Τα ακίνητα και η παράνομη μετανάστευση – The Analyst

Τα ακίνητα και η παράνομη μετανάστευση

1,644 total views, 3 views today

.

Η μείωση των φόρων στην οικοδομή πρέπει να οδηγηθεί σε επενδύσεις στην Ελλάδα που οφείλουν να ξεκινήσουν από το κράτος, με προγράμματα (ΠΔΕ) που θα υπερβαίνουν τα 10 δις € ετησίως – έτσι ώστε να τονωθεί η ζήτηση και να ακολουθήσει ο ιδιωτικός τομέας, κατά τη γνωστή επιτυχημένη συνταγή του Keynes. Θα εκμεταλλευθούμε αλήθεια το μικρό παράθυρο ευκαιρίας που έχει ανοίξει για την πατρίδα μας, παύοντας να συγκρουόμαστε μεταξύ μας για μικροπολιτικές σκοπιμότητες ή θα στηρίξουμε ξανά τη γερμανική βιομηχανία που εφεύρε έναν άλλο τρόπο για να πλουτίσει ξανά εις βάρος των εταίρων της; Την αντικατάσταση δηλαδή των παλαιών αυτοκινήτων με νέα, δήθεν για περιβαλλοντικούς λόγους, όταν οι απάτες της στο συγκεκριμένο τομέα, το γνωστό σκάνδαλο ρύπων, είναι γνωστές στους πάντες; Το μέλλον θα δείξει, αν και ο προϋπολογισμός που κατέθεσε η κυβέρνηση είναι δυστυχώς προς τη λάθος κατεύθυνση, μειώνοντας τόσο τα εξοπλιστικά προγράμματα, όσο και το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων.   

.

Επικαιρότητα

Σύμφωνα με μελέτη της Alpha Bank, η πτώση της ζήτησης στην αγορά ακινήτων και η κατάρρευση των τιμών τους, προήλθε κυρίως από τη μείωση του μέσου καθαρού εισοδήματος των Ελλήνων – το οποίο, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υποχώρησε κατά 36,9% το 2017 έναντι του 2010 και διαμορφώθηκε σε μόλις 8.809 €, κάτω από το 50% του μέσου ευρωπαϊκού εισοδήματος (Ε.Ε.: 19.427 €). Η μείωση αυτή, σε συνδυασμό με την αύξηση των χρεοκοπιών και της ανεργίας, καθώς επίσης των φόρων ακίνητης περιουσίας και του ΦΠΑ, οδήγησαν στην κατακόρυφη πτώση της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών – με αποτέλεσμα την υποχώρηση των επενδύσεων σε οικιστικά ακίνητα.

Η αναστολή τώρα του ΦΠΑ στα ακίνητα για τρία χρόνια, για άδειες που εκδόθηκαν από το 2006 (θα πωλούνται πλέον με φόρο μεταβίβασης 3% και όχι με 24% ΦΠΑ), η μείωση του ΕΝΦΙΑ, καθώς επίσης οι εκπτώσεις με κριτήριο τις δαπάνες ενεργειακής και αισθητικής αναβάθμισης των κτιρίων που είχαμε προτείνει εμείς και υιοθετήθηκαν από την κυβέρνηση, όπως πολλά άλλα, προβλέπεται πως θα οδηγήσουν στην ανάκαμψη του κλάδου των κατασκευών γενικότερα – ειδικά όσον αφορά τον τουρισμό, σε συνδυασμό με τα μέτρα του αναπτυξιακού νομοσχεδίου.

Θα είναι δε πολύ θετική για τα 100.000 περίπου απούλητα ακίνητα, τα οποία θα προσελκύσουν επενδυτές, λόγω της «φορολογικής πτώσης» των τιμών τους – αρκεί βέβαια να μην θελήσουν οι ιδιοκτήτες τους, κυρίως κατασκευαστές, να κρατήσουν για τον εαυτό τους όλα τα φορολογικά οφέλη. Η πώληση τώρα αυτών των ακινήτων θα τονώσει τη ρευστότητα των κατασκευαστών, οπότε θα μπορέσουν να επενδύσουν στη δημιουργία νέων – αυξάνοντας την απασχόληση, ενισχύοντας τα εισοδήματα των δεκάδων κλάδων που έχουν σχέση με την οικοδομή, στηρίζοντας τους ισολογισμούς των τραπεζών αφού αυξάνεται η αξία των ενυπόθηκων ακινήτων που έχουν στην ιδιοκτησία τους ή/και αυτών που κατάσχεσαν (περί τα 30.000 συν 70.000 που θα αποκτήσουν μέσω πλειστηριασμών έως το 2021), ενώ θα λειτουργήσει προσθετικά για το ΑΕΠ, οπότε για τα έσοδα του δημοσίου.

Τα παραπάνω θα λειτουργήσουν θετικά για την οικονομία, για το ρυθμό ανάπτυξης, για την ανεργία και για τις τράπεζες που θα πρέπει να μειώσουν τουλάχιστον τις επί πλέον χρεώσεις ως αντάλλαγμα – κάτι που όμως θα έχει βραχυπρόθεσμη διάρκεια, αφού η χώρα θα συνεχίσει να στηρίζεται σε εκείνο το οικονομικό μοντέλο που, σε συνδυασμό με τα τεράστια «λάθη» των κυβερνήσεων της, ειδικά την περίοδο Καραμανλή (ανάλυση), την οδήγησε στην υπερχρέωση της.

Εκτός αυτού, η επανεκκίνηση της οικοδομικής δραστηριότητας θα έχει ως αποτέλεσμα την παροχή απασχόλησης σε χαμηλής εξειδίκευσης εργαζομένους – όπως είναι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες που δεν έχουν απαιτήσεις υψηλότερων μισθών. Έτσι όμως θα ενταθεί το πρόβλημα της μετανάστευσης (στην ουσία πρόκειται για τον εποικισμό της Ελλάδας και για την αλλοίωση της κοινωνίας της) – ενώ θα συνεχίσουν οι εκροές του μεταναστευτικού συναλλάγματος που υπολογίζονται σε αρκετά δις €, μειώνοντας τη ρευστότητα της ελληνικής οικονομίας, τη ζήτηση και τις εγχώριες επενδύσεις.

Όλα αυτά θα μπορούσαν να αποφευχθούν, εάν η Ελλάδα εκμεταλλευόταν τα λίγα χρόνια της θετικής επίδρασης των συγκεκριμένων μέτρων, για να αλλάξει το μοντέλο της οικονομίας της – ενισχύοντας τον πρωτογενή τομέα με τη μεταποίηση του, τη βιομηχανία με αιχμή του δόρατος την αμυντική και την παραγωγή φαρμάκων (ανάλυση), την υψηλή τεχνολογία, τα logistics και τη ναυτιλία. Έτσι θα μπορούσαν, μεταξύ άλλων, να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για την επιστροφή των 600.000 νέων περίπου που την έχουν εγκαταλείψει – οπότε να δοθεί τέλος στην αιμορραγία, στην εξαγωγή του πολύτιμου εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού της (brain-drain).

Πώς θα συμβεί όμως αυτό, όταν η κυβέρνηση θέτει σε εκκαθάριση αμυντικές βιομηχανίες όπως την ΕΛΒΟ, ειδικά σε μία εποχή που η τουρκική επιθετικότητα έχει φτάσει στο ζενίθ, μαζί με τον ασύμμετρο μεταναστευτικό πόλεμο που διεξάγει εναντίον μας; Όταν θέλει να ξεπουλήσει όλες τις ενεργειακές μας επιχειρήσεις (ΕΛΠΕ, ΔΕΠΑ κλπ.) που θα μπορούσαν να απασχολήσουν εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό και δη σε μία εποχή που αρχίζει η εκμετάλλευση των ενεργειακών μας αποθεμάτων; Όταν σχεδιάζει να εκποιήσει τα πολυτιμότερα περιουσιακά στοιχεία της ΔΕΗ (ΑΔΜΗΕ, ΔΕΔΔΗΕ), συνεχίζοντας την καταστροφική πολιτική της προηγούμενης;

Αντίθετα, εάν σταματούσε τις ιδιωτικοποιήσεις που στην ουσία είναι κρατικοποιήσεις από άλλες χώρες (Γερμανία, Ιταλία, Κίνα κλπ.), καθώς επίσης εάν προσέφερε φορολογικά κίνητρα στους νέους τομείς που πρέπει να αναπτυχθούν (ανταγωνιζόμενη τις άλλες χώρες που έχουν συντελεστές κάτω του 15% και μηδενική φορολόγηση ορισμένων κλάδων, ασφαλώς χωρίς προκαταβολή 100% που η κυβέρνηση δήθεν μείωσε στο 95%), χρησιμοποιώντας τα έσοδα από την οικοδομή, τότε η Ελλάδα θα άλλαζε πραγματικά οικονομικό μοντέλο – αντιμετωπίζοντας με περισσότερη αισιοδοξία το μέλλον.

Επίλογος

Για την πατρίδα μας, η οποία είναι υπό αυστηρή επιτήρηση (μνημόνια), έχει υποθηκεύσει τα πάντα και βιώνει πολλαπλές κρίσεις (υπέρογκο δημόσιο χρέος, τεράστιο κόκκινο ιδιωτικό, μοναδικό στην παγκόσμια ιστορία, μηδενική πραγματική ανταγωνιστικότητα, μεταναστευτικό κλπ.), έχει ανοίξει ένα πολύ μικρό παράθυρο ευκαιρίας – λόγω της διαφαινόμενης παγκόσμιας ύφεσης, των υπερβολών (φούσκες) που υπάρχουν παντού εκτός της Ελλάδας και των αρνητικών επιτοκίων δανεισμού που καθιστούν δυνατή την έκδοση φθηνών ομολόγων. Κυρίως για τη διενέργεια πραγματικών επενδύσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας – οδηγώντας την στην έξοδο από την κρίση.

Οι επενδύσεις όμως αυτές θα έπρεπε να ξεκινήσουν από το κράτος, με προγράμματα (ΠΔΕ) που θα υπερβαίνουν τα 10 δις € ετησίως – έτσι ώστε να τονωθεί η ζήτηση και να ακολουθήσει ο ιδιωτικός τομέας, κατά τη γνωστή επιτυχημένη συνταγή του Keynes. Δεν πρέπει φυσικά να αφορούν κυκλικούς κλάδους όπως ο τουρισμός (πόσο μάλλον όταν η εξάρτηση μας από το συγκεκριμένο κλάδο είναι υπερβολική, ενώ καλύπτει μόνο το 15% των αναγκών του με ελληνικά προϊόντα, οπότε όσο συνάλλαγμα εισάγουμε φεύγει ξανά) ή κλάδους χαμηλής προστιθέμενης αξίας, αλλά παραγωγικούς με υψηλή προστιθέμενη αξία – από τους οποίους βέβαια το κράτος θα αποσυρθεί αμέσως μετά, αφήνοντας το χώρο στον ιδιωτικό τομέα, όταν η χώρα ξεφύγει από την ύφεση.

Έτσι θα πάψει η Ελλάδα να προσελκύει εργαζόμενους χαμηλής εξειδίκευσης από το Πακιστάν, την Ινδία ή την Αφρική, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις επιστροφής των Ελλήνων που την έχουν εγκαταλείψει – καθώς επίσης άλλων Ευρωπαίων που θέλουν να επενδύσουν και να εγκατασταθούν σε μία χώρα με πολύτιμους φυσικούς και λοιπούς πόρους, όπως είναι ο υπόγειος πλούτος της, το κλίμα και τα πολιτισμικά της μνημεία.

Θα εκμεταλλευθούμε αλήθεια αυτό το μικρό παράθυρο που έχει ανοίξει ή θα στηρίξουμε ξανά τη γερμανική βιομηχανία που εφηύρε έναν άλλο τρόπο για να πλουτίσει ξανά εις βάρος των εταίρων της; Την αντικατάσταση δηλαδή των παλαιών αυτοκινήτων με νέα (πηγή), δήθεν για περιβαλλοντικούς λόγους, όταν οι απάτες της στο συγκεκριμένο τομέα (σκάνδαλο ρύπων) είναι γνωστές στους πάντες; Το μέλλον θα δείξει, αν και ο προϋπολογισμός που κατέθεσε η κυβέρνηση είναι δυστυχώς προς τη λάθος κατεύθυνση, μειώνοντας τόσο τα εξοπλιστικά προγράμματα, όσο και το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων (ανάλυση).

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
Don`t copy text!