Λιγότερη ποσοτική διευκόλυνση στην Ευρωζώνη
Ο πιθανός «εκτροχιασμός» της οικονομίας της Ευρωζώνης, η οποία απειλείται να βυθιστεί σε έναν ιαπωνικού τύπου θανατηφόρο αποπληθωρισμό, υποχρέωσε την ΕΚΤ να υιοθετήσει την εκτύπωση περισσοτέρων χρημάτων – μέσω της ποσοτικής διευκόλυνσης, με την έννοια της αγοράς αξιόγραφων από τις τράπεζες, σε μεγάλη έκταση. Μέχρι στιγμής λοιπόν, το θέμα ήταν ποιά χαρτιά θα έπρεπε να αγοραστούν, καθώς επίσης πώς θα πεισθεί η Γερμανία.
Εν τούτοις, ένα ισχυρό δολάριο σημαίνει ταυτόχρονα ένα αδύναμο ευρώ – με αποτέλεσμα να διευκολύνονται οι εξαγωγές σε τρίτες χώρες. Επομένως, να επιλυθεί το πρόβλημα του χρέους με τη βοήθεια της δημιουργίας πλεονασμάτων στα εμπορικά ισοζύγια των χωρών μελών της Ευρωζώνης – με τη «συνταγή» που συνηθίζει η Γερμανία δηλαδή.
Οι αυξημένες εξαγωγές βέβαια δεν θα έλυναν το πρόβλημα της ανάπτυξης. Θα μπορούσαν όμως να συμβάλλουν σε κάποιο βαθμό, όπου όμως θα δινόταν αιτία στη Γερμανία να εντείνει την κριτική της εναντίον της ποσοτικής διευκόλυνσης.
Παρά τις αντιδράσεις δε της ΕΚΤ, η Γερμανία θα επέβαλλε πιθανότατα τη μείωση της «εκτύπωσης» νέων ευρώ – έτσι ώστε να διατηρηθεί ανέπαφη η αγοραστική αξία των χρημάτων, η οποία ενδιαφέρει κυρίως τους Γερμανούς, ως πρωταθλητές στον τομέα των αποταμιεύσεων.
.
Αναθέρμανση στην Κίνα
Η κυβέρνηση της Κίνας θα δυσκολευθεί να επιτύχει το ρυθμό ανάπτυξης της τάξης του 7,5% που έχει ανακοινώσει – επειδή το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας είναι προβληματικό, ενώ το παραγωγικό της μοντέλο έχει χάσει τη λάμψη του (αύξηση των μισθών, όπως φαίνεται στο γράφημα που ακολουθεί, μείωση της ανταγωνιστικότητας, μεγάλη κατανάλωση ενέργειας κοκ.).
.
.
Λόγω των μεγάλων κερδών της όμως από την ανατίμηση του δολαρίου, επειδή διατηρεί μεγάλα συναλλαγματικά αποθέματα στο αμερικανικό νόμισμα (ομόλογα), όπως και η Ιαπωνία, θα διευκολυνθεί όσον αφορά τις δημόσιες επενδύσεις – καθώς επίσης την παροχή κινήτρων στις επιχειρήσεις, οπότε θα επιτύχει τους στόχους της.
.
Αύξηση των εξαγορών και συγχωνεύσεων
Στο έτος που διανύουμε έχει ήδη καταγραφεί μία κλιμάκωση στο συγκεκριμένο τομέα, η οποία θα μπορούσε να επιταχυνθεί από την ανατίμηση του δολαρίου. Η αιτία είναι τα υψηλά ταμειακά αποθέματα των αμερικανικών επιχειρήσεων, τα οποία θα έδιναν την εντύπωση μεγαλυτέρων δυνατοτήτων εξαγοράς – ειδικά ξένων επιχειρήσεων, απέναντι στα νομίσματα των χωρών των οποίων το δολάριο ανατιμήθηκε.
Με κριτήριο δε τις ακόμη χαμηλές συγκριτικά χρηματιστηριακές αξίες στην Ευρώπη, το κίνητρο εξαγοράς γερμανικών, γαλλικών ή άλλων επιχειρήσεων, οι οποίες ηγούνται στους τομείς τους, θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο, όσο περισσότερο υποτιμάται το ευρώ.
.
Επαναστάσεις
Όταν αυξάνεται η ισοτιμία του δολαρίου, φθηναίνουν συνήθως οι πρώτες ύλες, οπότε δημιουργούνται προβλήματα στις αναδυόμενες οικονομίες – επειδή οι διαφθαρμένες, καθώς επίσης αυταρχικές κυβερνήσεις των χωρών αυτών μπορούν τότε μόνο να διατηρηθούν στην εξουσία, όσο μοιράζουν χρήματα.
Εάν λοιπόν μειωθούν τα χρήματα που έχουν στη διάθεση τους, αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα – ειδικά οι κυβερνήσεις εκείνων των χωρών, όπως στο παράδειγμα της Βενεζουέλας, οι οποίες δεν είναι σταθερές. Ένα επόμενο παράδειγμα είναι η Σαουδική Αραβία, η οποία πιθανότατα διεξάγει μυστικές συζητήσεις με τη Ρωσία – ενώ το χάος ευρίσκεται πριν από την πόρτα της (άρθρο).
Ένα τρίτο παράδειγμα, σημαντικότατο για της Η.Π.Α. από γεωπολιτικής πλευράς, είναι η Ρωσία – όπου τυχόν επιπλοκές στο θέμα της Ουκρανίας, σε συνδυασμό με χαμηλότερες τιμές πετρελαίου (άρθρο), καθώς επίσης με τις ευρωπαϊκές κυρώσεις, θα μπορούσαν εύκολα να προκαλέσουν επανάσταση εναντίον του Ρώσου προέδρου – η οποία θα σήμαινε το τέλος της ηγεμονίας του.
.
Επίλογος
Ολοκληρώνοντας, το δολάριο είναι αναμφίβολα ο πρωταγωνιστής της παγκόσμιας οικονομίας – ένα από τα βασικότερα οικονομικά όπλα δε της υπερδύναμης, όσο παραμένει το ισχυρότερο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.
Όταν λοιπόν κινείται, αλλάζουν πολλά πράγματα γύρω του – ενώ, εάν η ανατίμηση του είναι μακροπρόθεσμη, τότε τα επακόλουθα της παγκοσμίως είναι τεράστια. Σε κάθε περίπτωση, η εξελισσόμενη ανοδική του πορεία ωφελεί κυρίως την Ευρώπη, την Ιαπωνία και την Κίνα – ενώ βλάπτει τη Ρωσία, καθώς επίσης ορισμένες από τις βασικές συμμάχους της.
Ωφελεί επίσης τις αμερικανικές επιχειρήσεις, ο τζίρος των οποίων επιτυγχάνεται στο εσωτερικό της χώρας, καθώς επίσης αυτές που εισάγουν εμπορεύματα, ενέργεια ή πρώτες ύλες από το εξωτερικό.
Ζημιώνει βέβαια την υπερδύναμη σε μεγάλο βαθμό, όσον αφορά τα εμπορικά της ελλείμματα, τα οποία δεν μπορούν να αυξάνονται στο διηνεκές, καθώς επίσης τους εργαζομένους της – αφού εξάγονται ουσιαστικά θέσεις εργασίας σε εκείνες τις χώρες, από τις οποίες οι Η.Π.Α. εισάγουν προϊόντα.
Σε κάθε περίπτωση, η χρήση του δολαρίου ως πυρηνικού οικονομικού όπλου, είναι μία ενέργεια υψηλότατου ρίσκου – η οποία μάλλον αποδεικνύει πως η υπερδύναμη ευρίσκεται κυριολεκτικά με την πλάτη στον τοίχο. Οι διαστρεβλώσεις βέβαια, η χειραγώγηση καλύτερα στην οικονομία, τιμωρούνται πολύ αυστηρά από το σύστημα – κάτι που ελπίζουν να αποφύγουν οι Η.Π.Α.
.
