ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΔΙΛΗΜΜΑ – The Analyst

ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΔΙΛΗΜΜΑ

Email this page.

«Χωρίς καμία αμφιβολία, η απολυταρχική κυριαρχία της Γερμανίας στην Ευρωζώνη αυξάνεται συνεχώς, γίνεται όλο και πιο αποπνιχτική, ενώ δρομολογείται η ολοκληρωτική υποδούλωση της περιφέρειας – αρχίζοντας από την Ελλάδα.

Κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, πρέπει να μείνει η χώρα μας στο ευρώ, ακόμη και αν αποδεχθούμε πως η έξοδος της ισοδυναμεί με την οικονομική της αυτοκτονία, ή είναι μήπως προτιμότερο να το εγκαταλείψει, υιοθετώντας ένα άλλο νόμισμα;«

Επιθυμώντας να απαντήσουμε στο παραπάνω ερώτημα, οφείλουμε να ξεκινήσουμε από το ότι είμαστε ανέκαθεν υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υπέρ του Ευρώ. Ακόμη περισσότερο, είμαστε υπέρ της ευρωπαϊκής ενοποίησης, η οποία προϋποθέτει την τραπεζική, τη δημοσιονομική και την πολιτική ένωση όλων των κρατών μεταξύ τους – με τα ίδια δικαιώματα και με τις ίδιες υποχρεώσεις.

Παράλληλα, έχουμε αναφερθεί στα δύο μεγάλα παράσιτα, στην Ελλάδα και στη Γερμανία, τα οποία θα έπρεπε να εκδιωχθούν, εάν δεν αλλάξουν ριζικά νοοτροπία (ανάλυση) – έως ότου κατανοήσουν τα πλεονεκτήματα της ένωσης, τα οποία δεν είναι μόνο οικονομικά, ενώ εξασφαλίζουν την ειρήνη στην ήπειρο μας.

Εν τούτοις, με δεδομένο το ότι η συμπεριφορά της πρωσικής κυβέρνησης της Γερμανίας γίνεται ολοένα και πιο «φασιστική» έχοντας, μεταξύ άλλων, καταλάβει στην κυριολεξία όλες τις σημαντικές θέσεις εξουσίας στην Ενωμένη Ευρώπη (ESM, Eurostat, Ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων  κλπ.), άμεσα ή έμμεσα (με εξαίρεση ίσως την ΕΚΤ, η έδρα της οποίας ευρίσκεται όμως στη Φρανκφούρτη), είναι ίσως σκόπιμο να σκεφθούμε το θέμα από μία εντελώς διαφορετική σκοπιά – εάν θέλουμε να παραμείνουμε μία ελεύθερη, αξιοπρεπής και δημοκρατική χώρα, χωρίς να μετατραπούμε σε «σκλάβους χρέους», με ξεπουλημένη τη δημόσια, καθώς επίσης την ιδιωτική μας περιουσία.

Στα πλαίσια αυτά, παρά το ότι οι υποστηρικτές της δραχμής θεωρούν (απολύτως εσφαλμένα) πως η χώρα μας θα ήταν σε καλύτερη θέση, αποκτώντας την νομισματική της κυριότητα, έχουμε την άποψη ότι δεν πρέπει κανείς να διασπείρει ψευδείς ελπίδες ή ουτοπικές προσδοκίες – αφού η Ελλάδα θα αντιμετώπιζε τεράστια οικονομικά προβλήματα, πολύ δύσκολο εάν όχι ανέφικτο να επιλυθούν. Το γεγονός αυτό ισχύει ειδικά μετά την υπογραφή του PSI επειδή, μεταξύ πολλών άλλων, το δημόσιο χρέος μας αφενός μεν είναι διακρατικό, αφετέρου δεν επιτρέπεται πια να μετατραπεί σε δραχμές (ανάλυση).

Πόσο μάλλον όταν οι εξαγωγές μας, τις οποίες θα ωφελούσε η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, ήταν και είναι ελάχιστες – της τάξης του 13% του ΑΕΠ, χωρίς το μερίδιο εκείνων των υπηρεσιών που έχουν σχέση με τον Τουρισμό (με αυτές στο 26% του ΑΕΠ, έναντι 42% μέσου όρου της Ευρωζώνης).

Εκτός αυτού, εξαρτώνται σε κάποιο βαθμό από τις εισαγωγές πρώτων υλών, οι οποίες θα ακρίβαιναν μετά την υποτίμηση του νομίσματος – ενώ η Ελλάδα έχει αποβιομηχανοποιηθεί εντελώς. Φυσικά δε θα ήταν αδύνατον να εξυπηρετηθεί τόσο το δημόσιο, όσο και το ιδιωτικό εξωτερικό χρέος – με μοναδικές δυνατότητες είτε τη χρεοκοπία, είτε την επόμενη «άλωση» της πατρίδας μας από το ΔΝΤ, είτε και τα δύο.

Χωρίς να επεκταθούμε στη λεπτομερή περιγραφή της αυτοκτονίας, αφού έχουμε αναλύσει πολλές φορές το ίδιο θέμα, έχουμε την άποψη ότι, είναι προτιμότερη από τον ναζιστικό ζυγό – τα μαύρα πέπλα του οποίου φαίνεται πως καλύπτουν ξανά τον ουρανό της Ευρώπης, είτε θέλουμε να το παραδεχθούμε, είτε όχι.

Φυσικά θα ήταν προτιμότερο να εκδιωκόταν η Γερμανία ή να επέστρεφαν όλα τα κράτη της Ευρωζώνης στην αφετηρία (ανάλυση) – ενδεχομένως μόνο κάποιες χώρες μαζί, υπό την προϋπόθεση να είναι η Γαλλία και η Ιταλία μεταξύ τους.

Όμως, όλα αυτά δεν εξαρτώνται από εμάς, αλλά από όλους τους άλλους εταίρους μας – τους οποίους δεν είναι δυνατόν να πείσουμε, αν και πιστεύουμε ότι αποκλείεται να μην έχουν κατανοήσει τη νέα γερμανική απειλή ή να μην έχουν διαπιστώσει πόσο μοιάζει η σημερινή εποχή, με αυτήν πριν από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο (άρθρο).

Αυτό που εξαρτάται λοιπόν από εμάς είναι η από κοινού απόφαση όλων των κομμάτων, όλων των Ελλήνων ευρύτερα, όσον αφορά το να εγκαταλείψουν ή μη το πιο γαλήνιο λιμάνι του πλανήτη – εν μέσω μίας παγκόσμιας οικονομικής καταιγίδας άνευ προηγουμένου, καθώς επίσης με ένα πλοίο που πολύ δύσκολα θα αποφύγει το ναυάγιο (ειδικά μετά από την καταστροφική πολιτική που του επιβλήθηκε, εκ μέρους της Τρόικας).

Επομένως, απαιτείται το συντομότερο δυνατόν ένα εθνικό δημοψήφισμα, αφού προηγηθεί η λεπτομερής ενημέρωση όλων, σε σχέση με τους τεράστιους κινδύνους του ενδεχόμενου (αμυντικού) εγχειρήματος – απέναντι στους οποίους πρέπει να τοποθετηθούν η εθνική αξιοπρέπεια, η ανεξαρτησία, η ελευθερία και η δημοκρατία, όπως ακριβώς συνέβη κατά τη διάρκεια της εισβολής των Γερμανών το 1940.

Φυσικά χρειαζόμαστε επειγόντως ένα σχέδιο εξόδου από το ευρώ, είτε το χρειαστούμε, είτε όχι – δικό μας, λεπτομερές και ρεαλιστικό, έτσι ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο.

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×