Οι μεταναστευτικές υγειονομικές βόμβες – The Analyst
Κοινοβουλευτικές Εργασίες

Οι μεταναστευτικές υγειονομικές βόμβες

.

Μπορεί κανείς να καταλάβει την παταγώδη αποτυχία της κυβέρνησης στα οικονομικά που φαίνεται ήδη από τα τέλη του 2019, αφού δεν έχει ικανά στελέχη, ενώ συνεχίζει να σκύβει το κεφάλι δουλικά στη Γερμανία (άλλωστε η ίδια κυβέρνηση υπερχρέωσε την Ελλάδα το 2009 με τις αλόγιστες σπατάλες της που συνεχίζονται σήμερα, ενώ τη χρεοκόπησε το 2012), αλλά δεν είναι κατανοητή η ανικανότητα της να σταματήσει τις μεταναστευτικές ροές – αφού δεν χρειάζεται εδώ εξυπνάδα, αλλά πολιτική βούληση. Είναι αδιανόητο να θέτει σε κίνδυνο την υγεία των Ελλήνων και τον τουρισμό, λειτουργώντας ως tour operator των παράνομων μεταναστών, μεταφέροντας τους από τα νησιά στην ενδοχώρα σε ξενοδοχεία – γνωρίζοντας πως πρόκειται για βραδυφλεγείς υγειονομικές βόμβες που ήδη εκρήγνυνται, αναζωπυρώνοντας την πανδημία και διαλύοντας τις προοπτικές του τουρισμού. Τα 150 κρούσματα στο Κρανίδι, στους παράνομους μετανάστες που μεταφέρθηκαν εκεί χωρίς να το γνωρίζει κανένας, ενώ εμείς είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι, είναι τεράστιο σκάνδαλο – ενώ κυκλοφορεί η είδηση παγκοσμίως, καταδικάζοντας τον τουρισμό μας χωρίς κανέναν απολύτως λόγο. Είναι ντροπή – ένα αποτρόπαιο έγκλημα εις βάρος των Ελλήνων που δεν γιόρτασαν καν Πάσχα, για να προστατεύσουν την υγεία, τη χώρα τους και την οικονομία.     

.

Κοινοβουλευτική Εργασία 

Αντιπρόεδρος Ελληνικής Λύσης

Πριν αναφερθούμε στις παρατηρήσεις μας στα επί μέρους άρθρα της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) που όμως εφαρμόζεται ήδη, θέλουμε να τονίσουμε ξανά την ανάγκη κατάθεσης ενός νέου έκτακτου προϋπολογισμού, επειδή ο προηγούμενος δεν ισχύει πια καθόλου – ούτε όσον αφορά τα μεγέθη του, ούτε τις υποθέσεις που έχει λάβει υπ’ όψιν, όπως ο ρυθμός ανάπτυξης, οι διεθνείς συνθήκες κλπ.

Οφείλουμε να γνωρίζουμε πού βαδίζουμε, καθώς επίσης να αποφύγουμε τετελεσμένα – ενώ με τα μέτρα που λαμβάνονται καθημερινά, έχουμε χάσει πια όλοι το λογαριασμό. Αρκεί να σημειώσει κανείς πως λίγο περισσότερο από μία εβδομάδα πριν ο υπουργός οικονομικών ανακοίνωσε δημοσιονομικά μέτρα ύψους 6,8 δις € ή 3,5% του ΑΕΠ, μεταξύ άλλων την αύξηση των αποθεματικών κατά 5 δις € χωρίς να απαντήσει από πού θα προέλθουν ή θα χρηματοδοτηθούν, ενώ λίγες ημέρες αργότερα ο πρωθυπουργός 14 δις € ή 7,5% του ΑΕΠ – χωρίς να αναφέρει πού θα διατεθούν και από πού θα βρεθούν!

Κατά δεύτερο λόγο θέλουμε να αναφερθούμε στο ότι, η Ελλάδα δεν πρέπει να βυθιστεί ξανά στην ύφεση που θα την ανάγκαζε πιθανότατα να υπογράψει ένα επόμενο μνημόνιο – ίσως όχι μόνο να λάβει ένα δάνειο έναντι μέτρων από τον ESM, αφού αυτό που δικαιούται είναι μόλις 2% του ΑΕΠ της ή κάτω από 4 δις € και με το οποίο είμαστε φυσικά αντίθετοι, αλλά πολύ περισσότερα.

Εάν λοιπόν η κυβέρνηση σχεδίαζε να προαναγγείλει μία μεγάλη ύφεση 5-10% για να επιχειρηματολογήσει αργότερα πως τα κατάφερε με μία μικρότερη, όταν γνωρίζει πως ήδη από το 4ο τρίμηνο του 2019 υποχωρούσε ο ρυθμός ανάπτυξης στο 1% από 2,3% το προηγούμενο τρίμηνο, ενώ το ταμειακό έλλειμμα τριπλασιάστηκε το πρώτο τρίμηνο του 2020 σύμφωνα με την ΤτΕ, είναι καλύτερα να το ξεχάσει – αφού αυτό που πρέπει να την ενδιαφέρει είναι η Ελλάδα και όχι οι δικαιολογίες για την αποτυχία της.

Το τρίτο είναι η ανάγκη αλλαγής οικονομικού μοντέλου, όπως έχουμε επισημάνει πολλές φορές – επειδή η χώρα δεν πρέπει να εξαρτάται τόσο πολύ από τον τουρισμό, παράγοντας από αυτόν άμεσα και έμμεσα το 21% του ΑΕΠ της. Πόσο μάλλον όταν ο τουρισμός καλύπτει πάνω από το 80% των αναγκών του με εισαγόμενα προϊόντα – ακριβώς επειδή έχουμε εγκαταλείψει τον πρωτογενή τομέα, τη μεταποίηση και τη βιομηχανία που είμαστε υποχρεωμένοι να αναπτύξουμε ξανά.

Εάν δεν το κάνουμε, τότε θα συνεχίσουμε να είμαστε μη ανταγωνιστικοί διεθνώς και θα προσπαθούμε να επιβιώσουμε με τη μείωση του μισθολογικού κόστους – με μία αποτυχημένη πολιτική δηλαδή, την οποία εφαρμόσαμε τα τελευταία χρόνια με την εσωτερική υποτίμηση, χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Ειδικά όσον αφορά τον τουρισμό που θα πρέπει να στηριχθεί για να στηρίξει την αλλαγή του οικονομικού μας μοντέλου, η οποία απαιτεί χρόνο, μπορούμε να αποφύγουμε τη μείωση των εσόδων του την παρούσα σεζόν – επειδή έχουμε μεγάλα πλεονεκτήματα όσον αφορά τους βασικούς ανταγωνιστές μας, την Ιταλία, την Ισπανία και την Τουρκία, εξαιτίας της τύχης να έχουμε λίγα κρούσματα στη χώρα μας.

Ελπίζουμε μόνο να μην ξεφύγει ο αριθμός τους από την αποτυχημένη μεταναστευτική πολιτική που εφαρμόζεται – με τη μεταφορά των παράνομων μεταναστών στην ενδοχώρα και με τα συνεχή κρούσματα που εμφανίζονται στις δομές, όταν όλοι οι Έλληνες είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους.

Συνοψίζοντας, απαιτούνται (α) ένας νέος έκτακτος προϋπολογισμός, (β) η αλλαγή του οικονομικού μοντέλου και (γ) η αποφυγή της ύφεσης. Οι τρεις αυτές ενέργειες δεν πρέπει να καθυστερήσουν καθόλου και δεν επιδέχονται κανένα λάθος – αφού διαφορετικά η Ελλάδα θα καταστραφεί ολοσχερώς.

Δεν είναι δυνατόν ένα κοριτσάκι 16 ετών να φτιάχνει μάσκες προστασίας και η Ελλάδα να μην μπορεί (πρακτικά)ούτε να παράγουν οι τουρκικές βιομηχανίας 5.000 αναπνευστήρες έως τα τέλη Μαΐου (πρακτικά), ενώ εμείς κανέναν με τόσα ανεκμετάλλευτα εργοστάσια, όπως είναι η ΕΛΒΟ.

Κλείνοντας την εισαγωγή μας, θα πρέπει να μας ενημερώσετε άμεσα για το πρόγραμμα χαλάρωσης των υγειονομικών μέτρων και για τη μετάβαση στην επόμενη ημέρα που είναι εξαιρετικά σημαντική – ενδεχομένως καταθέτοντας το σχέδιο σας σε δημόσια διαβούλευση, έτσι ώστε να συμμετέχουν όλοι οι Έλληνες.

Τέλος, παρακαλούμε να μας ενημερώσετε επίσης για την πιθανή στήριξη επιχειρήσεων όπως η Aegean, καθώς επίσης για τις κρατικές επιχορηγήσεις που ενδεχομένως συνδέονται με τις συμβάσεις ιδιωτικοποίησης ή με τα ΣΔΙΤ – όπου θα προτείναμε είτε να μη γίνουν δεκτές, είτε να καλυφθούν από την ΕΕ, αφού η Ελλάδα δεν είναι υπεύθυνη για τα λάθη άλλων, όπως της Κίνας ή/και του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).

Η Γερμανία πάντως μελετάει τη διεκδίκηση αποζημιώσεων – αν και εμείς δεν πρόκειται, κρίνοντας από το Diesel Gate και τις δικαιολογίες του υπουργού ανάπτυξης, από το Δίστομο που αρνούνται όλοι οι υπουργοί δικαιοσύνης να υπογράψουν τη δικαστική απόφαση ή από τις γερμανικές επανορθώσεις που δεν υπάρχει καμία αξιοπρεπής κυβέρνηση να τις απαιτήσει.

Ελπίζουμε μόνο να μη χρειαστούν νέα κεφάλαια οι τράπεζες – ενώ ευχόμαστε να υιοθετηθεί η λύση για τα κόκκινα δάνεια πρώτης κατοικίας που προτείναμε από την πρώτη ημέρα εισόδου μας στη Βουλή και ακούμε πως επιτέλους τη μελετάτε. Το αμερικανικό μοντέλο δηλαδή του 1933 – το οποίο θα έλυνε το πρόβλημα μία για πάντα. Σε όσα άρθρα έχουμε τώρα παρατηρήσεις, τα εξής:

Άρθρο 1: Πρόκειται για ένα θετικό μεν μέτρο, αλλά είναι υπερβολικό το 25% – ενώ δρομολογήθηκε μάλλον για ταμειακούς λόγους, θυσιάζοντας το αύριο για το σήμερα. Εμείς στο ειδικό πρόγραμμα μας προτείναμε την υποστήριξη των λειτουργικών εξόδων των ΜμΕ κατά τη διάρκεια της κρίσης – αφού διαφορετικά πολλές θα κλείσουν και δεν θα εισπραχθούν καν φόροι.

Η επόμενη παρατήρηση μας εδώ αφορά το εκτιμώμενο κόστος που δεν αναφέρεται ως συνήθως από το ΓΛΚ και θα θέλαμε να μας απαντηθεί σήμερα – υποθέτοντας πως μπορεί να φτάσει ακόμη και στα 900 εκ. €.

Άρθρο 2: Πιθανολογούμε πως θα δημιουργηθούν προβλήματα από την επιλεκτική παράταση εξόφλησης των επιταγών μόνο για τις εταιρίες που έχουν πληγεί.

Για παράδειγμα, σε περίπτωση που μια επιχείρηση έχει να εισπράξει  από μία εταιρία που επλήγη, υποθετικά από μια κατασκευαστική που έχει αναλάβει ένα έργο σε ξενοδοχείο, τότε θα αντιμετωπίσει προβλήματα και  μπορεί να χρεοκοπήσει. Ακόμα χειρότερα, εάν η ξενοδοχειακή εταιρία συνεχίσει να λαμβάνει υπηρεσίες εκδίδοντας επιταγές και τελικά χρεοκοπήσει μετά από 3 μήνες – έτσι όπως πιθανολογείται ότι θα κάνουν πολλές, ίσως και το 65% (πρακτικά). Κατά την άποψη μας, το μέτρο πρέπει να επεκταθεί σε όλες τις επιχειρήσεις ή να βρεθεί μία άλλη λύση – όπως η παρακάτω που αναφέρουμε εμείς στο πρόγραμμα μας:

“Καθυστέρηση πληρωμής των μεταχρονολογημένων επιταγών που έχουν εκδοθεί έως τις 31.03.2020 (α) για έξι μήνες των επιχειρήσεων που έχουν κλείσει υποχρεωτικά και (β) για τρεις μήνες αυτών που υπολειτουργούν, με την εξόφληση των αποδεκτών των επιταγών από τις τράπεζες με εγγύηση του δημοσίου. Δηλαδή, οι επιταγές δεν θα διαμαρτύρονται και οι τράπεζες θα τις πληρώνουν, παραχωρώντας αυτόματα ανάλογα δάνεια στους εκδότες τους – με την εγγύηση του δημοσίου ή της Ευρώπης από τα μέτρα για κεφάλαια κίνησης”.

Άρθρο 3: Η επιστρεπτέα ενίσχυση δίνει τη δυνατότητα ανάπτυξης της παραγωγής στην Ελλάδα, αλλά θα έπρεπε να συμπεριληφθεί η παραγωγή κρίσιμων ιατρικών υλικών όπως οι μάσκες, οι στολές, οι αναπνευστήρες, τα αντισηπτικά και τα γάντια. Οι μάσκες θα μπορούσαν να στηρίξουν την κλωστοϋφαντουργία, ενώ οι αναπνευστήρες είναι δυνατόν να παραχθούν στις αμυντικές μας βιομηχανίες, όπως στην ΕΛΒΟ, στην ΕΒΟ ή στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά.

Παράλληλα, θα έπρεπε να δοθεί προσοχή στον πρωτογενή τομέα που επιτρέπεται η στήριξη του –  σύμφωνα με το άρθρο 22e της κοινοτικής οδηγίας από τις 19.03.20 (πρακτικά). Εμείς έχουμε προτείνει 1 δις € για επιδοτήσεις, όπως για επενδύσεις σε θερμοκήπια ή διχτυοκήπια, για σπόρους κλπ. Έτσι θα περιοριστούν και οι αυξήσεις τιμών στα τρόφιμα που διαπιστώνονται – ειδικά εάν άλλες χώρες απαγορεύσουν τις εξαγωγές, όπως η Ρωσία ή το Καζακστάν.

Άρθρο 4: Συμφωνούμε με την έκτακτη ενίσχυση του προσωπικού υγείας, αλλά δεν καταλαβαίνουμε γιατί ισχύει μόνο για ένα μήνα, με κόστος από το ΓΛΚ στα 90 εκ. € – αφού η κρίση θα διαρκέσει τουλάχιστον τρεις. Θα θέλαμε να προτείνουμε εδώ την αποστολή ιατρικού προσωπικού σε χώρες που πλήττονται περισσότερο, όπως έκαναν η Ρουμανία, η Αλβανία, η Ρωσία, ακόμη και η Τουρκία. Μία τέτοια βοήθεια συντονίζεται από το ΝΑΤΟ και χρηματοδοτείται από την  ΕΕ (πρακτικά) – ενώ βοηθάει στη γεωπολιτική προβολή της Ελλάδας.

Άρθρο 5: Είναι θετική η αναστολή των προθεσμιών καταβολής δόσεων κλπ., καθώς επίσης της επιμήκυνσης της προστασίας της πρώτης κατοικίας – αλλά θα προτιμούσαμε τη ριζική λύση που αναφέραμε στην αρχή.

Άρθρο 6: Είναι θετικό το ότι παρατείνεται έως την 31η Ιουλίου η είσπραξη φόρων και προστίμων – αλλά θα έπρεπε να εκτιμηθεί η ταμειακή επιβάρυνση από το ΓΛΚ. Η επιφύλαξη μας αφορά επιχειρήσεις που θα συνεχίσουν να υπάρχουν σωρεύοντας υποχρεώσεις  και θα χρεοκοπήσουν τον Αύγουστο – με αποτέλεσμα να αυξηθούν το άνοιγμα στην αγορά και οι ανεξόφλητες υποχρεώσεις στο δημόσιο που είναι ήδη πολύ υψηλές και αρκετές μη εισπράξιμες, όπως είδαμε στη συζήτηση για τον απολογισμό του 2017.

Άρθρο 7: Θεωρούμε πως θα πρέπει οι εισπρακτικές να σταματήσουν τις δραστηριότητες τους για ένα εύλογο χρονικό διάστημα. Νομίζουμε επί πλέον πως δεν καλύπτονται οι ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων, αλλά μόνο οι εργαζόμενοι – οπότε θα έπρεπε να συμπεριληφθούν τουλάχιστον οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜμΕ), ενδεχομένως με εισοδηματικά κριτήρια.

Άρθρο 11: Δεν καταλαβαίνουμε γιατί το κράτος ασκεί πολιτική με τα χρήματα των ιδιωτών, αφού ζούμε σε μία ελεύθερη οικονομία. Θα έπρεπε λοιπόν να αποζημιωθούν ανάλογα και οι ιδιοκτήτες ακινήτων για την έκπτωση του 40%. Ποιες θα είναι προϋποθέσεις για την υπαγωγή στη ρύθμιση για τις επιχειρήσεις;

Άρθρο 34: Δεν έχουμε αντίρρηση στην αύξηση της δυνατότητας διενέργειας τεστ – ενώ είναι βασικό για τη μετάβαση μας σε μια πιο κανονική λειτουργία.  Η χώρα μας υπολείπεται δραματικά στη διενέργεια τεστ, με στοιχεία από τις 28/3/20 – σύμφωνα με τα οποία διενεργούνται μόλις 326 ανά 1 εκατομμύριο πληθυσμού όταν στην Τσεχία 3.397/1 εκατ., στο Ισραήλ 3.737/1 εκατ, στη Γερμανία 4.161/1εκατ, στην Ιταλία 7.104/1 εκατ., στην Ισπανία 7593/ 1εκατ και στη Σλοβενία 8.561/1 εκατ. (πρακτικά).

Αυτός είναι μάλλον ο λόγος που μένουμε στα σπίτια μας και δήθεν πολεμάμε τον αόρατο εχθρό – ο οποίος δεν είναι αόρατος αλλά εμείς δεν τον βλέπουμε, αφού δεν κάνουμε τεστ. Το κόστος πάντως δεν αναφέρεται από το ΓΛΚ αλλά θα έπρεπε – ενώ το θετικό είναι πως μπορούμε να τα παράγουμε μόνοι μας (πρακτικά).

Άρθρο 35: Θετικό, αλλά θα προτιμούσαμε την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού ή να παίρνουν μόρια για τη μετέπειτα πρόσληψη τους.

Άρθρο 36: Θα θέλαμε εδώ να θέσουμε κάποιους προβληματισμούς:

(α) Διαπιστώνεται ένας εμπορικός πόλεμος για το ποιος θα βρει πρώτος το φάρμακο και το εμβόλιο – επίσης πόλεμος μεταξύ των  ειδικών για προσωπική προβολή. Κάποια φάρμακα υπάρχουν και είναι φτηνά, όπως η χλωροκίνη, η υδροξυχλωροκίνη κλπ. – ενώ κάποια θα είναι ακριβά και πατενταρισμένα. Πως προστατευόμαστε εμείς αλλά και οι γιατροί από τη χειραγώγηση μας για να αγοράσουμε ένα ακριβό φάρμακο, χωρίς να είναι αναγκαίο;

(β) Έχει αναφερθεί πως οι αναπνευστήρες μπορεί να προκαλούν βλάβες – οπότε κάποιοι γιατροί στις ΗΠΑ χρησιμοποιούν μηχανές οξυγόνου που είναι και πιο φθηνές (πρακτικά). Θα πρέπει λοιπόν τα θέματα αυτά να μελετηθούν και να ενημερωθούμε για το ποιος εξοπλισμός είναι αναγκαίος. Δεν θέλουμε φυσικά να αγοράσουμε ακριβό εξοπλισμό που θα πεταχτεί, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν. Υποστηρίζουμε επί πλέον την ανάπτυξη αναπνευστήρων ανάγκης χαμηλού κόστους  – ενώ τόσο το ΕΜΠ, όσο και ιδιώτες προσανατολίζονται προς αυτή την κατεύθυνση και πρέπει να υποστηριχτούν.  Για τα άρθρα 37, 38 και 39 ισχύουν τα ανάλογα.

Άρθρο 40:  Πρόκειται για συμβάσεις με ανάθεση, στις οποίες έχουμε ήδη αναφερθεί. Δεν γνωρίζουμε τι ειδικές ανάγκες θα υπάρξουν. Για παράδειγμα ηλεκτρονική παρακολούθηση των θυμάτων με βραχιολάκι όπως στο Χονγκ Κονγκ; Τσιπάκι; Θα παρακολουθείτε επίσης τους μετανάστες και θα συμμορφωθούν; Παρακαλούμε να μας ενημερώσετε γιατί ο κόσμος ανησυχεί.

Άρθρο 41: Γιατί χρειάζονται οι μεταφραστές και οι διερμηνείς στο Υπουργείο αυτό, ειδικά σε προσωποπαγείς θέσεις; Δεν καταλαβαίνουμε τον λόγο, οπότε σας παρακαλούμε να μας το διευκρινίσετε.  

Άρθρο 44: Διαπιστώνουμε εδώ ένα όργιο παράκαμψης των ΟΤΑ – με προγράμματα που θα σχεδιάζει το Υπουργείο Εσωτερικών για την αντιμετώπιση του κορονοίου, για ψηφιακή σύγκλιση, για ανάπτυξη κλπ., με δάνεια που παίρνουν οι Δήμοι. Μας προβληματίζουν ιδιαίτερα όλα αυτά, επειδή δεν ξέρουμε σε τι οικονομικά προβλήματα θα οδηγήσουν τους δήμους – αφού η κεντρική διοίκηση αποφασίζει δήθεν για έργα ανάπτυξης που ίσως αντανακλούν δικές της προτεραιότητες. Έχουμε αναφερθεί στο νομοσχέδιο της δήθεν «ανάπτυξης των ΟΤΑ».

Άρθρο 45: Το άρθρο αυτό δεν έχει σχέση με τον κορονοϊο και προωθεί την περαιτέρω αυτονόμηση από τις τοπικές κοινωνίες των δήθεν αναπτυξιακών προγραμμάτων του Υπουργείου Εσωτερικών – ενώ κατά την άποψη μας είναι απαράδεκτο. Μήπως είναι προγράμματα ΚΕΚ; Θα μπορούσαν μήπως να χρηματοδοτηθούν ΚΥΤ με τέτοιες συνοπτικές διαδικασίες που θα συγκαλυφθούν ως έκτακτα μέτρα για τον κορωνοϊό – ή ως αναπτυξιακά αφού καλυφθούν από το ΠΔΕ που βλέπουμε ότι χρησιμοποιείται δυστυχώς για άλλους σκοπούς;

Άρθρο 46: Εδώ προωθούνται προσλήψεις παρακάμπτοντας το ΑΣΕΠ, για θέματα πρόληψης της εξάπλωσης του κορωνοϊού. Πρόκειται για μία ύποπτη και μικροκομματική ενέργεια – ενώ δεν υπάρχει ξανά καμία εκτίμηση του ΓΛΚ. Τα άρθρα 43-46 θα πρέπει να αποσυρθούν, ειδικά αφού η εξάπλωση της επιδημίας είναι ήπια – εκτός εάν η Τουρκία δημιουργήσει θέμα με εισερχόμενους μετανάστες-φορείς του κορονοϊου που θα απαιτήσουν επείγοντα μέτρα κι επείγοντα ΚΥΤ. Σε αυτήν την περίπτωση όμως το θέμα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από τους συνοριοφύλακες, πριν γίνει πρόβλημα της Ελλάδας. Είναι εγκληματικό να παραβιάζονται τα σύνορα πόσο μάλλον σε τέτοιες στιγμές.

Άρθρο 47: Κυλικεία σε ΚΥΤ, απίστευτο. Γίνονται πια κανονικές πόλεις με επιδόματα από τον ΟΗΕ. Μήπως θα δημιουργηθούν και πολυκαταστήματα σε λίγο; Θα κόβουν αποδείξεις; Θα ελέγχονται από την ΑΑΔΕ;

Άρθρο 52: Αναστέλλονται κατά την διάρκεια του κορονοϊου οι πληρωμές στους ερευνητές. Δεν είναι σωστό, αφού η έρευνα δεν πρέπει να σταματήσει, ενώ μπορεί να γίνεται εξ αποστάσεως. Η συγκεκριμένη απασχόληση κρατάει κάποιους πτυχιούχους στην Ελλάδα που δεν πρέπει να την εγκαταλείψουν, αδυνατώντας να επιβιώσουν. Τι ποσόν αλήθεια αφορά;

Άρθρο 62: Παραδόξως εδώ το ΓΛΚ συγκεκριμενοποιεί το κόστος στα 15 εκ. €, αλλά δεν περιγράφονται οι ανάγκες που θα καλυφθούν – ενώ στο πρόσφατο νομοσχέδιο για την ακτοπλοΐα υπήρχαν ήδη αυξήσεις, όπως και το προηγούμενο έτος. Μήπως κάποιες κερδοφόρες γραμμές προηγουμένως, προβλέπεται να γίνουν ζημιογόνες, άγονες δηλαδή με τον κορωνοϊό;

Άρθρο 68: Εν προκειμένω συνεχίζεται η σκανδαλώδης πριμοδότηση των ΜΜΕ – οπότε δεν είναι καθόλου περίεργο που αξιολογούν με άριστα την κυβέρνηση. Γιατί αλήθεια δεν θα πληρωθεί η ετήσια δόση για τις άδειες, αφού λειτουργούν και εισπράττουν από τις διαφημίσεις;

Το άρθρο αυτό είναι το λιγότερο σκανδαλώδες – ενώ είναι απαράδεκτο να μην ποσοτικοποιείται από το ΓΛΚ – αφού είναι γνωστό το κόστος των αδειών, εάν δεν κάνουμε λάθος συνολικά στα 21 εκ. € που χαρίζονται χωρίς λόγο, επί πλέον στα 11 εκ. € προηγουμένως . Έχουμε εδώ μία επιχορηγούμενη ιδιωτική πρωτοβουλία ή μία παρασιτική Ολιγαρχία καλύτερα που απομυζεί τους πάντες – είναι κυριολεκτικά ντροπή για την κυβέρνηση.

 


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!