Η Γερμανία
Ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας όμως έχει άλλα σχέδια – μία ισχυρότερη ένωση, η οποία θα τηρεί πιστά την πολιτική λιτότητας, έχοντας ένα ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Εναλλακτικά την επιστροφή της Γερμανίας στο μάρκο (ανάλυση), όταν πλέον οι κίνδυνοι της συμμετοχής της στην Ευρωζώνη θα είναι μεγαλύτεροι, από τις ευκαιρίες.
Τόσο η Γαλλία τώρα, όσο και η Ιταλία δεν έχουν παράδοση δημοσιονομικής πειθαρχίας – οπότε είναι πολύ δύσκολο να αποδεχθούν τις απαιτήσεις της Γερμανίας. Από την άλλη πλευρά βέβαια, ο διοικητής της ΕΚΤ είναι φανατικός υποστηρικτής της πολιτικής ένωσης, κάνοντας ότι μπορεί για να την προωθήσει – γεγονός που συμπεραίνεται από το πακέτο ποσοτικής διευκόλυνσης ύψους 1,1 τρις € που υιοθετήθηκε, μέσω του οποίου αγοράζονται ομόλογα των ευρωπαϊκών χωρών, οπότε πρόκειται για μία de facto έκδοση ευρωομολόγων.
Το ρίσκο του πακέτου επιβαρύνει εξ ολοκλήρου την ΕΚΤ, οπότε και τη Γερμανία, ενώ ο διοικητής της υποστηρίζει σε μεγάλο βαθμό την Ιταλία, αγοράζοντας τα ομόλογα της – κάτι που τον φέρνει σε αντιπαράθεση τόσο με την κεντρική τράπεζα της Γερμανίας, όσο και με τον υπουργό οικονομικών της.
Εύλογα σε κάποιο βαθμό, αφού εάν η Ιταλία ή η Ισπανία καταρρεύσουν, τότε η Γερμανία θα βρεθεί αντιμέτωπη με προβλήματα ανάλογα με αυτά που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα – αν και σε μία πολύ υψηλότερη διάσταση, αφού το δημόσιο χρέος της Γερμανίας υπερβαίνει τα 2,5 τρις €.
Αυτός είναι ουσιαστικά ο λόγος, για τον οποίο ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας σκέφτεται να παραιτηθεί – επειδή φοβάται δηλαδή πως θα ακολουθήσει ένα μεγάλο κραχ στην Ευρωζώνη, το οποίο θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στη Γερμανία, εάν δεν προλάβει να οχυρωθεί.
Ήδη ο ισολογισμός της ΕΚΤ είναι υπερδιογκωμένος (γράφημα), η Ελλάδα δεν θα αποφύγει τη χρεοκοπία, ενώ θεωρεί δεδομένη τη μετάδοση της ελληνικής κρίσης στον ευρωπαϊκό νότο – από εκεί στη βόρεια Ευρώπη, με τελικό σταθμό τη Γερμανία η οποία, ως ο κυριότερος πιστωτής (Target 2, διακρατικά δάνεια, συμμετοχή στην ΕΚΤ κλπ.) θα ήταν τότε ο μεγάλος χαμένος.
Βέβαια, απέναντι στον άξονα που δημιουργείται, η Γερμανία έχει ως συμμάχους, εκτός από την Ολλανδία και τη Φινλανδία, τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης – οι οποίες όμως είναι πιο αδύναμες από την Ιταλία και τη Γαλλία, ενώ συνεργάζονται πολύ στενά με τις Η.Π.Α.
Οι Αμερικανοί τώρα, εκτός από το οικονομικό ΝΑΤΟ που προωθούν (άρθρο), έχουν τοποθετηθεί πλέον ανοιχτά υπέρ μίας διαγραφής του ελληνικού χρέους – ερχόμενοι σε πλήρη αντίθεση με τη Γερμανία η οποία, εάν δεν συμφωνήσει, δεν θα έχει τη βοήθεια του ΔΝΤ στο τρίτο ελληνικό μνημόνιο, την οποία απαιτεί.
Ο Γερμανός υπουργός οικονομικών λοιπόν κατανοεί αργά αλλά σταθερά ότι, η δυναμική ενός συστήματος είναι ισχυρότερη από τις πεποιθήσεις ενός ατόμου – θεωρώντας παράλληλα πως η καγκελάριος δεν έχει έναν τόσο ισχυρό χαρακτήρα, για να τον στηρίξει.
Στα πλαίσια αυτά, πιστεύει πως μάλλον δεν θα αποφύγει την παροχή ενός τρίτου χρηματοδοτικού πακέτου προς την Ελλάδα, παρά το ότι είναι πεπεισμένος ότι, η χώρα μας δεν θα αποφύγει τελικά τη χρεοκοπία – ενώ το ύψος της χρηματοδότησης που απαιτείται είναι πιθανότατα υψηλότερο από τα 86 δις € (περί τα 120 δις € κατά την άποψη μας), λόγω της τεράστιας ζημίας που προκάλεσε το κλείσιμο των τραπεζών, χωρίς ουσιαστικά κανένα λόγο.
.
Η ΕΚΤ
Ενώ η Ελλάδα είναι αντιμέτωπη με μία πολιτική κρίση άνευ προηγουμένου, η οποία θα ήταν η χαριστική βολή στην οικονομία της, μαζί με τις τράπεζες που έκλεισε παράνομα η ΕΚΤ (άρθρο) και ανεύθυνα η ανεπαρκής κυβέρνηση της, η κεντρική τράπεζα προσπαθεί να σβήσει την πυρκαγιά στα Βαλκάνια – έχοντας εγκρίνει κρυφά πιστωτικές γραμμές για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.
Η αιτία είναι η πρόθεση των Αρχών εποπτείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος των δύο αυτών χωρών, να «βγάλουν την πρίζα» από τις θυγατρικές των ελληνικών τραπεζών στην περιοχή τους – σχεδιάζοντας να κατασχέσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία και προκαλώντας τεράστιες ζημίες στις μητρικές τους.
Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα ήταν καταστροφικό για την Ελλάδα, αφού δεν θα μπορούσε να το αντιμετωπίσει – οπότε η ΕΚΤ προσπαθεί να βοηθήσει, συνάπτοντας συμφωνίες Swap και διακρατικών δανείων με τις δύο αυτές χώρες, έτσι ώστε να διασφαλισθεί η πρόσβαση των θυγατρικών των ελληνικών τραπεζών σε κεφάλαια.
Μέχρι στιγμής κανένας δεν γνωρίζει το ύψος των ποσών αυτών, αφού η ΕΚΤ αρνείται να το σχολιάσει – ενώ παρακολουθεί την κατάσταση όλων των ελληνικών τραπεζών στα Βαλκάνια, μέσω καθημερινών τηλεδιασκέψεων με τις διοικήσεις τους.
Όπως φαίνεται, προβλήματα αντιμετωπίζουν επίσης οι θυγατρικές τους στην Αλβανία, στη Σερβία και στα Σκόπια – οπότε ολόκληρη η περιοχή μοιάζει με ένα ηφαίστειο που βράζει, με κίνδυνο να εκραγεί ξαφνικά, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα σε πολλές άλλες χώρες, όπως στην Αυστρία και την Ιταλία (λόγω της έκθεσης τους στα Βαλκάνια).
.
Επίλογος
Η μάχη της Ευρώπης κλιμακώνεται, ενώ κανένας δεν ξέρει που θα καταλήξει – οπότε έχει δυστυχώς επαληθευθεί ο τίτλος του άρθρου του κ. ΒΒ «Προσδεθείτε», το οποίο γράφτηκε στις 15 Ιανουαρίου του 2015, πριν ακόμη διενεργηθούν οι εκλογές.
Όπως έχουμε αναφέρει λοιπόν, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να εμποδίσει την κατάρρευση μίας χώρας της Ευρωζώνης, καθώς επίσης την τελική έξοδο της από τη νομισματική ένωση, όταν προσβληθεί από μία οικονομική κρίση – γεγονός που τεκμηριώθηκε ήδη από το 1992, όπου η Βρετανία και η Ιταλία εγκατέλειψαν τον πολύ πιο ήπιο μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών, ενώ θα αποδειχθεί ξανά σήμερα από την Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία κοκ.
Εάν δε, ή μάλλον όταν η «πόρτα εξόδου» ανοίξει από την Ελλάδα, πριν ακόμη προλάβουν ή θελήσουν να ενωθούν δημοσιονομικά όλες οι υπόλοιπες χώρες, τότε η Ευρωζώνη θα καταρρεύσει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα – αφού η συμμετοχή δεν θα είναι πλέον μία αμετάκλητη διαδικασία, ενώ οι κρίσεις είναι πάντοτε θέμα χρόνου, εμφανιζόμενες νομοτελειακά σε όλα τα κράτη.
Επομένως, δεν χρειάζεται να είναι οικονομολόγος κάποιος για να συνειδητοποιήσει το αυτονόητο, το οποίο βέβαια γνωρίζουν πολύ καλύτερα οι αγορές – οι οποίες στοιχηματίζουν ήδη στην κατάρρευση του ευρώ, όπως οι κερδοσκόποι το 1992 στη βρετανική στερλίνα.
