Η τραγωδία της Υγείας – Σελίδα 2 – The Analyst
ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ

Η τραγωδία της Υγείας

Η ύφεση και η λιτότητα

Ο συνδυασμός της ύφεσης με τα μέτρα λιτότητας, οδηγεί σε έναν καθοδικό σπειροειδή κύκλο μειώσεων του προϋπολογισμού για την υγεία και τα φάρμακα, σε κλείσιμο ιατρείων, σε μαζική μετανάστευση γιατρών κοκ. Για παράδειγμα, οι 6% δαπάνες υγείας, όταν το ΑΕΠ τοποθετείται στα 200 δις €, είναι 12 δις € – όταν όμως το ΑΕΠ μειώνεται στα 180 δις €, περιορίζονται αυτόματα στα 10,8 δις €.

Περαιτέρω, οι ηλικιωμένοι δυσκολεύονται περισσότερο να συνηθίσουν τις αλλαγές ενός συστήματος, το οποίο έχουν εμπιστευθεί σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Υπολογίζεται δε ότι, από το ξεκίνημα της πολιτικής λιτότητας, περίπου 60.000 Έλληνες άνω των 65 ετών έχουν «παραιτηθεί» από τα απαραίτητα ιατρικά μέτρα – δεν πηγαίνουν στους γιατρούς και δεν παίρνουν τα απαιτούμενα φάρμακα. με κίνδυνο της ζωής τους.

Επειδή δε έχουν σταματήσει τα προγράμματα πρόληψης ασθενειών, επίσης λόγω των μέτρων λιτότητας, αυξήθηκαν ραγδαία οι μολυσματικές ασθένειες – όπως για παράδειγμα η ελονοσία, η οποία διαγνώστηκε ξανά, για πρώτη φορά μετά το 1970. Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται, μεταξύ άλλων, από  το ευρωπαϊκό κέντρο πρόληψης ασθενειών, το οποίο σύστησε επίσημα σε όλους όσους επισκέπτονται τη νότια Ελλάδα να εφοδιαστούν με φάρμακα εναντίον της ελονοσίας – γεγονός που συστηνόταν μέχρι σήμερα μόνο στους τουρίστες, με προορισμό την Αφρική ή την Ασία.

Φυσικά δεν υπάρχουν στην Ελλάδα μόνο σωματικές, αλλά και ψυχικές ασθένειες – με τον επίσημο αριθμό των αυτοκτονιών να αυξάνεται κατά 20%, μόνο μεταξύ των ετών 2007 και 2009. Ο αριθμός δε των ατόμων με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, οι οποίοι απευθύνονται σε φιλανθρωπικές οργανώσεις, έχει διπλασιαστεί – ενώ πρόκειται μόνο για την κορυφή του παγόβουνου, αφού οι περισσότεροι κρατούν τέτοιου είδους προβλήματα για τον εαυτό τους, έτσι ώστε να μην παρεξηγηθούν από τους γύρω τους.

Ας μην ξεχνάμε πως η ορθόδοξη εκκλησία στην Ελλάδα αρνείται ακόμη να επιτρέψει τη χριστιανική ταφή ανθρώπων που έχουν αυτοκτονήσει – γεγονός που σημαίνει πως οι περισσότεροι κρύβουν τη συγκεκριμένη αιτία θανάτου συγγενών τους. Η δραματική αύξηση του αριθμού των θανάτων για άγνωστη αιτία, τεκμηριώνει εύλογα πως πρόκειται για κρυφές αυτοκτονίες – λόγω του φόβου της εκκλησίας και της αγωνίας μήπως χαθεί η «τιμή» της οικογένειας.

Το χειρότερο όμως όλων είναι η επιδημία Aids στην καρδιά της Αθήνας – η πρώτη στην Ευρώπη, για πολλές δεκαετίες. Το μεγαλύτερο ποσοστό της οφείλεται στις μολυσμένες σύριγγες – αφού ο αριθμός των εξαρτημένων από τα ναρκωτικά, οι οποίοι μολύνθηκαν, δεκαπλασιάσθηκε μεταξύ του Ιανουαρίου και του Οκτωβρίου του 2011 (σε δέκα μήνες).

Ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχει δει κανείς τόσους πολλούς ναρκομανείς στο κέντρο της Αθήνας – ενώ, σύμφωνα με την αστυνομία, η κατανάλωση ηρωίνης αυξήθηκε κατά 20% το 2011, σε σχέση με το 2010. Η αιτία είναι, μεταξύ άλλων, η ανεργία των νέων, η οποία έχει ξεπεράσει το 60% – ο εύλογος φόβος τους για το μέλλον, καθώς επίσης η παντελής έλλειψη προοπτικών.

Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας γνωρίζει φυσικά το πρόβλημα – ενώ, για να εμποδίσει την εξάπλωση της επιδημίας, πρότεινε να μοιράζονται ετήσια 200 αποστειρωμένες σύριγγες σε εξαρτημένους από τα ναρκωτικά. Την ίδια όμως στιγμή μειώθηκε ο προϋπολογισμός της Ελλάδας για το συγκεκριμένο πρόγραμμα – με αποτέλεσμα να προβλέπονται πλέον μόνο τρεις αποστειρωμένες σύριγγες ετήσια, για κάθε ασθενή.

.

Η λιτότητα εις βάρος των Ελλήνων πολιτών

Ουσιαστικά το πρόγραμμα που έχει επιβληθεί στη χώρα μας είναι εις βάρος των πολιτών – αφού συντελείται μία πραγματική οικονομική γενοκτονία (ανάλυση), κυριολεκτικά ένα ολοκαύτωμα της κατώτερης και μεσαίας τάξης. Απλούστερα, η πατρίδα μας δολοφονείται (άρθρο) και κανένας δεν ενδιαφέρεται πραγματικά.

Περαιτέρω, η ριζική ανασυγκρότηση του συστήματος υγείας, έχει οδηγήσει σε ένα απερίγραπτο χάος – ενώ έχει χαθεί εντελώς η δυνατότητα να γνωρίζει κανείς ποιός ασθενής και για ποιές υπηρεσίες οφείλει να προσεχθεί.

Την ίδια στιγμή δεν διενεργούνται κανενός είδους αναλύσεις και στατιστικές, σε σχέση με την υγεία των ανθρώπων – τα κόμματα ενδιαφέρονται μόνο για τις δημοσκοπήσεις που αφορούν τις καρέκλες τους, πληρώνοντας αδρά, ενώ η Τρόικα απαιτεί όλο και σκληρότερα μέτρα, μειώνοντας το κόστος της υγείας ακόμη κατά 2 δις € (στα τέλη του Νοεμβρίου του 2012).

Πιστή προφανώς στην άποψη ότι, για να σωθεί το πλοίο που κινδυνεύει να βουλιάξει, θα πρέπει να ριχτούν στη θάλασσα όσο το δυνατόν περισσότεροι επιβάτες του (το προσδόκιμο ζωής στις χώρες που εισβάλλει το ΔΝΤ μειώνεται τουλάχιστον κατά δέκα χρόνια), επιμένει στην εφαρμογή όλο και αυστηρότερων μέτρων, ειδικά στον τομέα της υγείας.

Η εισαγωγή των γενοσήμων δε, σε ευρεία κλίμακα και χωρίς κανέναν ενδοιασμό (άρθρο μας), υπηρετεί ακριβώς αυτούς τους στόχους – με τον αρμόδιο υπουργό να κάνει ότι μπορεί για να ανταπεξέλθει με τον επικοινωνιακό ρόλο του, αδιαφορώντας εντελώς για τις συνέπειες στους ανθρώπους.

.

Επίλογος

Από όλα τα παραπάνω, καθώς επίσης από πολλές άλλες αναλύσεις συμπεραίνουμε ότι, το μεγάλο πρόβλημα δεν βρίσκεται στην πολιτική λιτότητας αυτού καθαυτού αλλά στο ότι, οι μειώσεις των δημοσίων δαπανών γίνονται αφενός μεν εσφαλμένα, αφετέρου στα λάθος σημεία.

Οι κρατικές επενδύσεις, οι οποίες αφορούν το σύστημα υγείας, αποδίδουν καρπούς πολύ γρηγορότερα, σε σχέση με πολλές άλλες – ενώ, εάν το σύστημα υγείας ξεφύγει από τον έλεγχο, είναι πολύ δύσκολο να επανέλθει. Στην πραγματικότητα, ο τομέας της υγείας έχει αυξηθεί, παρά την κρίση, τόσο στις Η.Π.Α. όσο και στην Ευρώπη – ενώ οι επενδύσεις σε αυτόν δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας, βοηθούν την τεχνολογική εξέλιξη μίας χώρας και κινούν την οικονομία πολύ ισχυρότερα, συγκριτικά με άλλους τομείς.

Η απαίτηση των δανειστών να υποφέρει ειδικά σε αυτόν τον τομέα η Ελλάδα δεν ήταν σε καμία περίπτωση μία σωστή οικονομική στρατηγική, αλλά μία πολιτική σκοπιμότητα  – με την έννοια πως χρησιμοποιήθηκε από το ΔΝΤ και τη Γερμανία ως «παράδειγμα προς αποφυγή» (ανάλυση) και ως απειλητική προειδοποίηση για τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έτσι ώστε να πληρώσουν τα χρέη τους χωρίς να αντιδράσουν καθόλου.

Άλλωστε η ίδια η γερμανίδα καγκελάριος χαρακτήρισε το πακέτο προς την Ελλάδα ως μάθημα για την υπόλοιπη Ευρώπη λέγοντας ότι: «Όλες οι χώρες της Ευρώπης βλέπουν τώρα πως ο δρόμος, τον οποίο ακολουθεί η Ελλάδα με το ΔΝΤ, δεν είναι καθόλου εύκολος. Θα κάνουν λοιπόν ότι μπορούν, για να μην τους συμβούν τα ίδια».

Όπως έχει τεκμηριώσει δε η ελληνική τραγωδία, τα προγράμματα λιτότητας δεν μπορούν να διασώσουν μία υπερχρεωμένη οικονομία από το γκρεμό – αφού δεν είναι μέρος της λύσης, αλλά μέρος του προβλήματος.

Υπήρχαν ανέκαθεν και υπάρχουν προφανώς λύσεις – περισσότερες από μία, όπως έχουμε αναλύσει πολλές φορές στο παρελθόν. Εν τούτοις, οι διεθνείς δανειστές (Γερμανία, ΔΝΤ) και οι τοκογλύφοι (ελίτ), συνεπικουρούμενοι από τις ελληνικές κυβερνήσεις, δεν αναζήτησαν καμία λύση στο πρόβλημα της Ελλάδας – επιφυλάσσοντας της το ρόλο της Ιφιγένειας, τον οποίο συνεχίζει ακόμη να «υπηρετεί» η πατρίδα μας.

Συμπεριφέρθηκαν ουσιαστικά όπως εκείνος ο εβραίος τοκογλύφος, ο οποίος στέλνει τους μπράβους του για να δείρουν μέχρι θανάτου αυτόν που αρνείται ή δεν μπορεί να εξοφλήσει το χρέος του – έτσι ώστε να το ακούν όλοι οι υπόλοιποι, να τρομάζουν και να αποφεύγουν να κάνουν το ίδιο.

Εάν, παρ’ όλα αυτά, οι Έλληνες προσέλθουν στις Ευρωεκλογές και ψηφίσουν για το Ευρωκοινοβούλιο της Γερμανίας, θα είναι άξιοι της μοίρας τους – η οποία βέβαια ευχόμαστε να αλλάξει σύντομα, προτού είναι πολύ αργά.

.

Βασίλης Βιλιάρδος, για το Analyst.gr

Επισκεφθείτε το Blog του συγγραφέα. Πατήστε εδώ.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!