Βραζιλία, η επιστροφή της κρίσης – Σελίδα 2 – The Analyst
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Βραζιλία, η επιστροφή της κρίσης

Πλούσιοι και φτωχοί

Όπως φαίνεται η απόσταση, η «ψαλίδα» καλύτερα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, άνοιξε ακόμη περισσότερο στη Βραζιλία – λόγω της ανάληψης της διοργάνωσης του παγκόσμιου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου. Ένας μεγάλος αριθμός εργαζομένων απειλείται να βυθιστεί ξανά στη φτώχεια και στην εξαθλίωση σε μία χώρα, στην οποία οι συνθήκες εργασίας δεν διαφέρουν σχεδόν καθόλου από τις αντίστοιχες των σκλάβων, σε άλλες εποχές.

Με δεδομένο δε το ότι, πίσω από εκείνες τις επιχειρήσεις, οι οποίες ανέλαβαν τα έργα, κρύβονται διεφθαρμένοι υπουργοί και πολιτικοί της κυβέρνησης, είναι εύλογο να ισχυρίζονται πολλοί πως “στη χώρα η πολιτική αυτοεξυπηρετείται, ενώ οι ανόητοι Πολίτες πληρώνουν το λογαριασμό“.

Ειδικότερα, παρά το ότι οι εργασιακές σχέσεις προστατεύονται από το ίδιο το σύνταγμα,  εκατομμύρια άνθρωποι στη Βραζιλία εργάζονται χωρίς συλλογικές ή ατομικές συμβάσεις, όπως έχει επιβάλλει ουσιαστικά το ΔΝΤ – κάτι που θέλει να εφαρμόσει και στην Ελλάδα, χωρίς καμία ουσιαστική αντίδραση εκ μέρους των εργαζομένων, καθώς επίσης των συνδικαλιστικών τους οργάνων.

Εκτός αυτού, είναι υποχρεωμένοι να φροντίζουν οι ίδιοι για τα ρούχα εργασίας τους, όπως και για τα εργαλεία που είναι απαραίτητα για να κάνουν τη δουλειά που τους ανατίθεται – τα οποία φυσικά αγοράζουν με δικά τους χρήματα. Αυτό συμβαίνει κυρίως στην επαρχία και σχετικά λιγότερο στις μεγάλες πόλεις – ενώ η κυβέρνηση προσπαθεί να καταπολεμήσει το φαινόμενο, στέλνοντας όσο πιο συχνά μπορεί τους επιθεωρητές εργασίας στις επιχειρήσεις και στα εργοτάξια.

Εν τούτοις, επειδή πίσω από τις εταιρείες που εκμεταλλεύονται στο έπακρο τους εργαζομένους, κρύβονται συνήθως «αξιότιμες» προσωπικότητες της χώρας (πολιτικοί, μεγάλοι γαιοκτήμονες κλπ.), η κατάσταση επιδεινώνεται συνεχώς – ειδικά στη γεωργία και στις βιομηχανίες ρούχων, στις οποίες εργάζονται πάρα πολλοί μετανάστες, κυρίως από τη Βολιβία.

Για παράδειγμα η ισπανική εταιρεία Zara, ο ιδιοκτήτης της οποίας ανήκει στους πλουσιότερους ανθρώπους παγκοσμίως, κατασκευάζει τα ενδύματα που πουλάει στη Βραζιλία – αναθέτοντας τη «βρώμικη δουλειά» σε «ανάδοχες εγχώριες εταιρείες». Οι εταιρείες αυτές παράγουν τα ενδύματα, απασχολώντας εργαζομένους με προϋποθέσεις που δεν διαφέρουν καθόλου από αυτές των σκλάβων στο παρελθόν – κάτι που δεν συμβαίνει μόνο στην επαρχία, αλλά και στις μεγάλες πόλεις.

Συνεχίζοντας, ο βασικός μισθός των εργαζομένων είναι κάτι λιγότερο από 300 € μηνιαία – για περισσότερες όμως ώρες εργασίας, συγκριτικά με την Ευρώπη, σε συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες. Ίσως το ποσόν αυτό να μην φαίνεται υπερβολικά χαμηλό σε εκείνους που δεν γνωρίζουν πως το Sao Paulo, για παράδειγμα, είναι μία από τις ακριβότερες πόλεις του πλανήτη – ενώ ο πληθωρισμός καλπάζει, παρά τα χαμηλά νούμερα που ανακοινώνει σκόπιμα η κυβέρνηση, γνωρίζοντας πως οι πολίτες είναι έτοιμοι να εξεγερθούν.

Ο δείκτης τιμών καταναλωτή, στο γράφημα που ακολουθεί, τεκμηριώνει το πρόβλημα – ενώ, λόγω της διεξαγωγής του παγκόσμιου πρωταθλήματος, αυξάνονται ακόμη περισσότερο οι τιμές, οδηγώντας τους πολίτες στα όρια.

.

Βραζιλία - δείκτης τιμών καταναλωτή

Βραζιλία – δείκτης τιμών καταναλωτή

.

Επειδή δε πολλοί προσπαθούν να πλουτίσουν από τις αγώνες, οι τιμές ορισμένων προϊόντων, ιδίως των ξενοδοχείων, έχουν φτάσει σε δυσθεώρητα επίπεδα.

.

Το «εργατικό σύνταγμα» της Βραζιλίας

Ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι, το σύνταγμα ρυθμίζει επακριβώς τις εργασιακές σχέσεις στη Βραζιλία – ενώ δεν μπορεί να αλλάξει, χωρίς μία πλειοψηφία της τάξης του 75%. Αυτό οφείλεται στην οκταετή διακυβέρνηση της από τον κ. Lula da Silva, ο οποίος ήταν πρώην ηγέτης συνδικάτου. Η χώρα συνεχίζει βέβαια να κυβερνάται από αριστερό κόμμα, το οποίο όμως είναι πιο φιλικό απέναντι στις επιχειρήσεις.

Σε κάθε περίπτωση, οι εβδομαδιαίες ώρες εργασίας έχουν καθοριστεί στις 44 – ενώ το σύνταγμα έχει συμπεριλάβει ακόμη και το χρόνο των μεσημεριανών διαλειμμάτων (μία ώρα). Εάν κάποιοι εργαζόμενοι δε ή τα συνδικάτα τους καταθέσουν αγωγές για τυχόν παράβαση των ρυθμίσεων, κερδίζουν σε όλες τις περιπτώσεις – κάτι που φυσικά δεν συμβαίνει, επειδή η διαφθορά των συνδικαλιστών είναι τεράστια, όπως επίσης οι εκβιασμοί εκ μέρους των εργοδοτών (ειδικά των ξένων).

.

Επίλογος

Το σημαντικότερο ίσως πρόβλημα της Βραζιλίας είναι το ιδιωτικό χρέος – το οποίο έχει συσσωρευτεί από τις τεράστιες προσπάθειες των αριστερών κυβερνήσεων της, να αυξήσουν το βιοτικό επίπεδο των Πολιτών τους. Το μέγεθος του ιδιωτικού αυτού χρέους, σε συνδυασμό με το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, θα οδηγήσει ξανά σε μεγάλες περιπέτειες τη χώρα των 200 εκ. κατοίκων.

Σε κάθε περίπτωση, το αργότερο μετά τη διεξαγωγή του παγκοσμίου κυπέλου, αναμένονται μεγάλες κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις – οι οποίες θα αναγκάσουν πιθανότατα την κυβέρνηση σε πολύ μεγάλους συμβιβασμούς, εν όψει των εκλογών του Οκτωβρίου.

Κάτι τέτοιο θα μεγεθύνει ακόμη περισσότερο τα οικονομικά προβλήματα της χώρας – ειδικά εάν διεθνείς επενδυτές αποφασίσουν «ξαφνικά και αγελαία» να εγκαταλείψουν το πλοίο, αποφεύγοντας το εκλογικό ρίσκο.

Επομένως, η κατάσταση της Βραζιλίας είναι εξαιρετικά κρίσιμη – ενώ δεν είναι απίθανο να γίνει εκείνη η πεταλούδα, το πέταγμα της οποίας θα οδηγούσε το χρηματοπιστωτικό σύστημα του πλανήτη στην αναμενόμενη κατάρρευση του.

.

Βασίλης Βιλιάρδος, για το Analyst.gr

Επισκεφθείτε το Blog του συγγραφέα. Πατήστε εδώ.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!