Μεσάνυχτα παρά πέντε – Σελίδα 2 – The Analyst
ΕΙΚΟΝΑ---καταιγίφα,-μεγάλο-κύμα,-οικονομία,-κρίση-Εξ.

Μεσάνυχτα παρά πέντε

241 total views, 3 views today

Περαιτέρω, παρά το ότι η αποπομπή μίας χώρας από την Ευρωζώνη δεν είναι νομικά εφικτή, ενώ η χρεοκοπία εντός της είναι ασφαλώς επιτρεπτή (ανάλυση), όλο και περισσότεροι δείχνουν την τέταρτη λύση – την πόρτα της εκούσιας εξόδου. Μεταξύ αυτών μία σειρά Γερμανών οικονομολόγων και πολιτικών, αγγλοσάξονες, καθώς επίσης Έλληνες αριστερών πολιτικών πεποιθήσεων – αρκετοί από τους οποίους είναι στελέχη ή οπαδοί της σημερινής κυβέρνησης της χώρας.

Εν τούτοις, οι Έλληνες δεν έχουν δώσει μία τέτοια εντολή στην κυβέρνηση τους. Αντίθετα, τοποθετούνται στο συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό τους υπέρ της παραμονής της χώρας στην Ευρωζώνη – ενώ δεν περιμένουν θαύματα, αλλά έναν αξιοπρεπή συμβιβασμό με τους δανειστές.

Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση αναίρεσε την προεκλογική της δέσμευση, όσον αφορά τη διαγραφή χρέους (οπότε καταργούνται αυτόματα όλες οι υπόλοιπες), χωρίς να προσπαθήσει καθόλου να τη διεκδικήσει – ενώ κανένας προφανώς δεν πιστεύει πως διαθέτει την ικανότητα/επάρκεια να δρομολογήσει μία ελεγχόμενη χρεοκοπία (στάση πληρωμών) εντός της Ευρωζώνης, για να διαπραγματευτεί σωστά με τους δανειστές της χώρας, βιώσιμες προϋποθέσεις για το μέλλον της.

Τέλος, «εκλιπαρεί γονατιστή» για την εκταμίευση των 7,2 δις €, τα οποία είχε η ίδια (πολύ σωστά) απορρίψει – με την αιτιολογία πως είναι ανόητο, οικονομικά λανθασμένο καλύτερα, να δανείζεται μία υπερχρεωμένη χώρα νέα χρήματα, προτού διακανονισθούν (διαγραφούν, επιμηκυνθούν κλπ.) τα παλαιά και μη βιώσιμα χρέη της.

.

Ο καταναγκαστικός έλεγχος κεφαλαίων

Στα πλαίσια αυτά, φαίνεται πως η χώρα οδηγείται σε «ένα διαζύγιο με αντιδικία», αφού οι σχέσεις της κυβέρνησης με την Ευρωζώνη έχουν κλονισθεί πολύ ισχυρά, ενώ υπάρχει μεγάλη έλλειψη εμπιστοσύνης «ένθεν κακείθεν» – οπότε η εξακολούθηση του «έγγαμου βίου» είναι αφόρητη. Τα δε μέτρα που απέστειλε η κυβέρνηση, έτσι ώστε να της εγκριθεί η πληρωμή της τελευταίας δόσης του δανείου, μάλλον δεν θα πείσουν τη Γερμανία – κάτι που δεν καθιστά βέβαιη την αποφυγή της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας.

Ακόμη όμως και να τα καταφέρει η κυβέρνηση, τον Ιούνιο θα υποχρεωθεί να υπογράψει ένα νέο μνημόνιο για να μπορέσει να δανεισθεί από την Ευρώπη τα 40-50 δις € που θα της λείπουν για την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων της τα επόμενα 2-3 χρόνια – αφού, κατά τα φαινόμενα, θα συνεχίσει να ευρίσκεται εκτός αγορών (η χθεσινή υποτίμηση της στο CCC από την Fitch ενδυναμώνει το συμπέρασμα μου).

Σε κάθε περίπτωση, υποθέτω πως η Ευρωζώνη θα επιβάλλει σύντομα, προληπτικά, ελέγχους στη διακίνηση των κεφαλαίων (περιορισμό χρηματικών αναλήψεων, εμβασμάτων στο εξωτερικό κλπ.) – έτσι ώστε να αποφευχθούν οι τραπεζικές επιθέσεις από τον πανικό που θα επικρατούσε, εν όψει ενός πιθανού πιστωτικού γεγονότος.

Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, η χώρα θα καταστεί αυτόματα ασύμφορη για εγχώριες και διεθνείς επενδύσεις – ενώ θα δημιουργηθούν προβλήματα στις επιχειρήσεις της, με αποτέλεσμα να παρουσιαστούν μεγάλες ελλείψεις προϊόντων στην εσωτερική αγορά. Δεν θα μπορούσε ίσως να αποφευχθεί ακόμη και το κλείσιμο (διακοπές) ορισμένων τραπεζών, το οποίο θα αποτελούσε τη χαριστική βολή για το χρηματοπιστωτικό της τομέα.

Κάτι τέτοιο θα την βύθιζε ξανά στην ύφεση, το ΑΕΠ θα υποχωρούσε, τα έσοδα του δημοσίου επίσης, το χρηματιστήριο θα κατέρρεε κοκ. – με αποτέλεσμα να επιδεινωθούν ακόμη περισσότερο τα ήδη «αποπνικτικά» προβλήματα της χώρας μας.

Τα επακόλουθα για τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης, ειδικά για την Ιταλία και την Ισπανία, δεν είναι φυσικά προβλέψιμα – ούτε για την ίδια τη νομισματική ένωση, η οποία θα μπορούσε να πληγεί από σημαντικές εκροές κεφαλαίων, από την περαιτέρω υποτίμηση του ευρώ κοκ.

Περαιτέρω, η ελληνική κυβέρνηση έχει υποχρεώσει ήδη τα ασφαλιστικά ταμεία, τους δημόσιους οργανισμούς, καθώς επίσης ορισμένες κρατικές επιχειρήσεις, να της δανείσουν τα αποθεματικά τους – έτσι ώστε να ανταπεξέλθει με τις βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις της (1,7 δις € για μισθούς και συντάξεις, 450 εκ. € για την πληρωμή του ΔΝΤ κλπ.).

Όλοι ελπίζουν δε να μην καταφύγει σε καταναγκαστικό δανεισμό της, από τις καταθέσεις των Πολιτών – ένα ενδεχόμενο που δεν αποκλείεται να βύθιζε τη χώρα στο χάος, προκαλώντας βίαιες κοινωνικές εξεγέρσεις.

Ολοκληρώνοντας τη σκοτεινή εικόνα, οι ελληνικές τράπεζες δεν επιτρέπεται στο μέλλον να αγοράζουν έντοκα γραμμάτια του δημοσίου, έχοντας ήδη συνολικά 11 δις € – οπότε δεν θα ανανεώσουν τα ληξιπρόθεσμα, με αποτέλεσμα να πρέπει το δημόσιο να επιστρέψει περί τα 2,4 δις € εντός του επομένου μήνα (κάτι που θεωρείται αδύνατον, εάν δεν πάρει τη δόση των 7,2 δις € από την Ευρώπη).

.

Επίλογος

Η ερώτηση που προκύπτει από τα παραπάνω, μετά το αδιέξοδο, στο οποίο οδηγήθηκε μόνη της η κυβέρνηση, είναι τι θα μπορούσε να κάνει – εάν υποθέσουμε ότι διαθέτει ακόμη τον απαραίτητο χρόνο, αφού η Ελλάδα βρίσκεται ήδη στα πρόθυρα της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας.

Μία από τις απαντήσεις θα ήταν η υιοθέτηση ενός παράλληλου νομίσματος ή άλλου είδους τεχνασμάτων, έτσι ώστε να συνεχίσουν να πληρώνονται οι εσωτερικές υποχρεώσεις της χώρας – παραμένοντας εντός της Ευρωζώνης και διαπραγματευόμενη τη διαγραφή χρεών με τους δανειστές της.

Στην προκειμένη περίπτωση, θα έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος κεφαλαιοποίησης των τραπεζών, έτσι ώστε να μην δημιουργηθούν αξεπέραστα προβλήματα – αν και πολλοί θεωρούν πως η κυβέρνηση δεν διαθέτει τις απαραίτητες ικανότητες.

Μία δεύτερη θα ήταν η γεωπολιτική λύση – η συνεργασία της δηλαδή με τη Ρωσία, η οποία όμως είναι εξαιρετικά επικίνδυνη, αφού θα ερχόταν σε αντίθεση τόσο με τις Η.Π.Α., όσο και με την Ευρώπη. Προφανώς υπάρχουν πολλές άλλες λύσεις οι οποίες όμως, όπως επίσης οι παραπάνω, είναι πολύ δύσκολες στην εφαρμογή τους, εάν δεν υπάρχει ο απαιτούμενος χρόνος –  ιδίως δε, εάν δεν έχει προηγηθεί η αναγκαία προετοιμασία.

Υπάρχει βέβαια και η υποψία, σύμφωνα με την οποία η κυβέρνηση έχει σκόπιμα οδηγήσει τη χώρα σε αδιέξοδο, για να υποχρεωθεί η Ευρώπη να της επιβάλλει, με κάποιον παράνομο τρόπο βέβαια, την έξοδο της από την Ευρωζώνη – έχοντας το σχεδιάσει  κρυφά, αφού γνώριζε πως δεν συμφωνούσε η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων.

Όπως και να είναι όμως, το πραγματικά τραγικό στην όλη κατάσταση είναι το ότι σήμερα, έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, δεν φαίνεται να υπάρχει καμία καλή λύση – η οποία να είχε τη δυνατότητα να λειτουργήσει σωστά τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την Ευρωζώνη.

Είναι καλύτερα λοιπόν να είμαστε όλοι προετοιμασμένοι για να αντιμετωπίσουμε μία μεγάλη καταιγίδα – ευχόμενοι να αλλάξει δρόμο, έστω την τελευταία στιγμή, ή να είναι λιγότερο καταστροφική, από όσο υποθέτω, κοιτάζοντας τη σκοτεινή πλευρά της. Δυστυχώς όμως, φαίνεται πως μία ακόμη ελληνική κυβέρνηση αποδεικνύεται απελπιστικά κατώτερη των περιστάσεων – παρά τις μεγάλες προσδοκίες που δημιούργησε.

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
Don`t copy text!