.
Συζήτηση με την Υπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ, αρμόδια για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις της Σουηδίας, κυρία Jessika Roswall, με θέμα: «Μια Ευρώπη πιο ασφαλής, πιο πράσινη, πιο ελεύθερη: Διασφαλίζοντας την Ένωση απέναντι στις προκλήσεις των καιρών»
.
Κοινοβουλευτική Εργασία
Κατ’ αρχήν θα θέλαμε να σας καλωσορίσουμε εκ μέρους της ΕΛ κυρία Υπουργέ – ειδικά αφού η Σουηδία είναι μια χώρα, με την οποία η Ελλάδα έχει αρκετούς δεσμούς μέσω της ομογένειας, του τουρισμού, του εμπορίου και των επενδύσεων.
Αποτελεί επίσης παράδειγμα μίας οικονομίας υψηλής προστιθέμενης αξίας, με ισχυρή κοινωνική πρόνοια – αν και η οικονομική ανάπτυξη της χώρας σας έχει ανασταλεί, τουλάχιστον στην παρούσα περίοδο, ενώ το καθεστώς κοινωνικών παροχών σας είναι υπό επανεξέταση.
Επί πλέον, εάν έχουμε πληροφορηθεί σωστά, έχει αυξηθεί σημαντικά η εγκληματικότητα, υπάρχουν προβλήματα πολυπολιτισμικότητας και ενσωμάτωσης των μεταναστών, ενώ το τελευταίο χρονικό διάστημα προστέθηκε η πολεμική απειλή – λόγω του πολέμου της Ουκρανίας και της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.
Η Ελλάδα βέβαια αντιμετωπίζει πολύ περισσότερα προβλήματα, κυρίως λόγω της αποτυχίας των μνημονίων – όπως είναι η κατάρρευση του ΑΕΠ μας, του βιοτικού μας επιπέδου στα χαμηλότερα επίπεδα της ΕΕ, η συνεχής αύξηση του δημόσιου και ιδιωτικού μας χρέους, η αποβιομηχάνιση και η πτώση της παραγωγικότητας της εργασίας, λόγω της επικράτησης των φτηνών υπηρεσιών μαζικού τουρισμού.
Επίσης το μισθολογικό dumping από χώρες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία που δεν επηρεάζει τη Σουηδία, αφού έχει το δικό της νόμισμα, η στεγαστική κρίση και η κρίση διαβίωσης, το braindrain, το δημογραφικό, η αύξηση του κόστους ενέργειας, η ενεργειακή εξάρτηση λόγω της πράσινης πολιτικής της ΕΕ, το καταστροφικό χρηματιστήριο ενέργειας, οι κυρώσεις στη Ρωσία που, μεταξύ άλλων, είναι θανατηφόρες για τους αγρότες μας κοκ.
Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια Ευρώπη με πολλά οικονομικά προβλήματα και με έλλειμα στον προϋπολογισμό της που θα αυξηθεί, λόγω της υποστήριξης που παρέχει στην Ουκρανία – σε μία χώρα με μεγάλα δημοσιονομικά προβλήματα, το κόστος της ανοικοδόμησης της οποίας θα πλησιάσει το 1 τρις €, εάν σταματήσει βέβαια κάποια στιγμή ο αιματηρός πόλεμος.
Σε όλα αυτά προστέθηκε πρόσφατα το κόστος ενέργειας, αφού έχουν καταστραφεί πολλά εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής της Ουκρανίας από τους βομβαρδισμούς – οπότε πρέπει να εισάγει ρεύμα από την ΕΕ.
Δεν γνωρίζαμε τώρα σε τι θα αναφερθείτε, οπότε προετοιμάσαμε μερικά σχόλια με βάση τον τίτλο της συνάντησης.
Ξεκινώντας με την ασφάλεια, η Ευρώπη δεν εμπνέει πλέον ασφάλεια στους Πολίτες της, ενώ έχει χάσει πια το διεθνές της κύρος – όσο και αν μας λυπεί κάτι τέτοιο.
Μοιάζει σαν ένας γίγαντας με πήλινα πόδια, αφού δεν έχει δικές της ένοπλες δυνάμεις, τόσο συνολικά όσο και σε επίπεδο κρατών – ενώ αυτές του ΝΑΤΟ ίσως να μην είναι τόσο αξιόπιστες, όσο νομίζαμε, με κριτήριο την Ουκρανία, μεταξύ άλλων σε σχέση με την παραγωγική ικανότητα της Αμυντικής Βιομηχανίας.
Πρόκειται για ένα πρόβλημα που θα γίνει εντονότερο, εάν περιορισθεί η συνδρομή των ΗΠΑ – εκτός του ότι ούτως ή άλλως πρέπει να αυτονομηθεί η ΕΕ.
Πόσο μάλλον όταν συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία, στο Ισραήλ και γενικότερα στην Μέση Ανατολή – ενώ θα αυξηθούν τα μεταναστευτικά ρεύματα από εκεί και από τη Βόρεια Αφρική.
Εμείς έχουμε ζητήσει την αναβίωση της Αμυντικής μας Βιομηχανίας – ενώ ήδη έχουμε αυξημένες αμυντικές δαπάνες λόγω της επιθετικότητας της Τουρκίας που ναι μεν είναι στο ΝΑΤΟ, αλλά έχει εισβάλλει σε πολλές χώρες, όπως στην Κύπρο και ακολουθεί πλέον μια σχετικά ανεξάρτητη πολιτική από το ΝΑΤΟ, έχοντας εμπορικές σχέσεις και με τη Ρωσία.
Αποτελεί πάντως πρόκληση και μεγάλη απογοήτευση για εμάς το ότι, η ΕΕ δεν έχει επιδείξει καμία ευαισθησία, ως προς το θέμα της Κύπρου – ούτε ως προς την επιθετικότητα της Τουρκίας απέναντι μας.
Τέλος, έχουμε επιφυλάξεις για την προώθηση της εισόδου της Ουκρανίας και της Μολδαβίας στην ΕΕ, πριν λυθούν τα προβλήματα τους με τη Ρωσία – καθώς επίσης πριν συζητηθεί το κόστος για τον προϋπολογισμό και για τις άλλες χώρες μέλη.
Έχουμε δε μεγάλο πρόβλημα με την Αλβανία – αφού δεν σέβεται τα δικαιώματα της ομογένειας μας, ενώ έχει φυλακιστεί ο εκλεγμένος Έλληνας δήμαρχος.
Συνεχίζοντας με την πράσινη Ευρώπη που αποτελεί μεγάλη προτεραιότητα και του Ταμείου Ανάκαμψης, διαπιστώσαμε πως δίνετε βάρος κυρία υπουργέ στην πράσινη ενέργεια και στο «Πράσινο Βιομηχανικό Άλμα» – για τη στήριξη της Σουηδικής βιομηχανίας.
Θεωρούμε πως είναι λογικό, αφού η ενέργεια αποτελεί βασικό παράγοντα για την ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής βιομηχανίας – η οποία μειώνεται συνεχώς τόσο λόγω του κόστους της ενέργειας, όσο και του IRA των ΗΠΑ.
Εμάς μας επηρεάζει ακόμη περισσότερο, αφού έχουμε απωλέσει την βιομηχανία που χρειαζόμαστε για μια σύγχρονη οικονομία, αντάξια των πτυχιούχων μας – χωρίς την οποία δεν θα σταματήσει το brain drain και θα συνεχίσει να επιδεινώνεται το δημογραφικό μας πρόβλημα.
Γενικότερα για το θέμα της πράσινης ανάπτυξης, έχουμε μεγάλες επιφυλάξεις – πόσο μάλλον όταν η κριτική αυξάνεται παγκοσμίως.
Κατά την άποψη μας, θα πρέπει τουλάχιστον να καταργηθεί το Χρηματιστήριο Ενέργειας – καθώς επίσης επιβληθεί ο φόρος άνθρακα στις εισαγωγές (Carbon Import Tax).
Δεν μπορεί η ΕΕ να εισάγει από χώρες που έχουν φθηνότερη ενέργεια ή έχει επιβάλλει κυρώσεις. Θα πρέπει να προτιμηθεί η εγχώρια ενέργεια, όπως από δικούς μας υδρογονάνθρακες και με τον αγωγό EastMed – για τη διαφοροποίηση της προμήθειας της Ευρώπης.
Η Ελλάδα πάντως διαθέτει νικέλιο που είναι στρατηγικό ορυκτό για την ΕΕ – επίσης πράσινες γαίες που χρησιμοποιούνται από την πράσινη βιομηχανία.
Θα πρέπει να αξιοποιηθούν βέβαια παραγωγικά τα κοιτάσματα αυτά – όπως από τη ΛΑΡΚΟ που τα εκμεταλλεύεται και είναι υπό παραχώρηση, όπου πρέπει να μείνει η παραγωγή στη χώρα μας, σε συνεργασία με ευρωπαϊκές εταιρίες.
Τέλος πρέπει να εξαιρεθεί η Ελλάδα από τα πράσινα μέτρα της ΚΑΠ – λόγω του ότι ο αγροτικός μας τομέας έχει πληγεί από τα μνημόνια και από τις πλημμύρες πέρυσι, ενώ έχουμε έλλειμα σε τρόφιμα και υψηλά κόστη.
Σε σχέση με την Ελεύθερη Ευρώπη τώρα, όσον αφορά την προάσπιση του Κράτους Δικαίου, είναι εντελώς προσχηματικό να το συζητάμε στην Ελλάδα – αφού όπως το έχουμε αναφέρει και σε άλλους επισκέπτες από την ΕΕ, βιώνουμε έναν ασφυκτικό έλεγχο των ΜΜΕ από την κυβέρνηση μας.
Επί πλέον αποκλεισμούς, ενδεχόμενη συγκάλυψη ή μη ικανοποιητική διερεύνηση για σκάνδαλα όπως οι Υποκλοπές, η Novartis, το Dieselgate και τώρα το σιδηροδρομικό έγκλημα των Τεμπών – το οποίο ερευνάται και από την ΕΕ, ως προς την σύμβαση 717.
Σε διερεύνηση είναι επίσης τα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης – ενώ πρέπει να επεκταθεί στις χρηματοδοτήσεις της πανδημίας. Στην ΕΕ βέβαια υπάρχει επίσης αδιαφάνεια, όπως με το Pfizer Gate – οπότε έχει πληγεί η αξιοπιστία της.
Δεν βοηθάει πάντως την εμπιστοσύνη προς την ΕΕ, η λήψη πολλών σημαντικών αποφάσεων σε κεντρικό επίπεδο – πόσο μάλλον όταν υιοθετείται ένα αμφιλεγόμενο μέτρο, για τη λογοκρισία του διαδικτύου.
Ούτε όταν προωθείται επιθετικά η δικαιωματιστική ατζέντα, μαζί με την εισαγωγή ενός μεγάλου αριθμού μεταναστών, από διαφορετικές κουλτούρες – οι οποίοι, σύμφωνα με την εμπειρία πολλών χωρών, όπως της Σουηδίας, δύσκολα θα ενσωματωθούν.
