Η παγίδα των μικροπιστώσεων – The Analyst
Σχολιασμός Επικαιρότητας

Η παγίδα των μικροπιστώσεων

.

Φαίνεται πως οι βουλευτές της ΝΔ άρχισαν επιτέλους να επαναστατούν απέναντι στην κυβέρνηση – συμπεραίνοντας το από την κριτική που άσκησε κάποιος στον υφυπουργό, υιοθετώντας σχεδόν ακριβώς  τις θέσεις μας. Για παράδειγμα στο θέμα της εποπτείας της ΤτΕ, στο δανεισμό των αιτούντων άσυλο πριν ακόμη αποφασιστεί εάν το δικαιούνται, προφανώς με ενδιάμεσους τις ΜΚΟ, στις υποχρεωτικές παροχές συμβουλών έναντι αμοιβής, στην παραπλάνηση των καταναλωτών από ορισμένες παρόμοιες εταιρείες, στη μη παροχή δανείων από τις αφελληνισμένες τράπεζες κλπ. Αν και παράδοξο σύμφωνα με τη μέχρι στιγμής στάση τους, είναι πολύ θετικό – ειδικά επειδή δεν δικαιολογείται από κανένα οικονομικό μέγεθος η αισιοδοξία της κυβέρνησης, η οποία οδηγεί την Ελλάδα σε έναν εκτροχιασμό άνευ προηγουμένου.

.

Κοινοβουλευτική Εργασία

Θα ξεκινήσουμε από τη διαβεβαίωση του υφυπουργού, σύμφωνα με την οποία οι εταιρείες μικρών πιστώσεων δεν θα επιτρέπεται να δέχονται καταθέσεις – γεγονός θετικό, σημειώνοντας όμως πως εάν θέλουν, είναι σε θέση να παρακάμψουν το εμπόδιο με διάφορα τεχνάσματα, όπως τοποθετώντας τα χρήματα ως μετοχές.

Πολύ περισσότερο, επειδή δεν υπάρχουν ρυθμιστικές βαλβίδες στις αυξήσεις κεφαλαίου και στην αλλαγή της μετοχικής βάσης – ενώ γνωρίζει πολύ καλά ο υπουργός πως μπορεί να δημιουργηθεί και δευτερογενής αγορά.

Επί πλέον, αποσύρθηκε από το αρχικό νομοσχέδιο η απαίτηση έγκρισης της γνωστοποίησης για αλλαγές στο μετοχικό κεφάλαιο – όπως και οι εξαγορές των ιδρυμάτων.

Αρκετές άλλες ερωτήσεις μας πάντως, όπως γιατί δεν συμμετέχουν οι τράπεζες της ΕΕ, εάν θα μπορούν να λειτουργούν από άλλη χώρα, το ύψος του κόστους της ΤτΕ για την εποπτεία, η αιτία της μόχλευσης άνευ ορίων   κλπ. δεν απαντήθηκαν.

Σε κάθε περίπτωση, ειδικά όσον αφορά τον ΤΕΙΡΕΣΙΑ, πιστεύουμε πως η ΤτΕ δεν μπορεί να παραβεί το δικό της κανονιστικό πλαίσιο και να εγκρίνει δανειοδότηση ανθρώπων που, εύλογα ή μη, ευρίσκονται σε μία μαύρη ή σε μία γκρίζα λίστα. Ένα βασικό πρόβλημα λοιπόν με το υπάρχον πλαίσιο, παραμένει.

Ο ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ δεν πρέπει να δρα αποτρεπτικά, αλλά να λαμβάνεται υπ’ όψιν, όπως και άλλα κριτήρια, για τον καθορισμό της πιστοληπτικής ικανότητας των δανειοδοτούντων – ένα αίτημα που προέκυψε επίσης στη διαβούλευση.

Θα θέλαμε να προσθέσουμε εδώ ότι, τα δύο άτομα που ανέφερε η ΤτΕ πως θα παραχωρήσει για την εποπτεία, δεν είναι αρκετά εάν διευρυνθεί πολύ η αγορά – οπότε είναι σημαντικό να προληφθούν τα προβλήματα από την αρχή.

Στα επόμενα άρθρα τώρα, μετά την πρώτη παρέμβαση μας (Η μεγάλη τραπεζική κλοπή) και τη δεύτερη (Η νομιμοποίηση της τοκογλυφίας) τα εξής:

Άρθρο 10: Θα πρέπει να καταχωρείται ή να είναι διαθέσιμο αλλού το μητρώο των μετόχων των ιδρυμάτων αυτών – έτσι ώστε να μην είναι offshore που δεν θα γνωρίζουμε τα στοιχεία τους. Αναφέρατε πως θα λειτουργεί κεντρικό μητρώο πραγματικών δικαιούχων; Θα πρέπει να διευκρινιστεί.  Για παράδειγμα, ασφαλώς δεν θέλουμε κάποιες εχθρικές χώρες να προσεταιριστούν ευαίσθητα κοινωνικά σύνολα.

Άρθρο 11: Φυσικά θα πρέπει να υπάρχουν ορκωτοί ελεγκτές, αλλά δεν πρέπει να εφησυχάζουμε για να μη δημιουργηθούν καταστάσεις όπως με τη Follie Foliie κλπ. Είναι θετικό δε το ότι, θα διατηρούν δεδομένα για τη δραστηριότητα και τις επισφάλειες τους. Με ποιά πρότυπα όμως;  Θα υπάρχουν προβλέψεις και τι θα συμβαίνει, εάν διαπιστώνεται καθυστέρηση πληρωμών άνω των 90 ημερών, σύμφωνα με αυτά  που ισχύουν για τις τράπεζες;

Απαιτούνται σαφείς διευκρινίσεις, ιδίως επειδή τα δάνεια θα παρέχονται σε ευάλωτες ομάδες – οπότε οι καθυστερήσεις είναι πολύ πιθανές. Από την άλλη πλευρά, πρέπει να υπάρχει μία ρεαλιστική απεικόνιση της οικονομικής κατάστασης των συγκεκριμένων ιδρυμάτων, για τις εποπτικές αρχές και για την κοινωνία – γεγονός που απαιτεί κάποιες προϋποθέσεις που, κατά τη γνώμη μας, δεν προδιαγράφονται.

Εξ όσων γνωρίζουμε πάντως, ο μεγαλύτερος τέτοιος οργανισμός στη Γαλλία, μετά από άνω των 30 ετών δραστηριοποίησης, με δεκάδες χιλιάδες δάνεια το χρόνο, καλύπτει το 65% των λειτουργικών του εξόδων που είναι πολύ μεγάλα λόγω του χαμηλού ύψους των δανείων, από χορηγίες.

Το σχέδιο νόμου όμως προβλέπει ανώνυμη εταιρεία ως φορέα – γεγονός που αποτρέπει ή/και απαγορεύει σε χορηγούς να ενισχύσουν την προσπάθεια. Επομένως θα πρέπει να ξανασκεφθεί η κυβέρνηση τη μορφή της εταιρίας – ενδεχομένως να επιτραπεί να συμμετάσχουν και οι οργανώσεις ΚΑΛΟ, όπως και να δανειοδοτούνται.

Άρθρο 12: Θετικό και αναμενόμενο να λαμβάνονται διοικητικά μέτρα σε περιπτώσεις παραβάσεων. Όπως αναφέραμε όμως, το πλαίσιο λειτουργίας είναι σε μεγάλο βαθμό ασαφές και αδιευκρίνιστο – γεγονός που, μεταξύ άλλων, παρέχει υπερβολική ευχέρεια στην ΤτΕ να επεμβαίνει κατά το δοκούν.

Άρθρο 13: Ειλικρινά δεν καταλαβαίνουμε που αποσκοπεί αυτή η διάταξη. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, μικροχρηματοδοτήσεις έως 25.000 € δίνονται και σήμερα. Ποια είναι η διαφορά, μπορείτε να το επαναλάβετε;

Εκτός εάν θεωρείται μικροχρηματοδότηση μόνο όσα και όπως ορίζονται εδώ – δηλαδή, αυτά που δίνονται σε ευάλωτες ομάδες. Εάν είναι έτσι, τότε οι εταιρίες αυτού του νόμου θα έχουν το μονοπώλιο βοήθειας αυτών των ευάλωτων ομάδων – κάτι που μας προξενεί εντύπωση.

Άρθρο 14: Μια από τις εφαρμογές του νόμου, είναι να δίνονται εκτός των άλλων χρηματοδοτήσεις για εκπαίδευση και ένταξη στην αγορά εργασίας – όπου όμως, με την επίσημη ανεργία στο 18%, πρόκειται μόνο για μία πρόφαση. Επομένως, η αποπληρωμή του δανείου θα είναι μάλλον απίθανη – κάτι που ελπίζουμε να έχει ληφθεί υπ’ όψιν.

Άρθρο 15: Έχουμε αναφερθεί ήδη στους δικαιούχους και στα προβλήματα που θα υπάρξουν στη συζήτηση επί της αρχής – οπότε δεν θα επαναλάβουμε τα ίδια. Σε κάθε περίπτωση, οι δικαιούχοι πρέπει να είναι Έλληνες υπήκοοι – ενώ τα νομικά πρόσωπα-δικαιούχοι πρέπει να έχουν έδρα, προσωπική και επιχειρηματική, στην Ελλάδα.

Άρθρο 16: Θα χρεώνονται εδώ συμβουλευτικές υπηρεσίες; Επίσης αναφέρεται ότι, «Το ίδρυμα μικροχρηματοδοτήσεων έχει πλήρη ευθύνη για τις πράξεις και κάθε δραστηριότητα των προσώπων στα οποία έχει γίνει εξωτερική ανάθεση». Είναι μεν θετικό αλλά δεν είμαστε σίγουροι αν είναι εφαρμόσιμο.

Άρθρο 17: Θα μπορούν τα ιδρύματα να ζητούν εγγυήσεις. Το θέμα είναι πότε και από ποιους θα την απαιτούν. Εάν για κάποιους είναι ελαστικά και για άλλους όχι. Εκτός αυτού, κάποιοι απελπισμένοι μπορεί να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης – ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε τις πάμπολλες περιπτώσεις εκβιασμού μεταναστών, από εγκληματικά στοιχεία.

Συνεχίζοντας, θα μπορούν να μπαίνουν εγγυητές τρίτα άτομα; Τι ευθύνες θα έχουν αυτοί οι εγγυητές;  Αναφερόταν κάτι για ενοχική ασφάλεια στο αρχικό κείμενο που διαγράφηκε. Επομένως υπάρχει ενοχική ασφάλεια;

Η υπεύθυνη δήλωση, όσον αφορά το μέγιστο ύψος των μικροχρηματοδοτήσεων, είναι δύσκολο να τηρηθεί  – όπως και η ανταλλαγή πληροφοριών. Αρνητική είναι πάντως η διάταξη της παραγράφου 5 – η οποία προβλέπει επιβάρυνση όσων θελήσουν να προεξοφλήσουν τις χρηματοδοτήσεις που θα λάβουν πριν την λήξη.

Σε κάθε περίπτωση, δεν θα είναι τόσο φιλανθρωπικοί οι λόγοι ίδρυσης τους – ενώ σωστά αποκλείονται οι εμπράγματες ασφάλειες, για να μη λειτουργήσουν έμμεσα ως ενεχυροδανειστήρια.

Άρθρο 18: Σε σχέση με το αρχικό, αφαιρέθηκε η υποχρέωση χρήσης τραπεζικών λογαριασμών για τις συναλλαγές – οπότε πολύ σωστά ο χώρος ανεξαρτητοποιείται πλήρως από τις τράπεζες.

Εν προκειμένω, θα είναι δυνατή η χρήση τόσο φυσικών νομισμάτων, όσο και ηλεκτρονικών; Εάν διαθέτουν και φυσικά νομίσματα, θα πρέπει να ιδρύσουν καταστήματα με ταμείο και με θησαυροφυλάκιο όπως οι τράπεζες;

Άρθρο 19: Τα συγκεκριμένα ιδρύματα απαλλάσσονται από τέλη και εισφορές του 0,6% του ν.128/75. Ποιο είναι το κόστος για την οικονομία; Δεν υπάρχει ποσοτικοποίηση από ΓΛΚ.

Άρθρο 20:   Εύλογη η διαφήμιση και η εμπορική προώθηση, αλλά ποιος θα την ελέγχει, αφού δεν παρεμβάλλεται κάποια δημόσια υπηρεσία, όπως η  προστασία του καταναλωτή; Η ΤτΕ; Μάλλον δεν έχει την ικανότητα – για αυτό και η εκπρόσωπός της ζήτησε στη διαβούλευση της συμμετοχή της ΓΓ του Υπουργείου Ανάπτυξης.

Εκτός αυτού, πώς θα μπορεί κάποιος να ενημερωθεί για το κόστος των συμβουλευτικών υπηρεσιών; Θα ελέγχεται και από ποιόν; Στη διαβούλευση πάντως ζητήθηκε να επιτραπούν και άτοκα δάνεια – κάτι που έγινε δεκτό με σχετική διαγραφή της εξαίρεσής τους, στο άρθρο 4 του αρχικού που διαγράφηκε εντελώς. Όλα αυτά παραπέμπουν σε ισλαμική τραπεζική, όπως έχουμε ήδη αναφέρει.

Άρθρο 21:   Θετικό το ότι αναφέρεται πως το πλαίσιο των εισπράξεων πρέπει να συμφωνεί με τον Κώδικα Δεοντολογίας των Τραπεζών. Είναι όμως υποχρεωτική η συμμόρφωση και ποιες είναι οι ποινές για παραβάσεις;

Άρθρο 22: Το ΠΔΕ πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για επενδύσεις, όπως και η Αναπτυξιακή Τράπεζα – για τίποτα άλλο. Σε καμία περίπτωση για κοινωνικό έργο, όπως είναι στην ουσία το παρόν – ειδικά εάν αφορά «ευάλωτες» ομάδες.

Άρθρο 23    : Δίνεται η δυνατότητα στην ΤτΕ να συμμετέχει σε συζητήσεις με τους Ορκωτούς Ελεγκτές των Τραπεζών – έτσι ώστε να λαμβάνει πληροφορίες για θέματα Εσωτερικού Ελέγχου! Κατά την άποψη μας είναι αθέμιτο.

Άρθρο 26: Είναι άδικη η παράνομη εισφορά που επιβάλλεται όλα αυτά τα χρόνια. Πρέπει να καταργηθεί, αφαιρούμενη από όλα τα δάνεια και ειδικά από τα κόκκινα.  Θα θέλαμε να γνωρίζουμε εδώ, εάν πράγματι η εισφορά αποδίδεται στο δημόσιο. Εάν ναι, πού και πώς εγγράφεται στον προϋπολογισμό;

Άρθρο 27:   Πιθανολογούμε πως και το άρθρο αυτό αφορά το Hive Down, δίνοντας τη δυνατότητα στη θυγατρική καλή τράπεζα να μην εκδίδει τριμηνιαίες καταστάσεις – αφού εκδίδει ενοποιημένες η μητρική εισηγμένη κακή τράπεζα.

Θα ήταν μεν λογικό, αλλά επειδή πλέον θα αφορά το κύριο μέρος των καλών τραπεζικών εργασιών που έχουν μεταφερθεί εκτός, δεν πρέπει να επιτραπεί. Αναφέρεται επίσης σε αυξήσεις κεφαλαίου, σε εταιρίες διαχείρισης – ενώ καθορίζεται ένα πρόστιμο ύψους 300.000 € για τη μη συμμόρφωση που είναι πολύ χαμηλό.

Τέλος, στο άρθρο 28 που αφορά το Hive Down έχουμε ήδη αναφερθεί – ενώ θα επανέλθουμε αργότερα, με τις ερωτήσεις μας που δεν πήραν απάντηση.

Άρθρο 30: Αφορά τα αναδρομικά των συντάξεων που καταβλήθηκαν εκ των υστέρων – για τις χρήσεις 2010-2013 που προέκυψαν μετά από έλεγχο της ΑΑΔΕ. Λογικά, προκλήθηκε από την αδυναμία του κράτους στην καταβολή συντάξεων – για τις οποίες δεν καταβλήθηκε φόρος και πλέον επιβάλλεται με αυτήν τη διάταξη, όπου οι προσαυξήσεις περιορίζονται στο 20% του κυρίου φόρου.

Το οφειλόμενο αυτό ποσόν είναι συνολικά 93 εκ. € για 71.000 συνταξιούχους – με μέσο φόρο 1.310 € κατά τα δημοσιεύματα. Τόσο είναι και μετά την παρούσα ρύθμιση; Ούτε εδώ το έχει ποσοτικοποιήσει το ΓΛΚ!

Θετική μεν η ρύθμιση αλλά οφείλεται σε αδικία η σε κρατική αδυναμία; Θα πρέπει να διερευνηθεί εάν υπάρχει πράγματι παραγραφή των χρήσεων 2010-12, όπως τέθηκε στην διαβούλευση. Επίσης συμφωνούμε με τις προτάσεις των συνταξιουχων για τα υπόλοιπα, ως προς τα εξής:

(α) να φορολογηθούν με τη φορολογική κλίμακα που ίσχυε σε κάθε χρονιά, επειδή έχουν υπάρξει και αλλαγές

(β) να μην επιβληθεί κανένα πρόστιμο – ούτε καν το 20%,

(γ) να τους αφαιρεθούν ή να συμψηφισθούν με τα παρατύπως παρακρατηθέντα ποσά.

(δ) Να μην υποστούν την ταλαιπωρία της υποβολής συμπληρωματικών δηλώσεων – αλλά να βρεθεί κάποιος άλλος διαδικαστικός τρόπος

Άρθρο 32: Είναι θετικό το ότι δίνεται η δυνατότητα τμηματικής πληρωμής και άρσης ακινησίας. Εν τούτοις, θα πρέπει να αφαιρεθούν και οι μήνες του Lock Down από τα τέλη,  για να είμαστε δίκαιοι.

Άρθρο 35: Είναι μεν σωστή η μείωση του ΕΝ.Φ.Ι.Α., αλλά πρέπει να καταργηθεί εντελώς – αφού πρόκειται για έναν άδικο φόρο.

Άρθρο 36: Ευπρόσδεκτη η έκπτωση, αλλά ήδη υπήρξε στέρηση εσόδων ύψους 1,4 δις € το Μάιο. Δεν πρέπει αλήθεια να κατατεθεί ένας καινούργιος προϋπολογισμός, όπως έχουμε απαιτήσει πολλές φορές, για να γνωρίζουμε προς τα πού βαδίζει η χώρα;

Άρθρα 39 και 40: Με τον τρόπο αυτό μπορούν  να αναλαμβάνονται υποχρεώσεις, χωρίς να καταγράφονται – οπότε, όταν συμβαίνει, δε έχουμε καμία εικόνα του αύριο. Κατά την αιτιολογική έκθεση το θετικό της ρύθμισης έγκειται στο ότι, δεν απαιτείται δέσμευση πιστώσεων κατά το τρέχον έτος, χωρίς να υφίσταται αναγκαιότητα – κάτι που όμως δημιουργεί μία στρεβλή εικόνα των υποχρεώσεων του φορέα.

Λογικά λοιπόν είμαστε αντίθετοι – εκτός εάν αφορά τις αμυντικές μας δαπάνες, έτσι ώστε να παρουσιάζονται θετικά τα στοιχεία μας στην ΕΕ. Θα παρακαλούσαμε να διευκρινιστεί.

Άρθρο 42    : Δεν συμφωνούμε σε καμία περίπτωση με την παράταση της προθεσμίας αποστολής του Απολογισμού, του Ισολογισμού και των λοιπών Χρηματοοικονομικών Καταστάσεων του οικονομικού έτους 2019 στο Ελεγκτικό Συνέδριο – οπότε της εισαγωγής τους στη Βουλή. Το πιθανότερο είναι να αποτελεί μία δικαιολογία για την κυβέρνηση, έτσι ώστε να ωραιοποιήσει τα στοιχεία.

Άρθρο 45: Δίνεται η δυνατότητα σε ιδρύματα μικροπιστώσεων που έχουν άδεια σε άλλες χώρες της ΕΕ, να ξεκινήσουν άμεσα τη λειτουργία τους για 24 μήνες – λαμβάνοντας την άδεια στην πορεία! Γιατί αυτή η βιασύνη; Ποιόν και τι εξυπηρετεί;   Το γεγονός αυτό προβλημάτισε και την ΤτΕ κατά τη διαβούλευση.

Εκτός αυτού, θα έχουν τα ιδρύματα αυτά έδρα στην Ελλάδα ή θα δίνουν δάνεια εξ αποστάσεως; Τι θα συμβεί με τα δάνεια που θα έχουν ήδη δώσει, εάν δεν πάρουν άδεια λειτουργίας στους 24 μήνες; Είναι εξαιρετικά ύποπτα όλα αυτά.

Άρθρο 46: Με την διάταξη αυτή τροποποιείται το άρθρο 23 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (Ν.4172/2013), έτσι ώστε να εξομοιώνονται τα μικροδάνεια ως προς τη φορολογική μεταχείριση και να εκπίπτουν φορολογικά – όπως και τα δάνεια των τραπεζών.

Όμως δεν είναι το ίδιο, ούτε δίνονται από ανάλογης μορφής επιχειρήσεις, όσον αφορά τις υποχρεώσεις τους. Ως εκ τούτου, διαπιστώνεται μια μεροληπτική μεταχείριση υπέρ των «πιο εύκολων» μικροδανείων του παρόντος που ίσως αυξήσει τη φοροδιαφυγή. Ποιο είναι αλήθεια το κόστος για την οικονομία; Δεν υπάρχει ούτε εδώ ποσοτικοποίηση από το ΓΛΚ.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!