρέη – όπως στο δημόσιο που υπερβαίνουν τα 112,5 δις, στις τράπεζες τα 18,4 δις στα τέλη του 2021, σημειώνοντας πως κοκκινίζουν ξανά 1 στα 3, στους Servicers στα 87,6 δις στα τέλη του πρώτου τριμήνου και στα ασφαλιστικά ταμεία πάνω από 43,5 δις.

Συνολικά φτάνουν στα 262 δις € χωρίς τις επιβαρύνσεις – οπότε στο 145% περίπου του ΑΕΠ του 2021. Σε ποια άλλη χώρα λοιπόν ή πότε στην παγκόσμια ιστορία, έχουν φτάσει σε αυτά τα ύψη;

Όσον αφορά τώρα το ότι, οι προβλέψεις του ήταν χαμηλότερες και συντηρητικές, αφορούν μόνο το ρυθμό ανάπτυξης – από τον οποίο βέβαια εξαρτώνται τα δημόσια έσοδα, ειδικά επειδή δεν μειώθηκε αναλογικά ο ΦΠΑ, όπως σε άλλες χώρες, κάτι που θεωρούμε καταστροφικό τόσο για τους Πολίτες, όσο και για τον πληθωρισμό.

Ο ρυθμός ανάπτυξης όμως αυξήθηκε συγκυριακά από τον πληθωρισμό που όλοι γνωρίζουμε πως στηρίζει την ανάπτυξη (προφανώς είναι αποπληθωρισμένο το ΑΕΠ, δεν απευθύνεται σε αδαείς), από τα τουριστικά έσοδα που ήταν ανοδικά σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό νότο λόγω της πανδημίας στο παρελθόν και όχι μόνο στην Ελλάδα, από τα χρήματα με τα οποία στηρίχθηκε η οικονομία μας ύψους 29,5% του ΑΕΠ το 20/21, το τέταρτο μεγαλύτερο πακέτο στον πλανήτη, καθώς επίσης από τα φετινά ύψους 3,7% του ΑΕΠ και υψηλότερα στην ΕΕ – εκτός του ότι είμαστε η μοναδική χώρα στον πλανήτη με σωρευτική μείωση του ΑΕΠ της, της τάξης του 25%, καθώς επίσης με πτώση του κατά κεφαλήν εισοδήματος της κατά 22%, μεταξύ των ετών 2008 και 2021, όπως θα καταθέσουμε στα πρακτικά.

Ανάπτυξη πάντως που στηρίζεται στην κατανάλωση με δανεικά, με δίδυμα ελλείμματα, είχαμε επίσης τη δεκαετία πριν το 2009, όπου και ο τότε υπουργός ισχυριζόταν πως η Ελλάδα ήταν οχυρωμένη, με τα γνωστά επακόλουθα – ενώ σήμερα η οικονομία μας είναι σε τρεις χειρότερη θέση, με τρίδυμα χρέη κλπ.  

Όλες οι άλλες προβλέψεις, όπως για παράδειγμα σε σχέση με τον πληθωρισμό, ήταν αστείες – αφού στον προϋπολογισμό που ψηφίσθηκε το Δεκέμβρη του 2021 έγραφε 0,6% και τελικά διαμορφώθηκε στο 1,2%, διπλάσια δηλαδή, ενώ για το 2022 έγραφε 0,8% και τελικά θα υπερβεί το 8% κατά μέσον όρο ή το δεκαπλάσιο. 

Το νούμερο ένα πάντως πρόβλημα της οικονομίας μας είναι το εμπορικό έλλειμμα που μεταξύ άλλων μειώνει το ΑΕΠ, αφού είναι ο 4ος συντελεστής του – το οποίο εκτοξεύθηκε στα 20,6 δις € το επτάμηνο, από 12,5 δις το 2021, καίγοντας τα τουριστικά μας έσοδα ολόκληρης της χρονιάς.

Ελπίζουμε να μην ισχυρισθεί η κυβέρνηση πως οφείλεται στις αυξημένες εισαγωγές ορυκτών καυσίμων, λόγω της ανόδου των τιμών – αφού μία σχετικά ανάλογη αύξηση παρουσίασαν και οι εξαγωγές τους. 

Ειδικότερα, οι εισαγωγές τους το επτάμηνο ήταν στα 16,87 δις € – ενώ οι εξαγωγές μόνο των πετρελαιοειδών στα 11 δις € ή διπλάσιες από το 2021.  

Σε σχέση με την άνοδο των καταθέσεων, είναι μάλλον αρνητικό παρά θετικό, όπως σίγουρα γνωρίζει ο υπουργός – δεν είναι όμως του παρόντος η ερμηνεία του.

Όσον αφορά τον υφυπουργό και το άρθρο 172 που πρέπει να αποσυρθεί, οι δικαιολογίες του δεν έπεισαν κανέναν – ενώ τα ΜΜΕ, όπως θα καταθέσουμε στα πρακτικά, αναφέρονται σε έναν νομικό ελιγμό της κυβέρνησης, για την επαναφορά του τέλους χαρτοσήμου στα δάνεια μεταξύ επιχειρήσεων που αποτελεί ένα χαράτσι και νέο φόρο.

Προφανώς η κυβέρνηση έχει κάτι εναντίον της μεσαίας τάξης και των ΜμΕ – όπως έχουμε διαπιστώσει πολλές φορές. 

Στο νομοσχέδιο τώρα, για να μην επεκταθούμε περισσότερο στην αισιοδοξία του υπουργού που δεν τεκμαίρεται από πουθενά, όπως άλλωστε φάνηκε από την αξιολόγηση της Moody’s,  το βασικότερο που δεν αναφέρεται, στο θέμα της εισαγωγής πλαισίου πιστοληπτικής ικανότητας,  είναι το κόστος οργάνωσης και λειτουργίας του ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος – στα άρθρα 51 έως 55.

Τι σημαίνει αλήθεια στην παρ. 2, η κατά 10% αύξηση του αριθμού των πιστοληπτικών αξιολογήσεων; Ότι θα συμπληρωθεί σε 10 χρόνια η βαθμολόγηση όλου του πληθυσμού;

Στο άρθρο 50, στους ορισμούς υπάρχει ασάφεια, σχετικά με το πώς θα καθοριστεί η πιστοληπτική ικανότητα. Για παράδειγμα, τι σημαίνει «η ικανότητα υποκειμένου δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς για την ανάληψη και τήρηση οικονομικής υποχρέωσης έναντι των φορέων του δημοσίου τομέα»;

Πως μετριέται; Με κριτήριο τα περιουσιακά στοιχεία; Με το μισθό, σε σχέση με τα έξοδα; Με το εάν είναι κανείς συνεπής στις πληρωμές και δεν έχει κόκκινα χρέη; Η ίδια ασάφεια πάντως διαπιστώνεται σχετικά με το πώς θα διενεργείται η  «Πιστοληπτική βαθμολόγηση».

Στο άρθρο 52, πρόκειται ξεκάθαρα για τη συγκέντρωση των οφειλών των φυσικών προσώπων σε ένα αρχείο – όπου δημιουργείται για κάθε άτομο ένας φάκελος οφειλών. Προφανώς έχουμε εδώ αντιρρήσεις, σχετικά με τη διαχείριση τόσο σημαντικών προσωπικών δεδομένων από μία ανεξάρτητη αρχή.

Στο άρθρο 54, απλά και μόνο το γεγονός ότι,  έχουν πρόσβαση οι δικαστικές και εισαγγελικές αρχές στα δεδομένα, δημιουργεί ανησυχία για τη διεκδίκηση αυτών των οφειλών μέσω της δικαστικής οδού.

Στο άρθρο 55, το θέμα είναι για πόσον καιρό λαμβάνονται υπ’ όψιν στη διαμόρφωση του σκορ – ακόμη και αν διατηρούνται 10 χρόνια. Στην Αμερική διαγράφονται και δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν, μετά από κάποια χρόνια  – έτσι ώστε οι Πολίτες να έχουν μία 2η ευκαιρία, ακόμη και αν δεν έχουν πληρώσει.

Από την άλλη πλευρά, θα πρέπει να διαγράφονται αμέσως τα στοιχεία, στην περίπτωση που κάποιος πληρώνει – να μην μετρούν δηλαδή ως πιθανότητα υποτροπής.

Στο άρθρο 59, σε περίπτωση αντιρρήσεων ως προς την ορθότητα της πιστοληπτικής βαθμολόγησης, ο βαθμολογούμενος θα μπορεί να προσφύγει στο κατά τόπο αρμόδιο Διοικητικό Εφετείο – κάτι που δεν θεωρούμε καθόλου εύκολο και μάλλον κοροϊδία.

Στο άρθρο 61, θα πρέπει τα δεδομένα που ανταλλάσσονται για στατιστική επεξεργασία, να είναι ανώνυμα – ενώ στο 63 υπάρχουν αόριστες προδιαγραφές, ως προς την ακεραιότητα και την ικανότητα των ατόμων που θα επεξεργάζονται τα δεδομένα.

Στο άρθρο 65, είμαστε γενικότερα αρνητικοί με τις εξουσιοδοτήσεις – ενώ δεν συμφωνούμε σχετικά με το ότι, εξειδικεύονται με ΚΥΑ οι κανόνες που διέπουν τις συμβάσεις της Αρχής και των φορέων του ιδιωτικού τομέα, στην παρ. 5, για ανταλλαγή στοιχείων.

Εκτός του ότι δεν είναι σωστό, το θεωρούμε επικίνδυνο – όπως έχει διαπιστωθεί από άλλες περιπτώσεις διαρροής προσωπικών δεδομένων.

Στο άρθρο 75, λαμβανομένου υπόψιν συνδυαστικά ότι, ο εκάστοτε Υπ. Οικονομικών επιλέγει ανέλεγκτα από τον κατάλογο της Επιτροπής  με τη παρ. 4 και του γεγονότος πως η Επιτροπή  Θεσμών και Διαφάνειας  αποτελείται κατά πλειοψηφία από κυβερνητικούς βουλευτές, επί της ουσίας πρόκειται για κυβερνητικό διορισμό με επίφαση νομιμότητας και δημοκρατικής έκφρασης – κάτι που επί πλέον καθιστά άχρηστη την όλη προεργασία της ανεξάρτητης Επιτροπής που αποτελείται από άτομα εγνωσμένου κύρους.

Με απλά λόγια, είναι σαν να δίνεται λευκή επιταγή στην εκάστοτε κυβέρνηση – κάτι που μας βρίσκει αντίθετους.

Στο άρθρο 81, προτείνουμε η οποιαδήποτε παραβίαση της αρχής της εμπιστευτικότητας, ειδικά για την επίτευξη προσωπικού οφέλους, να επισύρει την οριστική απόλυση – ενώ θεωρούμε αστείο το άρθρο 102 που προβλέπει ότι, αρμόδιος για την άσκηση ποινικής δίωξης στα ανώτερα στελέχη της Αρχής, είναι ο ίδιος ο Υπ. Οικονομικών, ο οποίος τους τοποθέτησε, στην παρ. 4.

Στο άρθρο 117 θεωρούμε υπερβολικό το ότι, ο οποιοσδήποτε πιστωτής, θα έχει πρόσβαση στα δεδομένα οικονομικής συμπεριφοράς του οφειλέτη του – ειδικά όταν πρόκειται για πιστωτές αμφιβόλου χαρακτήρα, όπως είναι οι περισσότερες εισπρακτικές, οι οποίες παραβιάζουν σημαντικά συνταγματικά δικαιώματα και προσωπικά δεδομένα ιδιαίτερης σημασίας, προκειμένου ακόμη και να εκβιάσουν.

Στο άρθρο 119, τι περιλαμβάνει η Πιστωτική Έκθεση στην παρ. 5; Θα πρέπει να υπάρχει τυποποιημένη έκθεση και όχι πρόσβαση σε πρωτογενή στοιχεία. Πώς έχουμε εμπιστοσύνη ότι, τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν μόνο για πιστώσεις και ηθικά; Τι κυρώσεις και τι επίβλεψη θα υπάρχουν;

Στο άρθρο 122, δίνονται απαράδεκτα πολλές εξουσίες στη μη δημόσια ΤτΕ, για να καθορίζει πολλές παραμέτρους του συστήματος βαθμολόγησης – όπως το περιεχόμενο έκθεσης, τη μέθοδο επεξεργασίας, τις χρεώσεις κλπ.

Στο συμπληρωματικό κρατικό προϋπολογισμό που δεν πρόκειται να είναι επαρκής, έχουμε ήδη αναφερθεί – υπενθυμίζοντας πως είχαμε τονίσει από πέρυσι ότι, ο προϋπολογισμός του 2022 ήταν για τα σκουπίδια, όπως φάνηκε μεταξύ άλλων από τις προβλέψεις για τον πληθωρισμό.

Ο υφυπουργός πάντως είπε πως έχουν δοθεί 13,2 δις € ενισχύσεις το 2022, όπου τα 10,6 δις € αφορούν στο κόστος επιδότησης ρεύματος – εκ των οποίων τα 4,1 δις € στα νοικοκυριά και τα 6,5 δις € στις επιχειρήσεις. Ποιο είναι το ακριβές ποσόν για τους αγρότες;

Όσον αφορά τα νέα εισοδηματικά όρια για το επίδομα θέρμανσης, θα πρέπει να υπάρχει χαμηλότερο όριο για τους πολυτέκνους, καθώς επίσης για τη βόρεια Ελλάδα – ενώ δεν χρειάζεται να αναφερθούμε στον τραγέλαφο με τη μετατροπή των καυστήρων. Δεν μπορούν να το αναλάβουν οι εταιρίες διυλιστηρίων αντί για τη φορολόγηση τους, παρακρατώντας το από τη χρέωση του πετρελαίου;

Στο άρθρο 124, έχουμε ακόμη μια προσπάθεια υποβάθμισης της Αμυντικής μας Βιομηχανίας – σημειώνοντας πως στο χώρο της ΠΥΡΚΑΛ, σε μια ιστορική εγκατάσταση, υπάρχουν ακόμη εξειδικευμένα μηχανήματα που ενδεχομένως είναι δύσκολο να μετακινηθούν.

Τι θα συμβεί με αυτά;  Έχει αναφερθεί η μετακίνηση του εργοστασίου των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων του Υμηττού, στο Λαύριο ή στη Μάνδρα – χωρίς όμως να έχει συμβεί κάτι μέχρι σήμερα. Αν δεν εξασφαλιστεί η μετεγκατάσταση, δεν πρόκειται να στηρίξουμε την απαξίωση της Αμυντικής Βιομηχανίας και γενικότερα της παραγωγής.

Στο άρθρο 126, αν και  είχαν εκδοθεί αποφάσεις παραχώρησης ακινήτων σε συμπολίτες μας που κατοικούν μόνιμα στις ανωτέρω περιοχές κατά κυριότητα, με συμβολικό τίμημα, προφανώς για λόγους εθνικής πολιτικής και ενίσχυσης των ακριτικών περιοχών, μετά από χρόνια και χωρίς νόμιμο έρεισμα, το Δημόσιο διεκδικεί δυστυχώς αυτές τις εκτάσεις που έχει ήδη παραχωρήσει. Πώς αιτιολογείται κάτι τέτοιο;

Το άρθρο 128 είναι ακόμη ένα ανέκδοτο, αφού εννοείται ότι έγινε όλη η φασαρία για να φύγουν οι εγκαταστάσεις από το Ελληνικό για την αντιπαροχή τελικά από τη Λάμδα που δεν έχει προχωρήσει – ενώ τώρα δίνεται ένα τμήμα στους δήμους και μάλιστα με αλλαγή χρήσης.

Τι σημαίνει αλήθεια κτίρια «κοινωνικής ανταποδοτικότητας» και πού θα γίνουν; Θα μπορούσε να είναι κτίρια συλλογής σκουπιδιών; Συμφωνεί ο επενδυτής; Αλλάζει το εγχείρημα; Είναι μέρος της αντιπαροχής, έναντι καταβολής δημοτικών τελών;

Στο άρθρο 130, ρωτήσαμε αν συμπεριλαμβάνεται η κτηνοτροφία. Επίσης, γιατί να υπάγονται με απόφαση των υπουργών και όχι εξ ορισμού;

Στο άρθρο 131, τι έργα περιλαμβάνονται και σε πόσα σημεία; Η βασική ένσταση μας αφορά την παρ. 2 – αφού είναι απαράδεκτο οι διαδικασίες ανάθεσης των συμβάσεων που εντάσσονται σε ένα τόσο σημαντικό έργο,  να διενεργούνται από το ΤΑΙΠΕΔ.

Η δαπάνη, σύμφωνα με το ΓΛΚ, είναι 60 εκ. € – ενώ θα επιβαρύνει το συγχρηματοδοτούμενο σκέλος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, κατά την παρ.1.

Στο άρθρο 133, γιατί έχουν αποκλειστεί οι μη κατ’ επάγγελμα αγρότες; Τι θα συμβαίνει, εάν σε μια επιχείρηση είναι μέτοχος κάποιος μικροεπαγγελματίας; Δεν θα αποζημιωθεί;

Στο άρθρο 134, οι ΜΚΟ πρέπει να είναι καταχωρημένες, εγκεκριμένες και να μην έχουν παραβάσεις.

Στο άρθρο 139, είναι θετική η αύξηση της προκαταβολής – αλλά αναμφίβολα αρνητική και απαράδεκτη από νομικής πλευράς η πρόβλεψη για αναστολή των αναγκαστικών εκτελέσεων σε βάρος του Εγγυητικού Κεφαλαίου.

Δεν είναι δυνατόν συμπολίτες μας που αγωνίζονταν επί χρόνια στα δικαστήρια και δαπάνησαν σημαντικά ποσά για να διαφυλάξουν τα δικαιώματά τους, έχοντας πλέον βέβαιες και εκκαθαρισμένες απαιτήσεις, να αδυνατούν να ασκήσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους. 

Στο άρθρο 146, έχουμε επίσπευση κατά έξι έτη της διαδικασίας μεταφοράς των διαθέσιμων κεφαλαίων του Σκέλους Κάλυψης Καταθέσεων που τηρούνται σε λογαριασμούς τρίμηνων προθεσμιακών καταθέσεων του ΤΕΚΕ, στα συμμετέχοντα σε αυτό πιστωτικά ιδρύματα, σε ειδικούς λογαριασμούς στην Τράπεζα της Ελλάδος. Πουθενά στην αιτιολογική έκθεση του σχεδίου νόμου δεν αναφέρεται η πραγματική σκοπιμότητα της ρύθμισης. Σχεδιάζεται να δοθούν για Repos;

Με το άρθρο 147, στους ευάλωτους οφειλέτες του νέου πτωχευτικού εντάσσονται ξεκάθαρα και οι μετανάστες/πρόσφυγες – με βάση τον ορισμό του Ν. 4472/2017, άρθρο 3.

Ισχύει; Χρηματοδοτούνται ήδη; Είχαμε ζητήσει να εξαιρεθούν από τις μικροπιστώσεις του Ν4701/2020 – κάτι που έγινε. Πρέπει να εξαιρεθούν και εδώ.

Η διάταξη του άρθρου 161 μόνο ως ερμηνευτική δεν μπορεί να θεωρηθεί – αφού ουσιαστικά ανοίγει τον δρόμο στην πώληση και μεταβίβαση απαιτήσεων από δάνεια που έχουν παρασχεθεί με την εγγύηση του Δημοσίου σε funds.

Για παράδειγμα, τι θα γίνει με τα δάνεια των παλλινοστούντων; Θα μεταβιβαστούν σε εισπρακτικές εταιρίες; Την ώρα μάλιστα που απαγορεύεται ρητά να προβούν σε συμφωνίες με τα τραπεζικά ιδρύματα για τη ρύθμιση των οφειλών τους;

Αντί η κυβέρνηση να λύσει ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, μεταθέτει ευθύνες και φέρνει αντιμέτωπους συμπολίτες μας με εισπρακτικές; Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η ρύθμιση.

Στο άρθρο 162, υιοθετούνται bonus ενός μισθού για την απασχόληση των συγκεκριμένων κατηγοριών προσωπικού, σε δομές που αφορούν αλλοδαπούς – όταν προβλέπονται επιπλέον επιδόματα ανθυγιεινής εργασίας 150 ευρώ και παραμεθορίου 100 ευρώ.

Με αυτόν τον τρόπο προσπαθεί η κυβέρνηση να προσελκύσει απαραίτητο προσωπικό σε αυτές τις δομές – την ώρα που οι μονάδες υγείας υπολειτουργούν δραματικά, ειδικά στην επαρχία και στις  νησιωτικές περιοχές. Είμαστε φυσικά αρνητικοί σε τέτοιου είδους ανισότητες.

Στο άρθρο 173, θεωρούμε απαράδεκτη την ρύθμιση ως προς την διαβίβαση των εκδοθέντων παραστατικών εσόδων λιανικής, στην ψηφιακή πλατφόρμα «myDATA» – επειδή επιβάλλεται η ανωτέρω υποχρέωση, χωρίς η εν λόγω πλατφόρμα να είναι εύχρηστη, έτσι ώστε να την κατανοήσει ο καθένας μας και όχι μόνο οι λογιστές.

Υποχρεώνει τις επιχειρήσεις να δίνουν το μισό τζίρο τους στις ανωτέρω κατηγορίες επαγγελματιών – ενώ θεωρούμε απαράδεκτες και καταχρηστικές τις κυρώσεις ανά περίπτωση!

Κλείνοντας με το άρθρο 175, δεν καταλαβαίνουμε γιατί η μεταφορά των χρημάτων πρέπει να γίνει μέσω χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και όχι της ΑΑΔΕ – ούτε γιατί η μεταφορά των χρημάτων πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός τριών εργασίμων ημερών.

Θεωρούμε ότι, η εν λόγω διάταξη αποτελεί «φακέλωμα» που διευκολύνει μόνο τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και κανέναν άλλο – επειδή δεν θα μπορεί να δικαιολογηθεί η ανάληψη χρημάτων των γονέων επί μνημονίων, τα οποία πια θα θεωρούνται εισόδημα που δεν θα μπορεί να αιτιολογηθεί και μάλιστα μεταξύ της ίδιας οικογένειας.

Παραβιάζονται έτσι σημαντικά συνταγματικά δικαιώματα – ιδιαίτερα, ο θεσμός της οικογενείας.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.