Site icon The Analyst

Πρόγραμμα ηλεκτροκίνησης 2019-2030

Εξαγγελίες ΥΠΕΚΑ και ΝΔ. Προς τι ο θόρυβος; Το θέμα δεν το εξετάζουμε υπό το πρίσμα της πολιτικής πλευράς αλλά γιατί ενδιαφέρει ως μια πολύ σημαντική τεχνολογική εξέλιξη που μπορεί να επηρεάσει τη ζωή μας αλλά και την οικονομία θετικά. 

.

Η ανάλυση αποτελείται από 4 σελίδες

Του Παναγιώτη Χατζηπλή

Στις 13 Νοεμβρίου 2018, αναρτήθηκε προς διαβούλευση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ)) το οποίο περιλαμβάνει και προτάσεις για την προώθηση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Ακολούθως στις 27 Νοεμβρίου έγινε η παρουσίαση του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας για την ηλεκτροκίνηση στο Ίδρυμα Σ. Νιάρχος, μετά από αρκετές τυμπανοκρουσίες. Η ηλεκτροκίνηση είναι όντως ένα πολύ σημαντικό θέμα που δεν είχε ουσιαστικά απασχολήσει τον πολιτικό διάλογο τα τελευταία χρόνια, αν και διακινείται στα κυβερνητικά γραφεία και επιτροπές από το 2010 τουλάχιστον, οπότε ξενίζει πως επιλέχτηκε να προβληθεί μέσα στο εντεινόμενο προεκλογικό κλίμα όπου συνήθως επικρατεί η παροχολογία. Πάντως, όσοι είναι στο χώρο του αυτοκινήτου, της ενεργείας ή του ηλεκτρικού αυτοκινήτου, ναι υπάρχουν και αυτοί, περίμεναν με αδημονία τις προτάσεις. Δυστυχώς το αποτέλεσμα δεν φαίνεται να δικαιολογεί τον θόρυβο μετά από μια προσεκτική εξέταση ενώ δημιουργεί ερωτηματικά και απογοήτευση. Θα προβούμε σε μια πρώτη εκτίμηση αντιπαραβάλλοντας τις κατευθύνσεις του ΕΚΕΣ με την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας.

Να τονίσουμε ότι το θέμα δεν το εξετάζουμε υπό το πρίσμα της πολιτικής πλευράς αλλά γιατί ενδιαφέρει ως μια πολύ σημαντική τεχνολογική εξέλιξη που μπορεί να επηρεάσει τη ζωή μας αλλά και την οικονομία θετικά.  Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να μπει στις σωστές βάσεις.

Ιστορικό Πλαίσιο

Πριν προχωρήσουμε όμως στην ανάλυση θα κάνουμε μια αναδρομή για όσους δεν είναι σχετικοί με το αντικείμενο της ηλεκτροκίνησης και του αυτοκινήτου στην Ελλάδα γιατί πολλοί και τουλάχιστον στην παρουσίαση της Νέας Δημοκρατίας ακούγονται σαν να «κομίζουν γλαύκας εις Αθήνας». Και για να εξηγήσουμε… Το ηλεκτρικό αυτοκίνητο δεν είναι κάτι το καινούργιο σαν τεχνολογία. Εμφανίστηκε σχεδόν ταυτόχρονα με αυτό των κινητήρων εσωτερικής καύσης στα τέλη του 19ου αιώνα. Το γιατί δεν επικράτησε είναι άλλη συζήτηση. Πάντως έγιναν προσπάθειες για την επιστροφή του κυρίως με την πετρελαϊκή κρίση του 1973 αλλά και το 1996-1999 που παράχθηκε το EV1 της General Motors στην Καλιφόρνια λόγω της νομοθεσίας για μηδενικούς ρύπους εκεί. Το ηλεκτρικό αυτοκίνητο όμως επανήλθε δριμύτερο την τελευταία δεκαετία, πλέον μάλλον για να μείνει, μέσα από τις περιβαλλοντικές ανησυχίες, γεωπολιτικές αστάθειες, την αύξηση της τιμής των υγρών καυσίμων όπως και την ανησυχία για την εξάντλησή τους. Δεν είναι εύκολο όμως να αλλάξουν πρακτικές χρόνων πόσο μάλλον όταν συνδέονται με ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα. Σε αυτό έχει συμβάλλει, τουλάχιστον στις ΗΠΑ, το θάρρος κάποιων επιχειρηματιών όπως ο Elon Musk μέσα από την ίδρυση της αυτοκινητοβιομηχανίας Tesla στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Από την άλλη το ηλεκτρικό αυτοκίνητο βρίσκει μεγάλη απήχηση στην Κίνα, περισσότερη απ’ότι στην Ευρώπη ή τις ΗΠΑ λόγω της ρύπανσης στις πόλεις εκεί, ίσως και λόγω άλλης σχέσης με την πετρελαϊκή βιομηχανία.

Στην Ελλάδα, όσο παράξενο και αν φαίνεται στους μη σχετικούς, κατασκευαζόταν, μεταξύ 1973-76, ένα από τα πρώτα ηλεκτρικά αυτοκίνητα της νεότερης εποχής: το Enfield-Neorion 8000. Αναπτύχθηκε αρχικά από τη Βρετανική εταιρία Enfield που ανήκε στον Γιάννη Γουλανδρή όπως και το Ναυπηγείο Νεώριο Σύρου, όπου και τελικά μετακόμισε η παραγωγή. Το αυτοκίνητο είχε αναπτυχθεί για ένα διαγωνισμό της Βρετανικής Υπηρεσίας Ηλεκτρισμού τον οποίο και κέρδισε. Στον σχεδιασμό του είχαν συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό και Έλληνες επιστήμονες όπως ο Κωνσταντίνος Αδρακτάς που είχε και ηγετική θέση και αργότερα ο Γιώργος Μιχαήλ. Περίπου 120 αυτοκίνητα κατασκευάστηκαν μέσα από μια ενθουσιώδη προσπάθεια που στήθηκε από το μηδέν στο Νεώριο και δείχνει τις δυνατότητες που έχει το Ελληνικό εργατικό δυναμικό. Δυστυχώς δεν έτυχε έγκρισης τύπου ή φορολογικών ελαφρύνσεων για να μειωθεί η τιμή του και να κυκλοφορήσει και στην εγχώρια αγορά, οπότε εξαγόταν μόνο. Το 2013 έγινε και ντοκιμαντέρ για αυτό με τίτλο «Ανάμεσα σε Δυο Νησιά» από τον δημοσιογράφο του χώρου του αυτοκινήτου Μιχάλη Σταυρόπουλο. Τελικά η προσπάθεια έσβησε, ίσως δεν είχε έρθει ακόμα η εποχή της, όπως όμως αργότερα σβήσανε πολλές βιομηχανίες στην Ελλάδα. Θέμα άλλης συζήτησης επίσης.

Δυστυχώς τέτοιες προσπάθειες δεν συζητιόνται παρά μόνο από κάποιους που ίσως και να χαρακτηρίζονται ως ρομαντικοί ή ανεδαφικοί. Κακώς. Στην παρουσίαση της Νέας Δημοκρατίας έγιναν πάμπολλα απαξιωτικά σχόλια, ως συνήθως, για την Ελληνική πραγματικότητα και γραφειοκρατία που τελικά αποτελεί και ευθύνη των πολιτικών, αλλά δεν αναφέρθηκαν αυτές οι προσπάθειες, έστω ως φόρος τιμής .Οι προσπάθειες αυτές μπορούνε να εμπνεύσουν τον κόσμο και να τον ωθήσουν σε αντίθετη κατεύθυνση από την επαναλαμβανόμενη μεμψιμοιρία. Η τελευταία δίνει και τροφή στους διαφόρους κακεντρεχείς εντός και εκτός της Ελλάδας για να αποθαρρύνουν τις επενδύσεις, ηθελημένα ή όχι, δηλαδή μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Αυτός είναι ο σκοπός; Και εκτός του Enfield-Neorion υπήρχαν και πολλοί άλλοι που παρήγαγαν οχήματα στην Ελλάδα στο παρελθόν όπως η Nissan (Θεοχαράκης) στο Βόλο με τα 170.000 αυτοκίνητα μεταξύ 1980-1995, ή το θρυλικό Pony με 17.000 (1972-83) και άλλοι.

Και όποιος νομίζει ότι το κεφάλαιο παραγωγής είναι περασμένο πια ας έλθουμε σε πρόσφατες εποχές. Ήδη υπάρχει τo Ελληνικό Ινστιτούτο Ηλεκτροκίνητων Αυτοκινήτων (ΕΛ.ΙΝ.Η.Ο- Hellenic Institute of Electric Vehicles HELIEV) το οποία ιδρύθηκε μάλιστα το 1991! Αρχικά από 35 μέλη, έχει σήμερα 80 μέλη και διασυνδέσεις με Πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα και εταιρίες του χώρου στην Ελλάδα. Διοργανώνεις εκδηλώσεις και συνέδρια. Συνεπώς το ηλεκτρικό αυτοκίνητο «ζει» στην Ελλάδα εδώ και καιρό. Επίσης υπάρχουν κοινότητες οπαδών της ηλεκτροκίνησης στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης. Ανταλλάσσουν απόψεις και προσπαθούν να βρούνε λύσεις όπως στο θέμα της φόρτισης για τους λίγους που χρησιμοποιούν ηλεκτρικά αυτοκίνητα, με μια πολιτεία που απουσιάζει, αν δεν είναι μη συνεργάσιμη.

Και αυτή την στιγμή που μιλάμε υπάρχουν επιχειρηματικές προσπάθειες από κάποιους ρομαντικούς ενδεχομένως που αποδεικνύουν ότι οι Έλληνες, παρά τα λεγόμενα, και προσπαθούν και μπορούν. Για παράδειγμα υπάρχει στα σκαριά πρόταση για δημιουργία ηλεκτρικού αυτοκινήτου από τον σχεδιαστή Ηλία Σελέκο και μια ομάδα συνεργατών που έχουν προχωρήσει σε βασικό σχεδιασμό με ίδια μέσα.  Επίσης μια ομάδα startup σχεδίασε ένα ηλιακό όχημα, το Sunnyclist.

Και τα δυο θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στις πόλεις και στον τουρισμό. Υπάρχουν και άλλες προσπάθειες και για την παραγωγή συμβατικών οχημάτων. Συχνά σκαλώνουν σε θέματα συνεργασίας με τις Δημόσιες Υπηρεσίες (π.χ. έγκριση τύπου-homologation) ενώ και η πρόσβαση σε χρηματοδοτικά προγράμματα είναι δύσκολη λόγω απουσίας του θεσμού του Venture Capital. Φυσικά οι τράπεζες δεν είναι σε θέση να χρηματοδοτήσουν τέτοιες προσπάθειες αυτή την στιγμή, αν ήταν και ποτέ, ενώ η πρόσβαση στα προγράμματα της ΕΕ που αναφέρθηκαν και στην παρουσίαση της ΝΔ εκτενώς, είναι προβληματική. Γιατί όμως δεν αναφέρονται όλες αυτές οι προσπάθειες ειδικά όταν γίνεται τόση συζήτηση για νεοφυή επιχειρηματικότητα (startups) και καινοτομία (innovation). Είναι ανάξιες λόγου ή δεν τις γνωρίζουν; Και εκτός αυτών υπάρχει βέβαια και η ΕΛΒΟ με αποδεδειγμένη κατασκευαστική ικανότητα η οποία δυστυχώς υπολειτουργεί περιμένοντας επενδυτή αλλά και η NAMCO με το πάλαι ποτέ δημοφιλές Pony που απασχολεί σποραδικά την κοινή γνώμη τα τελευταία χρόνια.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Προς τι ο θόρυβος;

Και προχωράμε στην παρουσίαση του προγράμματος της ΝΔ. Αυτή ξεκίνησε με την αγχωτική συνειδητοποίηση του άγους που προδιαγράφεται για την επικράτηση της ηλεκτροκίνησης! Φαντάζεται κανείς λοιπόν την αμηχανία που θα’πρεπε να νιώθανε στο παρελθόν με την αντικατάσταση των ενσύρματων τηλεφώνων από τα κινητά ή των αλόγων από τα αυτοκίνητα ή των ιστιοφόρων από τα ατμόπλοια ή όταν είχε πρωτοαπαγορευτεί η ελεύθερη είσοδος στον δακτύλιο της Αθήνας σχεδόν ξαφνικά…. Τι επιτροπές άραγε να είχαν συστήσει για αυτόν τον λόγο; Για να μην πούμε για πιο πρόσφατα που ολόκληροι κλάδοι αναγκάστηκαν να βάλλουν POS ή καταναλωτές να χρησιμοποιούν πιστωτικές κάρτες αντί για μετρητά.

Για να δούμε όμως, ως προς τι ο θόρυβος και η ανησυχία; Το πρόγραμμα της ΝΔ στοχεύει στην κυκλοφορία 3.500 Ηλεκτρικών Αυτοκινήτων (Η/Α) αθροιστικά ως το 2020 (σύμφωνα όπως λέχθηκε με το ΕΚΕΣ). Αυτή τη στιγμή υπάρχουν μόνο 260 ηλεκτρικά αυτοκίνητα που έχουν άδεια κυκλοφορίας και ίσως 60 σταθμοί φόρτισης.  Υποψιαζόμαστε δε ότι ίσως να μην κυκλοφορούν και όλα από αυτά, κάποια ίσως είναι σε εκθέσεις μόνο ενώ θολή είναι και η κατάσταση με τους σταθμούς φόρτισης δηλαδή το κατά πόσο λειτουργούν όλοι ή είναι προσβάσιμοι (πχ φορτιστές σε πάρκινγκ) ενώ οι αυτοκινητιστές συχνά κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία φορτίζοντας σε σπίτια γνωστών και σε εστιατόρια.

Ουσιαστικά δηλαδή αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα. Οι πωλήσεις νέων αυτοκινήτων συνολικά κυμαίνονται γύρω από το ύψος των 120.000 το χρόνο αν και είχαν τριπλασιαστεί στις «καλές εποχές» της αγοράς αυτοκινήτου την δεκαετία του 2000, μετά την εισαγωγή του Ευρώ, τα δάνεια και την γενική καταναλωτική φούσκα…. Το σύνολο του στόλου σήμερα είναι περίπου 5,4 εκατ. αυτοκίνητα. Οπότε το πρόγραμμα της ΝΔ στοχεύει ίσως σε λιγότερο από 1% των πωλήσεων κατ’ έτος για να φτάσουμε στα 3.500 Ηλεκτρικά Αυτοκίνητα το 2020 που θα αποτελούν το 0.06% του συνόλου!!! Σιγά τα αυγά! Αυτό είναι ο τρομερός στόχος που γεμίζει τρόμο και χρειάζεται να «βάλλουμε πλάτη»; Αν συνεχίσει αυτή η ανησυχία και το δέος ίσως θα μπορούσαν ανάλογες παρουσιάσεις  να συνοδεύονται με μουσική υπόκρουση το τραγούδι «Αίμα, δάκρυα και ιδρώτας» του Σάκη Ρουβά ο οποίος ακούγεται ότι προετοιμάζεται και για υποψήφιος της ΝΔ, για να υπάρχει και η ανάλογη δραματικότητα…. Για αντιπαραβολή θα πούμε, όπως και αναφέρθηκε, ότι στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα αποτελούν το 2.3% των πωλήσεων ενώ έχουν τεθεί σε ορισμένες χώρες ημερομηνίες πέραν των οποίων θα πωλούνται μόνο ηλεκτρικά!! Προς τι ο θόρυβος τελικά;

Αν φαίνεται δύσκολο να αυξηθούν οι πωλήσεις στο σημερινό οικονομικό περιβάλλον θα πούμε επίσης ότι όταν είχαν δοθεί στο παρελθόν κίνητρα για απόσυρση. οι πωλήσεις είχαν εκτοξευθεί κατά 70.000 (το 1990-1992). Με δεδομένο τον μεγάλο αριθμό αυτοκινήτων για τα οποία έχουν κατατεθεί πινακίδες ή της μεγάλης ηλικίας του στόλου(12 έτη κατά μέσο όρο) μια ανάλογη ρύθμιση θα βοηθούσε. Αυτό βέβαια και σε συνδυασμό με κάποια φορολογικά κίνητρα που προτείνονται.

Ίσως η ανησυχία όμως πηγάζει από τους στόχους του Εθνικού Προγράμματος για την Ενέργεια (ΕΚΕΣ) του ΥΠΕΚΑ που προτείνει 10% ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα στο σύνολο του στόλου μέχρι το 2030, δηλ. 540.000 αυτοκίνητα με τα σημερινά δεδομένα, το οποίο μεταφράζεται ετήσια αύξηση 66% μεταξύ 2020 -2030 αν έχουν ως τότε κυκλοφορήσει τα 3.500….

Αυτό φαίνεται αρκετά φιλόδοξο αν και όπως είπαμε με ισχυρά κίνητρα μπορεί να γίνει. Από την άλλη αν αρχίσει η χρήση και η αποδοχή τότε ο μιμητισμός μαζί με μια σταδιακή μείωση της τιμής και της ευκολίας (μέσα από αναμενόμενη μείωση της τιμής και αύξηση της απόδοσης των μπαταριών και του αριθμού των φορτιστών) πιστεύουμε ότι θα βοηθήσουν. Ακολουθούν παραθέτουμε τους υπολογισμούς μας με βάση τις βασικές εξαγγελίες και κάποιες παραδοχές για επαλήθευση.

Με βάση τους υπολογισμούς προκύπτει ότι ουσιαστικά από το 2030 και μετά θα πωλούνται ουσιαστικά μόνο ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Όμως τα συμβατικά θα παραμένουν μεγάλο μέρος του στόλου, το 90%, και για να επιταχυνθεί η απόσυρση τους, ειδικά αν υπάρξουν και περιορισμοί όπως σε άλλες χώρες, τότε οι πωλήσεις των νέων αυτοκινήτων μπορεί και να αυξηθούν σημαντικά από τα σημερινά επίπεδα. Το οποίο σημαίνει ότι και οι πωλήσεις υγρών καυσίμων θα αρχίσουν να πέφτουν ραγδαία μετά τα 2030 και ουσιαστικά ίσως περίπου θα εκλείψουν σε 20 χρόνια…. Διερωτόμαστε τι μπορεί να σκέφτονται για αυτό οι εταιρίες του κλάδου οι οποίες είναι και μεγάλου μεγέθους, ειδικά οι ΕΛΠΕ και Motor Oil που αποτελούν και δύο από τις μεγαλύτερες εταιρίες στην Ελλάδα. Τους έχει απασχολήσει, και πως..;  Η ανάπτυξη στον ένα κλάδο θα φέρει μείωση στον άλλον. Δεν υπάρχει καινογέννεση ειδικά όταν η οικονομία δεν αυξάνει..

Επίσης αν και επαναλήφθηκαν τα γνωστά κλισέ περί ασυνεννοησίας και αναποτελεσματικότητας της κρατικής μηχανής δεν αναφέρθηκε ότι ήδη έχει γίνει μελέτη από το Υπουργείο περιβάλλοντος το 2011 (με την επιτροπή ΥΠΕΚΑ/ΓΓΕΚΑ/6/21612/20.09.2011) για την διείσδυση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην Ελλάδα. Την γνωρίζουν την μελέτη αυτή στην ΝΔ; Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε σε μια μελέτη που έγινε με δική του εμπλοκή το 2008 για την κλιματική αλλαγή όπως είπε λόγω των πυρκαγιών στην Ηλεία (από τότε φαίνεται είχε εντοπιστεί η κλιματική αλλαγή και παρόλα αυτά τα πυροσβεστικά μέσα μειώθηκαν, άλλη συζήτηση αυτή…). Όμως δεν αναφέρθηκε στην μελέτη αυτή. Την αναφέρουμε γιατί προέβλεπε πωλήσεις 5.300 ηλεκτρικών αυτοκινήτων για το 2018 μόνο (όταν ζήτημα είναι αν πουλήθηκαν 100 φέτος) και συνολικά 12.500 μέχρι σήμερα. Αυτά όλα για να εναρμονιστούμε με τις τάσεις στην Ευρώπη…

Την ίδια περίοδο, το 2010-2011 είχε τρέξει επίσης ένα ερευνητικό πρόγραμμα του ΕΜΠ (City Battery Electric Car – CiBEC) μαζί με την Περιφέρεια Αττικής για την εξέταση της δυνατότητας μετατροπή συμβατικού αυτοκινήτου σε ηλεκτρικό με κόστος €5.000-7.000 (που μάλλον τώρα θα είναι και χαμηλότερο). Μάλιστα σύμφωνα με την ειδησεογραφία αναμενόταν και έκδοση Π.Δ. για την αδειοδότηση της μετατροπής για να προσφέρεται από τα συνεργεία (στις ΗΠΑ δε πωλούνται και πακέτα μετατροπής στο διαδίκτυο που μπορούν να τοποθετηθούν και από ιδιώτες). Γιατί δεν προχώρησε όμως; Είναι απορίας άξιο ότι υπήρξε μια ουσιαστική αδράνεια γενικώς για την ηλεκτροκίνηση για έξι χρόνια. Η ύπαρξη των μνημονίων και της κρίσης δεν μπορεί να είναι δικαιολογία μια που την ίδια περίοδο η Τρόικα ήταν πάρα πολύ δραστήρια για την προώθηση επίπονων «μεταρρυθμίσεων» και εναρμόνιση με τα «Ευρωπαϊκά» δεδομένα. Πως της ξέφυγε αυτή η τόσο σημαντική μεταρρύθμιση που θα είχε ωφέλεια για το περιβάλλον και θα ήταν σε ευθυγράμμιση με τις εξαγγελίες της ΕΕ για την Κλιματική Αλλαγή για να μην πούμε για την ανάπτυξη και μείωση του εμπορικού ελλείμματος στην οποία θα βοηθούσε;

Επίσης η κα Σδούκου, παρουσιάστρια του προγράμματος για την Νέα Δημοκρατία παραπονέθηκε ότι υπήρχε νόμος που περιέγραφε το πλαίσιο για τους σταθμούς φόρτισης από το 2014 (Ν4227/2014, Άρθρο 53) και δεν έχει ληφθεί ακόμα Κοινή Υπουργική Απόφαση για να τεθεί σε ισχύ! Εκτός του ότι το 2014 ακόμα ήταν κυβέρνηση Ν.Δ., με βάση τέτοιες διαπιστώσεις απλά συνειδητοποιούμε ότι υπάρχει κυβερνητική ασυνέχεια, με επίρριψη ευθυνών από τον ένα στον άλλο, κάτι το οποίο να το κρατήσουμε υπόψη σε σχέση και με αυτές τις εξαγγελίες. Πάντως αυτή τη στιγμή, με την όλη τη συζήτηση εξαγγέλθηκε δημόσια διαβούλευση για τους σταθμούς φόρτισης! Και επειδή τέθηκε και το ερώτημα αν πρέπει κανείς να επενδύσει σε αυτούς πρώτα ενώ δεν κυκλοφορούν ηλεκτρικά αυτοκίνητα δηλαδή αν πρώτα έγινε το αυγό ή η κότα, θα απαντούσαμε ότι πρώτα μπήκαν τα ATM στις τράπεζες και μετά ξεκίνησε η χρήση των καρτών…

Ακούστηκαν επίσης πολλά στην παρουσίαση της ΝΔ αλλά και γενικά ακούγονται στα ΜΜΕ για την Ευρώπη, την ευαισθησία της στην κλιματική αλλαγή και τη Συνθήκη του Παρισιού. Συχνά δε σε αντιπαραβολή με αυτά που δεν κάνει η Ελλάδα ή άλλες χώρες. Όμως εκεί «στας Ευρώπας» μήπως έκαναν τίποτα για το Dieselgate; Αναφερόμαστε στο σκάνδαλο εξαπάτησης των καταναλωτών και των αρχών από την VW με την παραποίηση των εκπομπών των ντιζελοκίνητων αυτοκινήτων της. Δηλαδή κάποιοι ισχυροί στην «Ευρώπη» υποστηρίζουν τη Συμφωνία του Παρισιού αλλά ταυτόχρονα κλέβουν με τα μηχανάκια της VW στις μετρήσεις; Σαν να λέμε ότι κάποιος έχει πειράξεις το ρολόι της ΔΕΗ, ανάβει το αιρκοντίσιον στο φουλ, πληρώνει ψίχουλα και κάνει μάθημα στους άλλους που χρησιμοποιούν καλαμάκι γιατί καταστρέφουν το περιβάλλον… Για να μην μιλήσουμε για τα γενικότερα ηθικοπλαστικά μαθήματα από την Γερμανία προς την Ελλάδα για τα Greek Statistics και άλλα τέτοια περί τεμπέληδων, διεφθαρμένων Ελλήνων…

Αλλά για να μην θεωρηθεί ότι το αναφέρουμε για λόγους λαϊκής κατανάλωσης. Έχει διεκδικήσει κανείς στην Ευρώπη ή στην Ελλάδα αποζημίωση από την VW όπως έκαναν οι ΗΠΑ για αυτό το έγκλημα; Τουλάχιστον $15 δις αποζημίωση θα καταβάλλει η VW στην Αμερική, όπου το πρόστιμο από την εγκληματική πράξη και μόνο, ανήλθε σε $2.8 δις και χρησιμοποιείται από τις πολιτειακές κυβερνήσεις των ΗΠΑ για την πριμοδότηση της χρήσης καθαρών αυτοκινήτων.  Κάτι ανάλογο δεν θα μπορούσε να διεκδικήσει και η Ελλάδα που απειλείται ακόμα περισσότερο ως νοτιότερη χώρα από την κλιματική αλλαγή;

Συνεχίστε στη 3η σελίδα (…)

 

Πάμε όμως να δούμε το πρόγραμμα της ΝΔ αναλυτικά. Αποτελείται από 25 σημεία. Ακολουθεί παράθεση τους και σχολιασμός (τα σημεία είναι από απομαγνητοφώνηση, για αυτό ζητούμε κατανόηση αν υπάρχουν κάπου μικρές διαφορές, οι πίνακες που παρεμβάλλονται είναι από την παρουσίαση της ΝΔ).

Τα 25 Σημεία του Προγράμματος Ηλεκτροκίνησης της ΝΔ
Πρόταση ΝΔ Σχολιασμός
1. Ένταξη του Προγράμματος υπό το συντονισμό του Γραφείου Πρωθυπουργού (ως Διυπουργικού Έργου και Καινοτόμου Πολιτικής) Πρώτο και καλύτερο… Το σε ποιον θα αναφέρεται όποιος/α αναλάβει το πρόγραμμα της ηλεκτροκίνησης και σε ποιόν όροφο θα είναι το γραφείο του/της δεν αφορά τον κόσμο. Το αποτέλεσμα μετράει. Έχουμε δει  πολλά προγράμματα παρά τω πρωθυπουργό να αποτυγχάνουν, κυρίως αυτά…
2. Συγκρότηση Εθνικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων που θα ασχολείται με την Ηλεκτρική Κινητικότητα και θα περιλαμβάνει Διευθυντή έργου (project manager) και όλους τους εμπλεκόμενους (stakeholders) Εδώ μεγαλώνει το ειδικό βάρος του όποιου αναλάβει το έργο, και της υποστήριξής του/της. Θα ζήσουμε δηλαδή εποχές Μπιρμπίλη;…
3. Σύσταση τριών (3) υποομάδων για την επίσπευση των επιμέρους εργασιών (α. Ρυθμιστικά θέματα β. Δίκτυα φόρτισης γ. Έρευνα, Ανάπτυξη και Καινοτομία) Εδώ ερχόμαστε στη προσφιλή πρακτική της σύστασης επιτροπών. Στην παρουσίαση του προγράμματος της ΝΔ έγιναν παράπονα για την ύπαρξη οκτώ υπουργείων που εμπλέκονται στο θέμα της ηλεκτροκίνησης… Δεν ξέρουμε αν οι επιτροπές αυτές θα αντικαταστήσουν τις υπάρχουσες ή θα τις πλαισιώσουν.. Και για να ευθυμήσουμε,σε τέτοιες περιπτώσεις δεν μπορούμε παρά να μη θυμηθούμε τον ανεπανάληπτο Βαμβακούλα…
4. Σύνταξη Τεχνικού Σχέδιο Δράσης για το 2020, 2025, 2030 με εξειδίκευση στόχων και επικαιροποιήσεις (από την υποομάδα Έρευνας, Ανάπτυξης και Καινοτομίας) Φυσικά πάντα χρειάζεται μια μελέτη… Λίγο μακριά δεν πέφτει όμως προγραμματισμός του 2030 για την επόμενη κυβέρνηση; Εδώ η μελέτη του 2012 και αγνοείται.…. Ίσως βέβαια να ωφελεί αν το κύριο μέρος την υλοποίησης πέφτει πέρα από το 2025 και μια που θα μπορούν να μεταβιβαστούν οι ευθύνες σε κάποιους άλλους. Αναφέρθηκε επίσης ότι το Σχέδιο αυτό πρέπει να είναι«ρεαλιστικό». Με ποια κριτήρια άραγε θα χαρακτηριστεί κάτι ως «ρεαλιστικό»;
5. Ανάπτυξη δικτύου υποδομών φόρτισης (όχι από ΔΕΔΔΗΕ αλλά τον ιδιωτικό τομέα δηλ. «ανταγωνιστικό σύστημα», μια που ο ιδιωτικός χώρος φανταζόμαστε ξέρει καλύτερα…) Ο ΔΕΔΔΗΕ προγραμματίζει ανάπτυξη 1.000-1.650 σταθμών φόρτισης (100-150 στα νησιά) με κόστος €11 εκατ Η εισηγήτρια της ΝΔ κα Σδούκου προβληματίστηκε για το κόστος αυτό που θα πέσει στο Έλληνα φορολογούμενο! Δεν ξέρουμε βέβαια αν οι πολιτικοί είχαν δείξει ανάλογη ευαισθησία και για τα €25 δις και βάλε των ανακεφαλαιοποιήσεων των τραπεζών που βαρύνουν τον Ελληνικό λαό μέσω προσαύξησης του χρέους αλλά θεωρούνται και «χαμένα». Ίσως είναι ευθύνη άλλης επιτροπής… Μήπως είναι ένδειξη ότι γινόμαστε πιο ευαίσθητοι στο δημόσιο χρήμα; Ή μήπως γινόμαστε ακριβοί στα πίτουρα…; Ή τίποτα άλλο; Με αυτά κι αυτά όμως ενώ η κα. Σδούκου οικτίρει το σημερινό δίκτυο των 60 ίσως φορτιστών αλλά δεν μπορεί να δεσμευτεί για το πόσους φορτιστές (που είναι βασικοί για την ανάπτυξη της ηλεκτροκίνησης) θα εγκαταστήσει το «ανταγωνιστικό» ιδιωτικό σύστημα (που μάλλον θα δρα ανεξέλεγκτα). Χωρίς περαιτέρω σχόλια….
6. Στόχευση ειδικών κατηγοριών χρηστών (με κίνητρα) – ΤΑΞΙ Επιδότηση αγοράς €3.500 (για BEV) €3.000 (για PhEV) και υποχρεωτική αντικατάσταση με ηλεκτρικά για όσα αποσύρονται από 1.1.2021 (όφελος σε σχέση με τα βενζινοκίνητα ή ντίζελ στη χρήση €3.000-€7.000) Ενδιαφέρον. Περιμένουμε να δούμε το εύρος της εφαρμογής και το αν θα εγκρίνουν οι «δανειστές» τις δημοσιονομικές επιπτώσεις
7. Στόχευση ειδικών Κατηγοριών χρηστών (κίνητρα) – Εταιρικά ΙΧ: Αναστολή φόρου χρήσης για 3-5 χρόνια Θυμίζει κάτι από τις χρυσές εποχές μετά την εισαγωγή του Ευρώ με την έκπτωση φόρου και την φούσκα των εταιρικών αυτοκινήτων που βοήθησαν την εκτόξευση των πωλήσεων ΙΧ. Καλύτερα να δίνεις αυτοκίνητο(αφορολόγητο) παρά μισθό που φορολογείται… Μήπως αποτελεί βοήθεια προς τους(υπό οικονομική πίεση ή χρεοκοπία) εισαγωγείς αυτοκινήτων και κάποιους εργοδότες ή κάποιους που θα φτιάξουν «εταιρίες» για να πάρουν πολυτελές αυτοκίνητο;
8. Κίνητρα για Εταιρίες: Αύξηση απόσβεσης για την αγορά παγίου και έκπτωση δαπάνης για την μίσθωση από το 100% σε 150%!! Και αυτό όπως το ανωτέρω θυμίζει κάτι από φορολογική παροχή. Ελπίζουμε να μη καταστρατηγηθεί για φορολογικούς λόγους μια που θα καλύπτει και άλλες δαπάνες, λόγω του συντελεστή 150%!
9. Μείωση ΦΠΑ από 24% στο 13% για ηλεκτρικά αυτοκίνητα και δίκυκλα (€3.000 το όφελος με βάση υπολογισμού τιμή Η/Α προ φόρων €26.000) Θετικό μια που αναφέρεται και στο σύνολο του κοινωνικού συνόλου. Ελπίζουμε βέβαια να περάσει και από τους «δανειστές». Όμως σαν απόλυτο μέγεθος η έκπτωση είναι σημαντική για ακριβά αυτοκίνητα κυρίως. Επίσης, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΝΔ, η έκπτωση είναι μικρότερη απ’ότι σε άλλες χώρες στην Ευρώπη που έχουν και υψηλότερη αγοραστική δύναμη. Στις ΗΠΑ η επιστροφή είναι επίσης μεγαλύτερη στα $7.500 (όπου η βενζίνη είναι φθηνότερη αν και οι αποστάσεις μεγαλύτερες). Μάλλον χρειάζεται μεγαλύτερη έκπτωση για να συγκλίνουν οι τιμές με τα συμβατικά.
10. Θέσπιση κυκλοφοριακών κινήτρων (δωρεάν στάθμευση, έκπτωση στα διόδια) Δεν δόθηκαν περαιτέρω στοιχεία. Οπότε να το δούμε πρώτα να υλοποιείται… Όντως τα κίνητρα για χρήση (ή τα αντικίνητρα για τα συμβατικά) βοηθούν πολύ στην υιοθέτηση των Η/Α. Για παράδειγμα, όταν θεσπίστηκε αρχικά ο δακτύλιος στην Αθήνα αυξήθηκαν οι πωλήσεις ώστε να υπάρχει δεύτερο αυτοκίνητο για τις μέρες που δεν κυκλοφορούσε το πρώτο.
11. Αντικατάσταση μέρους του στόλου κρατικών αυτοκινήτων με ηλεκτρικά έως το 2025 (30% του συνόλου) Ενδιαφέρον. Προσφέρεται επίσης και για ενίσχυση των εισαγωγέων. Αυτά όμως θα μπορούσαν να έχουν και Ελληνική προστιθέμενη αξία. Να διευκρινιστεί επίσης το σύνολο του στόλου για να ξέρουμε τη σημασία του.
12. Σταδιακή Αντικατάσταση των Αστικών Λεωφορείων με Ηλεκτρικά (38% ως το 2025, 57% ως το 2030 με βάση 2009/33/ΕΚ) Θετικό. Όμως δεν αναφέρθηκε η προέλευση των λεωφορείων αυτών. Καλό είναι να έχουν εγχώρια προστιθέμενη αξία ειδικά με αυτή την ανεργία. Το προγράμματα ανανέωσης των ΟΑΣΑ/ΟΑΣΘ είναι αξίας €220 εκατ αξίας στο σύνολο (750 λεωφορεία). Η ΕΛΒΟ, τα ναυπηγεία και άλλες εταιρίες μπορούν να συμμετάσχουν όπως και στο παρελθόν. Η Πολωνία που αναφέρθηκε παράγει ηλεκτρικό λεωφορείο για το οποίο ενδιαφέρθηκε η ΔΕΗ, γιατί όχι και η Ελλάδα; Παρεμπιπτόντως.. μήπως τα ηλεκτρικά λεωφορεία μπορούμε να τα πούμε και τρόλεϊ; Μήπως μπορούν να υποστηριχθούν αυτά;
13. Εγκατάσταση ταχυφορτιστών κατά μήκος του Βασικού Εθνικού Δικτύου (ΣΕΑ κλπ) Αυτονόητο! Θα έπρεπε να είχε γίνει… Δεν προβλεπόταν στις συμβάσεις; Έχει ξεκινήσει δειλά-δειλά. Ακόμα δεν έχουν λειτουργήσει ταχυφορτιστές της Tesla όμως! (έστω για τους τουρίστες). Γιατί;
14. Υποχρεωτική εγκατάσταση υποδομών επαναφόρτισης σε οικιστικά και μη οικιστικά κτίρια (σταθμούς ΜΜΕ, παρκινγκ, ferry boat) Θετικό
15. Φορολογικό κίνητρο για εγκατάσταση φορτιστών σε επιχειρήσεις και επιδότηση για οικιακούς σταθμούς φόρτισης Θετικό
16. Υποχρέωση ΟΤΑ να χωροθετούν δημόσια σημεία φόρτισης Θετικό -διαδικαστικό
17. Σύσταση Εθνικού Μητρώου Σημείων Επαναφόρτισης Ηλεκτρικών Οχημάτων (δηλ. καταγραφή για να ξέρουν που είναι και οι χρήστες αλλά και ο διαχειριστής) Η αγορά έχει ήδη εφαρμογές στο διαδίκτυο που πληροφορούν τους χρήστες πχ: PlugShare.com, Chargemap.com, desitnationcharging.gr, ev-charging.gr, fortizo.gr, fortisis.eu. Συνεπώς το μέτρο αφορά οργανωτικά το Δημόσιο..
18. Θέσπιση της απαγόρευσης στάθμευσης σε θέση φόρτισης Η/Ο στον ΚΟΚ (και θέσπιση ποινών) Αυτονόητο. Η εφαρμογή του όμως θα κριθεί από την αστυνόμευση όπως με άλλα μέτρα
19. Θέσπιση επίσημου σήματος Ηλεκτρικού Αυτοκινήτου Διαδικαστικό
20. Σήμανση για σημεία επαναφόρτισης Διαδικαστικό
21. Επανακατάρτιση τεχνιτών συνεργείων αυτοκινήτων Αναγκαίο αλλά όχι τρομερά απαιτητικό. Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι πιο απλά από τα συμβατικά (είναι αυτοκίνητα και αυτά αλλά με ηλεκτροκινητήρα και κάποια παρεμφερή). Αναφέρθηκε δε ως καινοτόμα υπηρεσία η παροχή οδικής βοήθειας! Ποια είναι η καινοτομία εκτός ίσως από την κινητή φόρτιση;
22. Ενημέρωση και Ευαισθητοποίηση του κοινού… Διαδικαστικό. Αν υπάρξει καλό πλαίσιο θα υιοθετηθεί πολύ γρήγορα όπως προβλέπουν και μελέτες της Bloomberg-BNEF σε παγκόσμιο επίπεδο. Ίσως όμως όχι τόσο γρήγορα όπως ίσως υποθέτει το ΕΚΕΣ.

23. Υποστήριξη και Κίνητρα φορολογικών κινήτρων για παραγωγή σε υποσυστήματα ηλεκτρικών αυτοκινήτων, σε υποδομές, λογισμικού (software) για παροχή ως υπηρεσία και διαχείριση κ.α. Θετικό αλλά γενικόλογο. Στην βαθμίδα Μαυρογιαλούρου από 1-10 παίρνει 8… Περιμένουμε εξειδίκευση (βλέπε παρακάτω σχόλιο για την αυτοκινητοβιομηχανία)
24. Τα Ερευνητικά Ιδρύματα ως Κοιτίδα Έρευνας και ανάπτυξης καινοτομίας στην καθαρή κινητικότητα (σύνδεση Πανεπιστημίων με ιδιωτικούς φορείς και μεταφορά τεχνογνωσίας, απασχόληση στην έρευνα κλπ). Θετικό. Και όμως τα «προβληματικά δημόσια πανεπιστήμια» όπως υποστηρίζουν κάποιοι βγάζουν επιστήμονες διεθνούς εμβέλειας. Περιμένουμε να δούμε με ποιους τρόπους θα υπάρχει συνεργασία και με ποιους ιδιωτικούς φορείς (βλέπε παρακάτω σχόλιο για την αυτοκινητοβιομηχανία)
25. Καθαρή ηλεκτροκίνηση από ΑΠΕ στην υπηρεσία του Τουρισμού (Car Rental στα νησιά/τουριστικές περιοχές και συνδυασμός με μικροδίκτυα (microgrid), ΑΠΕ, αποθήκευση σε μπαταρίες) Θετικό και αυτονόητο. Περιμένουμε να το δούμε. Θα πρέπει ο τουρισμός να συμβάλλει γενικότερα στην οικονομία με υποχρεωτική χρήση Η/Α και ΑΠΕ όπως προβλέπει και το ΕΚΕΣ. Όμως η ανάπτυξη αυτόνομων μικροδικτύων στα νησιά έρχεται σε αντίθεση με τις εξαγγελθείσες ηλεκτρικές συνδέσεις Κυκλάδων, Κρήτης που θα φτάσουν να καλύψουν όλο το Αιγαίο ή τις καθιστούν περιττές. Να εξεταστεί.

Συνεχίστε στη 4η σελίδα (…)

Μια Ακόμα Χαμένη Ευκαιρία;

Και ερχόμαστε σε κάτι που προσωπικά το θεωρώ το επιστέγασμα τόσο των προτάσεων του Υπουργείου και της ΝΔ όσο και για την ηλεκτροκίνηση ως ευκαιρία ανάπτυξης. Στην παρουσίαση ΥΠΕΚΑ αναφέρθηκε ότι το όφελος από τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα θα πάει σε ξένους παραγωγούς αυτοκινήτων μια που η Ελλάδα δεν έχει αυτοκινητοβιομηχανία. Τόσο απλά… Απ’ότι φαίνεται από την απομαγνητοφώνηση κανείς δεν μπήκε στον κόπο να αμφισβητήσει το θέσφατο ότι η Ελλάδα δεν παράγει, και δεν θα παράγει. Δεν προξένησε στο υπουργείο καθόλου περιέργεια να εξετάσουν την δυνατότητα παραγωγής; Σε τέτοια επίπεδα απάθειας και παράδοσης έχουμε φτάσει;

Όσο για την ΝΔ, σε κάποια στιγμή όπου η κα Σδούκου αναφέρθηκε στην υποστήριξη της έρευνας και την προώθηση συνεργιών με τις επιχειρήσεις έκανε την βαρύγδουπη διαπίστωση ότι η Ελλάδα δεν έχει αυτοκινητοβιομηχανία και ούτε φαίνεται ότι θα΄χει με βάση τις προτάσεις της. Συγκράτησε δε και ένα μειδίαμα και μόνο στην σκέψη ότι μπορεί να έχει. Που το συμπέρανε αυτό η κα. Σδούκου!!;; Το έχει συζητήσει με τον αντίστοιχο υπεύθυνο της ΝΔ για την ανάπτυξη και την παραγωγή; Είναι θέση της ΝΔ;

Φαίνεται λοιπόν ότι δεν τους έχει απασχολήσει η αλληλεπίδραση της ηλεκτροκίνησης με την βιομηχανία, την ανάπτυξη και την οικονομία. Το θεωρούν ίσως αδύνατο να υπάρχει παραγωγή στην Ελλάδα. Έχουν όμως ενημερωθεί για τις τόσες προσπάθειες ανθρώπων που προσπαθούν ίσως από ρομαντισμό είτε από κάτι άλλο να ονειρεύονται και να προσπαθούν να παράγουν σε αυτή την χώρα; Τους έχουν ενημερώσει ότι είναι μάταιο; Πως θα γίνει η εκμετάλλευση των ταλέντων και της έρευνας των Πανεπιστημίων χωρίς βιομηχανία; Πως θα γίνει η παραγωγική ανασυγκρότηση, η αύξηση της προστιθέμενης αξίας, αύξηση της παραγωγικότητας του ΑΕΠ και η προσθήκη θέσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης και υψηλών αποδοχών που χρειάζεται η Ελλάδα; Πως θα συγκρατηθούν οι νέοι επιστήμονες στον τόπο τους και θα αντιστραφεί το brain drain; Σχεδόν η μόνη χώρα της Ευρώπης χωρίς αυτοκινητοβιομηχανία είναι η Ελλάδα. Γιατί;;; Και για να διευκρινίσουμε δε αναφερόμαστε μόνο σε Ελληνική ανεξάρτητη βιομηχανία αλλά και παραγωγή κάποιας φίρμας του εξωτερικού, ενός εργοστασίου, κάτι που θα έπρεπε να είχε διεκδικηθεί στα πλαίσια της εξυγίανσης της οικονομίας και την αποπληρωμής του χρέους. Και όχι μόνο αυτό αλλά θα πρέπει επιχορηγηθεί η παραγωγή διεκδικώντας την εξαίρεση από τους σχετικές ευρωπαϊκούς κανονισμούς όπως η ΕΕ έχει εγκρίνει κάτι ανάλογο για την παραγωγή μπαταριών ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην Γερμανία (και γιατί δηλαδή να μην μεταφερθεί η σχετική παραγωγή ή κάποιο άλλο νέο εργοστάσιο στην Ελλάδα). Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει προβληματίσει όμως…. Γιατί όμως;

Αλλά ας κάνουμε μια αναδρομή στους ανθρώπους πίσω από τους τίτλους. Ο Υπουργός ΥΠΕΚΑ κ. Γ. Σταθάκης είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας.  Θεωρείται ότι έχει προχωρήσει σε κάποιες θετικές ενέργειες στα θέματα του Υπουργείου αλλά όσο αφορά την ενέργεια και την ηλεκτροκίνηση είναι εκτός του γνωστικού του αντικειμένου. Ο αναπληρωτής κ. Σ. Φάμελλος είναι Χημικός Μηχανικός και ο Γ. Γραμματέας Μ. Βερροιόπουλος Πολιτικός Μηχανικός. Πιο σχετικά γνωστικά αντικείμενα αλλά σε άλλους τομείς από την βιομηχανία τόσο όσο αφορά εκπαίδευση αλλά και την εργασιακή ή πολιτική δραστηριοποίησή τους.

Όσο αφορά δε την εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας την κα. Αλεξάνδρα Σδούκου η οποία είναι και ειδική Σύμβουλος του κ. Μητσοτάκη σε θέματα Ενέργειας, είναι νομικός….  Έχει υπηρετήσει σε διευθυντικές θέσεις στο παρελθόν σε κυβερνήσεις της ΝΔ αλλά σύμφωνα με δημοσιεύματα και επί κ. Μανιάτη (ΠΑΣΟΚ). Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει καμία συνάφεια με το γνωστικό αντικείμενο πέραν την προϋπηρεσίας σε κυβερνητικές θέσεις πόσο μάλλον όταν ο διαχωρισμός των θετικών και θεωρητικών επιστημών ξεκινούν από το Λύκειο ακόμα. Σε μερικές περιπτώσεις θα λέγαμε ότι η απόσταση φαίνεται.

Δεν τα αναφέρουμε αυτά από προκατάληψη. Σίγουρα όλοι οι προαναφερθέντες είναι για κάποιον λόγο στις θέσεις τους. Απλά μια συνάφεια ίσως δημιουργούσε μια ευαισθητοποίηση ή τουλάχιστον δεν θα έδινε λαβές για αμφισβήτηση. Όπως λέει και το γνωμικό «η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά και να φαίνεται». Θα μου πείτε ότι θα υπάρχουν επιστήμονες σε υποστηρικτικές θέσεις. Γιατί όχι και σε πρώτο πλάνο τότε;

Απ’την άλλη αν φαινόμαστε υπερβολικοί ας πούμε ένα παράδειγμα για το πως μπορεί να ακούγεται όλο αυτό στους ανθρώπους της παραγωγής. Ας πούμε ότι ξυπνάγαμε ένα πρωί και τα Ελληνικά δικαστήρια είχαν μετακινηθεί στο Στρασβούργο ή τις Βρυξέλλες ή όπου αλλού είναι η έδρα των Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων γιατί όπως λένε τα διάφορα “think tank” εκεί λειτουργεί καλύτερα η Δικαιοσύνη (ή τέλος πάντως έτσι είχε αποφάσισε η «Ευρώπη» ή οι δανειστές δηλαδή μπορεί να μην είναι και τόσο υποθετικό σενάριο αυτό μια μέρα αν και ούτως ή άλλως εκεί κρίνονται πολλές δικαστικές αποφάσεις και σήμερα). Και όχι μόνο αυτό αλλά κάποιοι θα γελούσαν και μόνο στη σκέψη ότι θα μπορούσε να έχει δικαστήρια η Ελλάδα. Στην Ελλάδα θα είχαν μείνει μόνο δουλειές δικαστικού αντιπροσώπου. Οι δικηγόροι θα έπρεπε να μετακομίσουν στο εξωτερικό για να εξασκήσουν το επάγγελμά τους ή να μείνουν στην Ελλάδα και να κάνουν κάτι άλλο πάντως όχι ειδικοί σε τομείς εκτός της γνωστικού τους αντικειμένου. Πως θα σας φαινόταν αυτό;

Αναφέρθηκε η κα Σδούκου λοιπόν στο ΕΜΠ και στην ομάδα Πυρφόρος η οποία έγινε από πρωτοβουλία των φοιτητών κάποιοι από τους οποίους τώρα εργάζονται στις ΗΠΑ στη Tesla. Γιατί δεν εξηγείτε σε άτομα σαν αυτά, σε απόφοιτους των Τεχνικών σχολών γιατί δεν μπορούν να κάνουν κάτι παραγωγικό στο χώρο του αυτοκινήτου ή αλλού στην χώρα τους;

Με λίγα λόγια, για μένα τουλάχιστον, αυτές οι απαξιωτικές και απλουστευτικές εκ των προτέρων αναφορές στην Ελλάδα, στην βιομηχανία ειδικά αυτές τις στιγμές που συζητιέται η έξοδος από την κρίση, η παραγωγική ανασυγκρότηση και ανάσχεση του brain drain είναι απλά απαράδεκτη!

Εν κατακλείδι

Συμπερασματικά, ο στόχος του ΥΠΕΚΑ για 10% ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα μέχρι το 2030 είναι φιλόδοξος όπως φαίνεται από τα στοιχεία. Για να πραγματοποιηθεί λογικά θα πρέπει να υποστηριχτεί με σημαντικές παροχές τουλάχιστον κατά τα πρώτα χρόνια όπως και εξάπλωση του δικτύου φορτιστών και των συγκριτικών κινήτρων χρήσης των ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Όμως είναι ευκαιρία να συνδυαστεί με την παραγωγή ενώ ίσως και η μετατροπή συμβατικών αυτοκινήτων σε ηλεκτρικά που φαίνεται εκτός της διαβούλευσης θα βοηθούσε ως ένα μεταβατικό μέτρο χαμηλού κόστους και υποστηρικτικό της απασχόλησης.

Όσο αφορά το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας αν ο σκοπός του είναι η μείωση των εκπομπών και η βελτίωση των συνθηκών στις πόλεις τα 3.500 ηλεκτρικά αυτοκίνητα μέχρι το 2020 αποτελούν μια διακωμώδηση της όλης προσπάθειας (δηλ. 0.06% του στόλου). Αν ο σκοπός είναι η ανάπτυξη, τότε οι μόνοι που φαίνεται να την εισπράττουν είναι οι αντιπρόσωποι αυτοκινήτων, κάποτε όμως θα πρέπει να διαχωριστεί η βιώσιμη ανάπτυξη από την κατανάλωση. Δυστυχώς επίσης δεν παρέχει εγγυήσεις και για το δίκτυο φόρτισης. Μάλλον το πρόγραμμα αφορά λίγες φορολογικές παροχές σε εισαγωγείς, λίγες θέσεις εργασίας (χωρίς ενδεχομένως να προσμετρώνται οι απώλειες) και μία από τα ίδια. Δηλαδή θάψιμο την αυτοκίνησης σε επίπεδα κάτω από την Ευρώπη, πόσο μάλλον της Κίνας, και υποβάθμιση ή αγνόησή του αναπτυξιακού στοιχείου που μπορεί να έρθει με την παραγωγή

Συμπερασματικά οι εξαγγελίες παίρνουν άριστα ως προς την εμφάνιση αλλά όσο αφορά το περιεχόμενο μάλλον πρέπει να επανέλθουν τον Σεπτέμβριο…. (ή όποτε γίνουν εκλογές). Αλλά ίσως στην πολιτική της Ελλάδας δεν μετρά το περιεχόμενο. Η θέση και οι τίτλοι πιστοποιούν τα λεγόμενα. Ειδικά για τους πολιτικούς που δεν κρίνονται από το αποτέλεσμα αλλά την δημοφιλία και τον θόρυβο. Ούτως ή άλλως όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις ο κόσμος δεν εμπιστεύεται τα κόμματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και αδιαφορεί για το μέρισμα του από την εκλογική διαδικασία. Σήμερα το όραμα έχει ευτελιστεί κάτω από τη «ρεαλιστικότητα» που υπαγορεύει η οικονομική ανέχεια στην περιφέρεια της «Ευρώπης». Έτσι κι αλλιώς ότι κι αν ψηφιστεί, η εμπειρία έχει δείξει ότι η πολιτική θα καθορισθεί μετά τις εκλογές όταν έχει κοπάσει η φασαρία και οι βαρύγδουπες εξαγγελίες, σε διαβουλεύσεις με παράγοντες της «αγοράς» και σε «ευρωπαϊκές» επιτροπές, με «καθαρό μυαλό» και ευλύγιστη μέση. Για το καλό της χώρας πάντα…

Exit mobile version