Δικαίωμα στην ελεύθερη επιλογή – The Analyst
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κοινοβουλευτικές Εργασίες

Δικαίωμα στην ελεύθερη επιλογή

.

Μόνο στη Ρωσία συνιστάται γενικότερα ένα τεστ αντισωμάτων πριν από τον εμβολιασμό, έτσι ώστε να διασφαλισθεί πως ο ασθενής δεν έχει ήδη ανοσία – με στόχο αφενός μεν να αποφευχθεί η σπατάλη δόσεων, αφετέρου να αποφευχθεί η υπερφόρτωση του οργανισμού με αντισώματα. Γιατί αλήθεια δεν συνιστάται το ίδιο στην Ευρώπη ή στις Η.Π.Α.; Έχουν αντίρρηση οι φαρμακευτικές; Αυτές δεν εμποδίζουν και την διάθεση των φαρμάκων, αφού τα έσοδα τους από τα εμβόλια είναι πολλαπλάσια; Από την άλλη πλευρά, τα οικονομικά μεγέθη της Ελλάδας που δημοσίευσε η ΕΛΣΤΑΤ είναι εξαιρετικά απογοητευτικά, ειδικά εάν λάβει κανείς υπ’ όψιν του τα τεράστια ποσά που δαπάνησε η κυβέρνηση το 2020 με δανεικά – περί τα 24 δις € το 2020 που θα κληθούν να πληρώσουν πανάκριβα τα παιδιά μας, ενώ έχει ήδη δρομολογήσει 16 δις € για το 2021. Με απλά λόγια, παρά τα 24 δις € που ξόδεψε, η ύφεση εκτινάχθηκε στο 8,2% αν και στο 11,5% χωρίς τις αλχημείες της ΕΛΣΤΑΤ – ενώ συνεχίσθηκε και το 1ο τρίμηνο του 2021.

 .

Κοινοβουλευτική Εργασία

Δεν θα επικεντρωθούμε περισσότερο στη σημερινή ΠΝΠ – αφού αφενός μεν ο εισηγητής μας την ανέλυσε λεπτομερώς, αφετέρου αναφερθήκαμε στα βασικά της σημεία, στην ένσταση αντισυνταγματικότητας που καταθέσαμε.

Όπως έχουμε τονίσει πάντως πολλές φορές, είμαστε υπέρ των εμβολίων γενικότερα – αφού ασφαλώς είναι ωφέλιμα για τους ανθρώπους και για τις κοινωνίες τους. Είμαστε όμως εναντίον της υποχρεωτικότητας τους, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για πειραματικά που δεν έχουν δοκιμασθεί επαρκώς – σύμφωνα με την ιατρική κοινότητα και με το σύνολο σχεδόν των ειδικών επιστημόνων.

Συνεχίζοντας, με την ευκαιρία της ΠΝΠ, θα αναφερθούμε στο θέμα της ελευθερίας του λόγου και της χειραγώγησης της κοινής γνώμης από τις κυβερνήσεις – ξεκινώντας από το παράδειγμα των Η.Π.Α., στις οποίες ένας από τους μεγαλύτερους podcasters, με 10,6 εκ. συνδρομητές στο YouTube, ο Joe Rogan, εξέφρασε την ακόλουθη άποψη, σε σχέση με τον εμβολιασμό των νέων ενηλίκων:

«Εάν είσαστε 21 ετών και με ρωτάτε αν πρέπει να εμβολιασθείτε, θα έλεγα όχι. Εάν είσαστε ένα υγιές άτομο και ασκείστε συνεχώς, είσαστε νέος και τρώτε καλά, δεν νομίζω πως πρέπει να ανησυχείτε για το μη εμβολιασμό σας»

Παρά το ότι όμως στην ουσία εξέφρασε μία λογική γνώμη, λέγοντας ελεύθερα την άποψη του, το σχόλιο του δημιούργησε προβλήματα στις Η.Π.Α. – επειδή ο στόχος της κυβέρνησης είναι ο εμβολιασμός ολόκληρου του πληθυσμού. 

Για αυτές τις λίγες προτάσεις του λοιπόν κατηγορήθηκε έντονα από το Λευκό Οίκο και τον Dr. Fauci, τον επικεφαλής της επιτροπής των ειδικών για λοιμώξεις που συμβουλεύουν την κυβέρνηση – ο οποίος τον χαρακτήρισε ως ένα εγωιστικό άτομο που θέτει σε κίνδυνο τα ευάλωτα μέλη της κοινωνίας.

Εν τούτοις, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τον τρόπο, με τον οποίο ξεκίνησαν τα εμβόλια και οι εμβολιασμοί, είναι ασφαλώς δικαιολογημένος ο σκεπτικισμός του J. Rogan, όπως και οποιουδήποτε άλλου – αφού αφενός μεν παράχθηκαν εξαιρετικά γρήγορα, με αποτέλεσμα οι φάσεις ΙΙ και ΙΙΙ να διεξάγονται παράλληλα χωρίς να έχουν ακόμη ολοκληρωθεί, αφετέρου είναι πειραματικά με άδεια έως το 2023.

Με απλά λόγια, τα εμβόλια εγκρίνονται στις Η.Π.Α. ως μέτρα έκτακτης ανάγκης από τον FDA – παρά το ότι σχεδόν 260 εκ. Αμερικανοί έχουν ήδη εμβολιασθεί.

Ειδικά όσον αφορά το AstraZeneca, η μεγάλη πίεση που ασκήθηκε στην εταιρία για να παράγει το εμβόλιο το συντομότερο δυνατόν, προκάλεσε πρόβλημα στη δοσολογία, στο ξεκίνημα της διανομής του – ενώ σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες απαγορεύθηκε αργότερα, λόγω των κινδύνων θρομβώσεων σε νέους.

Μόνο στη Ρωσία δε, συνιστάται γενικότερα ένα τεστ αντισωμάτων πριν από τον εμβολιασμό, έτσι ώστε να διασφαλισθεί πως ο ασθενής δεν έχει ήδη ανοσία – με στόχο αφενός μεν να αποφευχθεί η σπατάλη δόσεων, αφετέρου να αποφευχθεί η υπερφόρτωση του οργανισμού με αντισώματα.

Γιατί αλήθεια δεν συνιστάται το ίδιο στην Ευρώπη ή στις Η.Π.Α.; Έχουν αντίρρηση οι φαρμακευτικές; Αυτές δεν εμποδίζουν και την διάθεση των φαρμάκων, αφού τα έσοδα τους από τα εμβόλια είναι πολλαπλάσια;

Περαιτέρω, το πραγματικό ερώτημα και το θέμα μας δεν είναι εάν ο Αμερικανός είχε δίκιο, λέγοντας τα παραπάνω ή όχι – αλλά το ότι η κριτική ενός Πολίτη που εξέφρασε ελεύθερα την άποψη του, ενόχλησε σε τόσο μεγάλο βαθμό την κυβέρνηση.

Εν προκειμένω, εάν το όποιο κράτος επικρίνει τις απόψεις ενός Πολίτη του, προφανώς δεν επιτρέπει την ελευθερία του λόγου – σημειώνοντας πως η ελευθερία του λόγου και του Τύπου προστατεύονται από το Αμερικανικό Σύνταγμα και όχι μόνο, στο οποίο αναφέρονται τα εξής:

«Το Κογκρέσο δεν θα ψηφίσει κανένα νόμο που θα περιορίζει την ελευθερία του λόγου ή του Τύπου».

Με βάση τα παραπάνω, είναι ασφαλώς αντισυνταγματικό το να επικρίνουν οι Αρχές δημόσια τις ομιλίες των Πολιτών τους, όπως η κυβέρνηση των Η.Π.Α. τον J. Rogan – να επιτίθενται δηλαδή στις βασικές τους ελευθερίες και να ελέγχουν τους έχοντες αντίθετες απόψεις στα ΜΜΕ ή στο διαδίκτυο, επικαλούμενες πως διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις, ότι προωθούν θεωρίες συνομωσίας, ή πως υποκινούν τον εξτρεμισμό.

Συνεχίζοντας, αυτή η κατάσταση υπήρχε πολύ πριν και δεν αφορά ασφαλώς μόνο τις Η.Π.Α., ούτε την πολιτική των εμβολίων – ενώ ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, ο έλεγχος των ΜΜΕ από την κυβέρνηση που επιτεύχθηκε με τον έμμεσο χρηματισμό τους, με τη δικαιολογία της πανδημίας (διέθεσε περί τα 80 εκ. € μέσα σε ένα χρόνο, δήθεν για την ενημέρωση των Πολιτών), είναι τρομακτικός.

Ειδικότερα, σύμφωνα με ευρωπαϊκές πηγές, ο έλεγχος των ελληνικών ΜΜΕ από την κυβέρνηση υπερβαίνει το 80% – οπότε δεν είναι υπερβολή να τον συγκρίνει κανείς με τη Βόρεια Κορέα.

Για τη λογοκρισία τώρα περιεχομένων που θεωρούνται δυσμενή για την εκάστοτε πολιτική εξουσία, δεν απαιτούνται συχνά ρητές απαγορεύσεις – αφού τα ΜΜΕ προβλέπουν τι ακριβώς επιθυμούν οι κατέχοντες την εξουσία και λογοκρίνονται από μόνα τους, για να αποφύγουν τα επίσημα αντίποινα ή/και για να μη χάσουν τις κρατικές διαφημίσεις. 

Η συγκεκριμένη διαδικασία «αυτολογοκρισίας» των ΜΜΕ αποτελεί μέρος του προπαγανδιστικού συστήματος που έχει ονομασθεί «κατασκευή συναίνεσης» – σύμφωνα με την οποία τα ΜΜΕ είναι ισχυροί και αποτελεσματικοί ιδεολογικοί θεσμοί που εκπληρώνουν τη λειτουργία της προπαγάνδας, υποστηρίζοντας το σύστημα.

Εν προκειμένω, δεν υπάρχει εμφανής καταναγκασμός, αλλά ενεργούν με αυτόν τον τρόπο επειδή διαφορετικά αποκόπτονται από τις πηγές των εσόδων τους, όπως είναι οι κρατικές και λοιπές διαφημίσεις – ενώ όσον αφορά εκείνους τους δημοσιογράφους που δεν αυτολογοκρίνονται, αμφισβητώντας δημόσια την επίσημη συναίνεση, χάνουν την πρόσβαση τους στις προσοδοφόρες και αξιόλογες θέσεις των κυρίαρχων ΜΜΕ. 

Εκτός αυτού, κινδυνεύει πραγματικά η φήμη τους, επειδή γίνονται συστηματικά θύματα αδίστακτων πρακτικών – αφού κατηγορούνται, για παράδειγμα, ως θεωρητικοί συνωμοσίας ή ως υποκινητές της τρομοκρατίας.

Οι κατηγορίες αυτές, αν και είναι συχνά εντελώς αβάσιμες, μπορούν να καταστρέψουν τη σταδιοδρομία τους –  στο τοξικό πολιτικό περιβάλλον που υπάρχει σε πολλές χώρες.

Περαιτέρω, συχνά οι Αρχές χρησιμοποιούν πολύ περισσότερα από εκφοβισμούς, για να ελέγξουν την κοινή γνώμη – όπως στο παράδειγμα των κοινωνικών δικτύων και του διαδικτύου στις Η.Π.Α. και όχι μόνο, στα οποία απασχολούν αξιόπιστους υπαλλήλους του κράτους που φιλτράρουν ή που εξαφανίζουν δημοσιεύματα, μετά από αιτήματα διαφόρων θεσμικών οργάνων του κράτους.

Στο παράδειγμα δε των πολιτικών κομμάτων της αντιπολίτευσης που δεν διαφθείρονται και δεν συμβιβάζονται, επιλέγοντας πάντοτε την αλήθεια, αφενός μεν αποκλείονται από τις εμφανίσεις τους σε όλα τα κυρίαρχα ΜΜΕ με εντολές της εκάστοτε κυβέρνησης, θάβονται ζωντανά δηλαδή κατά κάποιον τρόπο, αφετέρου συκοφαντούνται και τιμωρούνται με κάθε αθέμιτο τρόπο – χωρίς φυσικά να γίνεται κατανοητό από την κοινή γνώμη.

Συνεχίζοντας, είναι φανερό πως ο αγώνας των ανθρώπων για την προάσπιση των ατομικών τους ελευθεριών, έτσι όπως μας τις δίδαξαν η δημοκρατία και η αρχαία Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας του λόγου και του Τύπου, είναι ένας μόνιμος αγώνας – αφού κανένα έγγραφο, από το Σύνταγμα έως τη Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, δεν παρέχει καμία εγγύηση ενάντια στις παραβιάσεις αυτών των ελευθεριών από το κράτος, όπως διαπιστώνεται από πολλά ιστορικά παραδείγματα.

Οι αυταρχικές τάσεις των κατ’ επίφαση δημοκρατικών κυβερνήσεων, όπως του Επιτελικού Κράτους της σημερινής στην Ελλάδα, δεν είναι κάτι καινούργιο – αφού όλες αυτές οι κυβερνήσεις προσπαθούν να επηρεάσουν, εάν όχι να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη, για την εξυπηρέτηση των ιδιοτελών συμφερόντων τους.

Στα πλαίσια αυτά, συνεργάζονται με τα παραδοσιακά κυρίαρχα ΜΜΕ, με τις εταιρίες δημοσκοπήσεων κοκ. αμείβοντας τους αδρά – ή τιμωρώντας τους αυστηρά, εάν δεν υποκύψουν στα χρήματα και στις πιέσεις.

Είναι δε πρόθυμες να κάνουν σχεδόν οτιδήποτε, για να εμποδίσουν το εκλογικό σώμα να κατανοήσει τι ακριβώς συμβαίνει και ποια είναι η αλήθεια – ειδικά όταν ενεργούν κατ’ εντολή των ξένων, όπως συμβαίνει δυστυχώς στην Ελλάδα, δρομολογώντας την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της, σε συνδυασμό με πολλούς συμβιβασμούς που αφορούν εθνικά θέματα.

Θα κλείσουμε με τα προσωρινά στοιχεία που δημοσίευσε η ΕΛΣΤΑΤ την Παρασκευή, σύμφωνα με τα οποία η ύφεση στην Ελλάδα συνεχίσθηκε το 1ο τρίμηνο του 2021 – όπου, σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2020, το ΑΕΠ μας συρρικνώθηκε ξανά κατά 2,3%.

Τα μεγέθη αυτά είναι εξαιρετικά απογοητευτικά, ειδικά εάν λάβει κανείς υπ’ όψιν του τα τεράστια ποσά που δαπάνησε η κυβέρνηση το 2020 με δανεικά – περί τα 24 δις € το 2020 που θα κληθούν να πληρώσουν πανάκριβα τα παιδιά μας, ενώ έχει ήδη δρομολογήσει 16 δις € για το 2021.

Με απλά λόγια, παρά τα 24 δις € που ξόδεψε, η ύφεση εκτινάχθηκε στο 8,2% αν και στο 11,5% χωρίς τις αλχημείες της ΕΛΣΤΑΤ – ενώ συνεχίσθηκε και το 1ο τρίμηνο του 2021.

Εν προκειμένω, οφείλουμε να σημειώσουμε πως τα στοιχεία του 1ου τριμήνου είναι προσωρινά – κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία για τη χώρα μας, αφού η ΕΛΣΤΑΤ τα αναθεώρησε τρεις φορές το 2020, ενώ αναπροσάρμοσε ολόκληρη την τελευταία δεκαετία. 

Ακόμη χειρότερα, η αναπροσαρμογή αυτή αφορούσε το ονομαστικό ΑΕΠ – κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά παγκοσμίως, θυμίζοντας ξανά τη γνωστή ιστορία των «Greek Statistics».

Το συγκεκριμένο γεγονός είναι σημαντικό, επειδή η Ελλάδα κυβερνάται από το ίδιο κόμμα με τότε – από αυτό που αύξησε τεχνητά το ΑΕΠ της με την επίκληση του τζίρου της παραοικονομίας, καθώς επίσης που την υπερχρέωσε το 2004/09. 

Το αποτέλεσμα ήταν να καταλήξει πρώτα στο ΔΝΤ και μετά στη χρεοκοπία του PSI – με την καταδίκη της Ελλάδας στο αγγλικό δίκαιο και  με την υποθήκευση της για 99 χρόνια.

Φαίνεται πάντως πως δυστυχώς δεν έχει διδαχθεί τίποτα από το παρελθόν, αφού το 2020 αύξησε τόσο τα δίδυμα ελλείμματα, όσο και τα δίδυμα χρέη – δαπανώντας τεράστια ποσά με δανεικά για τη στήριξη της κατανάλωσης, αντί για την παραγωγή πλούτου, με την αλλαγή του αποτυχημένου οικονομικού και του λανθασμένου τουριστικού μας μοντέλου.

Εν προκειμένω, εμείς ασφαλώς δεν είμαστε αντίθετοι στην αύξηση των δαπανών, σε περιόδους παγκόσμιας ύφεσης, όπως λόγω της πανδημίας – πόσο μάλλον όταν με τη στήριξη της ΕΚΤ εξασφαλίζονται χαμηλά επιτόκια. 

Οι δαπάνες όμως αυτές θα πρέπει να γίνονται για επενδυτικούς και όχι για καταναλωτικούς σκοπούς – όπως ακριβώς ένας ιδιώτης είναι σωστό να δανείζεται για να επενδύει και όχι για να καταναλώνει, αφού μόνο τότε έχει τη δυνατότητα να αποπληρώνει τα δάνεια του.

Στα πλαίσια αυτά, εάν για παράδειγμα η Ελλάδα είχε αυξήσει τις δημόσιες επενδύσεις της στηρίζοντας παραγωγικούς τομείς, θα δημιουργούσε μεταξύ άλλων μακροπρόθεσμα θέσεις εργασίας και δεν θα σπαταλούσε χρήματα στην επιδότηση της ανεργίας – οπότε το τέλος της πανδημίας θα την εύρισκε σε μία πολύ καλύτερη κατάσταση, από αυτήν που ήταν προηγουμένως.

Στο μέλλον θα έχουμε βέβαια άνοδο του ΑΕΠ, κάτι απολύτως φυσιολογικό μετά από μία δεκαετή πτώση του που την ακολούθησε η κατάρρευση της πανδημίας – αλλά δεν θα ωφελήσει καθόλου τους Έλληνες.

Θα ωφελήσει μόνο τους νέους ιδιοκτήτες της Ελλάδας, καθώς επίσης την εγχώρια ελίτ – ενώ όλοι οι υπόλοιποι θα συνεχίσουν να εξαθλιώνονται, εργαζόμενοι με μισθούς πείνας σε αφελληνισμένες πλέον επιχειρήσεις, καθώς επίσης διαμένοντας με ενοίκιο στα σπίτια τους που θα έχουν πλέον πλειστηριαστεί.        


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!