Λύσεις ανάγκης – The Analyst

Λύσεις ανάγκης

Email this page.

Ελλάδα,-μάχη-και-έξοδος

Εάν η Ελλάδα αποφάσιζε να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη, καταφέρνοντας να επιβιώσει, η Γερμανία θα αντιμετώπιζε μεγάλα προβλήματα – γεγονός που την τρομάζει, ενώ αποτελεί ένα σημαντικό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια μίας ικανής κυβέρνησης

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

Ο J. M. Keynes, κατά τη διάρκεια της διεθνούς συνόδου των Βερσαλλιών το 1919, με αντικείμενο τον τρόπο που θα έπρεπε να συμπεριφερθούν οι νικήτριες δυνάμεις του πρώτου παγκοσμίου πολέμου απέναντι στην ηττηθείσα Γερμανία, είπε τα εξής:

«Απαιτήθηκαν 160 δις γερμανικά μάρκα για αποζημιώσεις πολέμου. Η δυνατότητα της Γερμανίας να πληρώσει 160 δις ή, έστω, 100 δις, είναι ανύπαρκτη – δεν βρίσκεται δηλαδή εντός των πλαισίων του εφικτού, με βάση έναν λογικό υπολογισμό.

Αυτοί οι οποίοι πιστεύουν ότι θα μπορούσε η Γερμανία να πληρώνει κάθε χρόνο πολλά δις Μάρκα για να εξοφλήσει, θα έπρεπε να μας εξηγήσουν, μέσω ποιών ακριβώς εμπορευμάτων θα ακολουθούσαν αυτές οι πληρωμές κατά τη γνώμη τους και σε ποιες ακριβώς αγορές θα μπορούσαν να πουληθούν αυτά τα εμπορεύματα.

Μέχρι να μπορέσουν να εκφραστούν με μεγαλύτερη ακρίβεια και να τεκμηριώσουν αντικειμενικά τις αποφάσεις τους, απαιτώντας πράγματα που είναι δυνατόν να επιτευχθούν, δεν μπορούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη μας».

.

Άρθρο

Τόσο η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, έτσι ώστε να υιοθετήσει τη δραχμή και να την υποτιμήσει πληθωριστικά, αναβιώνοντας τον παραγωγικό της ιστό και αυξάνοντας την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της, όσο και η διαγραφή μεγάλου μέρους του δημοσίου χρέους της, με ή χωρίς την παραμονή της στην Ευρωζώνη, είναι θέματα που απασχολούν αφενός μεν τους οικονομολόγους διεθνώς, αφετέρου αυτούς της Γερμανίας – με έναν από τους σημαντικότερους να έχει την άποψη ότι, η μονομερής αποχώρηση της χώρας μας από τη νομισματική ένωση θα ήταν καταστροφική (πηγή).

Σε κάθε περίπτωση, οι τοποθετήσεις περί εξόδου μίας χώρας από την Ευρωζώνη ακούγονται πολύ ευκολότερες, από ότι είναι στην πραγματικότητα – ενώ η σελίδα έχει αναφερθεί ήδη στα «διαδικαστικά θέματα» που τη συνοδεύουν (Νομισματική μεταρρύθμιση). Εμείς πάντως συνεχίζουμε να πιστεύουμε πως η Ελλάδα είναι εγκλωβισμένη στο ευρώ, στο χρέος και στα μνημόνια (ανάλυση), ενώ μία από τις βασικότερες προϋποθέσεις για να μπορέσει να ξεφύγει από την κρίση είναι η ανάπτυξη – η οποία θα εξασφαλισθεί μόνο εάν υπάρξει ένα εθνικό, επαρκώς χρηματοδοτούμενο σχέδιο, απόλυτα εγκεκριμένο από τους ίδιους τους Έλληνες (άρθρο).

Θεωρώντας δε πως είναι εξαιρετικά δύσκολη η ονομαστική διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους μας, είχαμε ανέκαθεν την άποψη πως η πλέον ρεαλιστική λύση θα ήταν η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, με πολύ χαμηλά επιτόκια, καθώς επίσης με μία περίοδο χάριτος – σε συνδυασμό όμως με σημαντικές επενδύσεις εκ μέρους της Ευρωζώνης, χωρίς τις οποίες είναι αδύνατη η επιστροφή της Ελλάδας σε μία βιώσιμη πορεία ανάπτυξης.

Απλά και μόνο λοιπόν η επίλυση του προβλήματος του χρέους, δεν θα είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα – ενώ τα παραπάνω θα έπρεπε να συνδεθούν με μέτρα εκ μέρους της χώρας μας, τα οποία θα καταπολεμούσαν τα διαχρονικά, τεράστια προβλήματα της (γραφειοκρατία, μη ορθολογικό επιχειρηματικό πλαίσιο, μη λειτουργικό φορολογικό σύστημα κοκ.), αυξάνοντας υγιώς την ανταγωνιστικότητα της.

Περαιτέρω, η έξοδος από την Ευρωζώνη, η αλλαγή δηλαδή του κοινού νομίσματος, θεωρείται ουσιαστικά εφικτή – με κριτήριο, το διαχωρισμό της Τσεχίας από τη Σλοβακία την 1η Ιανουαρίου του 1993, όπου καταργήθηκε το κοινό νόμισμα, αντικαθιστάμενο από δύο διαφορετικά, με απόλυτη επιτυχία. Στην περίπτωση όμως της Ελλάδας, η οποία θα έπαυε να είναι μέλος μίας νομισματικής ένωσης που θα συνέχιζε να υπάρχει, τα προβλήματα θα ήταν αρκετά μεγάλα – μεταξύ άλλων νομικά, όπου θα μπορούσαν να υπάρξουν μαζικές δικαστικές αντιδικίες, όσον αφορά τα υφιστάμενα συμβόλαια, τις οφειλές στο εξωτερικό κοκ.

Σύμφωνα με τους Γερμανούς βέβαια υπάρχει ένα ακόμη πρόβλημα, το οποίο υποτιμάται σε μεγάλο βαθμό. Ειδικότερα, το τι ακριβώς θα συνέβαινε, εάν η Ελλάδα κατάφερνε τελικά να επιλύσει τα προβλήματα που θα της προκαλούσε η έξοδος της από την Ευρωζώνη – με την έννοια πως, σε μία τέτοια περίπτωση, θα δημιουργούνταν ένα «δεδικασμένο», ένα προηγούμενο δηλαδή, σύμφωνα με το οποίο η έξοδος μίας χώρας θα ήταν πράγματι εφικτή και ρεαλιστική. Εάν πραγματοποιούταν κάτι τέτοιο, δεν θα ήταν απίθανο να επεκταθεί η πυρκαγιά και σε άλλα κράτη, όπως στην Ιταλία και στη Γαλλία – με τελικό αποτέλεσμα τη διάλυση της νομισματικής ένωσης.

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο τρομάζει φυσικά τη Γερμανία, αφενός μεν επειδή έχει ηγεμονικές βλέψεις, αφετέρου λόγω του ότι η οικονομική επιτυχία της, ειδικά τα μεγάλα πλεονάσματα του εμπορικού της ισοζυγίου, οφείλονται στη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη – επίσης, στη διατήρηση του ευρώ σε χαμηλά επίπεδα, κάτι που ασφαλώς δεν θα συνέβαινε εάν υιοθετούσε ξανά το μάρκο, με καταστροφικά αποτελέσματα για την εξαγωγική της βιομηχανία.

Το γεγονός αυτό είναι ασφαλώς ένα πολύ σοβαρό «διαπραγματευτικό χαρτί» στα χέρια της Ελλάδας – λόγω ακριβώς του οποίου δεν θα έπρεπε η όποια μελλοντική κυβέρνηση να αποκλείει εντελώς την υιοθέτηση της δραχμής, έχοντας προετοιμάσει ένα ανάλογο σχέδιο (σενάριο). Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως θα το έθετε σε εφαρμογή αλλά ότι, εισερχόμενη σε επικίνδυνες διαπραγματεύσεις, θα έπρεπε να είναι έτοιμη για όλα – ακόμη και για την υιοθέτηση ενός εθνικού νομίσματος, με όλα όσα προβλήματα συνεπάγεται.

.

Η υποτίμηση και το γερμανικό πρόβλημα της Ευρωζώνης

Ανεξάρτητα τώρα από τα παραπάνω η εσωτερική υποτίμηση, όπως επίσης η υποτίμηση της ενδεχόμενης υιοθέτησης της δραχμής, δεν οδηγεί σε καμία περίπτωση στην ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας. Οι αιτίες είναι οι εξής:

(α)  Η οικονομική δομή της χώρας μας, ιδίως ο εξαγωγικός της κλάδος, έχει καταστραφεί σε τέτοιο βαθμό, κυρίως μετά την είσοδο της Τρόικας και τα εγκληματικά μέτρα που επέβαλλε, ώστε δεν θα μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε καθόλου τα πλεονεκτήματα μίας όποιας υποτίμησης – δυστυχώς ούτε αυτήν του ευρώ, την οποία έχει δρομολογήσει η ΕΚΤ με τα πακέτα ποσοτικής διευκόλυνσης.

Απόδειξη αποτελεί η μείωση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, ύψους περίπου -13% μεταξύ των ετών 2011 και 2014, η οποία δεν είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση των εξαγωγών. Αντίθετα, τα τελευταία χρόνια οι ήδη πολύ χαμηλές εξαγωγές της χώρας μας μειώθηκαν ακόμη περισσότερο, κατά 3%, μετά από μία μικρή, βραχυπρόθεσμη και μάλλον συγκυριακή αύξηση τους.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×