Τα ερωτηματικά της δραχμής – απάντηση – Σελίδα 3 – The Analyst
ΕΙΚΟΝΑ---Δραχμή,-Ευρώ-Εξ.

Τα ερωτηματικά της δραχμής – απάντηση

256 total views, 5 views today

Το Δημόσιο Χρέος

Το τεράστιο Δημόσιο Χρέος (321 δις. το 2015) είναι αδύνατο να αποπληρωθεί και αυτό το γνωρίζουν οι πάντες. Οι συζητήσεις για τη βιωσιμότητα του χρέους αποσκοπούν στο να μπορεί η Ελλάδα να πληρώνει, κάθε χρόνο, τους τόκους ανακυκλώνοντας το κεφάλαιο, δηλαδή, να παίρνουμε νέα δάνεια με τα οποία θα πληρώνουμε τα παλιά που λήγουν (ωριμάζουν).

Όταν η Ελλάδα θωρακίσει την οικονομία της με τη Νέα Δραχμή και δε θα μπορούν οι δανειστές να την εκβιάζουν, με στέρηση της ρευστότητας και το κλείσιμο των τραπεζών, θα προχωρήσει στη λύση για το χρέος.

Πρώτη άμεση ενέργεια θα είναι η καταγγελία των τριών Δανειακών συμβάσεων και η παύση αποπληρωμής των τοκοχρεολυσίων κάτι που θα οδηγήσει σε μια χρονοβόρα συνολική επαναδιαπραγμάτευση με τις διάφορες κατηγορίες πιστωτών.

Δεύτερη ενέργεια θα είναι ο λογιστικός έλεγχος του χρέους για να καθοριστεί ποιο τμήμα του είναι παράνομο, αθέμιτο και επονείδιστο και κατά συνέπεια, με βάση το διεθνές δίκαιο, μπορεί να διαγραφεί.

Τρίτη  ενέργεια θα είναι η άμεση διεκδίκηση από τη Γερμανία, με επίσημη ρηματική διακοίνωση, του αναγκαστικού κατοχικού δανείου, των πολεμικών επανορθώσεων και τις αποζημιώσεις των θυμάτων.  Σύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους οι συνολικές γερμανικές οφειλές ανέρχονται σε 278,7 δις. ευρώ.

Το πιο σημαντικό όπλο που θα διαθέτει η Ελλάδα, όταν θα έχει επιστρέψει στο εθνικό νόμισμά της, είναι η αποπληρωμή του όποιου χρέους αναγνωριστεί, σε Νέες Δραχμές. Το Δημόσιο Χρέος σήμερα, κατά το μεγαλύτερο ποσοστό του (εκτός από το χρέος προς το ΔΝΤ), δεν είναι σε συνάλλαγμα, αλλά στο «εθνικό» νόμισμα της χώρας το ευρώ. Για το λόγο αυτό όταν βγούμε από την Ευρωζώνη, δεν πρέπει να πληρώσουμε το χρέος σε συνάλλαγμα αλλά στο νέο εθνικό νόμισμά μας.

Θα κάνουμε, δηλαδή, ότι έγινε το 2001 – 2002 που μπήκαμε στο ευρώ. Θυμίζουμε ότι το 2001 το 75% του χρέους ήταν εσωτερικό, σε δραχμές (36 τρισεκ. δρχ.) και σε μια νύχτα, την 1-1-2002, μετατράπηκε σε ευρώ (105 δις. ευρώ), έτσι έγινε χρέος σε συνάλλαγμα αφού η χώρα μας δεν μπορεί να «κόψει» ευρώ. Ο Τζόρτζ Φρίντμαν, διευθυντής του αμερικανικού ιστότοπου Stratfor έγραψε (Απρίλιος ’15) ένα άρθρο στο οποίο, μεταξύ άλλων, λέει: «Οι Έλληνες θα μπορούσαν να τυπώσουν δραχμές και να ανακοινώσουν, όχι να προτείνουν, ότι το χρέος τους θα πληρωθεί σ’ αυτό το νόμισμα».

Με τη Νέα Δραχμή η Ελλάδα θα ξεκινήσει η χρηματοδότηση ενός μεγάλου εθνικού προγράμματος δημόσιων και ιδιωτικών παραγωγικών και μόνο επενδύσεων. Από την πρώτη στιγμή η κατάσταση θα σταματήσει να επιδεινώνεται και προοδευτικά θα αρχίσει να βελτιώνεται. Η αύξηση της νομισματικής κυκλοφορίας θα κατευθύνεται αποκλειστικά σε νέες παραγωγικές επενδύσεις στον αγροτικό τομέα, τη βιοτεχνία και τη βιομηχανία. Οι μισθοί και οι συντάξεις θα αυξάνονται και η ανεργία θα μειώνεται σταδιακά όσο θα αυξάνεται το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ).

.

Απάντηση

Συμφωνούμε απόλυτα με την αδυναμία εξόφλησης ή, έστω, εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους – πόσο μάλλον όταν το ιδιωτικό έχει επίσης υπερβεί το 200% του ΑΕΠ. Η απάντηση όμως εδώ δεν είναι δυνατόν να τεκμηριώνεται από κάποια αμερικανική ιστοσελίδα, η οποία μπορεί να ισχυρίζεται ότι θέλει – αφού ασφαλώς δεν έχει την ευθύνη, ούτε θα πλήρωνε το λογαριασμό.

Θεωρούμε τώρα πως η έννομη καταγγελία των δανειακών συμβάσεων δεν είναι ρεαλιστική, μετά την υπογραφή του PSIόπου συμφωνήσαμε και υπογράψαμε τη μη μετατροπή του χρέους σε δραχμές, το αγγλικό δίκαιο, την παροχή ενυπόθηκων εγγυήσεων κοκ. Η παύση πληρωμών ισοδυναμεί με τη χρεοκοπία της χώρας, με την οποία βέβαια συμφωνούμε, αλλά οφείλει να αναφέρεται – μαζί με τις οδυνηρές της συνέπειες, για να είναι σωστά προετοιμασμένοι οι Πολίτες.  Όσον αφορά το ιδιωτικό εξωτερικό χρέος, δεν δίνεται καμία σαφής απάντηση – ούτε στα υπόλοιπα της προηγούμενης τοποθέτησης που «αναβλήθηκαν» για εδώ.

Σε σχέση με το λογιστικό έλεγχο του χρέους συμφωνούμε – χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως μπορεί να χαρακτηρισθεί αυθαίρετα ως επαχθές (άρθρο), με εξαίρεση ίσως αυτό που μας επέβαλλαν/προκάλεσαν οι δανειστές με τα μνημόνια, μετά το 2010.

Γενικότερα όσον αφορά το PSI, πρόκειται για ένα καθαρά νομικό θέμα, ενώ δεν υπάρχουν στην απάντηση του κ. Ιγγλέση αναφορές σε νόμους όπως θα έπρεπε για να τεκμηριωθεί (το Διεθνές Δίκαιο δεν λέει τίποτα, κρίνοντας από τη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ, τη Λιβύη, το Αιγαίο κοκ.). Τέλος, δεν γνωρίζουμε εάν μπορεί μία χώρα τόσο εύκολα να αρνηθεί, να μην τηρήσει δηλαδή τις συμβάσεις που έχει υπογράψει μία δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση – πόσο μάλλον όταν δεν έχουν καταγγελθεί από καμία επόμενη, ενώ είναι δεδομένη η συνέχεια των κρατών.  

Το ίδιο ισχύει για το θέμα των γερμανικών επανορθώσεων, όπου συμφωνούμε μεν με τη διεκδίκηση τους, έχοντας το αναφέρει πρώτοι το 2011 (ανάλυση), αλλά οφείλουμε να τονίζουμε ότι, ασφαλώς δεν θα τις εισπράτταμε τόσο σύντομα – εάν υποθέσουμε ότι θα μπορούσαμε να τις συμψηφίσουμε με το χρέος μας. Όλα αυτά τα θέματα είναι δε πολύ σοβαρά, για να απαντώνται με ευχολόγια.            

.

Η Γεωπολιτική

Ο Βασίλης Βιλιάρδος θέτει, μεταξύ των άλλων και το ερώτημα αν είναι η Ελλάδα γεωπολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά σε θέση να προβεί σε τέτοιου είδους ενέργειες χωρίς να υποστεί σοβαρότατες απώλειες, όσον αφορά την εδαφική ακεραιότητα της. Το βέβαιο είναι ότι μια χρεοκοπημένη χώρα, με κατεστραμμένη οικονομία, σε κοινωνική αποσύνθεση, δεν μπορεί να υπερασπιστεί σήμερα τα εθνικά συμφέροντά της. Θυμίζουμε ότι οι δανειστές, μέσω των Μνημονίων, επιβάλλουν ακόμη και τη μείωση του προϋπολογισμού των Ενόπλων Δυνάμεων. Η Ελλάδα κυβερνάται ουσιαστικά από την Ύπατη Αρμοστεία των δανειστών που δεν ελέγχουν μόνο την οικονομία της αλλά επιβάλλουν τα γεωπολιτικά συμφέροντά τους.

Η χώρα μας δεν χρειάζεται αφεντικά που αποφασίζουν για την τύχη της, αλλά συμμάχους των οποίων τα συμφέροντα ταυτίζονται με αυτά του ελληνισμού. Όσο η χώρα μας παραμένει δεδομένη, ούτε πραγματικούς συμμάχους μπορεί να αποκτήσει ούτε κανείς την παίρνει στα σοβαρά, τη θεωρούν δεδομένη, της ζητάνε ό,τι θέλουν και την κάνουν ό,τι θέλουν, όπως θα συμπεριφέροντο σε μια αποικία. Βασικό στοιχείο της γεωπολιτικής στρατηγικής της Ελλάδας, για να προστατευτεί έναντι εχθρών και «φίλων» είναι να πάψει να θεωρείται δεδομένη. Η πρώτη και αποφασιστική ενέργεια προς αυτή την κατεύθυνση είναι η έξοδος από την Ευρωζώνη και η αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας.

.

Απάντηση

Συμφωνούμε φυσικά με το βασικό ζητούμενο, με την ανάγκη ανάκτησης δηλαδή της εθνικής μας κυριαρχίας, αλλά το θέμα παραμένει ο τρόπος, με τον οποίο πραγματικά θα τα καταφέρναμε – οπότε δεν φτάνει η επίκληση στα πατριωτικά μας αισθήματα, τα οποία ασφαλώς υπάρχουν σε όλους μας, αλλά απαιτείται η σωστή τεκμηρίωση της ύπαρξης ενός δρόμου που πράγματι θα μας οδηγούσε εκεί που θέλουμε. Τα γεωπολιτικά βέβαια θα μπορούσαν να απαντηθούν καλύτερα από τους ειδικούς – οπότε η κρίση εδώ ανήκει στους αναγνώστες του κειμένου. 

.

Επίλογος

Ο κ. Βιλιάρδος θέτει και πολλά άλλα ερωτήματα που δεν μπορούν να απαντηθούν στον περιορισμένο χώρο ενός άρθρου.

Απάντηση

Είναι όμως τα σημαντικότερα, για τα οποία δεν δίνεται καμία απάντηση από κανένα βιβλίο – ενώ το βασικό πρόβλημα της Ελλάδας είναι η επίσημη δήλωση/αποδοχή της χρεοκοπίας της, για να ξεκινήσει επιτέλους η επόμενη ημέρα. Εάν η χρεοκοπία αυτή δρομολογηθεί εντός ή εκτός της Ευρωζώνης (άρα της ΕΕ), είναι σήμερα δευτερεύον θέμα – ενώ έχουμε την εντύπωση πως δεν υπάρχει καθόλου χρόνος καθυστέρησης, εάν δεν θέλουμε να προηγηθεί η λεηλασία του δημόσιου και ιδιωτικού μας τομέα.

Επομένως, η χρεοκοπία αυτή πρέπει να συμβεί εν πρώτοις εντός της Ευρωζώνης (ανάλυση) – ενώ στη συνέχεια μπορεί να αποφασισθεί η υιοθέτηση ή μη του εθνικού νομίσματος, η οποία θα ήταν ενδεχομένως περισσότερο καταναγκαστική και λιγότερο εκούσια.

Ειδικά όσον αφορά το εθνικό νόμισμα, το οποίο δεν είναι καθόλου απίθανο να σχεδιάζει κρυφά η κυβέρνηση, υποδαυλίζοντας τα αντιευρωπαϊκά συναισθήματα, οφείλει ασφαλώς να υπάρχει ένα λεπτομερές σχέδιο εκτάκτου ανάγκης – γεγονός που προϋποθέτει τη συνεννόηση όλων όσων πιστεύουν σε αυτό και όχι τις αλληλοκατηγορίες μεταξύ τους, τις οποίες διαπιστώνουμε καθημερινά .

Κλείνοντας, ευχαριστούμε θερμά τον κ. Ιγγλέση για την ευγενική συμμετοχή του στο διάλογο, παρακαλώντας τον να μας ενημερώσει εάν θεωρεί πως ξεχάσαμε κάτι στην απάντηση μας – ενώ ολόκληρο το άρθρο του ευρίσκεται εδώ.

.

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.