ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΣΜΟΣ – The Analyst

ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΣΜΟΣ

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

Όλοι μιλούν για ανάπτυξη, όπως επίσης όλοι γνωρίζουν πως χωρίς ανάπτυξη είναι αδύνατον να ξεφύγει η Ελλάδα από την κρίση – να βρουν μία θέση εργασίας  1,5 εκ. άνεργοι, πριν ακόμη επικρατήσει το «ακραίο σενάριο», ο ορισμός του οποίου δεν είναι άλλος από το «εμείς εναντίον αυτών» (όπου το «εμείς» αναφέρεται στους Πολίτες, ενώ το «αυτοί» στα κόμματα και εν γένει στην πολιτική εξουσία).

Η ανάπτυξη όμως, η οποία αυτή τη φορά δεν θα έπρεπε να στηριχθεί στην επί πιστώσει κατανάλωση, αλλά στην αναβίωση του παραγωγικού ιστού της χώρας, έχει ορισμένες προϋποθέσεις – τις οποίες περιγράφει πάρα πολύ καλά ένας παλαιός γερμανός οικονομολόγος σε ένα βιβλίο του από το 1841 (Το εθνικό σύστημα της πολιτικής οικονομίας).

Ο κ. F. List (1789-1846) τεκμηριώνει πως εκείνες οι χώρες, οι οποίες θέλουν να αναπτυχθούν οικονομικά, θα πρέπει να προστατεύσουν την εγχώρια βιομηχανία τους στο ξεκίνημα της, απομονώνοντας την από το διεθνή ανταγωνισμό. Μόνο σε ένα αργότερο στάδιο, όπου η βιομηχανία θα έχει σταθεροποιηθεί, στηριζόμενη κυρίως στην εσωτερική αγορά, καθώς επίσης στις εξαγωγές μέσω κρατικών επιδοτήσεων, μπορούν οι χώρες αυτές να υιοθετήσουν το ελεύθερο εμπόριο.

Ο οικονομολόγος ανέπτυξε τη θεωρία του, έχοντας ουσιαστικά εξορισθεί στις Η.Π.Α. – όπου διαπίστωσε πως η νεαρή τότε χώρα προστάτευσε τη βιομηχανία της από το βρετανικό ανταγωνισμό, μετά τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας της, με αποτέλεσμα να αυξηθεί σημαντικά ο ρυθμός ανάπτυξης της.

Κάτι ανάλογο εφάρμοσε και η Γερμανία το 19ο αιώνα, με στόχο την ενίσχυση της εξαγωγικής της βιομηχανίας – όπου πολύ συχνά δεν προστάτευε τη βιομηχανία της μόνο με την υιοθέτηση δασμών, αλλά με εξαγωγικές επιδοτήσεις, με φθηνά δάνεια, καθώς επίσης με εγγυημένες κρατικές παραγγελίες, οι οποίες αύξαναν το τζίρο των επιχειρήσεων και μείωναν το κόστος παραγωγής τους.

Οι ιδέες του List υιοθετήθηκαν αργότερα από την Ιαπωνία, καθώς επίσης από την Κορέα και την Ταιβάν – ενώ μέχρι σήμερα οι τρεις αυτές χώρες είναι οι μόνες μη δυτικές, οι οποίες κατάφεραν να αναπτύξουν τη βιομηχανία τους, φτάνοντας το βιοτικό επίπεδο της Ευρώπης και των Η.Π.Α.

Επομένως συμπεραίνει κανείς εύλογα ότι, ο «επιλεκτικός προστατευτισμός» είναι πολύ σημαντικός για την αναβίωση ή την ανάπτυξη του παραγωγικού ιστού μίας χώρας – ενδεχομένως μονόδρομος, χωρίς να υπάρχουν άλλες εναλλακτικές δυνατότητες (άρθρο).

Στα πλαίσια αυτά, μία χώρα που είναι μέλος της ΕΕ, πόσο μάλλον και της Ευρωζώνης, οπότε αδυνατεί να χρησιμοποιήσει τα συγκεκριμένα εργαλεία, είναι πολύ δύσκολο προφανώς να αναπτυχθεί – εκτός εάν της δοθεί η άδεια από τις υπόλοιπες χώρες, οι οποίες θα έπρεπε να καταλάβουν πως μόνο η παροχή οικονομικής στήριξης δεν λύνει το πρόβλημα (εάν δεν το επιδεινώνει, όπως έχει τεκμηριωθεί από έναν άλλο οικονομολόγο – άρθρο).

Αυτό το γνωρίζει καλύτερα από όλους μας η Γερμανία – αφού συνεχίζει να χρησιμοποιεί προστατευτικές μεθόδους, αν και με έμμεσο τρόπο (κρατική επιδότηση των μισθών των εργαζομένων, δημιουργία συνθηκών που καθιστούν ασύμφορη τη λειτουργία ξένων επιχειρήσεων στο εσωτερικό της, αγορά των δικών της προϊόντων από τους πολίτες της κοκ.).

Όλα όσα λέγονται λοιπόν στη χώρα μας περί ανάπτυξης, αύξησης της απασχόλησης κλπ., μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του παραγωγικού και επιχειρηματικού μας ιστού από το ΔΝΤ και τη Γερμανία, είναι απολύτως αναξιόπιστα – εκτός εάν υπάρχει κάποια άλλη οικονομική θεωρία, εφαρμοσμένη στην πράξη, η οποία να μας διαφεύγει.

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×