.
Από τα 301 εργοστάσια παραγωγής αυτοκινήτων που έχει η Ευρώπη, στην Τουρκία υπάρχουν 17, στη Σερβία 3, στην Πολωνία 18, στην Πορτογαλία 5 κοκ. – ενώ ακόμη και στα Σκόπια υπάρχει ένα, με μοναδική εξαίρεση την Ελλάδα. Η κυβέρνηση όμως στηρίζει την εταιρεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων AVIS, η οποία στη χώρα μας ανήκει πλειοψηφικά σε Τούρκο επιχειρηματία, δίνοντας της 200 εκ. από το ταμείο ανάκαμψης – 200 εκ. σε μία τουρκική εταιρεία παροχής υπηρεσιών. Αν είναι δυνατόν! Δεν είμαστε πάντως τυχαία τελευταίοι στις επενδύσεις ως προς το ΑΕΠ στην ΕΕ, τρίτοι από το τέλος στις εξαγωγές αγαθών, η μοναδική χώρα με αρνητική αποταμίευση, με το χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης, με πλασματικά χαμηλή ανεργία κοκ.
.
Κοινοβουλευτική Εργασία
Κατ’ αρχήν δεν μπορούμε να ακούμε τις συνεχείς ανακρίβειες του ΠΑΣΟΚ που ψάχνει δικαιολογίες για την καταστροφή που προκάλεσε στην Ελλάδα, όπως σήμερα μέσω του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του – που την καταδίκασε στο ΔΝΤ χωρίς κανένα λόγο.
Κανένας δεν ξεχνάει το «λεφτά υπάρχουν», πως εξευτέλιζε διεθνώς τους Έλληνες κατηγορώντας τους ως φοροφυγάδες, ότι δεν πήρε τα δάνεια που προσφέρονταν στις αρχές του 2010 σαν να επιδίωκε σκόπιμα τη χρεοκοπία της χώρας κοκ.
Το 2009 πάντως η Ελλάδα ήταν μεν υπερχρεωμένη, αλλά ασφαλώς όχι χρεοκοπημένη – θυμίζοντας ότι χρεοκοπήσαμε με δημόσιο χρέος 299 δις € ή στο 127% του ΑΕΠ μετά τις αλχημείες της ΕΛΣΤΑΤ, ενώ σήμερα είναι στα 420 δις € ή στο 187% του πληθωριστικού μας ΑΕΠ το 225 δις €. Πως τότε ήταν υγιής ο ιδιωτικός μας τομέας, επίσης οι τράπεζες – ενώ σήμερα είμαστε σε τρισχειρότερη θέση.
Εκτός αυτού, είμαστε η μοναδική χώρα που χρεοκόπησε με γεμάτα ταμεία – με περί τα 25 δις € στα αποθεματικά των ταμείων κατά το ΔΝΤ που σήμερα χρησιμοποιούνται ως δανεικά μέσω των repos.
Είναι ντροπή αυτοί οι ισχυρισμοί από το ΠΑΣΟΚ που υπέγραψε τρία μνημόνια συν το εγκληματικό PSI, που υποθήκευσε την Ελλάδα για 99 χρόνια, που έχει αναγκάσει πολλές γενιές Ελλήνων να υποφέρουν κοκ.
Όπως αναφέραμε τώρα στην επιτροπή, τα στοιχεία που κατατέθηκαν έχουν περιορισμένη χρησιμότητα – λόγω των πολλών παρατηρήσεων του ΕΣ που έχουν μεν απαντηθεί από το υπουργείο, αλλά το ΕΣ δεν μας είπε εάν δέχεται τις απαντήσεις.
Εύλογα λοιπόν συμπεράναμε πως δεν έγιναν αποδεκτές – γεγονός που αποτελεί τον πρώτο λόγο, για τον οποίο καταψηφίσαμε τον απολογισμό και τον Ισολογισμό.
Πολύ περισσότερο όμως, εξαιτίας των χρόνιων ανεπαρκειών που έχουμε αναφέρει πολλές φορές – όπως η μη ύπαρξη μητρώου παγίων, η μη αποτίμηση των παγίων και των συμμετοχών του δημοσίου, επίσης του Υπερταμείου, υπενθυμίζοντας πως μόνο τα ακίνητα του Δημοσίου είχαν εκτιμηθεί το 2010 στα 300 δις € από την ΚΕΔ.
Επί πλέον λόγω των νέων ασαφειών, όπως της αυξανόμενης διάστασης μεταξύ του χρέους της Κεντρικής και Γενικής Κυβέρνησης – κάτι που έχουμε αναδείξει επανειλημμένα, χωρίς να έχουμε λάβει πειστικές απαντήσεις.
Τέλος, ενώ ο απολογισμός κατατέθηκε εντός του έτους μετά τη λήξη της χρήσης, υποβλήθηκε ένα χρόνο μετά – κάτι που θεωρούμε απαράδεκτο.
Προφανώς κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να συμβεί σε καμία επιχείρηση – αφού οι μέτοχοι της, στην περίπτωση μας οι Πολίτες και φορολογούμενοι, θα ήθελαν να γνωρίζουν αμέσως τα αποτελέσματα της χρήσης, απολύοντας τη διοίκηση της εάν δεν το έκανε.
Εκτός αυτού, με όλες τις λογιστικές ασάφειες, καταλήγουμε σε αρνητική καθαρή θέση – όπου, εάν η χώρα ήταν επιχείρηση θα χρεοκοπούσε, παρά το ότι το χρέος της είναι εξυπηρετίσημο, αν και ασφαλώς όχι βιώσιμο.
Πρόκειται για έναν ακόμη λόγο καταψήφισης, όπως επίσης οι απαντήσεις που δεν πήραμε στα περισσότερα από τα ερωτήματα που θέσαμε – ενώ μας δόθηκε η εντύπωση πως δεν συμφωνεί ούτε το ΕΣ με τον απολογισμό και τον Ισολογισμό.
Συνεχίζοντας, δεν θα αναφερθούμε στα τεχνικά θέματα – αφού τα αναλύσαμε στην επιτροπή και δεν υπάρχει λόγος να επαναλαμβανόμαστε.
Θα τονίσουμε μόνο πως η πλήρης μετάβαση στο σωστό Λογιστικό Πλαίσιο της Γενικής Κυβέρνησης, χωρίς το οποίο δεν μπορεί να εγκριθεί κανένας απολογισμός ή ισολογισμός, προβλέπεται για την 1.1.2025 μετά από αρκετές παρατάσεις – οι οποίες, κατά την άποψη μας, δυστυχώς θα συνεχισθούν.
Ξεκινώντας τώρα από τον απολογισμό του 2022 που είναι σε ταμειακή βάση, το ΕΣ γράφει για τους πρόσθετους προϋπολογισμούς πως δεν υπάρχει μία στοιχειώδης έστω πληροφόρηση και εξειδίκευση των υπό εκτέλεση δαπανών. Πρόκειται για κάτι που σημειώνουμε και εμείς κάθε φορά – όπως επίσης την ελλιπή κοστολόγηση των νομοσχεδίων από το ΓΛΚ.
Μελετώντας πάντως τα απολογιστικά στοιχεία και διαβάζοντας την έκθεση του ΕΣ, τα προϋπολογισθέντα ποσά για δαπάνες καταχωρήθηκαν στο κονδύλι/κουβά «Πιστώσεις υπό Κατανομή» που τελικά δεν αναλώθηκε – παρά το ότι υπήρχαν πολλές ανάγκες, όπως για τα αντιπλημμυρικά μετά τον Ιανό, για άλλα δημόσια έργα και για τη στήριξη της πραγματικής οικονομίας.
Υπενθυμίζουμε δε ότι, το 2022 υπήρξε πολύ μεγάλη επιβάρυνση των δημοσιονομικών, λόγω της καταστροφικής πολιτικής της κυβέρνησης στην ενέργεια – όπως προηγουμένως στην πανδημία, με τα αχρείαστα lockdowns που μας κόστισαν πάνω από 50 δις.
Οι παρεμβάσεις για την ενέργεια ανήλθαν στα 10,6 δις, με στοιχεία προϋπολογισμού του 2023 – οι οποίες τελικά ενίσχυσαν τους παρόχους ενέργειας, χωρίς να φορολογηθούν τα υπερκέρδη τους.
Εν μέρει δε, αντισταθμίστηκαν από το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης με 5,9 δις – κάτι που θεωρούμε απαράδεκτο και λάθος χρήση των χρημάτων της απολιγνιτοποίησης που χρειάζονται τόσο πολύ στην Δυτική Μακεδονία, η οποία μαραζώνει.
Εκτός αυτού όμως, χρησιμοποιήθηκαν λογιστικά τεχνάσματα, επιχορηγώντας το ΤΕΜ με 1,6 δις – έτσι ώστε να δοθούν μετά για τις επιδοτήσεις ρεύματος.
Σε σχέση με τις λοιπές δαπάνες, θα σημειώσουμε μόνο τα εξής ενδιαφέροντα από την έκθεση του ΕΣ:
(α) Οι επιχορηγήσεις επενδύσεων σε Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης που είναι σήμερα στο κόκκινο, όπως επίσης οι Δημόσιες Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης, διαμορφώθηκαν στα 2,55 δις – ενώ είχαν προϋπολογισθεί 214 εκ.
Υπήρξε δηλαδή μία υπέρβαση κατά 2,33 δις – ενώ το Υπουργείο ισχυρίζεται ότι, οι φορείς του Δημοσίου δανείζουν την Κυβέρνηση.
(β) Για αγορές εμβολίων δόθηκαν 320,84 εκ., όπου ρωτήσαμε εάν συνεχίζεται ακόμη η αγορά και καταστροφή των εμβολίων αυτών, χωρίς να πάρουμε απάντηση – σε μία εποχή που το ΕΣΥ έχει σοβαρές ελλείψεις.
Τέλος, υπήρξε εκτόξευση των Repos – στο 1,1 τρις. Δεν είναι εντυπωσιακό;
Στον ισολογισμό τώρα που είναι σε μια εν μέρει δεδουλευμένη βάση, η πρώτη μας παρατήρηση είναι όπως κάθε χρόνο η αρνητική καθαρή θέση των Πολιτών – η οποία διαμορφώθηκε στα -354 δις το 2022 από -217 δις το 2018.
Έχουμε δηλαδή μία κατακόρυφη αύξηση της αρνητικής καθαρής θέσης κατά -137 δις σε τέσσερα χρόνια – κάτι που ήταν αρκετό για να μην εγκρίνουμε τον Ισολογισμό.
Σε ορισμένα σημεία τώρα, στο ΠΔΕ οι σχετικές δαπάνες φαίνεται να διενεργούνται στα Αποτελέσματα Χρήσεως και όχι να κεφαλαιοποιούνται – αφού δεν υπάρχει σημαντική μεταβολή στα πάγια στον Ισολογισμό.
Εύλογα ίσως, αφού σημαντικό μέρος του ΠΔΕ και του ΤΑΑ είναι κοινωνικές δαπάνες και όχι επενδύσεις, όπως θα έπρεπε. Έτσι όμως σίγουρα δεν αλλάζει το χρεοκοπημένο οικονομικό μας μοντέλο.
Οι μόνες επενδύσεις που κεφαλαιοποιούνται, φαίνεται πως είναι τα εξοπλιστικά με αγορές 3,41 δις το 2022 και με κεφαλαιοποίηση 2,8 δις – ενώ είναι απαράδεκτο το ότι, εκτός από τα ακίνητα του Δημοσίου, δεν απεικονίζεται κάποια σημαντική αξία ούτε για τον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ακόμη και αν έχει αποσβεσθεί, αποτελεί μια ανεκτίμητη περιουσία – όπως επίσης οι γερμανικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο άνω των 300 δις που θα πρέπει να καταχωρούνται στον Ισολογισμό.
Ανάλογα βέβαια πρέπει να κεφαλαιοποιηθούν και τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων όταν ολοκληρωθούν οι έρευνες, είτε εξορυχθούν, είτε όχι – επίσης των άλλων ορυκτών, όπως το νικέλιο της ΛΑΡΚΟ, οι σπάνιες γαίες, ο χρυσός κλπ.
Εκτός αυτών, είναι πολύ χαμηλές οι απαιτήσεις από φόρους της ΑΑΔΕ που ναι μεν ανέρχονται σε 122,4 δις, αλλά στον Ισολογισμό καταχωρούνται ως εισπράξιμες μόλις 4,2 δις € – ενώ είναι χαρακτηριστικό εδώ το ότι, από τα συνολικά πρόστιμα ύψους 71,1 δις, θεωρήθηκαν εισπράξιμα μόνο τα 255 εκ. Γιατί χαρίζονται τα πρόστιμα; Σε ποιους χαρίζονται; Αφού δεν εισπράττονται, γιατί επιβάλλονται;
Από τις πιστώσεις τώρα, ύψους 1 δις για το ΠΔΕ από τους συμπληρωματικούς Προϋπολογισμούς, παρέμειναν αδιάθετες στη λήξη του οικονομικού έτους 945 εκ. – παρά το ότι υπήρχαν μεγάλες ανάγκες της χώρας για διάφορα έργα.
Το Ταμείο Ανάκαμψης φυσικά ήταν αποτυχημένο το 2022, λόγω πολύ χαμηλής και αργής απορροφητικότητας, αλλά και γενικότερα – αφού μόλις 2,84 δις εκταμιεύτηκαν, παρά το ότι ο συνολικός προϋπολογισμός των υποβληθέντων και εγκεκριμένων προγραμμάτων, ανέρχεται στο ποσό των 15,78 δις.
Το 2022 πάντως είναι η χρονιά που εμφανίζονται τα περίεργα με το χρέος – όπου, ενώ αυξήθηκε σε επίπεδο Κεντρικής Διοίκησης, η αύξηση ήταν πολύ μικρότερη σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης.
Η μεγάλη μας απορία όμως είναι το από που δανείζεται ενδοκυβερνητικά το κράτος περί τα 52 δις, μειώνοντας έτσι το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης, συν τα χρήματα του μαξιλαριού – εννοούμε τα επί πλέον των 15,7 δις που δεν μπορούμε να αγγίξουμε.
Πώς είναι δυνατόν δηλαδή, όταν η Κεντρική Διοίκηση χρηματοδοτεί τους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης – ενώ υπάρχουν ακόμη εκκρεμείς συντάξεις, επιχορηγείται έχοντας ελλείψεις το ΕΣΥ, τα νοσοκομεία δεν πληρώνουν και τα ληξιπρόθεσμα χρέη του δημοσίου αυξάνονται, παρά το ότι υποεκτιμούνται σύμφωνα με το ΕΣ, οπότε είναι πολύ υψηλότερα.
Ρωτήσαμε πάντως το ΕΣ για τα 52,3 δις που αναφέρει ότι τηρούνταν στην ΤτΕ στις 31.12.2022 από το «Κοινό Κεφάλαιο» και την «Ταμειακή Διαχείριση» των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, όπου μας απάντησε ότι δεν τα έχει ελέγξει – επειδή αφορούν την Γενική Διοίκηση.
Επομένως, δεν γνωρίζουμε εάν υπάρχουν πραγματικά – όπου εάν υπάρχουν, τότε γιατί το κράτος επιχορηγεί τους ΟΚΑ ή τους ΟΤΑ, καθώς επίσης γιατί καταδικασθήκαμε στο ΔΝΤ και στα μνημόνια;
Συμπερασματικά, πρόκειται για έναν ακόμη αναξιόπιστο Ισολογισμό που δεν καταρτίζεται με διπλογραφικό λογιστικό σύστημα και που δεν αποτυπώνει την καθαρή θέση των Πολιτών – ενώ επρόκειτο για μία ακόμη ζημιογόνα χρήση, παρά την υπεραπόδοση φόρων, λόγω της υπερφορολόγησης των Πολιτών.
Σε ορισμένα θέματα τώρα της οικονομίας, διαπιστώθηκε μία κατακόρυφη πτώση της Ελλάδας στην 91η θέση στο δείκτη κυβερνητικής αποτελεσματικότητας της Παγκόσμιας Τράπεζας – από την 72η θέση το 2022 και 70η θέση το 2021.
Σημαίνει πως η ποιότητα των παρεχομένων δημοσίων υπηρεσιών και ο βαθμός ανεξαρτησίας του κρατικού μηχανισμού από πολιτικές πιέσεις, επιδεινώθηκαν – εις βάρος φυσικά των Πολιτών, της ποιότητας ζωής στη χώρα μας και της Οικονομίας.
Δεν είμαστε λοιπόν τυχαία στη θέση 150, όσον αφορά τον κρατισμό – σε συνολικά 165 χώρες. Στη θέση 150 στον κρατισμό – δεν είναι ντροπή;
Καταντήσαμε δε, εκτός από προτελευταίοι στο κατά κεφαλήν εισόδημα, τρίτοι από το τέλος στην ΕΕ και στους μέσους μισθούς, καθώς επίσης η μοναδική χώρα με μισθούς χαμηλότερους από το 2014 – με μία από τις χειρότερες επιδόσεις το 2023, σε σχέση με το 2022, αφού οι μισθοί στην Ελλάδα αυξήθηκαν μόλις κατά 3,69%, ενώ στη Ρουμανία κατά 17,76%.
Ταυτόχρονα, το κόστος ζωής στη χώρα μας έχει εκτοξευθεί στα ύψη – μαζί με την υπερφορολόγηση, μέσω των απαράδεκτων τεκμηρίων, της προκαταβολής φόρου, του ίδιου ΦΠΑ στις αυξημένες τιμές κοκ.
Όσον αφορά τώρα το εμπορικό μας έλλειμμα, αυξήθηκε κατά 8,5% στο ενιάμηνο – πάνω από τα 25 δις.
Εν προκειμένω, δεν υπάρχει χειρότερος οικονομικός δείκτης, από το εμπορικό έλλειμμα – αφού σημαίνει αντίστοιχη μείωση του ΑΕΠ, πτώση της ανταγωνιστικότητας, πτώση της παραγωγικότητας της εργασίας, αδυναμία ανόδου των πραγματικών μισθών, μειωμένες παραγωγικές επενδύσεις, χρεοκοπημένο οικονομικό μοντέλο κοκ.
Πόσο μάλλον όταν συνοδεύεται από έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών – όταν το εμπορικό έλλειμμα δεν καλύπτεται από τα τουριστικά έσοδα, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα.
Έτσι χρεώνεται ο ιδιωτικός τομέας στο εξωτερικό, μειώνεται η φοροδοτική του ικανότητα, εισάγεται ανεργία, εξάγονται θέσεις εργασίας κλπ. – οπότε κάποια στιγμή η χώρα χρεοκοπεί.
Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται από το ότι, το εμπορικό έλλειμμα συνοδεύεται από την πτώση των εξαγωγών και την άνοδο των εισαγωγών – ενάντια ως συνήθως στις προβλέψεις του προϋπολογισμού του υπουργείου οικονομικών.
Σε σχέση με την παραγωγικότητα της εργασίας, από την οποία εξαρτώνται οι μισθοί, αυξήθηκε ελάχιστα μεταξύ 2019 και 2023, από 38.800 σε 39.100 ευρώ – με την Ελλάδα να είναι στην προτελευταία θέση της ΕΕ, ξεπερνώντας μόνο τη Βουλγαρία.
Η μέση ετήσια παραγωγικότητα δε του επιχειρηματικού τομέα την περίοδο 2009/2023 στην Ελλάδα, ήταν ελαφρώς αρνητική – κάτι που μας κατατάσσει στην τρίτη χειρότερη θέση στην Ε.Ε. για τη συγκεκριμένη περίοδο.
Ενδιαφέρον έχει εδώ η επιστροφή της κερδοφορίας των επιχειρήσεων στο 2008 – ενώ συνεχίζει να απαξιώνεται η εργασία στην Ελλάδα, σε όρους αγοραστικής αξίας του μέσου ακαθάριστου μισθού, έχοντας καταρρεύσει σε σχέση με το 2008 και κλιμακώνοντας τις εισοδηματικές ανισότητες.
Όσον αφορά την ελληνική βιομηχανία, συμμετέχει στο ΑΕΠ μόλις με 9,2% έναντι 14,9% του μέσου της ΕΕ ή 8,7% κατά το ΙΟΒΕ – ενώ είναι τέταρτη από το τέλος, ξεπερνώντας μόνο το Λουξεμβούργο, τη Μάλτα και την Κύπρο.
Εν προκειμένω, το μεγαλύτερο πρόβλημα της είναι το κόστος ενέργειας που είναι απρόσιτο στην Ελλάδα – λόγω του χρηματιστηρίου ενέργειας του κ. Χατζηδάκη, με τη βοήθεια του οποίου αισχροκερδεί το καρτέλ, επειδή η χώρα μας είναι η μοναδική στην ΕΕ που διαπραγματεύεται στο χρηματιστήριο το 100% της αγοράς ενέργειας.
Ως παράδειγμα της βιομηχανικής μας ένδειας, από τα 301 εργοστάσια παραγωγής αυτοκινήτων που έχει η Ευρώπη, στην Τουρκία υπάρχουν 17, στη Σερβία 3, στην Πολωνία 18, στην Πορτογαλία 5 κοκ. – ενώ ακόμη και στα Σκόπια υπάρχει ένα, με μοναδική εξαίρεση την Ελλάδα.
Η κυβέρνηση όμως στηρίζει την εταιρεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων AVIS, η οποία στη χώρα μας ανήκει πλειοψηφικά σε Τούρκο επιχειρηματία, δίνοντας της 200 εκ. από το ταμείο ανάκαμψης – 200 εκ. σε μία τουρκική εταιρεία παροχής υπηρεσιών. Αν είναι δυνατόν!
Δεν είμαστε πάντως τυχαία τελευταίοι στις επενδύσεις ως προς το ΑΕΠ στην ΕΕ, τρίτοι από το τέλος στις εξαγωγές αγαθών, η μοναδική χώρα με αρνητική αποταμίευση, με το χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης, με πλασματικά χαμηλή ανεργία κοκ. – καταθέτοντας για όλα πίνακες στα πρακτικά.
Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε πολλούς άλλους δείκτες για το κατάντημα της Ελλάδας, όπου δήθεν η κυβέρνηση θέλει να αλλάξει το παραγωγικό μας μοντέλο – δεν θα μας έφτανε όμως ο χρόνος.
Κλείνοντας, φυσικά υπάρχουν λύσεις για όλα αυτά, τις οποίες έχουμε στο πρόγραμμα μας των 500 σελίδων – σε καμία περίπτωση όμως με τη συνήθη κακοδιαχείριση των τελευταίων μας κυβερνήσεων.
