Το «οπλοστάσιο» περιλαμβάνει «εργαλεία» που υπαγορεύει η διεθνής πρακτική – εν πολλοίς έχουν περιληφθεί στους 22 τρόπους που έχει καταγράψει ενδεικτικά η Τράπεζα της Ελλάδος. Κινούνται από την καταβολή μόνο τόκων για ένα διάστημα, έως την εξυπηρέτηση μέρους της οφειλής – όπου για το υπόλοιπο γίνεται επαναδιαπραγμάτευση, στη λήξη του δανείου. Φτάνουν δε ακόμη και το «sales and lease back» ενός ακινήτου – για το οποίο πάντως χρειάζεται νομοθετική ρύθμιση (γράφημα που ακολουθεί).
.
.
Οι τραπεζίτες «κατανοούν την ανάγκη πιο ριζικών κινήσεων», ενώ προς στην κατεύθυνση αυτή θα συμβάλει η νέα δομή – μέσω των «ειδικών μονάδων», οι οποίες θα αναλαμβάνουν από το αρχικό στάδιο τις καθυστερήσεις, χωριστά για κάθε κατηγορία δανείων.
Ειδικά για δάνεια προς ιδιώτες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ο στόχος είναι η εξατομικευμένη μεταχείριση – η οποία θα στηρίζεται σε ομαδοποίηση περιπτώσεων με κριτήρια και μεθόδους που θα επιτρέπουν ασφαλή αποτίμηση της κατάστασης. Σε αυτό το πλαίσιο έχει θέση και το θέμα του «κουρέματος» – σε συγκεκριμένες όμως περιπτώσεις και με αυστηρούς όρους.
Το επόμενο διάστημα, οι μη υφιστάμενοι σήμερα πλειστηριασμοί θα αποτελέσουν γεγονός, ενώ οι τράπεζες θα κινηθούν κατά των δανειοληπτών – όπου θεωρείται πως το 15% περίπου των συνολικών, μπορούν να πληρώσουν και δεν το κάνουν.
Ο όμιλος Πειραιώς έχει δημιουργήσει τη «Recovery Business Unit», στην οποία έχουν μεταφερθεί δάνεια λιανικής 11,6 δις € και επιχειρήσεων ύψους 15 δις € – ενώ απασχολεί περί τα 900 εξειδικευμένα στελέχη, σε μία ειδική μονάδα (task force), η οποία έχει αναλάβει την αναδιάρθρωση κλάδων. Αντιστοίχως, νέα δομή στην οποία εντάσσεται και ειδική μονάδα, έχει αναλάβει τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων της Alpha Bank.
Μονάδα «Εταιρικών Πιστοδοτήσεων Ειδικής Διαχείρισης» έχει συστήσει επίσης η Εθνική – ενώ ενίσχυσε την υφιστάμενη «Μονάδα Απαιτήσεων Λιανικής Τραπεζικής». Η Eurobank περιλαμβάνει στη δομή της διακριτή μονάδα για τους ιδιώτες και ειδική ομάδα για τα επιχειρηματικά δάνεια.
Η μεταφορά των δανείων σε καθυστέρηση, σε ξεχωριστές μονάδες, επιτρέπει μία πιο αποτελεσματική διαχείριση – ενώ κάνει λιγότερο επιτακτική την ανάγκη μιας κεντρικής «bad bank», η οποία πάντως θα αφορούσε κυρίως μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια.
Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνονται ορισμένα «μοντέλα κακών τραπεζών», συγκρινόμενα μεταξύ τους – επίσης, ο τρόπος λειτουργίας τους.
.
(Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
.
Τέλος, το πιο σημαντικό εμπόδιο για μια «κακή τράπεζα» (bad bank), είναι αυτό των κεφαλαίων – επειδή η Ελλάδα, μετά τη διαγραφή χρέους και τη χρεοκοπία, στην οποία ανάγκασε εγκληματικά τις τράπεζες της, χρησιμοποίησε τα ευρωπαϊκά κεφάλαια για την ανακεφαλαιοποίηση τους (οπότε δεν θα ήταν εύκολη η λήψη νέων).
Ολοκληρώνοντας, υπάρχουν ασφαλώς λύσεις για τους δανειολήπτες – οι οποίοι δεν θα έπρεπε υποχρεωτικά να περιμένουν την εκδίκαση της υπόθεσης τους, εάν έχουν καταφύγει στα δικαστήρια της χώρας, με βάση το νόμο που υπάρχει ακόμη.
Οι συλλογικές αγωγές, εάν βέβαια αιτιολογούνται από το νόμο, η σκληρή διαπραγμάτευση με τις τράπεζες για τη μείωση (κούρεμα) του χρέους τους, καθώς επίσης για την προσαρμογή δόσεων και επιτοκίων στη σημερινή «καταναγκαστική» οικονομική τους κατάσταση, οι έναντι έντιμες πληρωμές ή όποιες άλλες λύσεις, είναι θέματα, τα οποία θα είχαν ίσως νόημα να συζητηθούν με τους «συνηγόρους» τους – ενδεχομένως δε και με υφιστάμενες, νόμιμες οργανώσεις Πολιτών.
*Ένα μέρος του περιεχομένου έχει ως πηγή: Ναυτεμπορική
