Πτώχευση εντός του ευρώ – Σελίδα 3 – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Πτώχευση εντός του ευρώ

Ανεξάρτητα όμως από αυτά, εάν πράγματι κατέρρεαν οι τράπεζες, τα αποτελέσματα για την πραγματική οικονομία (επιχειρήσεις, νοικοκυριά), θα ήταν δραματικά – αφού, μεταξύ άλλων, χωρίς πιστώσεις δεν θα μπορούσαν να διενεργηθούν επενδύσεις, η ανεργία θα εκτινασσόταν στα ύψη κοκ.

Εάν όμως η Ελλάδα χρεοκοπούσε εντός της Ευρωζώνης, κάτι που όπως αναφέραμε δεν μπορεί να της το απαγορεύσει κανείς, ενώ δεν επιτρέπεται από τις συμφωνίες να υποχρεωθεί στην έξοδο από το ευρώ, το κράτος θα έπρεπε να παγώσει τις καταθέσεις στις τράπεζες (με την επιβολή ορίων στις αναλήψεις) – να απαγορεύσει την ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων, καθώς επίσης να προστατεύσει τα περιουσιακά τους στοιχεία από τους πιστωτές τους, συμπεριλαμβανομένης της ΕΚΤ.

Ενδεχομένως δε να μεταφέρει τη συνολική διασυνοριακή διαδικασία πληρωμών σε άλλες τράπεζες, έτσι ώστε τα χρήματα να μην κινδυνεύουν από κατασχέσεις – όπως, για παράδειγμα, σε ρωσικές ή κινεζικές. Με τον τρόπο αυτό θα εξασφαλιζόταν οι εισαγωγές ενέργειας, φαρμάκων κλπ., χωρίς ιδιαίτερα μεγάλα προβλήματα – αφού το ευρώ, σε αντίθεση με τυχόν υιοθέτηση της δραχμής, δεν θα υποτιμάται, ενώ είναι αποδεκτό στις διεθνείς συναλλαγές.

Εντός των ελληνικών συνόρων τότε η συναλλαγές με ευρώ θα συνέχιζαν, χωρίς κανένα πρόβλημα – αφού η ποσότητα χρημάτων σε ευρώ θα υπήρχε, οι τράπεζες δεν θα χρειάζονταν έκτακτη ρευστότητα από την ΕΚΤ, επειδή δεν θα υπέφεραν από εκροές χρημάτων όπως σήμερα (αυτός είναι ουσιαστικά ο λόγος που χρειάζονται οι τράπεζες την ΕΚΤ – για να αναπληρώνει δηλαδή τις εκροές τους) και το χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν θα χρεοκοπούσε.

Εάν χρειαζόταν μεγαλύτερη ρευστότητα από τη σημερινή, λόγω ίσως της κατάρρευσης της τους δύο προηγούμενους μήνες (γράφημα), τότε θα μπορούσε να υιοθετηθεί ένα παράλληλο νόμισμα, για ποσά της τάξης των 15-20 δις €, συνδεδεμένο με το ευρώ.

 .

ΓΡΑΦΗΜΑ - Ελλάδα, ποσότητα χρήματος M2, Απρ. 14 _ Ιαν. 15

 .

Εάν όμως οι ευρωπαϊκές συμβάσεις πράγματι δεν επιτρέπουν το παράλληλο νόμισμα, χωρίς προηγούμενη συμφωνία με την ΕΚΤ ή εάν θεωρηθεί πολύπλοκο, τότε το κράτος θα μπορούσε να πληρώνει πολύ απλά ένα μέρος των υποχρεώσεων του με μεταχρονολογημένες επιταγές.

Με τον τρόπο αυτό θα δημιουργούταν μία «δευτερογενής αγορά», για τις υφιστάμενες μεταχρονολογημένες επιταγές του κράτους σε ευρώ – κάτι που είναι γνωστό στην Ελλάδα, στην οποία οι μεταχρονολογημένες επιταγές έχουν κατά καιρούς ξεπεράσει τα 300 δις €. Ας μην ξεχνάμε πως οι επιταγές αυτές ήταν και είναι τύπωμα χρημάτων, το οποίο δεν μπορεί να απαγορευθεί από κανέναν.

.

Η προστασία των τραπεζών και του κράτους

Σε κάθε περίπτωση, το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν θα κατέρρεε, εάν οι υποχρεώσεις των τραπεζών (παθητικό) προστατευόταν επαρκώς από την κυβέρνηση. Όσον αφορά τις καταθέσεις, θα προστατεύονταν από το διασυνοριακό έλεγχο των κεφαλαίων, οπότε δεν θα ήταν αναγκαία η χρηματοδότηση τους από την ΕΚΤ.

Με απλά λόγια, τόσο η ΕΚΤ, όσο και η Τρόικα, μπορούν να κλείσουν την παροχή ρευστότητας προς την Ελλάδα, μπορούν να απαιτήσουν τα χρήματα τους, αλλά δεν έχουν τη δυνατότητα να πετύχουν τίποτα – εάν απαγορευθούν οι εκροές κεφαλαίων και αυτού του είδους τα εμβάσματα (πληρωμές δανειστών).

Μπορούν βέβαια να επιχειρήσουν να κατασχέσουν τα περιουσιακά στοιχεία του κράτους και των τραπεζών στο εξωτερικό – όχι όμως εάν τοποθετηθούν σε ξένες τράπεζες, οι οποίες δεν είναι υποχρεωμένες να υποκύπτουν στις πιέσεις της Ευρωζώνης. Εδώ δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς πως ακόμη και η ναζιστική Γερμανία είχε καταφέρει να διατηρεί τη διεθνή κυκλοφορία των χρημάτων της – παρά το ότι σχεδόν όλος ο πλανήτης ήταν εναντίον της.

Εκτός αυτού η «πρακτική» στη Λατινική Αμερική (στάση πληρωμών της Αργεντινής), όπου οι εξωτερικές υποχρεώσεις ολόκληρης της οικονομίας (κράτος, τράπεζες, επιχειρήσεις, ιδιώτες) πάγωσαν, έως ότου γίνει η διαπραγμάτευση με τους πιστωτές της χώρας, έχει αποδείξει πως στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα το ξένο κεφάλαιο είναι στη διάθεση της εσωτερικής οικονομίας – η οποία συνεχίζει να λειτουργεί, χωρίς μεγάλα προβλήματα.

.

Επίλογος

Η κυβέρνηση οφείλει να διατηρήσει την ηρεμία της, χωρίς να χάσει την αποφασιστικότητα της – επειδή είναι σε θέση να τηρήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, σε μεγάλο βαθμό, διαγράφοντας ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους χωρίς να διακινδυνεύσει την παραμονή της στην Ευρωζώνη, όπως απαιτεί η πλειοψηφία των Ελλήνων.

Πρέπει βέβαια να είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει όλα τα νόμιμα και έξυπνα όπλα που έχει στη διάθεση της, τα οποία είναι κάτι περισσότερο από αρκετά για να πετύχει τον παραπάνω διπλό στόχο της – χωρίς να αναγκαστεί να υποταχθεί στις εντολές της πρωσικής Γερμανίας, στην οποία έχει τη δυνατότητα και πρέπει να δώσει ένα μεγάλο μάθημα:

να την κάνει να καταλάβει πως είναι ένας από τους πολλούς, ισότιμους εταίρους της Ευρωζώνης και όχι ο κυρίαρχος της. Πως πρόκειται δηλαδή για ανεξάρτητα κράτη που έχουν επιλέξει τη συνεργασία μεταξύ τους και όχι για την αυτοκρατορία της. 

Φυσικά η κυβέρνηση πρέπει να καταπολεμήσει την ηττοπάθεια της, καθώς επίσης να διευρύνει τον ορίζοντα της – επειδή υπάρχουν πολύ περισσότερες λύσεις των προβλημάτων της οικονομίας μας, εκτός από αυτές που αναφέραμε παραπάνω.

Όσον αφορά το ευρώ, είναι ένα νόμισμα που μας ανήκει, που το πληρώσαμε πολύ ακριβά, που δεν πρέπει και που δεν μπορεί να μας το πάρει κανένας – αφού η συμμετοχή μας στην Ευρωζώνη είναι τελεσίδικη και ανέκκλητη, δεν είμαστε εκβιάσιμοι, ενώ φυσικά κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει τη χρεοκοπία μίας χώρας της, η οποία προφανώς δεν αποτελεί επιλογή αλλά αναγκαιότητα.

 


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!