Ο νεοφιλελεύθερος παραλογισμός – Σελίδα 3 – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Ο νεοφιλελεύθερος παραλογισμός

Η παρόμοια σχετικά εξέλιξη των πωλήσεων λιανικής στη Γερμανία και στην Ελλάδα, με μικρές συγκριτικά διαφοροποιήσεις, παρά την τεράστια απόσταση των δύο χωρών (γράφημα), αποδεικνύει πως τίποτα δεν έχει συμβεί – ότι κανένας δεν κατανοεί το πραγματικό πρόβλημα της οικονομίας.

 .

ΓΡΑΦΗΜΑ - Ελλάδα, Γερμανία, πωλήσεις λιανικής, σύγκριση

 .

Εύλογα λοιπόν θα δημιουργούνται φούσκες στα χρηματιστήρια και στην αγορά ακινήτων της Γερμανίας, καθώς επίσης χρέη στην Ελλάδα – ενώ το γερμανικό δημόσιο ή οι γερμανικές επιχειρήσεις θα χάνουν τα χρήματα τους, πιστώνοντας τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης.

.

Η αιτίες του προβλήματος

Από την πλευρά της θεωρίας, πιστεύει κανείς πως σε μία ολοκληρωμένη οικονομία της αγοράς επικρατεί ο απόλυτος ανταγωνισμός – ότι δεν υπάρχει κανένας, ο οποίος να έχει μεγάλη ισχύ, καθορίζοντας τις συνθήκες. Οι σημερινές πανίσχυρες πολυεθνικές δεν προβλέπονται από τη θεωρία – ενώ από την άλλη πλευρά υποτίθεται πως όταν χαμηλώνουν οι μισθοί, οι εργαζόμενοι μειώνουν τις ώρες εργασίας τους.

Στην πραγματικότητα όμως, οι πολυεθνικές αυξάνουν συνεχώς την ισχύ τους, καθορίζοντας οι ίδιες τους κανόνες του παιχνιδιού – ενώ οι εργαζόμενοι αυξάνουν τις ώρες εργασίας τους, όταν μειώνονται οι μισθοί τους, αναζητώντας μία δεύτερη δουλειά, η οποία είναι συνήθως πιο κακοπληρωμένη από την πρώτη. Έτσι «παράγουν» ανεργία, η οποία μειώνει ακόμη περισσότερο τις αμοιβές τους – διαιωνίζοντας το πρόβλημα

Στα πλαίσια αυτά, η αιτία των πλεονασμάτων του τομέα των επιχειρήσεων είναι εν πρώτοις η μείωση των μισθών – όπου, στο παράδειγμα της Γερμανίας, το μερίδιο των μισθών στην ακαθάριστη προστιθεμένη αξία των επιχειρήσεων, από 66,7% το 1992 μειώθηκε στο 56,4% το 2007. Την ίδια χρονική περίοδο, το χρηματοπιστωτικό έλλειμμα των επιχειρήσεων, ύψους 5,2% περίπου, μετατράπηκε σε ένα πλεόνασμα της τάξης του 3% της ακαθάριστης προστιθεμένης αξίας.

Εκτός αυτού, οι επενδύσεις μειώθηκαν από 22,1% στο 17,3% επί της ακαθάριστης προστιθεμένης αξίας, μεταξύ των ετών 1992 και 2007, παράλληλα με τη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων – με αποτέλεσμα τα καθαρά κέρδη τους να αυξηθούν, αν και μόλις κατά 1%.

Επομένως, οι αιτίες του προβλήματος της οικονομίας είναι φανερές – η ανισορροπία που έχει επικρατήσει, ως αποτέλεσμα της επικράτησης του νεοφιλελευθερισμού σε εθνικό (πλούσιοι και φτωχοί καταναλωτές), καθώς επίσης σε παγκόσμιο επίπεδο (πλεονασματικές και ελλειμματικές χώρες, πλούσιες και φτωχές).

.

Επίλογος

Με κριτήριο τα παραπάνω, για να αλλάξουν οι συνθήκες, θα πρέπει πριν από όλα οι πολιτικοί να επαναφέρουν την ισορροπία στην αγορά εργασίας. Αυτό σημαίνει με τη σειρά του πως δεν πρέπει να αποδυναμωθούν περαιτέρω οι εργαζόμενοι, με την ελπίδα πως πράγματι κάποια στιγμή θα λειτουργήσει σωστά το αόρατο χέρι της αγοράς, ρυθμίζοντας δίκαια και αυτόματα τα πάντα.

Έως ότου όμως συμβεί κάτι τέτοιο, η μοναδική δυνατότητα της πολιτικής είναι η δημοσιονομική αντιμετώπιση των καθαρών χρηματοοικονομικών πλεονασμάτων των επιχειρήσεων – η υψηλότερη φορολόγηση τους δηλαδή, με τη διάθεση των επί πλέον πόρων στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα των κοινωνιών.

Εν τούτοις, οι ενέργειες αυτές θα γίνουν τότε μόνο αποδεκτές από τις αγορές, εάν κατανοήσουν τις πραγματικές αιτίες της χρηματοπιστωτικής κρίσης – καθώς επίσης όταν πάψουν τα κράτη και οι κεντρικές τους τράπεζες να επεμβαίνουν, διασώζοντας τις χρεοκοπημένες τράπεζες με τα χρήματα των Πολιτών τους, αυξάνοντας τη ρευστότητα τεχνητά και διαστρεβλώνοντας τα πάντα.

Στην περίπτωση των κρατών, εάν η Γερμανία, η Ολλανδία κοκ. επιμένουν να έχουν πλεονάσματα στα ισοζύγια τους, εις βάρος όλων των άλλων χωρών, καθώς επίσης των δικών τους εργαζομένων, να παράγουν δηλαδή φθηνά για να καταναλώνουν οι υπόλοιποι, τότε τα άλλα κράτη είναι υποχρεωμένα να αθετούν κατά καιρούς τα χρέη τους απέναντι τους – αφού διαφορετικά δεν μπορεί να λειτουργήσει το σύστημα.

Φυσικά η λύση δεν είναι αυτή, αλλά η επιστροφή σε ισορροπημένες καταστάσεις τόσο σε εθνικό, όσο και σε διεθνές επίπεδο – οπότε η συμμετρική, δίκαιη αναδιανομή των εισοδημάτων, έτσι ώστε να λειτουργεί σωστά η πραγματική οικονομία, χωρίς τη δημιουργία υπερβολών (φούσκες) στις χρηματαγορές.     

Βιβλιογραφία: Economy site, Vontobel


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×
Don`t copy text!