Πολιτική υποτέλεια – The Analyst

Πολιτική υποτέλεια

Email this page.

ΠΟλιτική-υποτέλεια-σε-Γερμανία-και-ΔΝΤ

Δεν επιτρέπουν στους Σαμαρά και Βενιζέλο να βγουν στις αγορές με την υποστήριξή τους και να ισχυριστούν ότι «σκίζουν τα μνημόνια» και διώχνουν το ΔΝΤ από την Ελλάδα. Αυτό θα το παραχωρήσουν στον ΣΥΡΙΖΑ, με ανταλλάγματα που θα εξασφαλίσουν.

.

Είναι γεγονός ότι οι υπουργοί και οι βουλευτές έχουν εγκαταλείψει οι μεν την επίτευξη στόχων που έχουν τεθεί από την τρόϊκα, οι δε το νομοθετικό έργο και ασχολούνται με την οργάνωση της προεκλογικής τους καμπάνιας. Έχουν προεξοφλήσει δηλαδή το γεγονός ότι δεν εξασφαλίζονται οι 180 ψήφοι που απαιτούνται από αυτή τη Βουλή για να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας την προσεχή άνοιξη και συνεπώς η κυβέρνηση θα αλλάξει (με τη σιγουριά που δίνουν οι σφυγμομετρήσεις) και θα έχουμε κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Σαμαράς όχι μόνον μετράει ότι του λείπουν 26 ψήφοι για να πιάσει το μαγικό νούμερο που θα του επιτρέψει να κυβερνήσει άλλα δύο χρόνια, ως το 2016, αλλά ακούει και από τους συνομιλητές του (βουλευτές της ΝΔ και υπουργούς) να του εξηγούν γιατί η ψαλίδα με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κλείσει.

Και το ίδιο το οικονομικό επιτελείο όμως, (το πιο κοντινό στην τρόϊκα κέντρο αποφάσεων) έχει προεξοφλήσει τις εκλογές και με τη ρύθμιση που έφερε την Παρασκευή στη Βουλή για τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών, λέει ουσιαστικά ότι ως τον Μάρτιο, μπορούν όλοι όσοι δεν μπορούν, να μην πληρώσουν ούτε ευρώ. Το τι θα γίνει μετά, το αφήνει να το διαχειριστεί η επόμενη κυβέρνηση.

Είναι μια κίνηση πανικού και υπονόμευσης της επόμενης κυβέρνησης. Πανικού γιατί ενώ τα ληξιπρόθεσμα χρέη ξεπέρασαν τα 70 δισεκατομμύρια ευρώ, (ήταν 60 δισεκατομμύρια στην αρχή της χρονιάς) με την παράταση για να ενταχθεί κάποιος στη ρύθμιση ως τον Μάρτιο, πρακτικά θα επιδεινώσει την κατάσταση εισπράττοντας λιγότερα έσοδα. Πολιτικά όμως δεν μπορεί να εξασφαλίσει κάτι καλύτερο καθώς η έλλειψη συναίνεσης εκ μέρους των πολιτών θα απαιτούσε άμεσους πλειστηριασμούς ακινήτων, όπως απαιτεί η τρόϊκα, με αμφίβολα οικονομικά αποτελέσματα, αλλά με βέβαιη πολιτική καταστροφή.

Υπονόμευσης γιατί η επόμενη κυβέρνηση θα βρει τα ταμεία άδεια και προφανώς θα υποχρεωθεί είτε να νομοθετήσει νέες μειώσεις δαπανών (που πλέον είναι κυρίως η μισθοδοσία των δημόσιων υπαλλήλων) ή έστω ετεροχρονισμό των πληρωμών για ένα έτος. Εν τω μεταξύ η κυβέρνηση θα δίνει μόνον ότι εισπράττει, αλλά θα έχει ανατιναχθεί για άλλη μια φορά ο εισπρακτικός μηχανισμός του κράτους.

Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, δεν θέλει να επαναλάβει το τακτικό λάθος του Κώστα Καραμανλή  το φθινόπωρο του 2009, οπότε πρακτικά παραιτήθηκε δυό χρόνια πριν λήξει η θητεία του (με την απειλή του ΠΑΣΟΚ ότι την επόμενη άνοιξη θα προκαλούσε εκλογές με αφορμή πάλι την εκλογή  Προέδρου της Δημοκρατίας) γιατί αυτό έδωσε ως μοναδική επιλογή στους πολίτες την υπερψήφιση του ΠΑΣΟΚ με διαφορά 11 μονάδες από τη ΝΔ και πλήρη αυτοδυναμία. (2009: ΠΑΣΟΚ 44% – ΝΔ 33%). Στρατηγικά όμως ο Καραμανλής πέτυχε να απεγκλωβιστεί αμέσως από την διακυβέρνηση και να διασώσει το μεγαλύτερο μέρος των δυνάμεων του κόμματός του, το οποίο επέστρεψε μετά από 2,5 χρόνια, με άλλον αρχηγό στην κυβέρνηση).

Το 2009 ο Αντώνης Σαμαράς, όπως και η Ντόρα Μπακογιάννη είχαν διαφωνήσει με την ουσιαστική παραίτηση της κυβέρνησης και είχαν υποστηρίξει ότι η κυβέρνηση πρέπει να μείνει ως την άνοιξη και να δώσει τη μάχη της οικονομίας. Ο Καραμανλής όμως ήταν αποφασισμένος να απεγκλωβιστεί και από την αρχηγία της ΝΔ και το πέτυχε.

Ποιος από τους δύο είχε δίκιο, δεν μπορεί να το πεί κανείς με βεβαιότητα, γιατί η απάντηση εξαρτάται από το κριτήριο που θέτει ως προτεραιότητα: Τη διάσωση της οικονομίας από τη χρεοκοπία, ή τη διάσωση του κόμματος και του πρωθυπουργού;

Ο Σαμαράς θέλει να εμφανιστεί ότι δεν είναι ρίψασπις, ότι θέλει να μείνει και να δώσει τη μάχη και να «βγάλει τη χώρα από το μνημόνιο», αλλά δυστυχώς είναι υποχρεωμένος να πάει σε εκλογές γιατί δεν του επιτρέπει το Σύνταγμα να συνεχίσει να κυβερνά. Από την άλλη, δεν έχει δοκιμαστεί στην πράξη, τι εκλογικές επιπτώσεις θα έχει μια τέτοια απόφαση: Είναι προτιμότερο να πάει σε εκλογές τώρα, επικαλούμενος το γεγονός ότι η χώρα δεν κυβερνάται με τόσο παρατεταμένη προεκλογική περίοδο (ρίχνοντας την ευθύνη στον ΣΥΡΙΖΑ) ή να αφήσει τον ΣΥΡΙΖΑ να τον οδηγήσει υποχρεωτικά σε εκλογές την άνοιξη; Τι από τα δύο θα εξασφαλίσει μεγαλύτερο ποσοστό στη ΝΔ και μικρότερο ποσοστό στον ΣΥΡΙΖΑ; Θα φέρει πιο κοντά ή θα απομακρύνει την πιθανότητα αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ;

Αν οι εκλογές γίνονταν τώρα, (τον Νοέμβριο) θα είχαμε μια επανάληψη του σεναρίου του 2009. Πιθανότατα και τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ θα εξασφάλιζε μια διαφορά της τάξης του 10% από το δεύτερο κόμμα και θα έφτανε στην αυτοδυναμία. Όχι γιατί είναι το καλύτερο κόμμα, ανάμεσα σε άξιους διεκδικητές, αλλά γιατί η ΝΔ θα είχε αυτοεξαιρεθεί ως επιλογή και επομένως οι πολίτες έχουν μόνον τον ΣΥΡΙΖΑ για να ψηφίσουν. Και η ΝΔ θα έστελνε στον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και τους δικούς της ψηφοφόρους. Ήδη οι σφυγμομετρήσεις καταγράφουν απευθείας διαρροή ψηφοφόρων από τη ΝΔ και από τη Χρυσή Αυγή προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αν αφήσει τον ΣΥΡΙΖΑ να οδηγήσει τη ΝΔ και τον πρωθυπουργό σε εκλογές την άνοιξη, και πάρει με το σπαθί του την αυτοδυναμία, η κατάσταση θα είναι σαφώς χειρότερη για τη ΝΔ και καλύτερη για τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς θα έχει καθαρή λαϊκή εντολή να εφαρμόσει το πρόγραμμά του. Υπάρχει όμως ο χρόνος για να γίνει ένα θαύμα. Και η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Το ίδιο ελπίζει και ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ο οποίος διαφορετικά θα πρέπει να λογοδοτήσει για πολλές από τις αποφάσεις του.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πέραν της πιθανότητας να κυβερνήσει με αυτοδυναμία, έχει τη δυνατότητα να σχηματίσει κυβέρνηση ανοχής ακόμα και με το σημερινό του ποσοστό. Τέτοια δυνατότητα δεν είχε η ΝΔ το 2012 και την έσωσε η συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση, και μάλιστα άνευ πολιτικών ανταλλαγμάτων, σύμφωνα με τις προεκλογικές της υποσχέσεις. (Μη επικύρωση του προεδρικού διατάγματος για κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων κλπ). Επομένως ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να κυβερνήσει με βάση το άρθρο 86 του Συντάγματος (απαιτούνται 121 βουλευτές- με το 27% των ευρωεκλογών εξασφαλίζει 131), να υλοποιήσει το πρόγραμμά του και τις προεκλογικές του υποσχέσεις (οι οποίες είναι ελάχιστες σύμφωνα με την πρόταση της Θεσσαλονίκης), να καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ, να επαναφέρει τις συλλογικές συμβάσεις, τον 13ο μισθό, και να ζητήσει ανανέωση της λαϊκής εντολής για να συνεχίσει ή να προκηρύξει ταυτόχρονα δημοψήφισμα για την ακύρωση των μνημονίων και την έναρξη νέων διαπραγματεύσεων από μηδενική βάση με τους δανειστές.

Οπλισμένος με την πρόσφατη λαϊκή εντολή ή και με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, (που είναι βέβαιο ότι θα ακυρώσει τους νόμους-μνημόνια – δανειακές συμβάσεις,  που έχει ψηφίσει ως το 2012 η Βουλή,  με συντριπτική πλειοψηφία), θα μπορέσει πλέον να κυβερνήσει με αυτοδυναμία και να διαλύσει το παλαιό πολιτικό σύστημα. Πλέον δεν θα υπάρχει ούτε Σαμαράς, ούτε Βενιζέλος, ούτε ΠΑΣΟΚ, ούτε ΝΔ. Η ΕΕ, η Γερμανία, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ θα έχουν έναν νέο συνομιλητή ο οποίος θα πρέπει να θέσει πάλι υπό την έγκριση των πολιτών με δημοψήφισμα, το αποτέλεσμα των όποιων διαπραγματεύσεων.

Ο ξένος Τύπος (βλέπε Economist εδώ: http://www.economist.com/news/europe/21627714-spike-bond-yields-bad-news-government-not-so-fast?zid=307&ah=5e80419d1bc9821ebe173f4f0f060a07) γράφει ήδη ότι ο Τσίπρας ρίχνει γέφυρες με τη Γερμανία και με την Κομισιόν, για να τους πείσει ότι οι επενδυτές δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα από μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο: Είναι η Γερμανία και η Κομισιόν εκείνες που ρίχνουν γέφυρες προς τον ΣΥΡΙΖΑ (όπως και το ΔΝΤ και οι ΗΠΑ) γιατί αντιλαμβάνονται ότι με αυτό το κόμμα θα διαπραγματευθούν στο μέλλον. Επομένως προετοιμάζονται γι αυτές τις διαπραγματεύσεις. Δεν επιτρέπουν στους Σαμαρά και Βενιζέλο να βγουν στις αγορές με την υποστήριξή τους και να ισχυριστούν ότι «σκίζουν τα μνημόνια» και διώχνουν το ΔΝΤ από την Ελλάδα. Αυτό θα το παραχωρήσουν στον ΣΥΡΙΖΑ, με ανταλλάγματα που θα εξασφαλίσουν. Γιατί έτσι θα συνεχίσουν να έχουν την Ελλάδα δεμένη πισθάγκωνα και για όσο χρονικό διάστημα θα κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ, επομένως θα είναι ελεγχόμενος.

Αν παραχωρούσαν στους Σαμαρά και Βενιζέλο οτιδήποτε, η επόμενη διαπραγμάτευση θα ξεκινούσε από εκείνο το σημείο και πέρα. Γιατί να το κάνουν. Θα ήταν κακοί διαπραγματευτές αν το έκαναν και παραχωρούσαν πριν ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις εκείνο που είχαν σκοπό να παραχωρήσουν. Αυτό είναι το λάθος που έκανε ο Παπανδρέου το 2010 και ο Σαμαράς το 2012. Δεν το έκανε ποτέ ως τώρα, ούτε ο Σόϊμπλε, ούτε το ΔΝΤ, ούτε η ΕΕ, ούτε η ΕΚΤ. Είναι οι μόνοι παίκτες που λειτουργούν ορθολογικά και υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους. Έχουν την ισχύ με το μέρος τους και πιθανολογούν βάσιμα, ότι θα υποτάξουν και τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως έχουν υποτάξει ως τώρα, πλήθος άλλων κυβερνήσεων όπως της Βενεζουέλας, της Βραζιλίας, της Αργεντινής, της Ουγγαρίας, της Ουκρανίας και δοκιμάζουν να υποτάξουν ακόμα και τον Πούτιν. Στον Τσίπρα και στην μικρή Ελλάδα θα σταματήσουν;

Συνεπώς καταλήγουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε: Οι εκλογές είναι πιθανότατο να γίνουν άμεσα, αλλά το αργότερο θα γίνουν με καθυστέρηση 4 μηνών. Ο χρόνος δουλεύει υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και εναντίον της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Η πολιτική σκηνή πρέπει να ξεκαθαρίσει το συντομότερο. Το εμπόδιο της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών θα έχει ξεπεραστεί στις 26 Οκτωβρίου, επομένως δεν υπάρχει λόγος καθυστέρησης.

.

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */