Η ατελείωτη ευρωπαϊκή κρίση – Σελίδα 2 – The Analyst

Η ατελείωτη ευρωπαϊκή κρίση

234 total views, 2 views today

.
Η Ελλάδα

Στη χώρα μας αυξάνονται μεν οι φωνές εναντίον του ευρώ, συνεχίζουν όμως να αποτελούν μειοψηφία – πιθανότατα επειδή οι Έλληνες πιστεύουν πως είναι εγκλωβισμένοι, μη έχοντας τη δυνατότητα υιοθέτησης ενός εθνικού νομίσματος, όταν η οικονομία τους είναι πλέον κατεστραμμένη.

Εν τούτοις, λόγω των συνεχών μέτρων που λαμβάνονται από την κυβέρνηση, τα οποία θα επιδεινώσουν ακόμη περισσότερο το βιοτικό τους επίπεδο, ενώ δρομολογούν την ολοκληρωτική απώλεια της εθνικής τους κυριαρχίας κατ’ ελάχιστο για τα επόμενα 99 χρόνια, όλο και περισσότεροι τάσσονται εναντίον του κοινού νομίσματος – ενοχοποιώντας τόσο αυτό, όσο και τη Γερμανία για τα δεινά τους.

Με δεδομένο δε το ότι, οι δανειστές έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τα ανώτατα όρια ανοχής και ανθεκτικότητας της ελληνικής κοινωνίας, όλα είναι πιθανά να συμβούν – αν και η καλύτερη λύση κατά την υποκειμενική μας άποψη παραμένει η στάση πληρωμών εντός του ευρώ, ως ένα πρώτο τουλάχιστον βήμα (άρθρο).

Η κυβέρνηση όμως έχει συνθηκολογήσει πλέον, οπότε είναι μάλλον αδύνατες τέτοιου είδους πρωτοβουλίες – εκτός εάν εξεγερθούν συλλογικά οι Πολίτες απαιτώντας το. Τυχόν έξοδος πάντως της Ελλάδας από την Ευρωζώνη είναι εξαιρετικά πιθανόν να οδηγήσει στη διάλυση της – κάτι που γνωρίζουν πολύ καλά τόσο το ΔΝΤ, όσο και η Γερμανία, η οποία βέβαια έχει την ικανότητα να μην το αποκαλύπτει.

Η Ισπανία    

Οι Ισπανοί ουσιαστικά δεν έχουν κυβέρνηση. Όλα όμως τα πολιτικά κόμματα της χώρας τοποθετούνται υπέρ του ευρώ, ενώ μόνο η αριστερά το επικρίνει προσεκτικά – χωρίς να τοποθετείται εναντίον.

Από οικονομικής πλευράς έχει μεν επιστρέψει σε πλεονάσματα το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της (1,5%), αλλά η ανεργία παραμένει πολύ υψηλή – ενώ οι Πολίτες της έχουν υποφέρει τα πάνδεινα από τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς των σπιτιών τους, με το τραπεζικό σύστημα να συνεχίζει να θεωρείται εξαιρετικά προβληματικό.

Το δημόσιο χρέος της είναι βέβαια σε ελεγχόμενα επίπεδα, αλλά έχει σχεδόν τριπλασιαστεί μετά το 2008 (από 40% στο 100%) – πολύ περισσότερο από ότι της Πορτογαλίας, στην οποία από 75% το 2008 έφτασε σχεδόν στο 130%. Παράλληλα αυξάνονται ξανά τα ελλείμματα στον προϋπολογισμό της (-5%), πέραν από τα όρια που εγκρίνει η Κομισιόν – η οποία όμως το ανέχεται, πιθανότατα λόγω του BREXIT..

Κατά την άποψη μας, η Ισπανία θα είχε ένα πολύ καλύτερο μέλλον εκτός του ευρώ, ενώ έχει τη δυνατότητα να επιχειρήσει την έξοδο, χωρίς να κινδυνεύσει η οικονομία της – με εξαίρεση τις τράπεζες της, οι οποίες ευρίσκονται σε πολύ κακή οικονομική κατάσταση. Τυχόν έξοδος της πάντως λέγεται πως θα προκύψει από τα κινήματα ανεξαρτησίας ορισμένων περιοχών της – όπως της βιομηχανικά πολύ σημαντικής Καταλονίας, η οποία επιμένει στην απόσχιση της από το κεντρικό κράτος, παρά το ότι απειλείται με έξοδο από την Ευρωζώνη, εάν το επιχειρήσει.

Η Πορτογαλία

Μετά τις εκλογές και τη νίκη των αριστερών κομμάτων, αυξάνονται οι αντιδράσεις εναντίον της Ευρωζώνης – αν και όχι σε μεγάλο βαθμό, αφού η Πορτογαλία γνωρίζει πως δεν έχει τη δυνατότητα, όπως ακριβώς η Ελλάδα. Σε αντίθεση βέβαια με τη χώρα μας, εφάρμοσε με απόλυτη συνέπεια τα μνημόνια, αποκρατικοποιώντας πολύ περισσότερες δημόσιες εταιρείες, από αυτές που της ζητήθηκαν – χωρίς όμως να καταφέρει να ξεφύγει από την κρίση

Τέλος, διατηρεί τη δυνατότητα χρηματοδότησης της από τις αγορές, όπως επίσης οι τράπεζες της από την ΕΚΤ, απλά και μόνο επειδή μία καναδική εταιρεία δεν την αξιολογεί ως χρεοκοπημένη – ενώ συνεχίζει να εκβιάζεται επαίσχυντα από την ΕΚΤ, για να μην αναθεωρήσει την πολιτική λιτότητας που της έχει επιβληθεί και η οποία δεν διαφέρει σε τίποτα από τα μνημόνια. Εν τούτοις, τα επιτόκια των ομολόγων της αυξήθηκαν πρόσφατα πάνω από το 4% – οπότε κανένας δεν γνωρίζει τι θα προκύψει.

Η Φινλανδία

Η οικονομία της χώρας πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, με αποτέλεσμα το ξέσπασμα μεγάλων κοινωνικών αντιδράσεων, όπου οι περισσότεροι Πολίτες ενοχοποιούν το ευρώ για την πτώση του βιοτικού τους επιπέδου – ζητώντας δημοψήφισμα για την παραμονή τους ή μη στην Ευρωζώνη.

Εναντίον του ευρώ δεν είναι μόνο το ακροδεξιό κόμμα της χώρας, το οποίο έχει υψηλά ποσοστά αλλά, επίσης, το κεντρώο – πιθανότατα επειδή οι Πολίτες της διαπιστώνουν πως οι υπόλοιπες σκανδιναβικές χώρες που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ (Δανία, Σουηδία, Νορβηγία), έχουν αντιμετωπίσει καλύτερα τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008.

Η Γερμανία

Η ακροδεξιά παράταξη της χώρας, η οποία όμως δεν εμφανίζεται επίσημα ως τέτοια, έχει πάψει να συζητάει το θέμα του ευρώ, μετά την παραίτηση του πρώην ηγέτη της – ενώ η αριστερά θεωρεί την Ευρωζώνη ως ένα αναμφίβολα αποτυχημένο εγχείρημα, με την κυβέρνηση να έχει έτοιμο ένα σχέδιο Β στα συρτάρια της, για όταν υπάρξει ανάγκη.

Η χώρα βέβαια συνεχίζει την πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα, γεγονός που φαίνεται από την εξέλιξη των εισοδημάτων, καθώς επίσης των δαπανών των νοικοκυριών στο γράφημα που ακολουθεί – η οποία παραμένει έντονα πτωτική, παρά τις εξαγωγικές επιτυχίες της βιομηχανίας της.

96

Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη των διαθεσίμων εισοδημάτων (μπλε γραμμή, αριστερή κάθετος), καθώς επίσης της καταναλωτικής δαπάνης (κίτρινη γραμμή, δεξιά κάθετος) των γερμανικών νοικοκυριών.

.

Όπως αναφέραμε όμως, η Ευρωζώνη αποτελεί την κότα με τα χρυσά αυγά για την οικονομία της – οπότε θα συνεχίσει να απομυζεί τους πάντες, αδιαφορώντας ουσιαστικά για τη συνοχή της νομισματικής ένωσης, έως ότου θεωρήσει πως οι κίνδυνοι να χάσει είναι μεγαλύτεροι από την ωφέλεια της. Τυχόν όμως εκλογική νίκη του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (SPD), το οποίο έχει ενισχύσει σημαντικά τα ποσοστά του σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ίσως αλλάξει πολλά πράγματα στη Γερμανία και στην Ευρώπη.

Επίλογος

Είναι αναμφισβήτητο γεγονός το ότι, το ευρώ είναι ένα θνησιγενές νόμισμα (ανάλυση) – ειδικά επειδή οι πιθανότητες διάλυσης της Ευρωζώνης είναι μεγαλύτερες, συγκριτικά με τη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. Μπορεί δε να επιβίωσε μετά το ξέσπασμα της πρώτης κρίσης από την εποχή της υιοθέτησης του, αλλά πιθανότατα δεν θα τα καταφέρει όταν προκύψει η επόμενη – προς την οποία ήδη βαδίζει ο πλανήτης.

Ως εκ τούτου πρέπει όλες οι χώρες να έχουν έτοιμο ένα σχέδιο επιστροφής στο εθνικό νόμισμα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα το επιχειρήσουν – πριν από όλες η Ελλάδα. Με δεδομένο τώρα το ότι, τόσο η ΕΕ, όσο και η Ευρωζώνη μετατρέπονται σταδιακά σε μία περιοχή που διοικείται απολυταρχικά από τους πολιτικούς υπηρέτες των ελίτ, οι οποίοι θα επιβάλλουν τις «επιθυμίες» τους, ενώ κανένας δεν θέλει να είναι υποτελής της Γερμανίας, ίσως να είναι καλύτερη αυτή η εξέλιξη.

Σε κάθε περίπτωση, είναι εντελώς ανόητο να παραδίδει η κυβέρνηση τα κλειδιά της Ελλάδας για ένα νόμισμα που ίσως δεν θα υπάρχει μετά από λίγο καιρό. Όσον αφορά τις αγορές, όταν το συνειδητοποιήσουν θα εγκαταλείψουν έντρομες το νόμισμα – αφού προφανώς δεν θα θέλουν να είναι επιβάτες μέσα σε ένα καράβι που βουλιάζει.

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.