Συνεχίζοντας, εάν υποθέσουμε ότι η άρχουσα τάξη προσπαθεί να επιλύσει το πρόβλημα δημιουργώντας, προωθώντας και ενισχύοντας ένα κόμμα συνεργασίας (Ποτάμι), ενώ οι Πολίτες επιθυμούν να επιβάλλουν ένα «κόμμα-τιμωρό» των πολιτικών (Χρυσή Αυγή), έναν «γκάνγκστερ εναντίον των γκάνγκστερ», επίσης ενδεχόμενο συνεργάτη της σημερινής κυβέρνησης, τότε τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο.
Εάν δε πιστέψουμε στις δημοσκοπήσεις, τουλάχιστον σε αυτές που δεν προέρχονται από τις ιδιωτικές εταιρείες και δεν είναι «κατά παραγγελία» (επόμενη εικόνα), η πολιτική αστάθεια είναι δεδομένη.
.
.
Κανένα κόμμα δεν θα μπορούσε να κυβερνήσει μόνο του (αν και δεν υφίσταται θέμα εθνικών εκλογών, εάν δεν το θελήσει η συγκυβέρνηση), ενώ η ισχυρότερη συνεργασία θα ήταν αυτή της ΝΔ με τη Χρυσή Αυγή.
Από την άλλη πλευρά, κανένας δεν μπορεί να μας πείσει ότι, η άνοδος της Χρυσής Αυγής οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην πολιτική λιτότητας.
Η άνοδος αντίστοιχων παρατάξεων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες (Αυστρία, Ελβετία, Γαλλία, Ολλανδία, Φιλανδία κλπ.), ακόμη και σε βαθμό να συγκυβερνούν, όταν δεν υπάρχουν εκεί μνημόνια, ΔΝΤ, εξαθλίωση, εθνικός εξευτελισμός ή ανάλογες συνθήκες, υποδηλώνει κάτι εντελώς διαφορετικό.
Αν και πολλοί δε θεωρούν τη Χρυσή Αυγή ένα ακροδεξιό, ναζιστικό «μόρφωμα», είμαστε σχεδόν βέβαιοι ότι θα εκπλαγούν στο μέλλον, κρίνοντας από τη Γαλλία, όπου οι συμπεριφορά του αντίστοιχου κόμματος στο παρελθόν ήταν κατά πολύ χειρότερη, εγκληματική και αιμοβόρα.
Η Χρυσή Αυγή θα «εκπολιτισθεί», θα «εξευγενιστεί», θα αλλάξει ηγεσία και στελέχη, ενώ θα μετατραπεί σε ένα εθνικιστικό κόμμα, όπως τα υπόλοιπα στο εξωτερικό. Σε αντίθεση δε με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το οποίο δεν είναι καθόλου αμιγές, έχοντας πολύ μεγάλο κίνδυνο να υποχωρήσει ξανά στο 4% εάν δεν καταφέρει τελικά να κυβερνήσει, τα εκλογικά ποσοστά της είναι «συμπαγή».
Οι διωγμοί εναντίον της, καθώς επίσης η προπαγάνδα ορισμένων ΜΜΕ, «εκπυρσοκρότησαν προς τα πίσω». Σε κάποιο βαθμό η όλη διαδικασία θυμίζει την εποχή της ποτοαπαγόρευσης στην Αμερική, κατά τη διάρκεια της οποίας ανδρώθηκε και ισχυροποιήθηκε η Μαφία, εκμεταλλευόμενη τις συνθήκες που επικράτησαν.
Τέλος, τα νέα στελέχη που εισήλθαν στο ψηφοδέλτιο της Χρυσής Αυγής για τις ευρωεκλογές, κάποια από τα οποία είναι αρκετά μορφωμένα, ήπια και κοινωνικώς αποδεκτά, τεκμηριώνουν τη μεγάλη στροφή που επιχειρείται: μία στροφή που έχει δυστυχώς πολύ μεγάλες πιθανότητες να πείσει.
