Το τέλος της ιστορίας – The Analyst
ΔΙΕΘΝΗ

Το τέλος της ιστορίας

.

Επειδή ο κομμουνισμός απέτυχε παταγωδώς, θεωρήθηκε πως ο καπιταλισμός είναι το μοναδικό βιώσιμο σύστημα – με αποτέλεσμα να σταματήσει εντελώς να ελέγχεται από τα κράτη. Ως εκ τούτου, στα χρόνια που ακολούθησαν, όλες οι κυβερνήσεις διεθνώς δρομολόγησαν απίστευτα ευνοϊκές ρυθμίσεις προς όφελος του χρηματοπιστωτικού συστήματος, των σκιωδών τραπεζών, καθώς επίσης των «τοξικομανών κερδοσκόπων» στις αγορές παραγώγων – απελευθερώνοντας το θηρίο και ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου που απειλεί σήμερα να οδηγήσει τον πλανήτη στο χάος.

Όταν δε κάποιοι εξέφραζαν τις αμφιβολίες τους, όσον αφορά την ιδιωτικοποίηση των πάντων, κατηγορούνταν ως κομμουνιστές – ως οπαδοί ενός συστήματος που αποδεδειγμένα απέτυχε και κατέρρευσε. Εν τούτοις, η κρίση του 2008 δεν οφειλόταν στον κομμουνισμό, αλλά στις ανεξέλεγκτες χρηματαγορές και στην άνευ ορίων κερδοσκοπία – καθώς επίσης στην αφελή πεποίθηση, σύμφωνα με την οποία οι αγορές είναι πάντοτε αποτελεσματικές.

.

“Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται το πρόγραμμα HELIOS του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης για την ένταξη των προσφύγων στην ελληνική κοινωνία μέσω της προώθησης της αυτόνομης διαβίωσης. Με την καταβολή επιδόματος ενοικίου έως 12 μήνες και έως 630 ευρώ και εφάπαξ βοηθήματος έως 1.490 ευρώ το πρόγραμμα, που υλοποιείται με την υποστήριξη της ελληνικής κυβέρνησης και την χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στοχεύει στη δημιουργία των προϋποθέσεων εκείνων, που θα διευκολύνουν τους πρόσφυγες να ενταχθούν στην χώρα μας.

Οι επιδοτήσεις ενοικίου αποτελούνται από: (α)Συνεισφορά στην έναρξη ανεξάρτητης διαβίωσης, ένα καθορισμένο ποσό, το οποίο καταβάλλεται άπαξ και προβλέπεται να συμβάλει στην πληρωμή της εγγύησης ενοικίασης και τα πρώτα έξοδα εγκατάστασης (π.χ. αγορά οικιακού εξοπλισμού, έπιπλα) και (β) Συνεισφορά στα έξοδα μίσθωσης, ένα καθορισμένο ποσό (βλέπε παρακάτω πίνακα) το οποίο καταβάλλεται σε μηνιαία βάση και συμβάλλει στην κάλυψη του κόστους μίσθωσης ενός σπιτιού και των δαπανών που συνδέονται με τα βασικά έξοδα κοινής ωφέλειας. Τα παραπάνω ποσά διαμορφώνονται ανάλογα με το μέγεθος της οικογένειας.

Στο πλαίσιο αυτό, ένας δικαιούχος διεθνούς προστασίας λαμβάνει 440 ευρώ βοήθημα και 162 ευρώ μηνιαίο επίδομα ενοικίου, το οποίο έχει διάρκεια έως 12 μήνες. Μία οικογένεια 2 ατόμων λαμβάνει βοήθημα 830 ευρώ και μηνιαίο επίδομα ενοικίου 309 ευρώ. Οι τριμελείς οικογένειες ενισχύονται άπαξ με 980 ευρώ και 396 ευρώ κάθε μήνα για την πληρωμή του ενοικίου. Για οικογένειες 4 με 5 μελών τα αντίστοιχα ποσά είναι 1.172 ευρώ και 504 ευρώ. Τέλος για τις οικογένειες με 6 ή περισσότερα μέλη η ενίσχυση διαμορφώνεται σε 1.490 ευρώ βοήθημα και 630 ευρώ επίδομα ενοικίου έως 12 μήνες” (πηγή).

.

Άποψη

Όταν το καλοκαίρι πριν από τριάντα χρόνια ξεκίνησε η κατάρρευση του κομμουνισμού, ο αμερικανός πολιτικός αναλυτής F. Fukuyama έγραψε πως η ιστορία έφτασε στο τέλος της – με την έννοια πως η ανθρωπότητα κατάφερε να πετύχει ιδανικές συνθήκες: τη σύνδεση της Δημοκρατίας με τον Καπιταλισμό. Η διαπίστωση του όμως αυτή μοιάζει σήμερα με μία ιδιόμορφη πνευματική παρεκτροπή, αφού τις δεκαετίες που ακολούθησαν έκτοτε οι συνθήκες άρχισαν να επιδεινώνονται – ενώ ολόκληρος ο πλανήτης είναι αντιμέτωπος με μεγάλες απειλές:

(1) Με κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις, από τη Γαλλία έως το Χονγκ Κονγκ και από τη Λατινική Αμερική έως τη Μέση Ανατολή – το Λίβανο, το Ιράκ, το Ιράν κοκ.

(2) Με την έξαρση των μεταναστευτικών ροών, όπου οι δύστυχοι μετανάστες χρησιμοποιούνται πλέον ως όπλο, για τον εποικισμό άλλων χωρών – ενώ οι οπαδοί της ανοιχτής κοινωνίας που θεωρείται πως χρηματοδοτούνται από τον G. Soros, έτσι ώστε να υποστηρίζουν τις απόψεις του ιδρύματος του (άρθρο), έχουν ξεφύγει εντελώς.

(3) Με τις χρηματοπιστωτικές φούσκες που έχουν δημιουργηθεί σε παγκόσμιο επίπεδο, όπου θεωρείται πως η σύγχρονη νομισματική θεωρία (ανάλυση) είναι σε θέση να τις διατηρήσει στο διηνεκές – υπενθυμίζοντας πως αρκετοί ισχυρίζονταν ότι δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα, πριν από το κραχ του 1929, μεταξύ των οποίων σημαντικότατοι οικονομολόγοι.

(4)  Με την κλιματική αλλαγή, η οποία ασφαλώς δεν αντιμετωπίζεται με τις προσχηματικές μεθόδους των κρατών.

(5) Με την υπερχρέωση κρατών, τραπεζών, επιχειρήσεων και νοικοκυριών, η οποία έχει φτάσει σε εξωπραγματικά επίπεδα – όπου δυστυχώς η Ελλάδα προηγείται όλων των άλλων χωρών.

(6) Με τις φυγόκεντρες δυνάμεις που κλιμακώνονται εντός της Ευρωζώνης και οι οποίες θα οδηγήσουν αργά ή γρήγορα στη διάλυση της – αφού είναι αδύνατον να εφαρμοσθεί μία κοινή νομισματική πολιτική σε χώρες με τόσο διαφορετικές οικονομίες, καθώς επίσης με τόσο διαφορετικά προβλήματα, πόσο μάλλον όταν το ευρώ είναι ένα θνησιγενές νόμισμα που δεν θα επιβιώσει από την επόμενη κρίση.

(7) Με τις εισοδηματικές ανισορροπίες που κάνουν τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους, έχοντας φτάσει ήδη σε μη βιώσιμα επίπεδα.

(8) Με τους νομισματικούς και εμπορικούς πολέμους, ειδικά μεταξύ των Η.Π.Α. και της Κίνας, η κατάληξη των οποίων δεν θα είναι σε καμία περίπτωση ειρηνική.

(9)  Με το ότι περισσότερο από το 50% του πληθυσμού του πλανήτη κυβερνάται από αυταρχικά ή λαϊκίστικα καθεστώτα – ενώ η Κίνα από έναν ιδιότυπο κομμουνισμό, θεωρούμενη ως το 3ο Ράιχ του 21ου αιώνα.

Τι συνέβη αλήθεια; Τι ακριβώς λειτούργησε λάθος; Η απάντηση μπορεί να έγκειται στη βεβαιότητα της νίκης, η οποία οδήγησε τον καπιταλισμό σε απίστευτες υπερβολές μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού – με αποτέλεσμα σήμερα να έχουν βυθιστεί τόσο η Δημοκρατία, όσο και η Ελεύθερη Αγορά σε μία απίστευτη κρίση που δεν θα είχε συμβεί, εάν δεν κατέρρεε το αντίπαλο δέος και εάν δεν έπεφτε το τείχος του Βερολίνου, αποθρασύνοντας έκτοτε τη Γερμανία.

Ειδικότερα, εκείνη την εποχή επιταχύνθηκε η τάση που είχε ξεκινήσει με την άνοδο στην εξουσία της M. Thatcher και του R. Reagan – όπου θεωρήθηκε πως η οικονομία θα λειτουργεί εκ των πραγμάτων καλύτερα, όταν δεν αναμιγνύεται το κράτος. Όταν όλοι σκέφτονται τον εαυτό τους αντί να ενδιαφέρονται για την κοινωνία, όταν όλοι φροντίζουν τον εαυτό τους αντί να υπολογίζουν στη βοήθεια του κράτους, όταν όλοι είναι εκτεθειμένοι στον ανταγωνισμό, όταν οι πλούσιοι απαλλάσσονται από τους φόρους, όταν οι τράπεζες και οι πάσης φύσεως «επενδυτές» μπορούν να κερδοσκοπούν ανεξέλεγκτα και όταν όλες οι επιχειρήσεις ιδιωτικοποιούνται – ενώ έχει πάντα δίκιο αυτός που κερδίζει.

Με απλά λόγια, επειδή ο κομμουνισμός απέτυχε παταγωδώς, θεωρήθηκε πως ο καπιταλισμός είναι το μοναδικό βιώσιμο σύστημα – με αποτέλεσμα να σταματήσει εντελώς να ελέγχεται από τα κράτη. Ως εκ τούτου, στα χρόνια που ακολούθησαν, όλες οι κυβερνήσεις διεθνώς δρομολόγησαν απίστευτα ευνοϊκές ρυθμίσεις προς όφελος του χρηματοπιστωτικού συστήματος, των σκιωδών τραπεζών, καθώς επίσης των «τοξικομανών κερδοσκόπων» στις αγορές παραγώγων – απελευθερώνοντας το θηρίο και ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου που απειλεί σήμερα να οδηγήσει τον πλανήτη στο χάος.

Όταν δε κάποιοι εξέφραζαν τις αμφιβολίες τους, όσον αφορά την ιδιωτικοποίηση των πάντων, κατηγορούνταν ως κομμουνιστές – ως οπαδοί ενός συστήματος που αποδεδειγμένα απέτυχε και κατέρρευσε. Εν τούτοις, η κρίση του 2008 δεν οφειλόταν στον κομμουνισμό, αλλά στις ανεξέλεγκτες χρηματαγορές και στην άνευ ορίων κερδοσκοπία – καθώς επίσης στην αφελή πεποίθηση, σύμφωνα με την οποία οι αγορές είναι πάντοτε αποτελεσματικές.

Ολοκληρώνοντας, η κρίση του 2008 ασφαλώς δεν καταπολεμήθηκε, αλλά μεταφέρθηκε στο μέλλον διογκούμενη – γεγονός που σημαίνει πως την επόμενη φορά ολόκληρος ο πλανήτης θα βρεθεί αντιμέτωπος με μία καταιγίδα των καταιγίδων που ενδεχομένως θα σημάνει το πραγματικό τέλος της ιστορίας. Ένα τέλος που δεν επήλθε με την κατάρρευση του κομμουνισμού, όπως θεώρησε ο F. Fukuyama, αλλά τότε ξεκίνησε.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!