.
Κίνα: Ο πρόεδρος της Κίνας Xi Jinping, κατά τη διάρκεια της πρώτης συμμετοχής του στο Νταβός, τοποθετήθηκε ακριβώς αντίθετα από τον κ. Trump – τασσόμενος υπέρ των ανοιχτών και διάφανων συμφωνιών ελευθέρου εμπορίου, καθώς επίσης προειδοποιώντας για τους κινδύνους ενός παγκοσμίου εμπορικού πολέμου. Το ΑΕΠ της χώρας του αυξήθηκε κατά 6,8% το τέταρτο τρίμηνο, ενώ σε ετήσια βάση κατά 6,7% – με αποτέλεσμα να πλησιάζει όλο και περισσότερο τις Η.Π.Α., οι οποίες νοιώθουν πλέον την καυτή κινεζική αναπνοή πίσω τους.
Ινδία: Η ινδική κυβέρνηση ανέβαλλε για τον Ιούλιο την υιοθέτηση μίας ομοιόμορφης φορολογίας για τα αγαθά και τις υπηρεσίες, την οποία είχε ανακοινώσει για τον Απρίλιο – λόγω των τεράστιων προβλημάτων από τον πόλεμο εναντίον των μετρητών που κήρυξε με υποκινητή τις Η.Π.Α., αποτελώντας το πειραματόζωο της συγκεκριμένης διαδικασίας.
Πετρέλαιο και Μέση Ανατολή: Παρά την ανάκαμψη των τιμών του πετρελαίου, πολλές χώρες του κόλπου συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν χρηματοπιστωτικές πιέσεις – όπως, για παράδειγμα, το Κουβέιτ, το οποίο αναγκάσθηκε να δανειστεί 10 δις $ από τις διεθνείς αγορές. Ακολούθησε λοιπόν τη Σαουδική Αραβία, καθώς επίσης το Κατάρ, οι οποίες είχαν εκδώσει ομόλογα ύψους 33 δις $ το προηγούμενο έτος.
Όσον αφορά τη Ρωσία, για την οποία η ενέργεια δεν είναι μόνο το βασικό της γεωπολιτικό όπλο (ανάλυση) αλλά, επίσης, απαραίτητη για τον αδύναμο προϋπολογισμό της, εκμεταλλεύθηκε με τον εξυπνότερο δυνατό τρόπο τις αμερικανικές εκλογές για να αυξήσει την επιρροή της στη Μέση Ανατολή – η οποία θα συνεχίσει να αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη και το 2017.
Λατινική Αμερική: Με τη Βενεζουέλα να πλησιάζει όλο και πιο κοντά στη χρεοκοπία, προσθέτοντας συνεχώς νέα μηδενικά στο νόμισμα της λόγω του θηριώδους πληθωρισμού (800% το 2016), όλες οι υπόλοιπες χώρες της νοτίου Αμερικής αντιμετωπίζουν προβλήματα (άρθρο) – μεταξύ των οποίων οι δύο μεγαλύτερες, η Βραζιλία και η Αργεντινή, οι οποίες βαδίζουν ξανά προς το χάος και το ΔΝΤ.
Παγκόσμια Οικονομία: Το ΔΝΤ διόρθωσε προς τα πάνω τις προβλέψεις του για την ανάπτυξη των βιομηχανικών κρατών – στο 1,9% από 1,8% προηγουμένως. Αντίθετα, μείωσε τις προβλέψεις του για τις αναδυόμενες οικονομίες στο 4,5% από 4,6% τον Οκτώβρη, όπως στο παράδειγμα της Βραζιλίας – μεταξύ άλλων λόγω της ασάφειας που επικρατεί, όσον αφορά τη μελλοντική πολιτική των Η.Π.Α.
Αυτό που κυρίως προβληματίζει το Ταμείο είναι τα υψηλά χρέη σε ξένο νόμισμα των επιχειρήσεων των αναδυομένων οικονομιών, η άνοδος της ισοτιμίας του δολαρίου, καθώς επίσης οι δηλώσεις ορισμένων πολιτικών περί προστατευτισμού. Η πρόβλεψη, όσον αφορά το ρυθμό ανάπτυξης για το σύνολο του πλανήτη τοποθετείται στο 3,4% – ενώ για τις επί μέρους περιοχές φαίνεται στο γράφημα που ακολουθεί.
Επεξήγηση γραφήματος: Στις τρεις στήλες με διαφορετικά χρώματα ο υπολογισμός 2016, καθώς επίσης οι προβλέψεις 2017 και 2018 – από αριστερά παγκοσμίως, Η.Π.Α. Λατινική Αμερική και Καραϊβική, Ευρωζώνη, Υποσαχάρια Αφρική, Μέση Ανατολή-Β. Αφρική-Αφγανιστάν και Πακιστάν, Αναδυόμενη και αναπτυσσόμενη Ασία.
.
Την ίδια στιγμή μία ανεξάρτητη ερευνητική επιτροπή (πηγή), διατύπωσε τις αμφιβολίες της όσον αφορά τον τρόπο που λειτουργεί το τμήμα έρευνας της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS) – ισχυριζόμενη πως τα στελέχη της λειτουργούν υπό πίεση έτσι ώστε να «παράγουν» αποτελέσματα που στηρίζουν σκόπιμα την πολιτική της κεντρικής τράπεζας των κεντρικών τραπεζών.
Ελλάδα: Ο μεγαλύτερος εχθρός των Ελλήνων, λόγω του οποίου συνεχίζουν να σιωπούν όπως τα πρόβατα χωρίς καν να αντιδρούν στη μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών που συντελείται στη χώρα τους, φαίνεται να είναι η ελπίδα (ανάλυση) – ενώ τα ενδιαφέροντα τους επικεντρώνονται κυρίως στη διάλυση της Ευρωζώνης, επειδή γνωρίζουν τους κινδύνους της μονομερούς επιστροφής στη δραχμή, καθώς επίσης στις κατασχέσεις και στους πλειστηριασμούς της ακίνητης περιουσίας τους εκ μέρους των τραπεζών.
Η χώρα πάντως πλησιάζει όλο και περισσότερο προς τη δραχμή, η οποία θεωρείται ως το επόμενο μαγικό ραβδί που θα λύσει τα προβλήματα της οικονομίας – με προηγούμενο την αριστερή κυβέρνηση του 2015, η οποία θα συγκρουόταν επιτυχώς με τους δανειστές και τη Γερμανία, έχοντας τελικά σκύψει το κεφάλι, όσο καμία άλλη στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.
Σημαντικότερο γεγονός της εβδομάδας ήταν η υπόθεση του ΔΟΛ – όπου η ελληνική κυβέρνηση κατηγορείται για προσπάθεια «κατάληψης» της ενημέρωσης, μετά την αποτυχία της όσον αφορά τα τηλεοπτικά κανάλια.
Δυστυχώς για τους Έλληνες, η αξιωματική αντιπολίτευση που φαίνεται πλέον ότι προκρίνουν στις δημοσκοπήσεις, η «αναπαλαίωση» δηλαδή της εξουσίας, δεν έχει κανένα δικό της σχέδιο εξόδου από την κρίση – πιστεύοντας ακράδαντα στην πολιτική των μνημονίων, παρά την τεκμηριωμένη καταστροφή που έχουν προκαλέσει στη χώρα.
Αρκετοί Έλληνες πάντως θυμίζουν την παροιμία «Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα» – αφού αναζητούν δήθεν τρόπους διαμαρτυρίας και αντίδρασης, παρά το ότι τους γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα, ενώ είναι απολύτως ενημερωμένοι για το πώς αντέδρασαν οι Αργεντινοί, καθώς επίσης οι Ισλανδοί στο παρελθόν ή οι Μεξικανοί σήμερα.
