Από την άλλη πλευρά, η κατάσταση στην πραγματική οικονομία γίνεται όλο και πιο προβληματική – γεγονός που τεκμηριώνεται από τον αριθμό των θέσεων εργασίας στην παραγωγή προϊόντων (γράφημα), ο οποίος στις Η.Π.Α. ήταν μόλις 19 εκ. ή 3 εκ. λιγότερες από το Δεκέμβριο του 2007 (-15%).
.
Ο αριθμός των θέσεων εργασίας στην παραγωγή προϊόντων
.
Σε σχέση με το 2000 οι συγκεκριμένες θέσεις εργασίας ήταν λιγότερες κατά 4,6 εκ. ή 23% – οπότε δύσκολα θα αποφευχθεί στο μέλλον η εκκωφαντική κατάρρευση της αμερικανικής οικονομίας, εν μέσω κοινωνικών εξεγέρσεων και εμφυλίων πολέμων. Εκτός εάν βέβαια καταφέρει η υπερδύναμη να εξάγει άμεσα τα προβλήματα της στο εξωτερικό, προκαλώντας πολέμους.
Ενδιαφέρον είναι σίγουρα το γεγονός της αύξησης της «οικονομίας περιορισμένου χρόνου εργασίας» (Part Time Economy) – κάτι που δεν συμβαίνει μόνο στις Η.Π.Α., αλλά σε ολόκληρη σχεδόν τη Δύση, κυρίως στη Γερμανία, η οποία προσπαθεί να καταπολεμήσει το πρόβλημα της ανεργίας με την μερική απασχόληση.
.
Η εξέλιξη της «οικονομίας περιορισμένου χρόνου εργασίας» (Part Time Economy)
.
Περαιτέρω, το 2013 ήταν ένα πολύ καλό έτος για την Goldman Sachs – ειδικά για τις επενδύσεις της στις αναπτυσσόμενες χώρες, κυρίως στη Βενεζουέλα, από την οποία έχει αγοράσει πλήθος ομολόγων.
Όπως αναφέρεται, σε μία εποχή που η κυβέρνηση καθυστερεί την πληρωμή 25 δις $ και δυσκολεύει τους εισαγωγείς, ενώ οι πολίτες της περιμένουν πολλές ώρες στην ουρά για να αγοράσουν πόσιμο νερό (η ιδιωτικοποίηση του νερού), αναγκαζόμενοι να περάσουν τα σύνορα για να βρουν ιατρική περίθαλψη, ο πρόεδρος της δαπανά τα συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας για να στηρίξει τους επενδυτές ομολόγων – οπότε είναι φυσικό να μειώνονται τα ασφάλιστρα κινδύνου (γράφημα).
.
Βενεζουέλα – η εξέλιξη των ασφάλιστρων CDS
.
Ολοκληρώνοντας, σε σχέση με την Ελλάδα, θεωρούμε λυπηρό εάν όχι τραγικό τον ανασχηματισμό, ο οποίος βασίσθηκε σε βαθιά κομματικά και μη αξιοκρατικά κριτήρια – με γνώμονα απλά και μόνο την παραμονή «με νύχια και με δόντια» στην εξουσία, χωρίς ίχνος ενδιαφέροντος για την επίλυση ή, έστω, για την καλύτερη διαχείριση των προβλημάτων της πατρίδας μας, από τους ικανότερους διαθέσιμους.
Ειδικότερα φαίνεται ότι, όποιος υποστηρίζει τυφλά και ανεπιφύλακτα τους δύο πρωθυπουργούς, όποιος προσθέτει ψήφους στο κόμμα ή όποιος απλά «δημαγωγεί ασύστολα» υπέρ της κυβερνητικής πολιτικής, δικαιούται να πάρει το αξίωμα – κανένας άλλος.
Οδυνηρές οι προβλέψεις λοιπόν και σκοτεινό το μέλλον μίας χώρας που αιώνια υποφέρει από τα ίδια της τα παιδιά – νόθα ή μη. Όπως έγραψε δε ο Παπαδιαμάντης,
“Η όρεξη γέννησε την αυθαιρεσία. Η αυθαιρεσία γέννησε την ληστεία. Η ληστεία γέννησε την πολιτική. Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου. Τότε και τώρα, πάντοτε η αυτή“.
