Κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα με τους ισχυρισμούς περί απομόνωσης της Ρωσίας από τον πλανήτη – όπου ως πλανήτης θεωρείται αυθαίρετα η Δύση. Το γράφημα που ακολουθεί δείχνει όμως μία διαφορετική πραγματικότητα – είτε το θέλουμε, είτε όχι (με μπλε ο πλανήτης, με πράσινο η απομονωμένη Ρωσία και με μαύρο ο «μη πλανήτης»).
.
.
Περαιτέρω, όπως ήταν γνωστό σε όλους πως το νόμισμα της Αργεντινής ή του Μεξικού θα υποτιμούταν, αφού οι οικονομίες τους είχαν ουσιαστικά καταρρεύσει, άλλο τόσο είναι γνωστό σήμερα πως οι περισσότερες τράπεζες στην Ευρώπη είναι αφερέγγυες, ενώ η φούσκα των ομολόγων ευρίσκεται στο ζενίθ της
Επίσης, πως η Ευρωζώνη βυθίζεται στην ύφεση, ενώ δεν είναι βιώσιμη χωρίς την πολιτική ένωση της, πως οι Η.Π.Α. έχουν τεράστια προβλήματα δίδυμων ελλειμμάτων και χρέους (δημοσίου και ιδιωτικού), πως η Fed έχει επικίνδυνα χαμηλή ρευστότητα (όπως η κεντρική τράπεζα της Αργεντινής το 1989), πως η Ιαπωνία είναι απελπιστικά υπερχρεωμένη κλπ.
Ουσιαστικά λοιπόν είναι γνωστό πως οι περισσότερες δυτικές κυβερνήσεις έχουν πτωχεύσει, με τα περισσότερα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης να είναι αφερέγγυα. Όσον αφορά δε τις χρηματοπιστωτικές αγορές, οι αποτιμήσεις τους είναι εξωπραγματικές – ενώ το δολάριο χάνει σταδιακά τη θέση του, ως το κυρίαρχο αποθεματικό νόμισμα, με εξαιρετικά επισφαλές το μέλλον του ευρώ.
Εν τούτοις, ο «ηγέτης» της χώρας μας, όπως και όλοι οι άλλοι «ηγέτες της Δύσης», προσπαθούν να μας πείσουν πως έχουν σχέδιο εξόδου από την κρίση, πως αυτά που διακρίνουμε είναι οφθαλμαπάτη, καθώς επίσης πως πρέπει να κρατήσουμε τόσο την ψυχραιμία, όσο και την ηρεμία μας – τα χρήματα μας δε σε ευρώ ή σε δολάρια, όπως κάποτε οι Μεξικανοί σε Pezos.
Εμείς φυσικά τους πιστεύουμε όχι επειδή είμαστε τυφλοί ή εύπιστοι, αλλά επειδή μας αρέσει να κρύβουμε το κεφάλι στην άμμο – θεωρώντας παραδόξως πως, εάν δεν βλέπουμε το κακό να πλησιάζει, δεν θα συμβεί ποτέ. Παράλληλα, κατηγορούμε όλους όσους μας προειδοποιούν, χαρακτηρίζοντας τους απαισιόδοξους ή «ψυχωτικούς προφήτες κακών» – αμείβοντας αυτούς που μας διαβεβαιώνουν πως «όλα βαίνουν καλώς», επειδή αυτό ακριβώς θέλουμε να ακούμε.
.
Το ηθικό δίδαγμα νούμερο δύο
Εκ των υστέρων έχει διαπιστωθεί πως ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν νομοτελειακός. Μεταξύ πολλών άλλων αιτιών αφενός μεν επειδή πολλές χώρες είχαν «σκεπαστεί από βουνά χρεών», έχοντας προηγηθεί ένας καταστροφικός συναλλαγματικός πόλεμος, αφετέρου επειδή ο πλανήτης είχε χωριστεί σε δύο μεγάλες «ομάδες συμφερόντων» – ενώ η Γερμανία είχε απομονωθεί σκόπιμα, αδυνατώντας να επιβιώσει.
Η σημερινή κατάσταση, με πολλούς να μιλούν για συνθήκες 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, δεν είναι ουσιαστικά καθόλου διαφορετική από τότε – ενώ ο διαχωρισμός του πλανήτη, με τις χώρες της BRICS να αποτελούν τον πυρήνα του αντίπαλου δέους της Δύσης, με την Κίνα να αμφισβητεί την ηγεμονία του δολαρίου, καθώς επίσης με τον Putin να χιτλεροποιείται (άρθρο), φαίνεται εν μέρει στο γράφημα που ακολουθεί.
.
Η ευνοϊκή στάση που κρατούν οι ΗΠΑ (μπλε) και η Κίνα (κόκκινο) απέναντι σε άλλες χώρες. Με μαύρο χρώμα, εμφανίζονται οι χώρες με μικτή στάση και των δύο χωρών.
.
Φυσικά το αμερικανικό γράφημα δεν είναι αντικειμενικό, αφού η Βραζιλία, η Νότια Αφρική και η Ινδία ανήκουν στον βασικό πυρήνα των BRICS – οι οποίες είναι καθαρά στο αντίπαλο στρατόπεδο.
.
Συμπέρασμα
Σε κάθε περίπτωση, ο πλανήτης έχει πάψει πια να είναι ενωμένος, κάτω από την ηγεμονία των Η.Π.Α. – πόσο μάλλον όταν διακρίνεται στον ορίζοντα μία «επική πτώση» του δολαρίου, μεγάλες κοινωνικές αναταραχές στο εσωτερικό των Η.Π.Α., ένα χρηματιστηριακό παγκόσμιο κραχ, καθώς επίσης ένα ξεπούλημα των αμερικανικών και άλλων ομολόγων.
Επομένως, τα αδιανόητα σενάρια δεν είναι τόσο απίθανα, όσο προσπαθούν να μας πείσουν – ενώ το να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας να μην συμβούν, στην καλυτέρευση ή στην εκλογίκευση του ανθρώπινου είδους, είναι μάλλον πολύ αισιόδοξο.
Πρόκειται πιθανότατα για κάτι ανάλογο με τα «ακρωτήρια της καλής ελπίδας», τα οποία ονομάζουμε έτσι για να «εξορκίσουμε» τις διαρκώς έντονα φουρτουνιασμένες και επικίνδυνες θάλασσες τους – θεωρώντας ανόητα πως με τις λέξεις μπορούμε να δαμάσουμε τα φυσικά φαινόμενα.
.
