Το μνημειώδες αυτομαστίγωμα των Ελλήνων – Σελίδα 2 – The Analyst

Το μνημειώδες αυτομαστίγωμα των Ελλήνων

521 total views, 2 views today

.
Το δημόσιο χρέος    

Περαιτέρω, όσον αφορά το κράτος, ασφαλώς είχε και έχει μία σειρά παθογενειών που θα πρέπει να διορθωθούν – κυρίως μεγάλα θεσμικά ελλείμματα. Τα μέτρα όμως που επιβάλλουν οι δανειστές δεν επιδιώκουν σε καμία περίπτωση κάτι τέτοιο – αφού το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το δικό τους συμφέρον.

Εν τούτοις, αυτό δεν σημαίνει ότι υπήρχε πράγματι λόγος να οδηγηθεί η Ελλάδα στο ΔΝΤ, με χρέος το 2008 περίπου στο 109% του ΑΕΠ της – όταν της Ιταλίας σήμερα πλησιάζει στο 135% του ΑΕΠ χωρίς να χρησιμοποιούνται τα ίδια κριτήρια με την Ελλάδα, ενώ το χρηματοπιστωτικό της σύστημα είναι χρεοκοπημένο. Εάν σκεφθούμε δε ότι, οι εξοπλιστικές δαπάνες της Ελλάδας είναι πολύ μεγαλύτερες, ενώ διεξήγαγε από πλέον Ολυμπιακούς Αγώνες, θα κατανοήσουμε καλύτερα το μέγεθος του.

348

Εκτός αυτού είναι μύθος το ότι η Ελλάδα ως κράτος υπερχρεώθηκε όταν εισήλθε στην Ευρωζώνη – γεγονός που τεκμηριώνεται από την εξέλιξη του δημοσίου χρέους της σε σχέση με το ΑΕΠ (γράφημα), όπου από 104,9% το 2000 έφτασε στο 109,4% το 2008, με «διορθωμένα» τα στοιχεία του 2008 από το ΔΝΤ.

Σε σχέση τώρα με το ύψος του ελλείμματος του 2009, δεν υπάρχει κανένας στην ΕΛΣΤΑΤ που να μην γνωρίζει ότι, παραποιήθηκε από τον τότε επικεφαλής της, ο οποίος εργαζόταν παράλληλα για το ΔΝΤ και πληρωνόταν από αυτό – υπενθυμίζοντας πως σύμφωνα με μαρτυρίες στελέχους του ΔΝΤ στο παρελθόν, το πρώτο που κάνει όταν εισβάλλει σε μία χώρα είναι να διογκώνει τα ελλείμματα της, έτσι ώστε να την απομονώνει από τις χρηματαγορές και να τη λεηλατεί με την ησυχία του.

Στη δίκη άλλωστε που διεξάγεται εναντίον του επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, οι καταθέσεις όλων των υφισταμένων του αποδεικνύουν πως πράγματι διόγκωσε το έλλειμμα, το οποίο δεν θα υπερέβαινε το 10% σε καμία περίπτωση – δυστυχώς σε συνεργασία με άλλους θεσμούς που δεν είναι ελληνικοί, ακόμη και αν η έδρα τους είναι στην Ελλάδα.

Συνεχίζοντας, κανένας δεν θέλει να καταλάβει πως η Ελλάδα το 2009 είχε ένα πρόβλημα ρευστότητας που εν μέρει μόνο οφειλόταν στην ίδια – με την έννοια πως η προηγούμενη κυβέρνηση δεν είχε φροντίσει έγκαιρα να ανανεώσει τα ομόλογα που έληγαν μαζικά από δικό της λάθος. Για να γίνει πιο κατανοητό το πρόβλημα, μοιάζει με μία επιχείρηση που εξέδωσε πολλές επιταγές που έληγαν όλες μαζί, επειδή δεν είχε συντάξει σωστά το ταμειακό της πρόγραμμα – ούτε είχε προβλέψει τυχόν προβλήματα της δανειοδότησης της, λόγω εξωτερικών συνθηκών.

Ως εκ τούτου η αλλαγή στις αγορές δανεισμού, λόγω της χρηματοπιστωτικής κρίσης που είχε ως αποτέλεσμα την απότομη συρρίκνωση των πιστώσεων διεθνώς, τη βρήκε εντελώς απροετοίμαστη – ενώ, ακόμη χειρότερα, η τότε κυβέρνηση της έκανε τα πάντα για να αυξήσει τα επιτόκια δανεισμού της και τελικά να απομονωθεί από τις αγορές, όπως τη διόγκωση του ελλείμματος, τις αναφορές στο ότι οι Έλληνες ήταν διεφθαρμένοι ή μανιακοί φοροφυγάδες κοκ.

Μία χώρα όμως με δημόσια περιουσία της τάξης των 300 δις € σύμφωνα με το ΔΝΤ (πηγή), χωρίς τα ενεργειακά της αποθέματα, δεν μπορεί να θεωρηθεί αφερέγγυα – ούτε να δοθεί βορά στο Ταμείο και στους Γερμανούς από τους πολιτικούς που μάλλον είχαν προσχεδιάσει να προδώσουν την πατρίδα τους, για να εξυπηρετήσουν δικά τους ιδιοτελή συμφέροντα.

Κάτι ανάλογο δυστυχώς συνέβη όταν παραδόθηκε εντελώς η εθνική κυριαρχία της Ελλάδας, με την υπογραφή του PSI – από το οποίο όχι μόνο χρεοκόπησαν οι τράπεζες και επιβάρυναν τον προϋπολογισμό αργότερα με πάνω από 40 δις € αλλά, το χειρότερο, επιβλήθηκε το αγγλικό δίκαιο στο δημόσιο και ιδιωτικό μας τομέα, καθιστώντας μας αποικία και σκλάβους χρέους στο διηνεκές.

Επίλογος

Το αυτομαστίγωμα των Ελλήνων επιτυγχάνεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, έτσι ώστε να μην αντιδρούν επιλέγοντας να σιωπούν όπως τα πρόβατα – αφού κατηγορούνται μεταξύ άλλων ακόμη και για την κακή ανατροφή των παιδιών τους (άρθρο). Στα πλαίσια αυτά, εύλογα έχουν χάσει οι περισσότεροι τον προσανατολισμό τους, πιστεύοντας πως εάν κατηγορούν τον εαυτό τους θα αποβεί θετικό για τη χώρα – όπως συμπεραίνεται από το παρακάτω σχόλιο που μας έκανε μεγάλη εντύπωση:

«Η Ελλάδα ευρίσκεται στις πρώτες θέσεις διεθνώς όσο αφορά τον νεποτισμό, τη διαφθορά, την αναξιοκρατία, το σάπιο πολιτικό σύστημα. Δεν είναι μυστικό. Ζούμε σε μια από τις πλέον διεφθαρμένες χώρες του κόσμου – από την κεντρική κυβέρνηση, τη Δικαιοσύνη τους δήμους, τις περιφέρειες και όπου αλλού σκεφτεί κανείς. Τέτοιο διεφθαρμένο κράτος είναι μοναδικό σε παγκόσμιο επίπεδο.

Προτιμώ να κατηγορούμε τους εαυτούς μας για τα δεινά που μας έχουν τύχει, έστω και με μία δόση υπερβολής, παρά να καταλήγουμε στην εύκολη λύση της επίρριψης ευθυνών σε άλλους. Η Ελλάδα έχει προβλήματα χωρίς αμφιβολία, και για αυτό δεν φταίνε τα μνημόνια – εκτός αν δεχτούμε ότι θα μπορούσαν να ήταν πιο επιτυχή, χωρίς να αλλάζει η ουσία ότι προβλήματα θα είχαμε έτσι και αλλιώς, ακόμη και χωρίς καθόλου μνημόνια.

Περιττό να πω ότι, τίποτα δεν αλλάζει και δεν πρόκειται να αλλάξει. Πρόβλημα είναι ο λαϊκισμός που ιστορικά μοίραζε πόρους που δεν υπήρχαν, σε επιλεγμένες ομάδες ψηφοφόρων – πρόβλημα από το οποίο δεν θεραπευτήκαμε ακόμα. Άλλο πρόβλημα είναι η παροιμιώδης συντηρητικότητα των Ελλήνων, παρά την «αριστερόστροφη» ψήφο τους – οι οποίοι δεν μπορούν να δουν το μέλλον και να προσαρμοστούν σε αυτό αλλά, αντίθετα, κοιτάζουν στο παρελθόν και το αναμασούν στην πρώτη δυσκολία.

Για όλα αυτά δεν φταίνε (κυρίως) τα μνημόνια. Ζούμε σε μια χώρα άρρωστη. Και τέλος πάντων με εκνευρίζει αυτή η κραυγαλέα αντίφαση, από τη μία να κατηγορούμε το διεφθαρμένο παρελθόν που «κατέστρεφε τη χώρα για 30 χρόνια» (ίσως δικαίως, αν και οι σημερινοί δεν ήταν άμοιροι ευθυνών), ενώ από την άλλη να λέμε ότι τα μνημόνια έπεσαν ως κεραυνός εν αιθρία σε μια χώρα που «λεφτά υπήρχαν» (και που θα μπορούσε μάλιστα να υποστηρίξει ολόκληρο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης), μόνο και μόνο επειδή η ΕΛΣΤΑΤ έβγαλε πονηρά το έλλειμμα 15% αντί για 13%.

Τέτοιες αντικρουόμενες πεποιθήσεις είναι βέβαια χαρακτηριστικό όσων σκέφτονται συναισθηματικά ή/και δογματικά, αυτών δηλαδή που τελικά πέφτουν θύματα του κάθε λαϊκιστή. Από εκείνους, προτιμώ αυτούς που γκρινιάζουν, έστω και υπερβολικά. Μόνο από εκείνους μπορεί να υπάρξει κάποια αλλαγή, αν και βέβαια ούτε αυτό είναι σίγουρο«.

Εν προκειμένω κατανοούμε ότι, η δική μας φωνή δεν έχει καμία δυνατότητα να ακουστεί από την ελληνική κοινωνία, αφού σκεπάζεται από τις δεκάδες πληρωμένες αντίθετες – φυσικά με ορισμένες εξαιρέσεις που απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Η συντριπτική πλειοψηφία άλλωστε έχει σε τέτοιο βαθμό θυματοποιηθεί, ώστε δεν μπορεί να αφομοιώσει τίποτα άλλο, εκτός από το ότι είναι η ίδια υπεύθυνη για το κατάντημα της χώρας – θεωρεί δε πως εάν το αποδεχθεί, όπως ο αθώος φυλακισμένος την ενοχή του,  θα βρεθεί η λύση, θα την λυπηθούν ίσως οι Γερμανοί και θα αποφύγει τα μαρτύρια που βιώνει.

161

Παρά το ότι λοιπόν μετά από τα οκτώ σχεδόν χρόνια της τρομακτικότερης ύφεσης που βίωσε ποτέ μία χώρα στον πλανήτη, η καθοδική πορεία συνεχίζεται χωρίς σταματημό, με έξι στις δέκα επιχειρήσεις (64%) σύμφωνα με τον ΣΕΒ να ευρίσκονται στην άκρη του γκρεμού, οι περισσότεροι Έλληνες χειραγωγούμενοι πιστεύουν ή θέλουν να πιστεύουν ότι οφείλεται στους ίδιους – χωρίς να κατανοούν πως η κατάρρευση της εγχώριας ζήτησης, η χρηματοοικονομική ασφυξία, το τεράστιο ενεργειακό κόστος, η υψηλή φορολογία, η απίστευτη πτώση των τιμών των περιουσιακών τους στοιχείων, των μισθών τους κοκ. δεν μπορεί να έχει στόχο τον εξορθολογισμό της οικονομίας τους, αλλά την ολοκληρωτική τους καταστροφή.

Ως εκ τούτου δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα οι αναλύσεις που αγωνίζονται για να δώσουν την πραγματική εικόνα – σύμφωνα με την οποία ασφαλώς πρέπει να διορθωθούν τα κακώς κείμενα στην πατρίδα μας, αλλά ούτε γίνεται με αυτόν τον τρόπο, ούτε η Ελλάδα είναι η χειρότερη χώρα στον πλανήτη. Σε πολλά άλλα κράτη συναντώνται ακριβώς οι ίδιες παθογένειες, εάν όχι πολύ μεγαλύτερες και δεν είναι καθόλου εύκολο να διορθωθούν – ενώ τα μνημόνια επιτυγχάνουν ακριβώς το αντίθετο, όπως έχει αποδειχθεί από όλες εκείνες τις χώρες που υπήρξαν στο παρελθόν θύματα του ΔΝΤ. Καλό Καλοκαίρι και από εμένα.     

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
Don`t copy text!