Εάν το κράτος υποχρεωθεί να επιστρέψει τα αναδρομικά των συνταξιούχων, σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, το κόστος θα υπερβεί τα 10 δις € – οπότε θα έπρεπε να το πληρώσουν άλλες κοινωνικές ομάδες, αφού η υποχρέωση πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% του ΑΕΠ δεν αλλάζει. Επομένως, δεν πρόκειται για κάτι απλό, ενώ είναι άδικο να μη γίνεται καμία αναφορά στους επόμενους συνταξιούχους που θα βιώσουν πολύ χειρότερες καταστάσεις. Ήδη πάντως στον προϋπολογισμό του 2019 καταγράφονται μειωμένες οι συντάξεις, από 29 δις € το 2017 στα 25,5 δις €. Από την άλλη πλευρά, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η Ελλάδα είναι τόσο χρεοκοπημένη, όσο καμία άλλη χώρα στην παγκόσμια ιστορία και η μοναδική που δεν εξυγιάνθηκε μετά από οκτώ χρόνια πρωτοφανούς ληστείας των Πολιτών της. Ότι δεν έχει βιώσιμο χρέος ούτε πρωτογενή πλεονάσματα, δεν έχει βιώσιμο ασφαλιστικό, δεν έχει βιώσιμο κοινωνικό κράτος, δεν έχει βιώσιμο δημόσιο τομέα, δεν έχει βιώσιμο φορολογικό σύστημα, δεν έχει βιώσιμο πολιτικό σύστημα και δεν διαθέτει ούτε βιώσιμες τράπεζες. Εκτός αυτού πως σε κάθε έναν συνταξιούχο αντιστοιχούν μόλις 1,4 εργαζόμενοι αντί τουλάχιστον 3 και ότι οι χρεοκοπημένες τράπεζες πουλούν τα 100 € δανείων μόλις για 8 €. Τέλος, πως εφαρμόζονται μέτρα τα οποία, με εξαίρεση την ανάγκη διαγραφής ενός μεγάλου μέρους του χρέους, μοιάζουν με ενέσεις μορφίνης σε έναν ετοιμοθάνατο ασθενή – αφού απλά διασφαλίζουν την επιβίωση της Ελλάδας σε μία κωματώδη κατάσταση για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, όσο ακριβώς θα χρειαστεί για να υφαρπάξουν τα περιουσιακά στοιχεία της οι δανειστές της.
ΕΜΒΑΘΥΝΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ
Το ελληνικό οικονομικό παράδοξο, 2000 έως 2026
Η σύγκριση της Ελλάδας με τη Γερμανία, με την Ιταλία και την Πορτογαλία, καθώς επίσης με τον ευρωπαϊκό μέσον όρο, αποδεικνύει πως η ελληνική οικονομία πάσχει από ένα βαθύ δομικό πρόβλημα διανομής του παραγόμενου πλούτου. Η πρόσφατη οικονομική μεγέθυνση και η αύξηση του ΑΕΠ της χώρας μας, δεν μεταφράζονται σε βελτίωση της καθημερινότητας των Πολιτών - αφού η αγοραστική δύναμη παραμένει καθηλωμένη...
Παραγωγικότητα
Η παραγωγικότητα, η ορθολογική και όχι η σκοτεινή πλευρά της, είναι το νούμερο ένα θέμα, με το οποίο πρέπει να ασχολείται η κυβέρνηση μίας χώρας - επίσης βέβαια η οικονομική έρευνα, με στόχο να βοηθηθεί η εκάστοτε κυβερνητική πολιτική. Δυστυχώς όμως, διαπιστώνεται ότι δεν δίνεται σχεδόν καμία σημασία στο θέμα, παρά την τεράστια σπουδαιότητα του - ενώ σε ελάχιστα κράτη υπάρχουν οικονομικοί δείκτες...
Η συμμορία της τεχνητής νοημοσύνης
Στον κόσμο της Τεχνητής Νοημοσύνης και των Data Centers, οι καπιταλιστές της δεν παίρνουν απλά περισσότερα από τους εργαζομένους - τα παίρνουν όλα. Η λύση τους δε για τη μαζική ανεργία που προκαλούν, η οποία ευρίσκεται ακόμη στο ξεκίνημα της, είναι το εγγυημένο βασικό εισόδημα - η ελεημοσύνη που όμως αγνοεί την αξιοπρέπεια του ατόμου, η οποία επιτυγχάνεται σε μεγάλο βαθμό μέσω της παραγωγικής...