Η παράταση του μνημονίου – The Analyst

Η παράταση του μνημονίου

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

Η-παράταση-του-μνημονίου

Η Ελλάδα, μετά από αποτυχημένες προσπάθειες που διήρκεσαν σχεδόν τέσσερα χρόνια, ευρίσκεται δυστυχώς ξανά στην αφετηρία – έχοντας όμως πολύ λιγότερες δυνάμεις για να ανταπεξέλθει, καθώς επίσης εκθετικά μεγαλύτερα προβλήματα

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

«Έχουμε την άποψη πως δυστυχώς, τη δύσκολη εποχή που διανύουμε, οι πολιτικές έρχονται σε δεύτερη θέση – αφού αυτό που προέχει είναι η διάσωση της Ελλάδας και η έξοδος της από τη μεγαλύτερη ίσως κρίση στην ιστορία της, οδυνηρό θύμα της οποίας είναι η απώλεια της εθνικής της ανεξαρτησίας.

Είτε το θέλουμε δε είτε όχι, μία χώρα που χρωστάει τόσα πολλά χρήματα, έχει καταστραφεί εντελώς η παραγωγική της βάση, ενώ έχει εξαντληθεί η φοροδοτική ικανότητα των Πολιτών της, είναι έρμαιο των δανειστών της – οπότε απαιτούνται συλλογικές, μεγάλες προσπάθειες, καθώς επίσης συμπαγής ενότητα, για να αποφύγει την ολοκληρωτική καταστροφή.

Εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, το οποίο επιβάλλει παράλληλα τη σωστή ενημέρωση, καθώς επίσης τις συνειδητές αποφάσεις όλων των Πολιτών, το μέλλον δεν θα έχει καμία σχέση με το οδυνηρό, εξαιρετικά τραυματικό παρόν – το οποίο έχει ήδη εξαντλήσει και εξαθλιώσει την πλειοψηφία των Ελλήνων».

.

Άρθρο

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης, ήδη από τις αρχές του Φθινοπώρου, το μνημόνιο και η Τρόικα θα αποτελούσαν παρελθόν στο τέλος του έτους – οπότε το 2015 θα έβρισκε ελεύθερη την Ελλάδα, απαλλαγμένη οριστικά από τα καταναγκαστικά μέτρα των δανειστών της.

Για να μπορέσει βέβαια να συμβεί κάτι τέτοιο, θα έπρεπε να είναι σε θέση η χώρα να χρηματοδοτεί τα τοκοχρεολύσια της απ’ ευθείας από τις αγορές – να έχει δηλαδή τη δυνατότητα να «ανακυκλώνει» το χρέος της, δανειζόμενη καινούργια χρήματα, τουλάχιστον για την πληρωμή των παλαιοτέρων ομολόγων της.

Για παράδειγμα, προφανώς δεν μπορεί να ζητήσει κανείς από μία τράπεζα, από την οποία έχει δανεισθεί ενυπόθηκα χρήματα, να πάψει να τον ελέγχει – απλά και μόνο επειδή τελείωσε ο χρόνος της δανειακής του σύμβασης, χωρίς να έχει πληρώσει τα χρέη του.

Πόσο μάλλον όταν δεν είναι καθόλου σίγουρος πως δεν θα χρειαστεί καινούργια, δεν έχει τη δυνατότητα να εξοφλεί τις μελλοντικές του δόσεις, δεν υπάρχει άλλος δανειστής για να απευθυνθεί, ενώ η τράπεζα το γνωρίζει. Είναι ανόητο λοιπόν να διαστρεβλώνονται τα αυτονόητα κατά το δοκούν, απλά και μόνο για τη δημιουργία εντυπώσεων – οι οποίες σίγουρα δεν ωφελούν τους Πολίτες.

Συνεχίζοντας, απαραίτητη προϋπόθεση στην προκειμένη περίπτωση ήταν η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των διεθνών επενδυτών στην Ελλάδα, αφού διαφορετικά δεν θα αγόραζαν τα ομόλογα της, με σχετικά ανεκτά επιτόκια – γεγονός που ουσιαστικά ανάγκασε την κυβέρνηση να ισχυρισθεί πως το χρέος είναι βιώσιμο. Εάν δεν το έκανε, τότε φυσικά δεν θα μπορούσε να απευθυνθεί στις αγορές για νέο δανεισμό – αφού κανένας δεν χρηματοδοτεί μία χώρα που η ίδια πιστεύει ότι, δεν είναι σε θέση να πληρώνει τις δόσεις εξόφλησης των δανείων της.

Περαιτέρω, οι αγορές έπρεπε να βεβαιωθούν πως πράγματι το χρέος είναι βιώσιμο, κάτι που σημαίνει πως δεν ήταν αρκετές οι θεωρητικές διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού – ειδικά επειδή γνώριζαν πως το «ισχνό», με πολλά ερωτηματικά πρωτογενές πλεόνασμα, δεν ήταν εύκολο να διατηρηθεί, λόγω του ότι βασιζόταν κυρίως σε υπερβολικούς φόρους, με τους οποίους δύσκολα θα ανταπεξέρχονταν οι Έλληνες.

Στα πλαίσια αυτά απαιτούταν η τήρηση της υπόσχεσης της Γερμανίας, σύμφωνα με την οποία θα περιοριζόταν ακόμη μία φορά το χρέος – είτε ονομαστικά, είτε με την περαιτέρω επιμήκυνση των δόσεων αποπληρωμής, με χαμηλότερα επιτόκια. Επίσης η διαβεβαίωση της Ευρώπης πως θα στήριζε την Ελλάδα, εάν τυχόν αντιμετώπιζε δυσκολίες στα πρώτα της βήματα – σε συνδυασμό με μία προληπτική γραμμή «θεσμικής» χρηματοδότησης, έτσι ώστε να διατηρούνται χαμηλά τα επιτόκια, με τα οποία θα δάνειζαν οι αγορές τη χώρα.

Τέλος, ήταν απαραίτητο να μην πάρει η Ελλάδα όλα τα χρήματα της υφιστάμενης δανειακής σύμβασης, αποδεικνύοντας «θεατρικά» στις αγορές ότι, είχε ξεφύγει από τα προβλήματα – αφού διαφορετικά θα την αντιμετώπιζαν με δυσπιστία.

Συνεχίζοντας, μέχρι μία ορισμένη χρονική στιγμή, η οποία φαίνεται από την πορεία των επιτοκίων του δεκαετούς ομολόγου (γράφημα), το σχέδιο λειτουργούσε – όπως συνέβη και στις δύο άλλες χώρες, οι οποίες κατάφεραν κάτι ανάλογο: στην Ιρλανδία, καθώς επίσης στην Πορτογαλία. Τα πράγματα όμως άλλαξαν ραγδαία, όταν έγινε διεθνώς γνωστό πως η εκλογή του νέου προέδρου της δημοκρατίας, θα μπορούσε να προκαλέσει εθνικές εκλογές – με άγνωστο το αποτέλεσμα τους.

 .

Ελλάδα – η εξέλιξη των αποδόσεων στα 10-ετή ομόλογα της χώρας.

 .

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)
Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×