Αντί λοιπόν να επιδιωχθεί η ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ειδικά του υπερδιογκωμένου ευρωπαϊκού (ανάλυση), έτσι ώστε να καταπολεμηθεί η τεράστια ισχύς των τραπεζών, η δικτατορία τους καλύτερα, επιχειρείται ουσιαστικά η περαιτέρω απορύθμιση του από την ΕΕ – προφανώς κατ’ εντολή των διεθνών τοκογλύφων, οι οποίοι έχουν προ πολλού «πάρει τα ηνία» από την Πολιτική, μετατρέποντας την σε έμμισθο εντολοδόχο τους.
Η πρόθεση δε του μυστικού σχεδίου που αποκάλυψε το ειδησεογραφικό πρακτορείο, είναι η κλοπή των καταθέσεων των Ευρωπαίων – αφού εάν οι επενδύσεις, για τις οποίες θα χρησιμοποιηθούν, μέσω των εξαιρετικά αδιαφανών δομημένων χρηματοπιστωτικών προϊόντων, δεν έχουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, τα χρήματα των καταθετών θα χαθούν (χωρίς καμία δυνατότητα έρευνας, σχετικά με το πως χάθηκαν).
Συνεχίζοντας, η Κομισιόν θέλει να ολοκληρώσει το εγχείρημα μέχρι το τέλος του 2014 – γνωρίζοντας βέβαια το τεράστιο τραπεζικό πρόβλημα της ΕΕ, τα δυσμενή επακόλουθα του οποίου απλά καθυστερούνται, έως ότου βρεθεί μία κάποια λύση.
Μία από τις λύσεις θα ήταν προφανώς η παραπάνω «δήμευση» των καταθέσεων – ενδεχομένως παράλληλα με τη φορολογία τους κατά 10%, η οποία έχει ήδη προταθεί από διεθνείς οργανισμούς (ΔΝΤ, Bundesbank κλπ.), όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί.
.
(*Πατήστε στον Πίνακα για μεγέθυνση)
.
Ουσιαστικά λοιπόν οι ευρωπαίου κρατικοί «λειτουργοί», τους οποίους δεν έχει εκλέξει κανείς, σχεδιάζουν να ιδιοποιηθούν τις αποταμιεύσεις των Πολιτών – με έναν «νομότυπο» τρόπο, έτσι ώστε να τις χρησιμοποιήσουν σε ένα καινούργιο χρηματοπιστωτικό καζίνο που σκοπεύουν να δημιουργήσουν.
Σε κάθε περίπτωση, η μείωση της ποσότητας χρήματος Μ3, καθώς επίσης των δανείων στον ιδιωτικό τομέα (γράφημα που ακολουθεί), τεκμηριώνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την αδυναμία επίλυσης των προβλημάτων της Ευρωπαϊκής οικονομίας από την ΕΚΤ – με την ΕΕ να βαδίζει προς τον αποπληθωρισμό, κατά τα «πρότυπα» της Ιαπωνίας.
.
Η ποσότητα χρήματος Μ3 (μπλε) σε δυσαναλογία με τον δανεισμό σε επιχειρήσεις (καφέ)
.
Δυστυχώς, απέναντι σε αυτού του είδους τις «σκευωρίες», οι οποίες μάλλον θα συνεχιστούν στο μέλλον, σε συνδυασμό με τις προσπάθειες δημιουργίας μίας απολυταρχικής ΕΕ στα «πρότυπα» της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, με τη Γερμανία στη θέση της τότε Ρωσίας και υπό την «αιγίδα» των Η.Π.Α. (του χρηματοπιστωτικού θηρίου που κυβερνάει ουσιαστικά την υπερδύναμη, εξαθλιώνοντας όλο και περισσότερο τους Πολίτες της), υπάρχει μία και μοναδική απάντηση: η από κοινού διάλυση της Ευρωζώνης και η επιστροφή όλων των χωρών μαζί στην αφετηρία (ανάλυση).
Ενδεχομένως δε η διεύρυνση της ΕΕ με την υιοθεσία περισσότερο δημοκρατικών κανόνων, με την απαγόρευση των ευρωπαϊκών ασυμμετριών (μερκαντιλιστική πολιτική), καθώς επίσης με τη συμμετοχή της Ρωσίας, έτσι ώστε να υπάρχει το «αντίπαλο δέος» της Γερμανίας.
