Το δράμα της Βραζιλίας – The Analyst

Το δράμα της Βραζιλίας

Email this page.

Οι φωτογραφίες της ντροπής κάνουν το γύρο του κόσμου, ενώ αφορούν μία πάμπλουτη αλλά λεηλατημένη από το ΔΝΤ χώρα, η οποία διοικείται από τη δεύτερη ισχυρότερη γυναίκα παγκοσμίως, μετά την καγκελάριο της Ευρώπης

 .

Αν και τοποθετούμαστε επικριτικά εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης, κατηγορώντας την για την απολύτως εσφαλμένη και χωρίς την παραμικρή προοπτική οικονομική πολιτική που έχει υιοθετήσει, καθώς επίσης για την απίστευτα δουλοπρεπή στάση της απέναντι στους δανειστές και στη Γερμανία, είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι, δεν θέλει το κακό της Ελλάδας ή των Ελλήνων.

Το ίδιο ισχύει και για την αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία δεν έχει ούτε σχέδιο, ούτε την ικανότητα/επάρκεια να κυβερνήσει αποτελεσματικά τη χώρα μας, κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες.

Όσον αφορά δε τις πολιτικές διαφορές της με την κυβέρνηση οι βασικότερες, (α) το ποιοί δηλαδή θα επιβαρυνθούν κυρίως με την εξυπηρέτηση του χρέους ή με τα έσοδα που απαιτεί ένας ισοσκελισμένος προϋπολογισμός, καθώς επίσης (β) με το πως θα μοιραστεί ο πλούτος (αναδιανομή), είναι εκ των πραγμάτων εκτός τόπου και χρόνου.

Ειδικότερα, με δεδομένο το τεράστιο ύψος του χρέους, καθώς επίσης τα μειωμένα έσοδα ή τις αυξημένες δαπάνες του προϋπολογισμού (λόγω της κατάρρευσης του παραγωγικού ιστού της χώρας, της χρεοκοπίας χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της κορύφωσης της ανεργίας κλπ.), είναι αδιάφορη η εισοδηματική ομάδα, η οποία θα αναλάμβανε κυρίως τα βάρη – αφού θα ήταν αδύνατον να τα καταφέρει.

Το ίδιο ισχύει και για την δίκαιη αναδιανομή του πλούτου, αφού θα έπρεπε να παραχθεί πρώτα πλούτος, για να συζητάει κανείς τη διανομή του – ενώ η μέθοδος του δανεισμού, την οποία ακολούθησαν τα σοσιαλιστικά κόμματα της δεκαετίας του ’80 για να μοιράσουν χρήματα και για να διευκολύνουν τις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις, αποτελεί πλέον μακρινό παρελθόν.

Στα πλαίσια αυτά, θεωρούμε απολύτως απαραίτητη τη συναίνεση μεταξύ των κομμάτων – ενώ θα έπρεπε ίσως να εξετασθεί και η δυνατότητα στάσης πληρωμών, αναβολής καλύτερα, εντός της Ευρωζώνης φυσικά, έως ότου καταφέρει η οικονομία να επαναλειτουργήσει.

Δυστυχώς, μετά από τέσσερα ολόκληρα χρόνια λανθασμένων πολιτικών, για τις οποίες δεν ευθύνονται μόνο οι δανειστές μας, αλλά, επίσης, όλες οι κυβερνήσεις, δεν υπάρχουν πλέον ρεαλιστικές δυνατότητες – ενώ θα ήταν ίσως καλύτερο να επιλεχθεί η «βίαιη λύση», η στάση πληρωμών δηλαδή, πριν ακόμη λεηλατηθεί ολοκληρωτικά τόσο ο ιδιωτικός, όσο και ο δημόσιος πλούτος της χώρας.

Αυτό τουλάχιστον μας διδάσκει το «παράδειγμα» της Βραζιλίας (άρθρο), το δράμα της καλύτερα, το οποίο αποθανάτισε ένας καταπληκτικός φωτογράφος – μίας χώρας που επέλεξε έντιμα να πληρώσει τα χρέη της, δανειζόμενη από το ΔΝΤ και εκποιώντας το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας περιουσίας της, χωρίς όμως να καταφέρει απολύτως τίποτα.

 .

Βραζιλία – Φίλαθλοι, Τουρίστες και μη, περνάνε δίπλα από έναν κάδο ανακύκλωσης, όπου μια ντόπια γυναίκα ψάχνει στα σκουπίδια

.

Στην προηγούμενη φωτογραφία φαίνεται η απίστευτη αντίθεση μεταξύ δύο διαφορετικών κόσμων – του κόσμου της ποδοσφαιρικής γιορτής, καθώς επίσης του κόσμου που, χωμένος μέσα στον κάδο των σκουπιδιών, αναζητεί με αγωνία έναν τρόπο να επιβιώσει.

Κάτι ανάλογο διαπιστώνεται και στην επόμενη φωτογραφία – ενώ η γνώση, σχετικά με το ότι σκοτώνονται μικρά «παιδιά του δρόμου», για να μην δοθεί κακή εικόνα στον έξω κόσμο, είναι αρκετή για να μας κάνει σκεφτικούς, όσον αφορά την έγκαιρη επιλογή της χρεοκοπίας (άρθρο).

 .

Βραζιλία – η μεγάλη αντίθεση μεταξύ των σύγχρονων γηπέδων που χτίστηκαν για το παγκόσμιο κύπελλο και των Favela’s

.

Άλλωστε, η Ελλάδα είναι μεν μία πάμπλουτη, εξαιρετικά προικισμένη χώρα, αλλά η Βραζιλία δεν είναι υποδεέστερη της – ενώ είναι πολύ μεγαλύτερη, ευρισκόμενη σε ασφαλέστερο διεθνές περιβάλλον (φιλικά σύνορα).

Εκτός αυτού η Βραζιλία διαθέτει τεράστιο φυσικό και ενεργειακό πλούτο, από τη σωστή διαχείριση του οποίου θα μπορούσαν να ζήσουν πλούσια όλοι οι Πολίτες της – ενώ η κυβέρνηση της ήταν και είναι αριστερή, οπότε μάλλον δεν μπορεί να κατηγορηθεί για νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οι οποίες έχουν οδηγήσει το λαό της στην εξαθλίωση.

Συνεχίζοντας, πρόεδρος της Βραζιλίας είναι για πρώτη φορά μία γυναίκα, η οποία θεωρείται η ισχυρότερη στον πλανήτη, μετά την καγκελάριο της Ευρώπης – αν και η κριτική που της ασκείται, τουλάχιστον όσον αφορά τα τεράστια ποσά που διέθεσε για τη διεξαγωγή του Παγκοσμίου Κυπέλλου, δεν είναι λανθασμένη.

Βέβαια, τυχόν κατάκτηση του κυπέλλου από τη Βραζιλία θα μπορούσε να σημάνει τη νίκη του κόμματος της στις εκλογές του Οκτωβρίου – επειδή πολιτικές ενέργειες του τύπου «Άρτος και θεάματα» συγκινούσαν ανέκαθεν τις μάζες.

Περαιτέρω η πρόεδρος (Dilma Rousseff), γεννημένη το 1947, έχει σπουδάσει οικονομικά, ιδρύοντας μαζί με το σύζυγο της το κόμμα «Δημοκρατική παράταξη της εργασίας» – κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας (PDT). Μόλις το 2000 εισήλθε στο αριστερό κόμμα PT, μετά από πρόσκληση του προέδρου της χώρας Lula da Silva – ο οποίος, μετά από οκτώ χρόνια θητείας, την όρισε διάδοχο του.

Προηγουμένως είχε υπηρετήσει στο υπουργείο ενέργειας, καθώς επίσης στο υπουργείο προεδρίας, ενώ είχε χαρακτηριστεί ως η «μητέρα του προγράμματος για την επιτάχυνση της οικονομικής ανάπτυξης» – θεωρούμενη ως η δημιουργός του δήθεν βραζιλιάνικου οικονομικού θαύματος.

Ο πατέρας της ήταν Βούλγαρος δικηγόρος ο οποίος, ως ενεργό μέλος του κομμουνιστικού κόμματος της Βουλγαρίας, καταδιωκόταν – οπότε αναγκάσθηκε το 1929 να μεταναστεύσει στη Βραζιλία. Η ίδια επισκέφθηκε ιδιωτικά σχολεία μοναχών, μόνο για κορίτσια – ενώ οι γονείς της, όταν πέθαναν, άφησαν στα τέσσερα παιδιά τους μία σημαντική κληρονομιά (15 σχετικά ακριβά ακίνητα).

Μεταξύ των ετών 1970 και 1972 η πρόεδρος συνελήφθη αρκετές φορές από τη μυστική αστυνομία του δικτατορικού καθεστώτος – έχοντας υποστεί πολλά βασανιστήρια. Μετά την απελευθέρωση της επέστρεψε στον πύργο της οικογενείας της, όπου συνήλθε από αυτά που υπέφερε στις φυλακές.

Χωρίς να επεκταθούμε σε λεπτομέρειες, κυρίως στα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε, η άνοδος της στην πολιτική συνοδεύθηκε με μία σειρά εντυπωσιακών αλλαγών στην εξωτερική της εμφάνιση – σαν αποτέλεσμα πλαστικών εγχειρήσεων ομορφιάς, καθώς επίσης μίας μοντέρνας κόμμωσης, από τον γνωστό στυλίστα και ιδιωτικό κομμωτή της (Celso Kamura).

Θεωρείται δε ως ένας άκρως απολυταρχικός χαρακτήρας ο οποίος, με το μανδύα της αριστερής πολιτικής, κυβερνάει δικτατορικά τη χώρα γεγονός που ενδεχομένως σημαίνει ότι, οι αρχιερείς της δύναμης έχουν αλλάξει ξανά τακτική (από τα δικτατορικά καθεστώτα στα φιλελεύθερα και από αυτά, σταδιακά, στα αριστερά – έτσι ώστε να κάμπτονται καλύτερα οι αντιδράσεις των μαζών).

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×