Η σύγκριση της Ελλάδας με την Πορτογαλία – The Analyst

Η σύγκριση της Ελλάδας με την Πορτογαλία

222 total views, 1 views today

.

 
Διαπιστώνεται καθαρά η αντίθετη εξέλιξη των δύο χωρών, ως αποτέλεσμα της διαφορετικής οικονομικής πολιτικής που ακολουθεί η κάθε μία – ενώ τεκμηριώνεται πως η πολιτική λιτότητας είναι θανατηφόρα.

.

Επικαιρότητα   

Η σύγκριση της Ελλάδας με την Πορτογαλία είναι πραγματικά απογοητευτική (ανάλυση) – όπως στο παράδειγμα του δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ. Ειδικότερα, παρά το ότι η Πορτογαλία έχει έλλειμμα 3% του ΑΕΠ της και έπαψε να ξεπουλάει τις δημόσιες επιχειρήσεις της, το χρέος της άρχισε να μειώνεται – ενώ η Ελλάδα, αν και δηλώνει πλεόνασμα της τάξης του 0,8% το 2017 (πηγή), συνεχίζοντας τις ιδιωτικοποιήσεις, αυξάνει το χρέος τόσο ως προς το ΑΕΠ (192% στον προϋπολογισμό του 2019), όσο και σε απόλυτα μέγεθος (357 δις €).

Με δεδομένο βέβαια το ότι, είναι αδύνατον να αυξάνεται το χρέος όταν μία χώρα έχει πλεονάσματα και έσοδα από τις εκποιήσεις των περιουσιακών της στοιχείων, κατανοεί κανείς πως πρόκειται για πλασματικά, ψεύτικα νούμερα – οπότε η αμέσως επόμενη απορία είναι γιατί τα επιτρέπουν η EUROSTAT και οι δανειστές. Εν προκειμένω, η εύλογη απάντηση δεν είναι άλλη από την παροχή ανταλλαγμάτων εκ μέρους της κυβέρνησης μας, οικονομικού ή γεωπολιτικού χαρακτήρα – τα οποία δεν είναι δύσκολο να υποθέσουμε.

Ο λόγος βέβαια που το δημόσιο χρέος της Πορτογαλίας ως προς το ΑΕΠ της μειώνεται, είναι η άνοδος του ΑΕΠ της μετά το 2015, όταν σταμάτησε να εφαρμόζει την πολιτική λιτότητας – καταργώντας τις μειώσεις μισθών και συντάξεων που της είχαν επιβληθεί, κυρίως όμως διεξάγοντας δημόσιες επενδύσεις. Είναι σε όλους γνωστό άλλωστε πως χωρίς τη διεξαγωγή δημοσίων επενδύσεων δεν αντιμετωπίζονται οι οικονομικές κρίσεις – ενώ οι μειώσεις μισθών και συντάξεων περιορίζουν τη ζήτηση και τις ιδιωτικές επενδύσεις, οπότε εντείνουν την ύφεση και άρα την κρίση.

Η καταστροφή πάντως που προκαλεί η πολιτική λιτότητας φαίνεται σήμερα τόσο στη Γαλλία, όσο και στην Ιταλία – με την τελευταία να έχει βυθιστεί ξανά σε ύφεση. Επομένως δεν θα είναι σε θέση να επιτύχει τους στόχους του προϋπολογισμού που κατέθεσε στην Κομισιόν – με την έννοια πως το έλλειμμα ύψους 2,04%, με το οποίο συμβιβάσθηκε με την Ευρώπη, προβλέπει ανάπτυξη 1% που πλέον θεωρείται απίθανη. Εάν εδώ προσθέσει κανείς τα τεράστια προβλήματα του τραπεζικού της κλάδου, θα αντιληφθεί πως η Ιταλία συνεχίζει να κινδυνεύει με χρεοκοπία – σημειώνοντας πως οι γαλλικές τράπεζες είναι εκτεθειμένες στην Ιταλία με πάνω από 250 δις €, οπότε τυχόν έξοδος της χώρας από το ευρώ, με τη μετατροπή των εξωτερικών της χρεών σε λιρέτες (=χρεοκοπία), θα είχε τρομακτικές συνέπειες για τη Γαλλία.

Περαιτέρω, η απογοήτευση είναι μεγαλύτερη όταν ακόμη και σήμερα το συνολικό χρέος της Πορτογαλίας (δημόσιο και ιδιωτικό) είναι υψηλότερο από το αντίστοιχο της Ελλάδας – στο 384% του ΑΕΠ της Πορτογαλίας, όταν της Ελλάδας είναι 312% του ΑΕΠ (της Ολλανδίας 365% του ΑΕΠ και της Γαλλίας 331%). Το πρόβλημα βέβαια της Ελλάδας είναι το κόκκινο ιδιωτικό χρέος – όπου στην Πορτογαλία τα κόκκινα τραπεζικά δάνεια μειώθηκαν στο 11,7% του ΑΕΠ της από 17,9% (στα 32,4 δις € από τα 50,5 δις € – πηγή), ενώ στην Ελλάδα παραμένουν σε πολύ μεγάλο ύψος (43% του ΑΕΠ).

Η αιτία είναι φυσικά η συνεχιζόμενη κρίση στην Ελλάδα και η μείωση των εισοδημάτων των Ελλήνων, παράλληλα με την κατάρρευση των τιμών των περιουσιακών τους στοιχείων – καθώς επίσης το οικονομικό μοντέλο της χώρας μας που παραμένει σχεδόν αμετάβλητο, ενώ η Πορτογαλία το έχει αλλάξει, με έμφαση στις εξαγωγές βιομηχανικών προϊόντων υψηλής ποιότητας (υποδήματα κλπ.) και στον τουρισμό.

Εκτός αυτού, παρά την πτώση των μισθών στα πλαίσια της εσωτερικής υποτίμησης, δεν βελτιώθηκε σημαντικά η ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας – επειδή δεν διενεργούνται ιδιωτικές επενδύσεις σε σύγχρονες διαδικασίες και μηχανήματα, οι δημόσιες έχουν σχεδόν μηδενισθεί, ο σχηματισμός ακαθάριστου παγίου κεφαλαίου υποχωρεί συνεχώς, η φορολογία παραμένει υψηλή, η γραφειοκρατία καλά κρατεί κοκ.

Συμπερασματικά λοιπόν η Πορτογαλία ευρίσκεται σε καλό δρόμο, οπότε θα μπορέσει ίσως να ανταπεξέλθει στα προβλήματα της ήδη διαφαινόμενη επιβράδυνσης της οικονομικής ανάπτυξης της Ευρώπης (πολύ δύσκολα όμως εάν ξεσπάσει μία παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση), αλλά η Ελλάδα δεν έχει κάνει ακόμη ούτε ένα βήμα προς τα εμπρός – οπότε παραμένει έρμαιο των δανειστών της και των διεθνών συγκυριών.

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
Don`t copy text!