Ενεργειακοί προβληματισμοί – Σελίδα 2 – The Analyst

Ενεργειακοί προβληματισμοί

85 total views, 1 views today

Στα πλαίσια αυτά υπάρχουν αρκετοί, οι οποίοι θεωρούν πως η λύση για τις αδύναμες χώρες της Ευρωζώνης, είναι η μείωση της ισοτιμίας του ευρώ – έτσι ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τα χρέη τους, μέσω της αύξησης των εξαγωγών. Θεωρούν δε πως η Γερμανία είναι αντίθετη με κάτι τέτοιο, εμποδίζοντας το να συμβεί.

Εν τούτοις, εάν τυχόν οδηγηθεί το ευρώ προς το 1,30 σε σχέση με το δολάριο, κάτι που θα μπορούσε να συμβεί με τη βοήθεια της ΕΚΤ, εάν παράλληλα η Fed συνεχίσει να μειώνει το πακέτο στήριξης (QE), ο μεγαλύτερος κερδισμένος θα είναι η Γερμανία – ειδικά οι πολυεθνικοί όμιλοι της, οι εισηγμένοι εκ των οποίων καταγράφονται από τον δείκτη DAX.

Η αιτία είναι το ότι, κάτι περισσότερο από το 50% του τζίρου τους προέρχεται από χώρες εκτός της ΕΕ – οπότε, η χαμηλότερη ισοτιμία του ευρώ θα οδηγούσε νομοτελειακά στην αύξηση του τζίρου τους. Επόμενος ωφελημένος, όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί, θα ήταν ο ισπανικός δείκτης, ο αυστριακός, ο ιταλικός κοκ.

 .

Οι επιχειρήσεις-δείκτες των χωρών της Ευρωζώνης με τις περισσότερες εξαγωγές εκτός Ε.Ε.

Οι επιχειρήσεις-δείκτες των χωρών της Ευρωζώνης με τις περισσότερες εξαγωγές εκτός Ε.Ε.

.

Βέβαια, εάν συμπεριλάβουμε την ευνοϊκότερη αξιολόγηση του DAX, καθώς επίσης τη μικρότερη φετινή άνοδο του (+4%, όταν ο ιταλικός δείκτης έχει αυξηθεί κατά +19%, ο ισπανικός κατά +14% και ο γαλλικός κατά +9%), οι προοπτικές του είναι σημαντικά καλύτερες από τους υπόλοιπους.

Πόσο μάλλον όταν είναι ο μοναδικός, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως «Δείκτης Επίδοσης» (Performance Index» και όχι απλά ως «Δείκτης Τιμών» (Price Index), όπως οι υπόλοιποι – επειδή συμπεριλαμβάνει τα μερίσματα, καθώς επίσης τα δικαιώματα των μετόχων σε αυξήσεις κεφαλαίων.

Οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, ο δείκτης της τιμής προς τα κέρδη (Ρ/Ε) του DAX είναι ο φθηνότερος των τελευταίων έντεκα ετών, συγκριτικά με τον ευρωπαϊκό – στο 12,8 σύμφωνα με την J.P. Morgan. Από την άλλη πλευρά βέβαια ευρίσκεται σε ύψη ρεκόρ – έχοντας ξεπεράσει τις 10.000 μονάδες.

Φυσικά, με δεδομένη την ελάχιστη αύξηση των πραγματικών μισθών των εργαζομένων στη Γερμανία (γράφημα), η οποία είναι η μικρότερη μεταξύ των χωρών της Δυτικής Ευρώπης και των Η.Π.Α., είναι εύλογη η μεγαλύτερη κερδοφορία των γερμανικών επιχειρήσεων – ενώ η βιομηχανία είναι αυτή που κυβερνάει τη χώρα.

 .

Η εξέλιξη των μισθών ανά χώρα

Η εξέλιξη των μισθών ανά χώρα

.

Ολοκληρώνοντας υπενθυμίζουμε ότι (Η ντροπή της Ευρώπης), σύμφωνα με στοιχεία της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, η Γερμανία έχει το μεγαλύτερο αριθμό εργαζομένων με χαμηλές αμοιβές στη Δυτική Ευρώπη, μετά τη Λιθουανία – όπου, το 2010, το 25% ανήκε στην  συγκεκριμένη κατηγορία, η οποία αμείβεται με το 65% περίπου του μέσου μισθού. Πρόκειται για περίπου 8 εκ. εργαζομένους, κυρίως για γυναίκες (οι οποίες αμείβονται με το 35% του μέσου μισθού), καθώς επίσης για μερικώς απασχολουμένους.

Το μερίδιο των μερικώς απασχολουμένων αυξήθηκε από το 3% των εργαζομένων το 1992, στο 11% – ενώ στους νέους κάτω των τριάντα ετών το ποσοστό ανέρχεται στο 36%. Η πλειοψηφία δε αυτών που εισέρχονται για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας, απασχολείται με πολύ χαμηλό μισθό.

Περαιτέρω, όλο και πιο πολλοί γερμανοί πολίτες (υπολογίζονται στα 2,7 εκ.), υποχρεώνονται να έχουν μία δεύτερη δουλειά, επειδή δεν μπορούν να ζήσουν με τα χρήματα που κερδίζουν. Την ίδια στιγμή το κράτος επιδοτεί τις επιχειρήσεις, με ένα ποσόν που εξισώνει το μισθό αυτών που αμείβονται με λιγότερα, με τον επίσημο (Hartz IV). Το γεγονός αυτό έχει δημιουργήσει μία καινούργια κατηγορία εργαζομένων, οι οποίοι ονομάζονται «Aufstocker» – με μέσο ωριαίο μικτό μισθό τα 6,20 €.

Με τους παραπάνω τρόπους, αλλά και με πολλούς άλλους, η Γερμανία οδηγεί το σπιράλ των μισθών στην Ευρώπη συνεχώς προς τα κάτω – δημιουργώντας  σε μεγάλο βαθμό εκείνες τις προϋποθέσεις, οι οποίες θα προκαλέσουν τη διάλυση της Ευρωζώνης, μέσα από κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις που θα είναι πολύ δύσκολο να ελεγχθούν.

Εάν δε προσθέσουμε στα παραπάνω την επιμονή της Γερμανίας στην «κινεζοποίηση» των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης και του Νότου, με στόχο το μισθολογικό ανταγωνισμό της Κίνας, τότε οι κίνδυνοι κοινωνικών εκρήξεων αυξάνονται γεωμετρικά – με ανυπολόγιστες συνέπειες.

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.