Η αποκαθήλωση της Deutsche Bank – Σελίδα 2 – The Analyst
ΔΙΕΘΝΗ

Η αποκαθήλωση της Deutsche Bank

Η πορεία της Deutsche Bank

Περαιτέρω η Deutsche Bank, με μία χρηματιστηριακή αξία της τάξης των 20 δις €, θα αποτελούσε προφανώς εύκολο στόχο εξαγοράς εκ μέρους των ανταγωνιστών της – αφού η J.P. Morgan, για παράδειγμα, κερδίζει περισσότερα, μέσα σε ένα μόλις έτος. Εν τούτοις, δεν φαίνεται να θέλει κανένας να αγοράσει μία τράπεζα με τόσες εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις, καθώς επίσης με μία έκθεση στα παράγωγα πέραν κάθε λογικής.

Άλλωστε αυτή είναι η αιτία της κατάρρευσης της: η επενδυτική της στρατηγική. Ξεκίνησε ουσιαστικά το 1989, όταν εξαγόρασε τη βρετανική Morgan Grenfell μέσω του τότε διοικητή της (A. Herrhausen), ο οποίος λίγο αργότερα ήταν το θύμα μίας τρομοκρατικής βομβιστικής επίθεσης της RAF. Από τότε ακόμη φάνηκαν οι αδυναμίες της, ενώ ξέσπασε το πρώτο σκάνδαλο – από έναν νεαρό διαχειριστή κεφαλαίων, ο οποίος έχασε τα χρήματα των πελατών του, με αποτέλεσμα να αναγκασθεί η τράπεζα να τους αποζημιώσει.

Προφανώς οι Γερμανοί αδυνατούν να αποδεχτούν πως όσο καλοί είναι ως μηχανικοί και τεχνίτες, διαθέτοντας την απαραίτητη πειθαρχία και τις σωστές μεθόδους, τόσο κακοί είναι ως επενδυτές και τραπεζίτες – αφού το διανοητικό τους επίπεδο είναι πάρα πολύ χαμηλό, ενώ δεν χαρακτηρίζονται από καμία απολύτως δημιουργικότητα. Έτσι η Deutsche Bank συνέχισε να επεκτείνεται, επιθυμώντας να γίνει ένα από τα πρώτα ονόματα της Wall Street – αγοράζοντας το 1999 την αμερικανική επενδυτική τράπεζα Bankers Trust έναντι 9 δις $.

Η συγκεκριμένη τράπεζα χαρακτηριζόταν όμως από αδύναμα οικονομικά στοιχεία και είχε υποστεί σοβαρές ζημίες στις αναπτυσσόμενες χώρες – εμπλεκόμενη επί πλέον σε ένα μεγάλο χρηματοπιστωτικό σκάνδαλο. Ως εκ τούτου, η τιμή εξαγοράς της ήταν πολύ υψηλή, με αποτέλεσμα να προβεί η γερμανική τράπεζα σε αποσβέσεις πολλών δις $, μόλις ένα χρόνο πριν (2015) – ενώ το όλο εγχείρημα θεωρήθηκε από τους ειδικούς ως η πιο μοιραία εξαγορά στη χρηματοπιστωτική ιστορία της Γερμανίας.

Εν τούτοις, παρά το ότι όλες οι άλλες μεγάλες αμερικανικές τράπεζες μετά την κρίση, όπως η Goldman Sachs, είχαν επικεντρώσει τις δραστηριότητες τους στην παροχή επενδυτικών συμβουλών στις επιχειρήσεις, σε θέματα εξαγορών και συγχωνεύσεων, η Deutsche Bank επέμενε στην ανάληψη ρίσκων – κατακτώντας την πρώτη θέση παγκοσμίως, στις συναλλαγές με ομόλογα και με νομίσματα.

Αυτού του είδους το «εμπόριο» όμως είχε γίνει πολύ ακριβό, λόγω των αυστηρότερων προϋποθέσεων που απαιτούν οι εποπτικές αρχές, μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση – με αποτέλεσμα πολλοί ανταγωνιστές της να αποσυρθούν εντελώς. Εκτός αυτού, οι δύο αυτοί τομείς προσελκύουν τους περισσότερους «χαρτοπαίκτες» κερδοσκόπους – γεγονός που φάνηκε από την πληθώρα σκανδάλων, στα οποία συμμετείχε η τράπεζα (χειραγώγηση των αγορών).

.

Η σημασία της για τη Γερμανία

Από όλα τα παραπάνω συμπεραίνει κανείς πως η Deutsche Bank δεν θα μπορέσει εύκολα να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της, όσο και αν προσπαθήσει – αφού είναι κατά πολύ μεγαλύτερα, από αυτά που φαντάζονται οι αγορές. Το γεγονός αυτό δημιουργεί κατ’ επέκταση δυσκολίες στο γερμανικό επιχειρηματικό κόσμο – επειδή η Γερμανία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές, καθώς επίσης από τα υποκαταστήματα των εμπορικών και βιομηχανικών εταιρειών της στο εξωτερικό, τα οποία χρειάζονται μία ισχυρή τράπεζα που να διευκολύνει την πρόσβαση τους στις αγορές των Η.Π.Α. ή της Ασίας.

Είναι λογικό δε να μην εμπιστεύονται τις αμερικανικές ή τις άλλες ξένες επενδυτικές τράπεζες – ενώ καμία άλλη γερμανική τράπεζα δεν έχει το μέγεθος και τις δυνατότητες της Deutsche Bank στο εξωτερικό. Ως εκ τούτου, το πιθανότερο είναι να επέμβει η κυβέρνηση της χώρας, εάν η μετοχή της τράπεζας συνεχίζει να καταρρέει – κάτι που επεξηγεί τις δηλώσεις του κ. Σόιμπλε, μέσω των οποίων προσπάθησε να καθησυχάσει τις αγορές. Πάντως, οι διακυμάνσεις της τιμής της μετοχής της (γράφημα) ήταν ανάλογες με τις δηλώσεις – ενώ δεν φαίνεται να σταθεροποιείται καθόλου.

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Deutsche bank, διακυμάνσεις

.

Προφανώς βέβαια, ένα τέτοιο εγχείρημα, η διάσωση δηλαδή της Deutsche Bank θα κόστιζε πολύ ακριβά στους μετόχους, στους ομολογιούχους και στους καταθέτες της – ενώ δεν είναι καθόλου απίθανο να συμμετέχουν στο τέλος και οι φορολογούμενοι, εκτοξεύοντας τα ελλείμματα και τα χρέη της Γερμανίας στα ύψη.

Στα πλαίσια αυτά, παρά το ότι πολλοί διακωμώδησαν τον κ. Σόιμπλε, όταν ανέφερε πως η Γερμανία ζει πάνω από τις δυνατότητες της, οπότε πρέπει να υιοθετήσει προγράμματα λιτότητας, ίσως δεν κατανόησαν πόσο σημαντικά είναι για τα οικονομικά της χώρας τα προβλήματα της Deutsche Bank – η οποία είναι αδύνατον να αφεθεί να χρεοκοπήσει.

.

Επίλογος

Όπως έχουμε αναλύσει επανειλημμένα, δεν είναι μόνο η Deutsche Bank αυτή που αντιμετωπίζει προβλήματα επιβίωσης – αφού οι αντίστοιχα μεγάλες γαλλικές, ιταλικές, ελβετικές και ισπανικές τράπεζες, οι βρετανικές επίσης, ευρίσκονται σε πολύ δύσκολη θέση (είδηση). Το ίδιο ισχύει για το σύνολο του χρηματοπιστωτικού τομέα της Ευρώπης, ο οποίος είναι υπερβολικά διογκωμένος – υπερβαίνοντας τα 30 τρις €, όπως συμβαίνει και στην Κίνα.

Εάν τώρα κατανοήσει κανείς πως όλα αυτά συμβαίνουν μέσα σε ένα έντονα ανησυχητικό παγκόσμιο περιβάλλον, διανθισμένο με σοβαρότατα γεωπολιτικά προβλήματα, με πλήθος νομισματικών πολέμων, με υπερχρεωμένες τις αναπτυσσόμενες οικονομίες, με τις Η.Π.Α. να ευρίσκονται στο χείλος του γκρεμού κοκ., τότε θα συνειδητοποιήσει πως η κατάσταση στον πλανήτη είναι εξαιρετικά εκρηκτική – ότι αρκεί μία μικρή μόνο σπίθα, για να πυροδοτήσει το χάος.

Αυτή η σπίθα δεν είναι απαραίτητο να προέλθει από τις μεγάλες οικονομίες, όπως οι Η.Π.Α., η Γερμανία, η Ιαπωνία και η Κίνα – οπότε η Ελλάδα, τόσο όσον αφορά τον τραπεζικό της τομέα, όσο και το δημόσιο, συνεχίζει να αποτελεί κίνδυνο για το σύστημα. Εύλογα λοιπόν παρουσιάζεται καθησυχαστική η ΕΚΤ, όσον αφορά τις ελληνικές τράπεζες – καθώς επίσης η Γερμανία, η οποία προσπαθεί πλέον να μειώσει τις επιθέσεις της εναντίον της χώρας μας.

Στα πλαίσια αυτά, η Ελλάδα αποδεικνύεται ακόμη μία φορά τυχερή, όσον αφορά τις δυνατότητες επίλυσης των προβλημάτων της. Όταν όμως δεν υπάρχει συναίνεση, ενώ η κυβέρνηση κατηγορείται για τα πάντα, «επί δικαίων και αδίκων», παρά το ότι η Ελλάδα διοικείται απολυταρχικά από τους δανειστές της, τότε δύσκολα θα εκμεταλλευθεί τη νέα αυτή ευκαιρία που τις δίνεται – η οποία είναι ίσως η τελευταία.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!