Ανάγκη ριζικής αλλαγής πορείας – The Analyst

Ανάγκη ριζικής αλλαγής πορείας

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

.

Θέλουμε να τονίσουμε ακόμη μία φορά ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, αρκεί να το θελήσουμε πραγματικά. Να είμαστε πρόθυμοι να αγωνιστούμε συλλογικά,  για τον εαυτό μας, για την πατρίδα μας και για τα παιδιά μας – έστω την τελευταία στιγμή, κυριολεκτικά στην άκρη του γκρεμού.

  .

«Χωρίς να το καταλάβουμε, χάσαμε ότι πολυτιμότερο είχαμε: την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια μας. Μοιραία λοιπόν οδηγηθήκαμε στη μεγαλύτερη απώλεια από όλες: στη διάλυση της ενότητας μας, χωρίς την οποία δεν υπάρχει μέλλον. Μπορούμε όμως ακόμη να τα καταφέρουμε – αλλά μόνο ενωμένοι. Όλοι μαζί πρέπει να ενωθούμε. Όλοι μαζί πρέπει να εργαστούμε και να παλέψουμε. Εφόσον οι σύγχρονοι πολιτικοί απέτυχαν, συνεχίζοντας να υποκλίνονται και να ζητιανεύουν στην πόρτα της Ευρώπης, πρέπει εμείς σαν κυρίαρχος λαός όπως μας αποκαλούν, να αγωνιστούμε σαν μια γροθιά για την ολική επαναφορά μας».

.

Άποψη

Δεν υπάρχουν ασφαλώς Έλληνες που να τοποθετούνται υπέρ των μνημονίων, θεωρώντας ότι αποτελούν πράγματι λύση στα προβλήματα της χώρας – αλλά μόνο κάποιοι, οι οποίοι δεν διακρίνουν καμία άλλη δυνατότητα, τουλάχιστον όσον αφορά τη χρηματοδότηση του δημοσίου. Με δεδομένο όμως το ότι, η μοναδική θετική πλευρά των μνημονίων είναι οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις (ανάλυση), οι οποίες δεν έχουν ούτε στο ελάχιστο δρομολογηθεί, ενώ είναι πλέον αδύνατες αφού η κοινωνία έχει πληγεί σε τεράστιο βαθμό, οπότε δεν θα στήριζε σύσσωμη τις αλλαγές, η εξασφάλιση της ξένης χρηματοδότησης με δυσμενείς όρους απλά επιμηκύνει τον επιθανάτιο ρόγχο της οικονομίας – χωρίς να θεραπεύει την αρρώστια, την οποία θα ακολουθήσει ο θάνατος εάν δεν αλλάξουμε πορεία.

Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κανείς εάν υπάρχει κάποια λύση, η οποία να μπορούσε να αποτρέψει τις οδυνηρές προβλέψεις μας (ανάλυση) – όσον αφορά το μέλλον της Ελλάδας ως αποικία των δανειστών της, καθώς επίσης ως μία περιοχή χαμηλού εργατικού κόστους της γερμανικής κυρίως βιομηχανίας.

Στα πλαίσια αυτά, υποθέτουμε εν πρώτοις πως είναι δεδομένη η νομική ισχύς των αποικιοκρατικών συμβάσεων που έχουν υπογραφεί από τις τελευταίες κυβερνήσεις μας, οι οποίες δεν επιτρέπουν πλέον τη στάση πληρωμών – ειδικά το μνημόνιο νούμερο τρία, με το οποίο έχουν παραδοθεί στους δανειστές τόσο το ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ, όσο και οι ελληνικές τράπεζες, οπότε η δημόσια και η ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων. Θεωρούμε επίσης δεδομένη τη γεωπολιτική μας ιδιαιτερότητα στην εποχή της ασύμμετρης παγκοσμιοποίησης – ενώ προβλέπεται παράλληλα μία τεράστια χρηματοπιστωτική καταιγίδα.

Ως εκ τούτου, πιστεύουμε πως η μοναδική βιώσιμη λύση που έχουμε ακόμη στη διάθεση μας, είναι η εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους μας με δικά μας μέσα – κάτι που θα επέτρεπε την εκδίωξη της Τρόικας, την αποφυγή της λεηλασίας των περιουσιακών μας στοιχείων, το τέλος των μνημονίων, καθώς επίσης, κυρίως, την ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας.

Ευτυχώς για όλους μας, η Ελλάδα είναι μία πάμπλουτη χώρα, οπότε θα μπορούσε να τα καταφέρει – έστω με μεγάλες θυσίες, οι οποίες όμως θα ήταν μηδαμινές σε σύγκριση με την καταστροφή που μας περιμένει, εάν δεν αλλάξουμε αμέσως πορεία. Δυστυχώς όμως, θα πρέπει να επιλυθεί προηγουμένως το πολιτικό και κοινωνικό μας πρόβλημα – αφού, εάν οι Πολίτες δεν εμπιστευθούν το κράτος τους, πόσο μάλλον εάν συνεχίσουν να το μισούν όπως συμβαίνει σήμερα, θεωρώντας το υπεύθυνο για όλα τα δεινά τους, τότε δεν υπάρχει καμία απολύτως ελπίδα για το μέλλον.

Η εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους

Έχοντας αναφερθεί από το 2009 στη λύση αυτή (ανάλυση), εάν σημειώσει κανείς πως έχουν ήδη διαφύγει από την Ελλάδα καταθέσεις άνω των 100 δις €, θα κατανοήσει πως η χώρα μας μπορεί να εξυπηρετήσει μόνη της τα χρέη της – εκδίδοντας εθνικά ομόλογα, ενδεχομένως εγγυημένα με την περιουσία του ΤΑΙΠΕΔ ή με οτιδήποτε άλλο, ανάλογα με τα ποσά που είμαστε υποχρεωμένοι να αποπληρώνουμε κάθε χρόνο. Φυσικά θα έπρεπε να μη δημιουργούνται νέα χρέη, να είναι δηλαδή ισοσκελισμένος ο κρατικός προϋπολογισμός (ανάλυση), καθώς επίσης, το σημαντικότερο, να υπάρξει μία ικανή και έντιμη κυβέρνηση – την οποία να μπορούν να εμπιστεύονται όλοι οι Πολίτες.

Χωρίς την ύπαρξη μίας τέτοιας κυβέρνησης, ενδεχομένως από εκείνα τα κόμματα που δεν έχουν προδώσει την Ελλάδα, από όλα μαζί, θα ήταν ασφαλώς αιθεροβάμων αυτός που θα πίστευε ότι, μπορούν να επιστρέψουν οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες, να πουληθούν ομόλογα σε ιδιώτες ή να βοηθήσουν όλοι μαζί οι Έλληνες στην επανεκκίνηση της οικονομίας τους – παρά το ότι τα οφέλη τους θα ήταν τεράστια, τόσο σε εθνική, όσο και σε οικονομική βάση.

Από την άλλη πλευρά, είμαστε εντελώς σίγουροι ότι, η Ελλάδα μπορεί να γίνει πολύ καλύτερη χώρα ακόμη και από την Ελβετία, αρκεί να το θελήσουμε όλοι μαζί εμείς οι Έλληνες – τοποθετώντας στην ηγεσία της χώρας μας μία ικανή, έντιμη και ανιδιοτελή κυβέρνηση, η οποία να μας υπηρετεί ως οφείλει, αντί να την υπηρετούμε μισώντας την ταυτόχρονα.

Δυστυχώς όμως, εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε κατανοήσει ακόμη τι έχουμε, τι κινδυνεύουμε να χάσουμε, καθώς επίσης πόσα θα μπορούσαμε να κερδίσουμε – εάν αποφασίζαμε να διώξουμε τους εισβολείς, χρηματοδοτώντας μόνοι μας το χρέος μας. Μόνο από την άνοδο των τιμών της ακίνητης περιουσίας μας σε λογικά επίπεδα, τα κέρδη θα υπερέβαιναν τα 500 δις € – από το χρηματιστήριο τα 200 δις €, ενώ η αξία των ενεργειακών μας αποθεμάτων, τα οποία έχει τοποθετήσει στο στόχαστρο της η Γερμανία, είναι ανυπολόγιστη. Οι τράπεζες μας χάθηκαν βέβαια, αλλά κανένας δεν μας εμποδίζει να ιδρύσουμε καινούργιες – οι οποίες θα είχαν τη δυνατότητα να αγοράσουν τις επισφάλειες, στις άθλιες τιμές που προσφέρουν τα διεθνή κερδοσκοπικά κεφάλαια, ενώ θα ήταν πολύ πιο υγιείς.

Περαιτέρω, εάν το ΑΕΠ εξελισσόταν χωρίς εμπόδια, θα μπορούσε πολύ εύκολα να αυξηθεί κατά 50 δις €, συνεισφέροντας στα ετήσια έσοδα του δημόσιου τουλάχιστον 15 δις € (30%) χωρίς νέους φόρους – ενώ η επιστροφή της μεγαλύτερης εμπορικής ναυτιλίας του πλανήτη στο πατρικό της σπίτι, η γεωργία και ο τουρισμός, είναι σε θέση να προσφέρουν τεράστιο πλούτο στη χώρα.

Διαθέτουμε τα περισσότερα ιδιόκτητα, μη χρεωμένα στις τράπεζες σπίτια στην Ευρώπη, σε σχέση με τον πληθυσμό μας πάντοτε, τις υψηλότερες καταθέσεις (αν και δυστυχώς στο εξωτερικό λόγω της πολιτικής αστάθειας), τα πλέον πολύτιμα οικόπεδα στο πλανήτη, εκατοντάδες πανέμορφα νησιά, μία αμύθητη πολιτιστική περιουσία και τόσα πολλά άλλα, τα οποία θα ήταν ανόητο να χάσουμε – απλά και μόνο επειδή επιμένουμε σε ένα σοβιετικού τύπου καθεστώς, το οποίο διαιωνίζει την πολιτική, τη συνδικαλιστική, τη δημόσια, καθώς επίσης όλες τις υπόλοιπες μορφές ασυδοσίας, διαφθοράς και διαπλοκής (ανάλυση).

Εκτός αυτού έχουμε ένα εξαιρετικά καλά εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό υψηλής μόρφωσης – το οποίο όμως πρέπει να μάθει να παράγει πλούτο στην πατρίδα του, να είναι δημιουργικό και να μην παρακαλάει εξευτελιστικά το διορισμό του στο δημόσιο. Επί πλέον, μία πανίσχυρη Ομογένεια που δυστυχώς δεν εκμεταλλευόμαστε, καθώς επίσης μία από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές θέσεις παγκοσμίως – η οποία θα μπορούσε να μας προσφέρει μεγάλα πλεονεκτήματα (άρθρο), εάν κάναμε σωστά τη δουλειά μας, χωρίς ανόητες ενέργειες.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, όλον αυτό τον πλούτο μας τον στερεί η ανικανότητα των πολιτικών κομμάτων, καθώς επίσης τα εγγενή ελαττώματα της κοινωνίας μας – η οποία δεν έχει μάθει να εκτιμάει σωστά αυτά που έχει, να σέβεται τις υποχρεώσεις της και να εργάζεται δημιουργικά, συλλογικά, επιλέγοντας τη συνεργασία αντί την ατομικότητα και την ευγενή άμιλλα αντί τον αθέμιτο ανταγωνισμό.

Ελπίζοντας να μας έχει γίνει το πάθημα της κρίσης μάθημα, να αποφύγουμε το σπιράλ του θανάτου, στο οποίο μας έχουν παγιδεύσει οι δανειστές με τα εξοντωτικά τους μνημόνια, καθώς επίσης να επικρατήσει η κοινή λογική στην Ελλάδα, θέλουμε να τονίσουμε ακόμη μία φορά ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, αρκεί να το θελήσουμε πραγματικά. Να είμαστε πρόθυμοι να αγωνιστούμε συλλογικά,  για τον εαυτό μας, για την πατρίδα μας και για τα παιδιά μας – έστω την τελευταία στιγμή, κυριολεκτικά στην άκρη του γκρεμού.

Καλό δεκαπενταύγουστο σε όλους!

viliardos@analyst.gr

Υστερόγραφο: Η ονομαστική διαγραφή μέρους του χρέους (50%) θα ήταν ασφαλώς η πλέον σωστή λύση για την Ελλάδα – εάν δεν είχε υποθηκεύσει η σημερινή κυβέρνηση τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία, παύοντας να απαιτεί τη διαγραφή αμέσως μετά την εκλογή της και υπογράφοντας την πρόσφατη συμφωνία επιμήκυνσης, εάν δεν κινδύνευε να απομονωθεί η χώρα ή εάν δεν είχε ξεπουληθεί το 2011 η δυνατότητα μετατροπής του εξωτερικού μας χρέους σε εθνικό νόμισμα. Όλα αυτά αποτελούν όμως παρελθόν και πολιτικά λάθη που πολύ δύσκολα διορθώνονται εκ των υστέρων, χωρίς καταστροφικές συνέπειες – ενώ το πιο σημαντικό όλων είναι η εκδίωξη της Τρόικας άμεσα, με κάθε θυσία, αφού εάν δεν συμβεί δεν πρόκειται να υπάρξει μέλλον για την Ελλάδα.

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×