Η σουηδική βαρβαρότητα – The Analyst
Σχολιασμός Επικαιρότητας

Η σουηδική βαρβαρότητα

.

Η Σουηδία, όπως πολλές άλλες χώρες του Βορά, έχει μία βάρβαρη κοινωνία. Μία κοινωνία που δεν έχει στο επίκεντρο της τον άνθρωπο και που ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό της. Για την εικόνα της προς τα έξω. Καμία σχέση με το δικό μας πολιτισμό, με τον οικουμενικό ελληνισμό που μας δίδαξαν οι πρόγονοι μας και τον οποίο δυστυχώς δεν έχουμε μάθει να εκτιμούμε, επειδή κυβερνόμαστε από κομματικές συμμορίες για πάρα πολλές δεκαετίες που έχουν καταντήσει σκλάβα την υπέροχη πατρίδα μας. Που έχουν εξευτελίσει διεθνώς όλες εμάς τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, καταρρακώνοντας την εθνική μας υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια μας. Παρόλα αυτά η Ελλάδα δεν συγκρίνεται με καμία άλλη χώρα και δεν έχουμε κανένα λόγο να  ζηλεύουμε κανέναν. Το παρακάτω κείμενο ενός Έλληνα που ζει στη Σουηδία είναι χαρακτηριστικό της βαρβαρότητας των βορείων, την οποία έχουμε βιώσει τα τελευταία δέκα χρόνια των μνημονίων. Της Γερμανίας και των συνοδοιπόρων τους που δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τον άνθρωπο, αλλά μόνο για τα χρήματα. Δεν ξέρω βέβαια αν είναι αληθινό ή όχι το περιστατικό που περιγράφεται, αλλά γνωρίζω τη Σουηδία και είναι αυτή η αντίληψη της κοινωνίας της.

.

Επικαιρότητα

Έχω γράψει πολλές φορές για τη Σουηδία. Για το μεταναστευτικό πόλεμο που βρίσκεται σε εξέλιξη (πηγή), για τη σιωπή των ΜΜΕ απέναντι στα εγκλήματα και στους βιασμούς που είναι πια καθημερινότητα, για τις συμμορίες με όλο και πιο νεαρά μέλη που ληστεύουν, δολοφονούν και τρομοκρατούν, για τη σταδιακή ισλαμοποίηση της κοινωνίας της και για πάρα πολλά άλλα.

Κατηγορήθηκα δε πολλές φορές από αναγνώστες που έχουν θεοποιήσει στη φαντασία τους τη χώρα. Επίσης από Έλληνες που μένουν εκεί και δεν θέλουν να γνωρίζουν οι συγγενείς και οι φίλοι τους τι αντιμετωπίζουν, προτιμώντας να βρίζουν την Ελλάδα για να δικαιολογούν τη μετανάστευση τους.

Δεν παύει όμως να ισχύει πως η Σουηδία, όπως πολλές άλλες χώρες του Βορά, έχει μία βάρβαρη κοινωνία. Μία κοινωνία που δεν έχει στο επίκεντρο της τον άνθρωπο και που ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό της. Για την εικόνα της προς τα έξω. Καμία σχέση με το δικό μας πολιτισμό, με τον οικουμενικό ελληνισμό που μας δίδαξαν οι πρόγονοι μας και τον οποίο δυστυχώς δεν έχουμε μάθει να εκτιμούμε, επειδή κυβερνόμαστε από κομματικές συμμορίες για πάρα πολλές δεκαετίες που έχουν καταντήσει σκλάβα την υπέροχη πατρίδα μας.

Που έχουν εξευτελίσει διεθνώς όλες εμάς τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, καταρρακώνοντας την εθνική μας υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια μας. Παρόλα αυτά η Ελλάδα δεν συγκρίνεται με καμία άλλη χώρα και δεν έχουμε κανένα λόγο να  ζηλεύουμε κανέναν.

Το παρακάτω κείμενο ενός Έλληνα που ζει στη Σουηδία είναι χαρακτηριστικό της βαρβαρότητας των βορείων, την οποία έχουμε βιώσει τα τελευταία δέκα χρόνια των μνημονίων. Της Γερμανίας και των συνοδοιπόρων τους που δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τον άνθρωπο, αλλά μόνο για τα χρήματα. Δεν ξέρω βέβαια αν είναι αληθινό ή όχι το περιστατικό που περιγράφεται, αλλά γνωρίζω τη Σουηδία και είναι αυτή η αντίληψη της κοινωνίας της.

Αφήγημα (Αλέξης Σ. από τη Σουηδία)

Να είμαι λοιπόν πάλι έξω. Όχι από το νοσοκομείο. Από το σπίτι μου. Δεν είμαι καν ένα καταγεγραμμένο επίσημα περιστατικό για το Σουηδικό κράτος. Είμαι ένας από τους ανώνυμους πάσχοντες που είτε επιβιώνουν είτε πεθαίνουν αβοήθητοι στο σπίτι τους. Δύο εβδομάδες μάχη με τον κορωνοιό. Υψηλός πυρετός, βήχας, πόνοι στο σώμα, σπασμοί. 14 μέρες συνεχούς αγωνίας. Δίπλα η Karin σε κάθε δύσκολη στιγμή μου. Κρατούσε το χέρι μου και αποκοιμόταν δίπλα μου. Δύο εβδομάδες που έφτασαν ώστε όποια αγάπη και θαυμασμό είχα για το Σουηδικό κράτος να την εκμηδενίσουν.

Μία χώρα που είναι τυλιγμένη με τον μύθο του κράτους που μάχεται ανά το κόσμο για τις ανθρώπινες αξίες καταδικάζει σε θάνατο οτιδήποτε μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην οικονομική του ανάπτυξη.

Αυτό που μου έκαναν οι υπάλληλοι αυτού του κράτος, το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό τους, όταν ζήτησα την βοήθεια τους την 11η μέρα εύχομαι να μην το πάθει άλλος άνθρωπος αλλά εύχομαι οι ίδιοι να ζήσουν τα χειρότερα και να ψοφήσουν σαν αδέσποτα σκυλιά στον δρόμο όπως κόντεψα εγώ όταν με ξεφόρτωσαν στον δρόμο έξω από την κλειδωμένη πόρτα των επειγόντων περιστατικών με πυρετό και μια υπόσχεση ότι έρχονται να με πάρουν μέσα. Ποτέ δεν ήρθαν και παρέμεινα 45 λεπτά στο έλεος του κρύου ανέμου. Είχα για αυτούς την Πανώλη του Μεσαίωνα. Είχα όμως λάδι ακόμα στο καντήλι μου. Καθίκια..

Δεν θέλω να κάνω τον γενναίο όμως η αλήθεια είναι ότι μετά από αρκετές εμπύρετες ημέρες δεν φοβόμουν για την ζωή μου. Τακτοποίηση τις οικονομικές μου υποχρεώσεις, μετέφερα τα χρήματα σε μέλη της οικογενείας μου ώστε αν δεν υπάρξει καλή έκβαση να μην έχουν αλλά στο κεφάλι τους. Έδινα τον αγώνα μου και ότι προκύψει..

Μια φορά μόνο έβαλα τα κλάματα. Όταν η σύντροφος μου, μου είπε για έναν 35χρονο πάτερα τριών παιδιών όπου πήγε το ασθενοφόρο στο σπίτι το οποίο μάλιστα κάλεσε η σύζυγος του για δεύτερη φορά και τους είπαν ότι δεν θα τον παν στο νοσοκομείο γιατί δεν είναι γέρος και είναι δυνατός και θα τα καταφέρει. Την άλλη μέρα πέθανε.

Για αυτόν τον άνθρωπο έκλαψα. Όχι για μένα. Για εμένα δάκρυ δεν έχυσα. Η σύντροφος μου ναι. Εγώ όχι. Οργή ένιωθα και νιώθω όλο αυτόν τον καιρό. Όχι φόβε. Οργή διότι το ανεπτυγμένο κατά τα άλλα αυτό κράτος με την προσδοκία της ολοένα και μεγαλύτερης ανάπτυξης έχει χάσει αυτό που ονομάζεται ανθρωπισμός και υπερισχύει η βαρβαρότητα που συντροφεύει τα οικονομικά διαγράμματα.

Το Σουηδικό μοντέλο λοιπόν. Η σύντροφος μου δουλεύει σαν νοσοκόμα σε νοσοκομείο. Δεν την είχαν καν ενημερώσει ότι οι ασθενείς της ήταν ύποπτοι για κορωνοιό. Όταν εγώ κόλλησα με αντιμετώπισαν σαν λεπρό. Όπως σας λέω. Σαν λεπρό. Το Σουηδικό μοντέλο είναι το εξής:

Μας συμφέρει μακροπρόθεσμα οικονομικά να πάρουμε μέτρα; Όχι. Θα μας κοστίσει πολύ περισσότερο αν προσπαθήσουμε να περιορίσουμε την εξάπλωση. Όλα τα παιδιά σχολείο λοιπόν. Τώρα το αν κολλήσουν μετά τους γονείς και τους παππούδες ααααα εκεί είναι θέμα ατομικής ευθύνης. Και βέβαια θα πάνε σχολείο. Πως αλλιώς ο μπαμπάς και η μαμά θα πάνε στην δουλειά τους.

Η αξία της ανθρώπινης ζωής δεν είναι δυνατόν να κοστολογηθεί. Το ποσό που δώνουν για συντάξεις και την υποστήριξη των ασθενών έχει γνωστό κόστος. Όπως και το αβάσταχτο κόστος του να πάρουν μέτρα. (Αβάσταχτο. Που όμως η Ελλάδα των μνημονίων το δέχτηκε για να σώσει τους πολίτες της). Αν βάλεις λοιπόν τα έξοδα που θα προκύψουν από περιοριστικά μέτρα δεν τους βγαίνει με τίποτα. Άσε τους να πεθάνουν λοιπόν.

Λέει ο πίνακας λοιπόν ότι στην Σουηδία έχουμε σήμερα περίπου 9000 περιστατικά και πέθαναν 800. Αμ δε, εμένα δεν με έχουν μέσα. Όπως και αυτούς που πεθαίνουν στα σπίτια τους. Τεστ; Τι λες τώρα. Δεν έχει νόημα. Άσε που χαλάει και την στατιστική εικόνα τους προς τα έξω. Το ίδιο είναι 9.000 και το ίδιο είναι 60.000;  Όχι δα μην τρελαθούμε. Το ίδιο 800 θάνατοι αντί 5.000; Φυσικά οχιά. Ας μην χαλάσουμε λοιπόν το image του κράτους, Κάνουν καλά την δουλειά τους οι εδώ αρχές.

Να αγαπάμε την Ελλάδα. Να μην μιλάμε υποτιμητικά για αυτήν. Δεν έχουμε τα χρήματα των πλούσιων ευρωπαίων αλλά έχουμε φιλότιμο και ανθρωπιά. Εν έτη 2020 ακόμα διδάσκουμε πολιτισμό (πηγή)


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!