Τράπεζες, οι εγγυητές της δημιουργικής καταστροφής – Σελίδα 2 – The Analyst
ΗΠΑ – η εξέλιξη του δημόσιου χρέους, του ΑΕΠ, της ποσότητας χρήματος και του δείκτη Dow Jones.

Τράπεζες, οι εγγυητές της δημιουργικής καταστροφής

434 total views, 2 views today

Συνεχίζοντας, οι κεντρικές τράπεζες δεν μπορούν να μετακινήσουν τα επιτόκια από τα μηδενικά επίπεδα, στα οποία τα έχουν γκρεμίσει, ενώ έχουν δαπανήσει τεράστια ποσά για την αγορά κρατικών ομολόγων, διαστρεβλώνοντας εντελώς τις τιμές τους – ποσά που παραμένουν εγκλωβισμένα στο χρηματοπιστωτικό τομέα, αδυνατώντας να κατευθυνθούν στην πραγματική οικονομία.

Ακόμη και αν βρισκόταν όμως ο τρόπος για να «περάσουν απέναντι», οι επιχειρήσεις στις Η.Π.Α., στην Ευρώπη και στην Ιαπωνία έχουν σχεδόν πάψει να επενδύουν σε μηχανήματα και εργοστάσια – με αποτέλεσμα να έχουν εκτιναχθεί στα ύψη οι τιμές των μετοχών, των ακινήτων, καθώς επίσης των υπολοίπων παγίων.

Η επικίνδυνη αυτή έκρηξη οδηγείται από το φθηνό χρήμα, το οποίο εισρέει με συνεχώς αυξανόμενο ρυθμό στην καπιταλιστική μηχανή – επιταχύνοντας σε εξαιρετικά επικίνδυνο βαθμό τις «αντίρροπες» στροφές της.

Παράλληλα, ενώ οι μισθοί των εργαζομένων παραμένουν στάσιμοι ή υποχωρούν και οι παραδοσιακοί αποταμιευτικοί λογαριασμοί δεν αποδίδουν σχεδόν τίποτα, οι πλουσιότερες τάξεις, αυτές δηλαδή που «αφήνουν τα χρήματα τους να εργασθούν για τις ίδιες», συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου.

Αυτό τουλάχιστον συμπεραίνεται από την τελευταία έκθεση που αφορά τον παγκόσμιο πλούτο (Boston Consulting), σύμφωνα με την οποία η περιουσία της ελίτ αυξήθηκε κατά περίπου 15% συγκριτικά με το προηγούμενο έτος  – με διπλάσια ταχύτητα δηλαδή, σε σχέση με τους δώδεκα παρελθόντες μήνες.

Όσον αφορά τη μεσαία τάξη, η οποία παραδοσιακά στηρίζει τη Δημοκρατία, η ευημερία της συρρικνώνεται διεθνώς – αφού το «μηχανοστάσιο» του καπιταλισμού αναδιανέμει συνεχώς τα εισοδήματα από κάτω προς τα επάνω. Η κρίση του καπιταλισμού λοιπόν έχει μετατραπεί σε κρίση της Δημοκρατίας – με τους περισσότερους Πολίτες να πιστεύουν πλέον πως οι χώρες τους δεν κυβερνώνται από τα Κοινοβούλια ή από τους κρατικούς Θεσμούς, αλλά από τις τράπεζες.

Οι τράπεζες δε λειτουργούν, εφαρμόζουν καλύτερα τη λογική των «βομβιστών αυτοκτονίας», για να εξασφαλίσουν τα προνόμια τους: με την έννοια πως είτε θα διασώζονται από τους φορολογουμένους Πολίτες συνεχώς, είτε θα τους συμπαρασύρουν όλους στο γκρεμό. Με απλά λόγια, το κυκλοφοριακό σύστημα της Οικονομίας, χωρίς το οποίο δεν μπορούν να λειτουργήσουν τα κράτη, έχει πάρει τα ηνία – επιβάλλοντας αυταρχικά τους όρους του στις κυβερνήσεις και στους Πολίτες.

Δυστυχώς, η απελευθέρωση των χρηματαγορών, ειδικά η κατάργηση του νόμου Glass-Steagall (με τον οποίο διαχωριζόταν οι επενδυτικές από τις εμπορικές τράπεζες), ήταν πράγματι μία «συμφωνία με το διάβολο» – όπως έχει εύστοχα χαρακτηρισθεί από τους FT. Αρκετοί δε αναφέρουν πλέον τα λόγια του Μαρξ, σύμφωνα με τα οποία «οι τράπεζες είναι το πιο τεχνητό (artificial) και αναπτυγμένο προϊόν που δημιούργησε ποτέ ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής».

Για εμάς πάντως είναι πολύ πιο σωστός ο χαρακτηρισμός του αυστριακού οικονομολόγου J. Schumpeter, ο οποίος είπε ότι «οι τράπεζες είναι οι εγγυητές εκείνης της προόδου της καπιταλιστικής διεργασίας, η οποία ονομάζεται Δημιουργική Καταστροφή«.

Η θέση του αυτή επιβεβαιώνεται σήμερα από το γεγονός ότι οι τράπεζες, πριν από τη χρηματοπιστωτική κρίση, ήταν αυτές που προκάλεσαν την εκθετική αύξηση των χρεών χωρίς αντίκρισμα, τα οποία οδήγησαν στη συντριβή του συστήματος το 2008 – ενώ σήμερα είναι επικεντρωμένες στην αποκατάσταση των δικών τους ζημιών, εις βάρος των Πολιτών και της Δημοκρατίας, εμποδίζοντας όσο καλύτερα μπορούν την ανάπτυξη.

.

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
Don`t copy text!