Αντιθέσεις – The Analyst

Αντιθέσεις

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

Εκλογές,-Ελλάδα

Εάν υποθέσουμε ότι η άρχουσα τάξη προσπαθεί να επιλύσει το πρόβλημα, δημιουργώντας ένα κόμμα συνεργασίας (Ποτάμι), ενώ οι Πολίτες επιθυμούν ένα «κόμμα-τιμωρό» (Χρυσή Αυγή), επίσης δυνητικό συνεργάτη της κυβέρνησης, τότε όλα περιπλέκονται

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

«Οι Έλληνες θυμίζουν κάποιον που υποχρεώνεται να ανεβεί σε ένα βουνό, βλέποντας από τις πινακίδες πως η απόσταση μέχρι την κορυφή, όπου μετά θα αρχίσει η κατηφόρα, είναι 1.000 μέτρα (τρία χρόνια).

Ανεβαίνοντας στην αρχή ξεκούραστα το δρομάκι που του επιβάλλουν, το οποίο γίνεται όλο και πιο στενό, όλο και πιο ανηφορικό, ενώ ο γκρεμός στο πλάι φαίνεται όλο και πιο απότομος, διαπιστώνει ότι η απόσταση δεν μειώνεται καθόλου.

Αναζητάει λοιπόν με αγωνία μία εναλλακτική λύση, χωρίς να αναγκαστεί να επιστρέψει εκεί που ξεκίνησε, κατακουρασμένος πια και εξαθλιωμένος, καθώς επίσης για να μη συνεχίσει να ανεβαίνει μάταια το βουνό, αφού μετά από πολλά χιλιόμετρα ορειβασίας δεν βλέπει καν την κορυφή.

Το να πέσει στο γκρεμό, όπως του προτείνουν κάποιοι από μακριά, καθισμένοι στις ασφαλείς, καλοπληρωμένες και άνετες καρέκλες τους, δεν τον ενθουσιάζει καθόλου. Να συνεχίσει δε την ανοδική πορεία, σε ένα όλο και πιο επικίνδυνο μονοπάτι, χωρίς καμία ελπίδα, του είναι αδύνατο. Αυτό λοιπόν που νομίζει πως του απομένει και αυτό δυστυχώς που κάνει, είναι να παραμείνει μετέωρος στη θέση του, περιμένοντας τον από μηχανής θεό για να τον σώσει.

Τι θα τον συμβούλευα εγώ, εάν μου επιτρεπόταν και αν ήταν πραγματικός Έλληνας; Να διώξει το φόβο που δεν ωφελεί, να ανακτήσει τις τεράστιες δυνάμεις που διαθέτει εκ φύσεως, να στηριχτεί μόνο στα δικά του πόδια, να μην ακούει κανέναν και να αναζητήσει μόνος του ένα καινούργιο μονοπάτι, για να ανέβει στην κορυφή: εκεί που του αξίζει«.

.

Άποψη

Είναι αυτονόητο πως δεν υπάρχει κανένας απολύτως Έλληνας ο οποίος να υποστηρίζει το ΔΝΤ, τα μνημόνια και τις πολιτικές που επιβάλλουν. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι, όλοι οι Έλληνες τάσσονται υπέρ εκείνων των κομμάτων, τα οποία αυτοχαρακτηρίζονται ανόητα ως «αντιμνημονιακά».

Τα πρoώρα αποτελέσματα των εκλογών, τα οποία βέβαια δεν είναι αντιπροσωπευτικά, αφού τα σημαντικότερα «έπονται», αποδεικνύουν πως οι Έλληνες δεν πείθονται από κανένα κόμμα, σχετικά με τις δυνατότητες του να οδηγήσει τη χώρα στην έξοδο από την κρίση, στην εκδίωξη του ΔΝΤ και στην απελευθέρωση της.

Κανένα δεν έχει σχέδιο, κυρίως βέβαια η συγκυβέρνηση, κανένα δεν χαρακτηρίζεται από σαφήνεια και ρεαλισμό, ενώ κανένα δεν διαθέτει εκείνα τα στελέχη, τα οποία θα μπορούσαν να πείσουν τους Πολίτες για τις ικανότητες τους να κυβερνήσουν τη χώρα, στη δυσκολότερη ίσως στιγμή της ιστορίας της.

Όσον αφορά τώρα τις αγορές και την πολιτική σταθερότητα που απαιτούν, για να μπορέσουν επιτέλους να ανακάμψουν οι αξίες των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων (ακίνητα, μετοχές, επιχειρήσεις κλπ.), έτσι ώστε να είναι δυνατή η χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας, η οποία είναι προϋπόθεση της ανάπτυξης, δεν φαίνεται να γίνεται κατανοητή.

Ειδικότερα, με τη λέξη «πολιτική σταθερότητα» οι αγορές δεν εννοούν μία δεξιά κυβέρνηση, όπως ισχυρίζονται αρκετοί: αλλά μία σταθερή κυβερνητική πλειοψηφία, αδιάφορο εάν είναι δεξιά, αριστερή ή μικτή (συγκυβέρνηση των δύο μεγάλων κομμάτων). Άλλωστε, όποια και να είναι, οι αγορές γνωρίζουν πολύ καλά πως τα μνημόνια, όπως επίσης όλα τα υπόλοιπα θα παραμείνουν ως έχουν, παρά τους «αλαλαγμούς» των κομμάτων και ειδικά της αριστεράς.

Όταν όμως κανένα κόμμα δεν έχει τα απαιτούμενα ποσοστά για να κυβερνήσει, ενώ δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα καμία συναίνεση μεταξύ των διαφόρων παρατάξεων, η οποία να μπορούσε να δημιουργήσει μία ισχυρή κυβέρνηση συνεργασίας, τότε για τις αγορές η Ελλάδα χαρακτηρίζεται ως πολιτικά ασταθής. Επομένως, ως μία περιοχή, την οποία είναι καλύτερα να αποφεύγουν οι επενδυτές, Έλληνες και ξένοι, έως ότου καταφέρει να σταθεροποιηθεί.

Εγώ φυσικά δεν επιθυμώ να υποδείξω σε κανέναν τι πρέπει να κάνει. Πόσο μάλλον σε κόμματα που θεωρούν ότι έχουν τη δυνατότητα να κυβερνήσουν τη χώρα μόνα τους, όταν η οικονομική της κατάσταση ευρίσκεται ξανά εκτός ελέγχου, ενώ το δεύτερο κύμα της κρίσης πλησιάζει επικίνδυνα.

Εν τούτοις, με τα πιθανά αποτελέσματα τυχόν εθνικών εκλογών, εξαγόμενα από τις σημερινές δημοσκοπήσεις, να μην δίνουν καμία κυβερνητική πλειοψηφία σε κανένα κόμμα, καθώς επίσης με την αδυναμία σύστασης κυβερνητικών συνεργασιών, η πατρίδα μας θα οδηγείται από το κακό στο χειρότερο.

Όσον αφορά ειδικά την πολιτική λιτότητας, δεν υπάρχει επίσης κανένας Έλληνας που να την υποστηρίζει – ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων. Γνωρίζοντας όμως όλοι ότι, η ανάπτυξη προϋποθέτει τις δημόσιες επενδύσεις και τις επιδοτήσεις του ιδιωτικού τομέα, οι οποίες όμως είναι ανέφικτες όταν ένα κράτος είναι υπερχρεωμένο, ελλειμματικό και αδύναμο να προσφύγει μόνο του στις αγορές για τη χρηματοδότηση του με βιώσιμα επιτόκια, τότε η απόρριψη της λιτότητας δεν βοηθάει κανέναν. Ειδικά όταν δεν υπάρχει ρεαλιστικό σχέδιο από καμία πολιτική παράταξη, το οποίο να πείθει πραγματικά τους Έλληνες.

Απλούστερα, δυνατότητες υπάρχουν, τόσο για την έξοδο από τα μνημόνια, όσο και για την αποφυγή της καταστροφικής πολιτικής λιτότητας. Σοβαρά κομματικά προγράμματα όμως και εφαρμόσιμα σχέδια δεν υπάρχουν, ενώ καμία πολιτική παράταξη δεν κάνει τον κόπο να προετοιμάσει ρεαλιστικές εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες να στηρίζονται αποκλειστικά και μόνο στις δυνάμεις της Ελλάδας και των Ελλήνων.

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×