.
Έχει δημιουργηθεί στις ΗΠΑ ένα ολοκληρωτικό αντιδραστικό κίνημα, εναντίον του πολιτικού συστήματος – ακόμη περισσότερο, εναντίον μίας κουλτούρας γενικότερα η οποία, σωστά ή λάθος, θεωρούν πως έχει στόχο της τον ευνουχισμό τους. Οι νέοι Αμερικανοί είναι αντίθετοι σε ένα σύστημα που, κατά την άποψή τους, δημιουργεί ελάχιστη αξία, τους προσφέρει ελάχιστες ευκαιρίες, εξυμνεί ό,τι είναι άσχημο και μέτριο, ενώ βεβηλώνει ό,τι είναι ιερό. Από τις φλόγες αυτού του χωνευτηρίου, αναδύεται η πιο δεξιά γενιά που έχει εμφανισθεί ποτέ – ενώ από τις άστατες ομαδικές συνομιλίες του σήμερα, αναδύονται οι νομοθέτες και οι βουλευτές του αύριο. Η αριστερά (Δημοκρατικοί) δεν έχει ιδέα τι έχει κάνει και δεν μπορεί να φανταστεί ποιες θα είναι οι δευτερογενείς και τριτογενείς επιπτώσεις αυτού που δρομολόγησε.
.
Άρθρο
«Η Γενιά Ζ (Generation Ζ ή Zoomers), περιλαμβάνει άτομα που γεννήθηκαν από το 1997 έως το 2012 περίπου – με κάποια μέλη της λοιπόν να φτάνουν στο τέλος της νεανικής τους ηλικίας και κάποια άλλα να ευρίσκονται ακόμη στην εφηβεία τους.
Είναι η πρώτη γενιά που έχει σημαντική ψηφιακή ευχέρεια, αφού μεγάλωσε με το διαδίκτυο και τα smartphones, χαρακτηρίζεται από μία ρεαλιστική προσέγγιση στην εργασία και τη ζωή, όπου δίνει συχνά προτεραιότητα στην οικονομική ασφάλεια και στην ευημερία, ενώ εστιάζει έντονα στην ψυχική υγεία και στα κοινωνικά ζητήματα.
Ειδικότερα, η «Γενιά Ζ» είναι πιο ανοιχτή στο να συζητάει την ψυχική υγεία και να της δίνει προτεραιότητα, παράλληλα με τη σωματική υγεία – ενώ είναι κοινωνικά συνειδητοποιημένη, με έντονο ενδιαφέρον για ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, ποικιλομορφίας, ισότητας και ένταξης, αν και η εμπλοκή, καθώς επίσης ο ακτιβισμός της, μπορεί να διαφέρουν από τις προηγούμενες γενιές.
Ενώ είναι δε εξοικειωμένη με την τεχνολογία, επιδεικνύει επίσης μια πιο λεπτή σχέση μαζί της – συμπεριλαμβανομένων ανησυχιών σχετικά με τον αντίκτυπό της τεχνολογίας στην ψυχική υγεία και την κοινωνική ανάπτυξη.
Τέλος, η «Γενιά Ζ» έχει βιώσει σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές αναταραχές, κατά τη διάρκεια των χρόνων της εξέλιξης της που διαμόρφωσαν τις απόψεις της για την εργασία, τα οικονομικά και τον κόσμο γύρω της – όπως η χρηματοπιστωτική κρίση στις ΗΠΑ, η ευρωπαϊκή κρίση χρέους στην ΕΕ, η χρεοκοπία για την Ελλάδα, η πανδημία, η ενεργειακή κρίση, ο πληθωρισμός κοκ. Όσον αφορά δε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη ζωή της – επηρεάζοντας την επικοινωνία, την κατανάλωση πληροφοριών και τις κοινωνικές της αλληλεπιδράσεις».
Τα νέα πολιτικά «στρατόπεδα»
Συνεχίζοντας, έχουν ασφαλώς ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι πολιτικές εξελίξεις στις ΗΠΑ, οι οποίες αφορούν τη «Γενιά Ζ» – όπως αυτές περιγράφονται από άρθρα στον αμερικανικό τύπο. Γιατί; Επειδή οι εξελίξεις προηγούνται συνήθως στις ΗΠΑ και η υπόλοιπη Δύση ακολουθεί – με βάση τουλάχιστον τη μέχρι σήμερα εμπειρία.
Σύμφωνα τώρα με ένα πρόσφατο άρθρο, οι νέοι Αμερικανοί διχάζονται, μεταξύ δύο ιδεολογικών γραμμών – χωρίζονται δηλαδή σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα όπου, ελλείψει καλύτερης ορολογίας, μπορούν να ονομαστούν ακροδεξιά και ακροαριστερά.
Οι περισσότεροι νέοι των ΗΠΑ εμπίπτουν σε μία από τις δύο αυτές κατηγορίες – όπου τα κορίτσια είναι πιθανότερο να ανήκουν στην άκρα αριστερά, ενώ οι νέοι άνδρες γίνονται όλο και πιο δεξιοί, με το χάσμα μεταξύ των δύο φύλων να είναι ξεκάθαρο. Η αιτία βέβαια της μετατόπισης τους στα άκρα είναι απολύτως κατανοητή – αφού και οι δύο πλευρές είναι θυμωμένες, εξοργισμένες καλύτερα, επειδή το υφιστάμενο σύστημα δεν λειτουργεί προς όφελος τους.
Μεταξύ άλλων, οι Αμερικανοί νέοι βλέπουν έναν κόσμο, στον οποίο δεν έχουν καμία πιθανότητα να αγοράσουν σπίτι – όπως φαίνεται στο γράφημα που τεκμηριώνει ότι, η μέση ηλικία των αγοραστών κατοικίας έχει εκτοξευθεί στα ύψη τα τελευταία χρόνια.
Στα 56 έτη το 2024, δηλαδή η μέση ηλικία κάποιου που αγοράζει σπίτι είναι 56, όταν το 1981 ήταν στα 31 έτη – γεγονός που σημαίνει ότι, οι μισθοί δεν έχουν συμβαδίσει με το κόστος στέγασης. Φυσικά κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τα ενοίκια – αφού ακολουθούν πάντοτε τις τιμές πώλησης των ακίνητων.
Περαιτέρω, τα παιδιά της «Γενιάς Ζ» πίστευαν πως όταν θα τελείωναν το Πανεπιστήμιο, θα εύρισκαν μία καλή δουλειά γραφείου με ανάλογο μισθό – ενώ σήμερα αποφοιτούν συχνά επιβαρυμένα με χρέη (πηγή) που δύσκολα εξοφλούνται, σε μία αγορά εργασίας που δεν τους προσφέρει τα απαιτούμενα. Αντίθετα, δυσκολεύονται να βρουν μία σταθερή δουλειά, ενώ ο πληθωρισμός διαβρώνει τα εισοδήματα τους – με τις προοπτικές για το μέλλον τους σκοτεινές.
Στα πλαίσια αυτά, οι νέοι αριστεροί θεωρούν πως η λύση είναι ο περισσότερος σοσιαλισμός – ενώ οι νέοι δεξιοί θέλουν να τοποθετηθούν οι ΗΠΑ πάνω από όλα και να συρρικνωθεί το δημόσιο. Και οι δύο όμως μαζί, επιθυμούν να τερματίσουν τη διαφθορά και να γκρεμίσουν το κατεστημένο (status quo) – αλλά με ακραία μέτρα, αφού πιστεύουν ότι διαφορετικά είναι αδύνατον.
Τόσο στην αριστερή πλευρά τώρα, όσο και στη δεξιά, αυξάνονται τα «εθνικιστικά» συναισθήματα – ενώ και οι δύο πλευρές τάσσονται όλο και πιο πολύ κατά της μετανάστευσης. Εκτός αυτού, είναι εξοργισμένες και οι δύο πλευρές με τις εμπλοκές των ΗΠΑ στο εξωτερικό, θέλουν να τερματισθεί ο πόλεμος στην Ουκρανία και αποδοκιμάζουν συνολικά την αμερικανική υποστήριξη προς το Ισραήλ – κάτι που είναι αντίθετο με τις απόψεις των παλαιών συντηρητικών, αλλά και των Δημοκρατικών που εξακολουθούν να υποστηρίζουν το Ισραήλ.
Γενικότερα δε, οι νέοι θέλουν να επικεντρωθούν περισσότερο στα ζητήματα της Αμερικής και λιγότερο στα παγκόσμια – κάτι εύλογο, αφού από τη μία πλευρά δυσκολεύονται να ευημερήσουν εάν όχι να επιβιώσουν, ενώ από την άλλη βλέπουν τρισεκατομμύρια δολάρια να δαπανώνται στο εξωτερικό, όταν την ίδια στιγμή το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ αυξάνεται συνεχώς, έχοντας γίνει πολιτικά και οικονομικά μη βιώσιμο.
Ο δρόμος προς την ακροδεξιά
Συνεχίζοντας, τα τελευταία 30 χρόνια η αριστερά (=οι δημοκρατικοί) είχε κυριαρχήσει στους «πολιτισμικούς πολέμους» – όπως είναι φανερό από τη woke agenda και όχι μόνο. Σήμερα όμως η ακροδεξιά ευρίσκεται σε συνεχή άνοδο – ενώ θεωρείται ότι, οι συνέπειες αυτής της μετατόπισης θα είναι δραματικές και μακροχρόνιες. Εν προκειμένω, έχει ενδιαφέρον μία ανάρτηση στο Χ (πηγή) – σύμφωνα με την οποία τα εξής σε ελεύθερη μετάφραση:
«Η αριστερά δεν έχει ιδέα για το τέρας που δημιούργησε με τους άνδρες της Γενιάς Ζ. Απολύτως καμία ιδέα.
Αυτοί οι τύποι πέρασαν τα χρόνια της διαμόρφωσής τους, συμμετέχοντας σε ένα πρωτοφανές κοινωνικό πείραμα (lockdown λόγω COVID, DEI κλπ.) – οπότε, ως δημογραφικό σύνολο, απλώς λύγισαν.
Σταμάτησαν έτσι να φοβούνται την ακύρωση, την περιθωριοποίηση, συνειδητοποίησαν ότι τα μαύρα σημάδια στις κοινωνικές πιστωτικές βαθμολογίες δεν αφήνουν μόνιμους λεκέδες και άρχισαν, αντί να προσπαθούν μάταια να αμυνθούν, να «ιδιοποιούνται» (they started owning) τις κατηγορίες για κακομεταχείριση που είχαν υποστεί από νεαρή ηλικία.
Είναι ένα ολοκληρωτικό αντιδραστικό κίνημα, εναντίον ενός πολιτικού συστήματος – ακόμη περισσότερο, εναντίον μίας κουλτούρας γενικότερα η οποία, σωστά ή λάθος, θεωρούν πως έχει στόχο της τον ευνουχισμό τους. Είναι αντίθετοι σε ένα σύστημα που, κατά την άποψή τους, δημιουργεί ελάχιστη αξία, τους προσφέρει ελάχιστες ευκαιρίες, εξυμνεί ό,τι είναι άσχημο και μέτριο, ενώ βεβηλώνει ό,τι είναι ιερό.
Από τις φλόγες αυτού του χωνευτηρίου, αναδύεται η πιο δεξιά γενιά που έχω δει ποτέ – ενώ από τις άστατες ομαδικές συνομιλίες του σήμερα, αναδύονται οι νομοθέτες και οι βουλευτές του αύριο. Η αριστερά δεν έχει ιδέα τι έχει κάνει και δεν μπορεί να φανταστεί ποιες θα είναι οι δευτερογενείς και τριτογενείς επιπτώσεις αυτού που δρομολόγησε».
Κλείνοντας, ιστορικά οι μεγάλες πολιτικές αλλαγές δρομολογούνται από δυσαρεστημένους νέους άνδρες – ενώ σε αυτό το σημείο ευρίσκεται η νεολαία των ΗΠΑ σήμερα, ειδικά αυτή που έχει δεξιές αντιλήψεις. Ο πρόεδρος Trump λέγεται πως ευθύνεται για αυτό το είδος της πολιτικής μετατόπισης των νέων που τελικά θα τον ξεπεράσει – αφού θεωρείται πολύ συστημικός (mainstream) από τους δυσαρεστημένους νέους Αμερικανούς.
Σωστά λοιπόν αναφέρθηκε ότι, οι δημοκρατικοί δεν έχουν ιδέα για το τέρας που δημιούργησαν, με τους άνδρες της Γενιάς Ζ. Απολύτως καμία ιδέα.
(πηγή)
