Αναβολή πληρωμών τώρα! – Σελίδα 2 – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Αναβολή πληρωμών τώρα!

.

(α) Όσον αφορά την Αργεντινή, η εξέλιξη του ΑΕΠ της μετά την επώδυνη χρεοκοπία της (τέλη του 2001) και αφού είχε υποστεί τα πάνδεινα από το ΔΝΤ (ανάλυση), είναι αρκετά ενημερωτική – ειδικά για όλους εμάς που βιώνουμε για 8η συνεχή χρονιά μία καταστροφική πτώση του ΑΕΠ μας, με όλες τις δυσμενείς της συνέπειες (μείωση των εσόδων του δημοσίου, περιορισμός μισθών και συντάξεων, αύξηση των φόρων κοκ.).

226

Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη του ΑΕΠ της Αργεντινής σε δις δολάρια από το 2000 έως το 2008.

.

Όπως διαπιστώνεται από το γράφημα, η πτώση του ΑΕΠ της Αργεντινής σε δολάρια ήταν κατακόρυφη το έτος που χρεοκόπησε, κυρίως λόγω της κατάρρευσης της ισοτιμίας του νομίσματος της, αλλά από τότε και μετά ακολούθησε μία έντονα ανοδική πορεία – παρά το ότι είχε αποκλεισθεί από τις αγορές, οπότε χρηματοδοτούταν μόνη της.

(β)  Όσον αφορά τη Ρωσία, η οποία είχε υποστεί επίσης τα πάνδεινα από το ΔΝΤ (ανάλυση), υπενθυμίζουμε πως μετά την ασιατική κρίση, η οποία επηρέασε την οικονομία της, αποφάσισε να μην εξοφλήσει τις ληξιπρόθεσμες (1998, 1999) οφειλές της, απέναντι στους πιστωτές του εσωτερικού, ύψους 4,8 δις $ – προβαίνοντας μόνη της σε στάση πληρωμών. Μία πρώτη προσφορά αναδιάρθρωσης, η οποία ανακοινώθηκε στους δανειστές της στο τέλος Αυγούστου του 1998, αμέσως μετά την απελευθέρωση του νομίσματος της, απορρίφθηκε.

Η δεύτερη προσφορά ακολούθησε το Μάρτιο του 1999, μετά από επίπονες διαπραγματεύσεις στο «κλαμπ του Λονδίνου» στο οποίο, ως γνωστό, εκπροσωπούνται οι τράπεζες και οι ιδιώτες επενδυτές – σε αντίθεση με το «κλαμπ του Παρισιού», στο οποίο εκπροσωπούνται τα κράτη δανειστές.

Η προσφορά αυτή συμπεριελάμβανε ένα πακέτο από μετρητά (30%), τρίμηνα και εξάμηνα γραμμάτια, καθώς επίσης μετοχές επιλεγμένων ρωσικών τραπεζών – εναλλακτικά, από φορολογικές ελαφρύνσεις ανάλογου ύψους. Για το υπόλοιπο 70% των μη ληξιπρόθεσμων ομολόγων της χώρας, προσφέρθηκαν καινούργια χρηματοπιστωτικά έγγραφα, διάρκειας τριών και πέντε ετών.

Η ιδιαιτερότητα ήταν το ότι, οι επενδυτές δεν έλαβαν ρευστότητα, επειδή τόσο τα μετρητά, όπως και τα έσοδα από την ενδεχόμενη πώληση των υπολοίπων στοιχείων του πακέτου, τοποθετήθηκαν σε έναν «προστατευμένο» τραπεζικό λογαριασμό σε ρούβλια – από τον οποίο θα μπορούσαν να εξοφληθούν μόνο μετά την πάροδο ενός έτους, κατά τα διάρκεια του οποίου θα παρέμεναν κατατεθειμένα άτοκα και σε έναν άλλο ρωσικό τραπεζικό λογαριασμό.

Εναλλακτικά θα μπορούσε κανείς να αποφύγει την αναμονή, εάν σε μία δημοπρασία τοποθετούταν μία φθηνότερη τιμή εξαγοράς τους. Με τον τρόπο αυτό η Ρωσία πέτυχε για πρώτη φορά στην ιστορία μία αναδιάρθρωση των ομολόγων της – η οποία συνοδευόταν από διασυνοριακό έλεγχο των κεφαλαίων.

Συνεχίζοντας οι επενδυτές, οι οποίοι αποδέχθηκαν την πρόταση (95%), έχασαν από 40% έως και 55% των δανείων τους (σε παρούσες τιμές) – ενώ αυτοί που δεν συμμετείχαν, πληρώθηκαν εξ ολοκλήρου. Εν τούτοις, οι απαιτήσεις τους κατατέθηκαν για πέντε χρόνια άτοκες σε έναν ρωσικό τραπεζικό λογαριασμό (παγωμένες καταθέσεις). Σύμφωνα δε με υπολογισμούς, αυτό σήμαινε διαγραφή (σε παρούσες αξίες) της τάξης του 55-84%.

Την ίδια εποχή η Ρωσία σταμάτησε να πληρώνει και τους ξένους δανειστές της – αποφασίζοντας να αναδιαρθρώσει συνολικά 33,9 δις $. Μετά τη συμφωνία με τους πιστωτές της, διαγράφηκε το 53,9% κατά μέσον όρο – όπου όμως η Ρωσία αποδείχθηκε έναν όρο, με βάση τον οποίο εάν τυχόν καθυστερούσε έστω και μία δόση, θα γινόταν ληξιπρόθεσμο το σύνολο των ομολόγων της (υφισταμένων και μελλοντικών).

Η εξέλιξη του ΑΕΠ της από εκεί κα μετά φαίνεται στο γράφημα που ακολουθεί, από το οποίο μπορεί να εξάγει κανείς μόνος του τα συμπεράσματα του – τονίζοντας πως η Ελλάδα δεν είναι φτωχότερη ούτε από την Αργεντινή, ούτε από τη Ρωσία (οι τρεις πυλώνες της οικονομίας της είναι τουλάχιστον ανάλογα σημαντικοί με το πετρέλαιο), διαθέτοντας πολύ καλύτερες υποδομές σε σχέση με τις χώρες αυτές το 2000, εργατικό δυναμικό κοκ.

227

Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη του ΑΕΠ της Ρωσίας σε δις δολάρια από το 1998 έως το 2008.

.

Περαιτέρω, η αναπτυξιακή ώθηση στη Ρωσία μετά την κρίση του 1998 και τη χρεοκοπία της δόθηκε από τη χρήση του μη ενεργού παραγωγικού της δυναμικού, καθώς επίσης από την απασχόληση του εργατικού της δυναμικού, το οποίο είχε μείνει άνεργο – σημειώνοντας πως το παραγωγικό δυναμικό που διαθέτει η Ελλάδα σήμερα είναι επίσης αχρησιμοποίητο, ενώ η ανεργία πολύ μεγαλύτερη (στο 14% η Ρωσία το 1999, έναντι σχεδόν 24% η Ελλάδα σήμερα).

Έτσι η Ρωσία κατάφερε να πετύχει υψηλό ρυθμό ανάπτυξης (από 16% έως 17% μεταξύ των ετών 2000 και 2006), παρά τις χαμηλές επενδύσεις που διεξήχθησαν λόγω της μη δυνατότητας χρηματοδότησης της – σημειώνοντας πως οι απ’ ευθείας ξένες επενδύσεις σε πάγια στη χώρα ήταν μόλις στο 9,7% των συνολικών το 2000 (κάτι που «πλήρωσε» όμως αργότερα, επειδή δεν κατάφερε τότε να εκσυγχρονίσει τις παραγωγικές της εγκαταστάσεις).

Χωρίς να επεκταθώ σε λεπτομέρειες, τόσο η Αργεντινή, όσο και η Ρωσία είχαν υποχρεωθεί να διατηρούν πλεονασματικό το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών τους, αφού δεν μπορούσαν να δανείζονται από τις αγορές – τονίζοντας πως ούτε η Ελλάδα δανείζεται ουσιαστικά σήμερα, αφού όλα τα χρήματα των δανειστών επιστρέφουν στους ίδιους, για την εξόφληση των απαιτήσεων τους.

Επίλογος

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι, η Ελλάδα θα βίωνε ανάλογες καταστάσεις, οπότε θα ήταν ανώδυνη η ρήξη με τους πιστωτές της. Εν τούτοις είμαι απολύτως σίγουρος πως η κυλιόμενη χρεοκοπία που βιώνουμε, χωρίς καμία προοπτική για το μέλλον εάν συνεχιστούν τα μνημόνια και ο αργός θάνατος της χώρας μας, συνοδευόμενος από τη φτωχοποίηση του πληθυσμού, καθώς επίσης από τη λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής μας περιουσίας, με την επιβολή υψηλών φόρων, κατασχέσεων και πλειστηριασμών, είναι απείρως χειρότερα από οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να μας συμβεί – ενώ είναι προτιμότερο ένα οδυνηρό τέλος, από μία οδύνη δίχως τέλος.

Αρκετοί βέβαια θα ισχυριστούν ότι, η Ελλάδα δεν διαθέτει κάποιον ηγέτη, ο οποίος θα μπορούσε να την οδηγήσει με μία σχετική ασφάλεια στη λύτρωση – χωρίς να υποτιμώ την συναισθηματική πλευρά της «λύτρωσης», τη ντροπή δηλαδή που βιώνουμε από την πολιτική της υποτέλειας και των υποκλίσεων των κυβερνήσεων μας, η οποία καταστρέφει τόσο τη δική μας υγιή αυτοπεποίθηση, όσο και αυτή των παιδιών μας, με τρομακτικές συνέπειες για το μέλλον μας.

Πιστεύω όμως πως κάνουν μεγάλο λάθος, επειδή όταν ένας λαός είναι πραγματικά αποφασισμένος να αμυνθεί απέναντι στον κίνδυνο να μετατραπεί σε σκλάβο χρέους στο διηνεκές, πρόθυμος να υποστεί κάθε θυσία και να πολεμήσει, τότε εμφανίζεται πάντοτε ένας ικανός ηγέτης – ο οποίος άλλωστε δεν θα κάνει τίποτα άλλο, από το να στελεχώσει σωστά το «στρατό» της χώρας, για να εφαρμόσει τις συνειδητές βέβαια εντολές των Πολιτών της.

Πόσο μάλλον όταν ο λαός αυτός έχει πια το ηθικό έρεισμα, όπως ασφαλώς οι Έλληνες, οι οποίοι έχουν πληρώσει με το παραπάνω τα δικά τους λάθη – οπότε είναι η σειρά των δανειστών τους, της Γερμανίας κυρίως που ηγείται του εγκλήματος εναντίον της χώρας μας, να πληρώσουν για τα δικά τους.

Ολοκληρώνοντας, το να ισχυρίζεται η καγκελάριος της χώρας που αιματοκύλισε τον πλανήτη δύο φορές τον 20ο αιώνα, έχοντας απαιτήσει και πετύχει τη διαγραφή των χρεών της το 1953 ότι, «Το χρέος είναι χρέος και πρέπει να πληρώνεται», τεκμηριώνει το θράσος της – καθώς επίσης πως μας θεωρεί τουλάχιστον αφελείς.

Υστερόγραφο: Υπάρχουν ορισμένοι «βασιλικότεροι του βασιλιά» Έλληνες, οι οποίοι κατηγορούν «εκ πεποιθήσεως και επί παντός επιστητού» τη χώρα, καθώς επίσης τις κυβερνήσεις της, χρησιμοποιώντας μεταξύ άλλων τα δόλια επιχειρήματα των δανειστών – σύμφωνα με τα οποία δεν δρομολογούμε τις μεταρρυθμίσεις που έχουμε υποσχεθεί, οπότε σωστά μας συμπεριφέρονται άθλια.

Εκτός του ότι οι μεταρρυθμίσεις δεν δρομολογούνται ποτέ σε εποχές κρίσης, επειδή αφενός μεν προκαλούν ύφεση βραχυπρόθεσμα, αφετέρου δεν είναι πρόθυμοι οι Πολίτες να τις εφαρμόσουν, προφανώς οι «Έλληνες» αυτοί δεν κατανοούν ότι, οι πιστωτές δεν τηρούν επίσης τις δεσμεύσεις τους – όπως στο παράδειγμα της υπόσχεσης από το 2012 για αναδιάρθρωση του χρέους, όταν το δημόσιο θα είχε πρωτογενή πλεονάσματα (κάτι που πέτυχε πρώτη η κυβέρνηση του 2014, χωρίς όμως οι δανειστές να κάνουν αυτά που υποσχέθηκαν).

Επαναλαμβάνουμε δε ότι, είμαστε δυστυχώς οι μοναδικοί Πολίτες που κατηγορούν συνεχώς και δημόσια τη χώρα τους, σε ολόκληρο τον πλανήτη – με αποτέλεσμα να γινόμαστε εύκολα αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους πάντες.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
Don`t copy text!