Γράμμα από τη Γαλλία – The Analyst

Γράμμα από τη Γαλλία

Email this page.
Γράμμα από τη Γαλλία

Γράμμα από τη Γαλλία

Σας παρακαλώ, δώστε μας την ευκαιρία να έλθουμε στην Ελλάδα και να τη δούμε όπως ήταν πριν από μερικούς μήνες, όχι πριν από 50 χρόνια – παρακαλώ, μη με αναγκάσετε για πρώτη φορά στη ζωή μου να μην κολυμπήσω στα καταγάλανα νερά μας.

.

Ζω στο εξωτερικό, οι περισσότεροι γνωρίζουν ότι δεν γράφω πολλά, είμαι μάλλον εγωιστής και βαριέμαι. Χθες όμως η κόρη μου λιποθύμησε – δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο και άσχετο με αυτά που ένοιωσε, όταν της είπα ότι μπορεί εφέτος να μην πάμε Ελλάδα για διακοπές. Χωρίς να ξέρει πολλά, μου έστειλε αυτή την φωτογραφία.

.

ΕΙΚΟΝΑ - Ελλάδα

.

Μπορεί ο καθένας να την ερμηνεύσει όπως τον βολεύει, αλλά αν μου επιτρέπετε διαβάστε το παρακάτω κείμενο. Αν νομίζεται ότι αξίζει μεταφέρετε το, επειδή εγώ δεν έχω πολλούς φίλους – έχω όμως λίγους και καλούς. Ζητώ συγγνώμη για αυτούς που θα στεναχωρήσω, αλλά υπάρχουν περιπτώσεις που είναι απαραίτητο.

Παρακαλώ, μην τολμήσει κανένας να πει ότι μιλάω για τους παλιούς. Οι περισσότεροι γνωρίζετε πως ο Α. Παπανδρέου («αλληθωρίζοντας» προς την Ανατολή) φίλησε τον Αραφάτ και σε μια μέρα κατέστρεψε την Ελληνική μεταποίηση – στέρησε δουλειά από 1.000 οικογένειες που συντηρούσε το εργοστάσιο του πατέρα μου και τελικά έστειλε στον τάφο τον πατέρα μου: έναν άνθρωπο που ήταν δίπλα στην Δανάη (νομίζω), όταν τη σκότωσαν οι Γερμανοί. Αληθινός πατριώτης, όχι δήθεν.

Το παρακάτω είναι για τα παιδιά μου, για την αγαπημένη μου σύζυγο που ευτυχώς λείπει, για τους συγγενείς μου, για τους φίλους μου, κυρίως όμως για τους εχθρούς μου. «Πάταξον με άκουσον δε», είπε κάποιος Έλληνας.

Αρχίζω λέγοντας ότι, όσοι με εθνική υπερηφάνεια κοιτούν προς ανατολάς, πρέπει να ξέρουν ότι είναι εναντίον όλων εμάς – εναντίον μερικών  εκατομμυρίων Ελλήνων του εξωτερικού που δουλεύουμε με τους «εκμεταλλευτές» και μπορούμε να βοηθάμε τους δικούς μας.

Οι περισσότεροι ξέρετε ότι προσωπικά έχω ανοίξει μια επιχείρηση στην Ελλάδα χωρίς να ζητάω κέρδη – αλλά μόνο για να είναι ευτυχισμένοι κάποιοι φίλοι μου, επίσης πολλοί άλλοι, αφού όλα τα κέρδη που ανήκουν στο μερίδιο μου, προσφέρονται για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Κάποιους βοηθάω προσωπικά. Μήπως όταν θα ζητήσουν ξανά την βοήθεια μου, θα  πρέπει να τους στείλω στον πρωθυπουργό για να τους βοηθήσει, αφού είναι εθνικά υπερήφανοι αλλά εγώ δεν μπορώ πια να τους στείλω έμβασμα, επειδή έκλεισαν οι τράπεζες; Μη μου απαντήσετε ότι φταίνε οι ξένοι, επειδή η ανοησία έχει όρια.

Πάντοτε αναρωτιόμουν γιατί μου άρεσε η Ιστορία, αφού ως μαθηματικός πίστευα ότι έχανα τον χρόνο μου. Νομίζω ότι τελικά διάβαζα Ιστορία για τη σημερινή ημέρα. Λοιπόν, μερικές χιλιάδες χρόνια πριν, κάποιοι από την Ανατολή πήγαν στην Σπάρτη και ζήτησαν «γη και ύδωρ», με αντάλλαγμα «χρυσάφι και δύναμη». Κάποιοι τότε νόμισαν πως ήταν καλή ιδέα. Μήπως σας θυμίζει τίποτα; Ρωσία, αγωγός χρήματα κλπ.

Κάποιος ονόματι Λεωνίδας έστειλε πίσω τα κεφάλια τους και πήρε 300 παλικάρια (γιατί οι άλλοι διαφωνούσαν), πήγε σε ένα μέρος που το έλεγαν Θερμοπύλες και τους αντιμετώπισε. Χρειάστηκε ένας Εφιάλτης, που δωροδοκήθηκε για να τον σταματήσει.

Πάλι λάθος κάνετε για το τι εννοώ. Απλούστατα, από τότε οι Έλληνες παλεύουμε για να κρατήσουμε την Ανατολή έξω από την Δύση. Ήμασταν και είμαστε το σύνορο της Ευρώπης και κάποιοι τώρα λένε, όπως και τότε, «τι πειράζει, καλά θα είμαστε και με τους άλλους».

Τώρα όμως το κάνουν καλύτερα, λέγοντας εμείς θέλουμε οι άλλοι δεν μας θέλουν – εμείς απλώς ζητάμε χρήματα χωρίς υποχρεώσεις, έτσι επειδή είμαστε παλιός πολιτισμός και μας χρωστούν. Ναι, μας χρωστούν, αλλά το παραπάνω σχόλιο για την ανοησία ισχύει.
Το παρακάτω τώρα, έγινε μετά από αρκετές εκατοντάδες χρόνια και είναι ίσως λιγότερο γνωστό.

Σε μια πόλη που λεγόταν Κωνσταντινούπολη, υπήρχε κάποιος Παλαιολόγος ο οποίος, όταν είδε τον κίνδυνο από την Ανατολή, προσπάθησε να συνεννοηθεί με τον Πάπα. Είχε όμως κάποιους που λέγονταν ανθενωτικοί και που ήθελαν να μείνουν υπερήφανα Ορθόδοξοι. Είπαν λοιπόν: «καλύτερα το σαρίκι του Σουλτάνου παρά η Τιάρα του Πάπα».

Μήπως θυμάστε τι μας κόστισε αυτό; Έλα τώρα, δεν βαριέστε, την Πόλη και 400 χρόνια σκλαβιά. Πείτε μου τώρα, όταν πάτε στην Πόλη, δεν δακρύζετε όταν μπαίνετε στην Αγία Σοφία; Αλλά είμαστε υπερήφανοι Ορθόδοξοι – να το βράσω.

Μετά από το παραπάνω και πολλά-πολλά χρόνια αργότερα, κάποιοι που ήταν στο εξωτερικό και απέκτησαν μεγάλες περιουσίες, σκέφτηκαν να ξεσηκώσουν τους «εχθρούς» μας στη Δύση για να απελευθερώσουν την πατρίδα τους. Με όλα τα προβλήματα, το κατάφεραν. Βέβαια άλλοι σκοτώθηκαν άλλοι μπήκαν φυλακή και άλλοι εξευτελίστηκαν.

Λοιπόν φίλοι μου και εχθροί μου, νομίζω ότι εκφράζω παρά πολλούς: Θα το ξανακάνουμε όταν χρειαστεί. Και τις περιουσίες μας θα δώσουμε και την ψυχή μας, αν μας την ζητήσετε. Είμαστε και εμείς υπερήφανοι, είμαστε και εμείς πατριώτες.

Οι πραγματικοί εχθροί μας, μας λένε Τουρκόσπορους – αποδείξτε τους ότι προερχόμαστε από τον Λεωνίδα και ότι ακόμα είμαστε η ασπίδα της Ευρώπης. Κλείνοντας, σας παρακαλώ δώστε μας την ευκαιρία να έλθουμε στην Ελλάδα και να τη δούμε όπως ήταν πριν από μερικούς μήνες – όχι πριν από 50 χρόνια. Σας παρακαλώ, μη με αναγκάσετε για πρώτη φορά στη ζωή μου να μην κολυμπήσω στα καταγάλανα νερά μας.

ΣυγγραφέαςΧρήστος Ευμορφιάδης

.

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×