Από Δευτέρα τι κάνουμε; – The Analyst

Από Δευτέρα τι κάνουμε;

Email this page.

ΕΙΚΟΝΑ - Ελλάδα Από Δευτέρα τι κάνουμε;

Αν η κυβέρνηση Τσίπρα δεν λύσει έγκαιρα τα εσωτερικά της προβλήματα, αν ο πρωθυπουργός και οι βασικοί υπουργοί δεν οργανώσουν το χρόνο τους παραγωγικά, κι αν τα δεκάδες γραφεία Τύπου δεν μάθουν να λειτουργούν αμφίδρομα δεν θα πάει μακριά γιατί όλοι πια έχουν καταλάβει την πραγματικότητα.

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

Δεν υπάρχει πολίτης στην Ελλάδα που να μην αναρωτιέται ευγενικά: Γιατί η κυβέρνηση Τσίπρα χρειάστηκε πέντε μήνες για να φτάσει σε μια πρόταση που δεν διαφέρει από τα μνημόνια, μαζί με μια υπόσχεση μελλοντικής ελάφρυνσης του χρέους, πνιγμένη στη δημιουργική ασάφεια και η εξασφαλισμένη ύφεση έγινε εγγυημένη από τους κακούς χειρισμούς τακτικής;

Δεν υπάρχει δημοσιογράφος σε όλο τον πλανήτη που να μην αναρωτιέται δημοσίως, γιατί είναι τόσο ανίκανη η ελληνική κυβέρνηση, ακόμα και στα στοιχειώδη; Πως ανέχονται οι Έλληνες μια κυβέρνηση η οποία δεν μπορεί να διαχειριστεί τις αυτονόητες φιλοδοξίες τους;

Δεν υπάρχει βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ή στέλεχος του κόμματος που να μην αναρωτιέται: «Καλά πότε περιμένετε να κυβερνήσετε; Διακοπές κάνουμε;» που οφείλεται αυτή η μακαριότητα;

Η απάντησή μας είναι: «Πρώτον δεν ξέρουμε!» Ο καθένας έχει παράπονα από όλους τους άλλους, αλλά και καθένας από μας δεν μπορεί να κάνει κάτι καλύτερο. Η απειρία της κυβέρνησης, των υπουργών, των στελεχών ακόμα και του ίδιου του πρωθυπουργού, είναι δεδομένη. Πολλοί φτάνουν στο σημείο να λένε ότι «η παιδική χαρά του Τσίπρα, μπορεί να συγκριθεί μόνον με την παιδική χαρά του Γιώργου Παπανδρέου». Βέβαια όλοι αναγνωρίζουν ότι ούτε ο Τσίπρας είναι τόσο διεφθαρμένος όσο αποδείχθηκε εκ των υστέρων ο ΓΑΠ, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο διεφθαρμένος όσο ήταν το ΠΑΣΟΚ.

Αυτό καθόλου δεν πρέπει να παρηγορεί τον Αλέξη Τσίπρα. Πρέπει να θυμηθεί ότι το πρώτο εξάμηνο, όλοι έλεγαν τα ίδια για τον ΓΑΠ και ανέχονταν την παιδική του χαρά μεταξύ των οποίων ήταν και αξιόλογα ή έντιμα άτομα όπως η Τίνα Μπιρμπίλη ο Γιώργος Κουτρουμάνης ο Πάνος Μπεγλίτης και ο Σπύρος Κουβέλης, αλλά χάνονταν μέσα στην παιδική χαρά των αγαπημένων παιδιών όπως ο Παπακωνσταντίνου ή ο … Δρούζας… πως λεγόταν αυτός ο  απίθανος υπουργός Εξωτερικών με τα γιλεκάκια; Ο Πανάρετος ο Παμπούκης και ο Μόσιαλος με τα άψογα βιογραφικά και καμία επαφή με την ελληνική πραγματικότητα. Ανάμεσα σε δεκάδες διεφθαρμένους, πάντα υπουργούς του ΠΑΣΟΚ, που γνώριζαν τα πάντα για τον κρατικό μηχανισμό και θεωρούσαν ότι είναι τα πρωτοκλασσάτα στελέχη και η αφρόκρεμα του έθνους.

Ελάχιστοι διασώθηκαν από εκείνη την κυβέρνηση παρά τις ικανότητες και τις σωστές προτάσεις τους γιατί δεν είχαν την τόλμη να πετάξουν το “υπουργιλίκι” για να ταρακουνήσουν τον πρωθυπουργό που ήταν καλό παιδί και ευγενικό και προσπαθούσε να ισορροπήσει πατώντας σε πολλές βάρκες. Ούτε η Λούκα Κατσέλη, ούτε ο Χάρης Καστανίδης, ούτε ο Μάρκος Μπόλαρης. Μερικοί από εκείνους τους πρωτοκλασσάτους υπουργούς εξακολουθούν να ταλαιπωρούν τα αυτιά μας αντί να εξαφανιστούν και να ησυχάσουν. Όπως ακριβώς οι άδειοι τενεκέδες κάνουν πολύ θόρυβο έτσι κι αυτοί κάνουν διαρκώς δηλώσεις και σώζουν τη χώρα 3 φορές την ημέρα. Πάγκαλος, Λοβέρδος, Βενιζέλος, Χρυσοχοίδης, Ραγκούσης, Διαμαντοπούλου, Παπουτσής και μια ντουζίνα ακόμα περιφέρονται ως “ζόμπι” που δεν έχουν αναπαυθεί.

Η κυβέρνηση Τσίπρα δεν διαφέρει ποιοτικά αν και η προέλευση των στελεχών της είναι εντελώς διαφορετική. Αν δεν λύσει έγκαιρα τα εσωτερικά της προβλήματα, αν ο πρωθυπουργός και οι βασικοί υπουργοί δεν οργανώσουν το χρόνο τους παραγωγικά, αν δεν ανοίξουν τα αυτιά τους στις χρήσιμες εισηγήσεις αντί για τους “γλείφτες” της εξουσίας οι οποίοι πάντα είναι περισσότεροι από όσους αντέχουμε, κι αν τα δεκάδες γραφεία Τύπου δεν μάθουν να λειτουργούν αμφίδρομα (να ενημερώνουν υπεύθυνα τους υπουργούς και τον πρωθυπουργό για το τι γράφεται στον Τύπο και όχι μόνον να εκδίδουν αστεία δελτία Τύπου κατόπιν εορτής) δεν θα πάει μακριά γιατί όλοι πιά έχουν καταλάβει την πραγματικότητα. Αυτοί μπορούν να νομίζουν ότι κρύβονται στα γραφεία τους, αλλά όλοι οι Έλληνες έχουν καταλάβει ότι έχουν μαζευτεί ένα τσούρμο ανίκανοι και πίνουν φραπέ με ένα μάτσο άσχετους. Μόνον η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει δουλέψει και έχει αποτελέσματα, γι αυτό και μοιάζει σαν τη μύγα μέσα στο γάλα της αδράνειας.

Με όρους πολιτικής θεωρίας δεν υπάρχει ηγεσία αφού δεν υπάρχει καμία στρατηγική, αλλά η κυβέρνηση βαδίζει «βλέποντας και κάνοντας». Είναι ο ορισμός της απουσίας ηγεσίας. Δεν αρκεί ο Τσίπρας να εκφοβίζει τους βουλευτές του και τα κομματικά λέγοντας ότι όπως ήρθαμε όλοι μαζί έτσι και θα φύγουμε όλοι μαζί. Η πρόκληση είναι αν μπορεί να συγκροτηθεί πολιτική ηγεσία από αυτό το σύνολο με οργανωμένο τρόπο.

Κατ’ αρχήν χρειάζεται μια «πολιτική συμφωνία» την οποία θα κάνουν τουλάχιστον 1.000 ανώτερα και μεσαία πολιτικά στελέχη. Άλλος είναι υπέρ της δραχμής και άλλος είναι υπέρ του ευρώ, άλλος είναι πρώην κομμουνιστής και άλλος πρώην φιλελεύθερος, άλλος σοσιαλιστής και άλλος ριζοσπάστης. Πρέπει μεταξύ τους να κάνουν μια πολιτική συμφωνία σαν αυτή που είχαν κάνει πριν πολλά χρόνια για να μπορέσουν συνεργαζόμενοι να εκπροσωπηθούν στη Βουλή και πριν από 3 χρόνια ότι πρέπει να συνεργαστούν για να ανατρέψουν την κυβέρνηση των μνημονίων.

Έχουν καθυστερήσει να κάνουν μεταξύ τους μια νέα πολιτική συμφωνία: Τι θα την κάνουν την πολιτική εξουσία και τον πολιτικό έλεγχο του κρατικού μηχανισμού; Αν δεν απαντήσουν ειλικρινά σε αυτή την ερώτηση, δεν μπορούν να συμφωνήσουν. Δεν νοείται υπουργός ή βουλευτής ή στέλεχος να μην έχει κάνει αυτή την πολιτική συμφωνία και να μην την υπηρετεί στη συνέχεια ή να μην την έχει κατανοήσει. Δεν μπορούν υπουργοί να σχολιάζουν σαν απλοί πολίτες τα πάντα και να ελπίζουν ότι στο μέλλον η ζωή θα απαντήσει σε αυτά τα υπαρξιακά τους προβλήματα. Δεν υπάρχει χρόνος ούτε έδαφος για σχολή στελεχών και εκπαίδευση υπουργών. Βρισκόμαστε σε πόλεμο και πρέπει να νικήσουμε με ότι έχουμε.

Το κυβερνητικό στρατόπεδο θυμίζει το ελληνικό στρατόπεδο της Τριπολιτσάς τον πρώτο χρόνο της επανάστασης του 1821. Χωρίς ηγεσία (η ηγεσία της Φιλικής Εταιρίας είχε αποκεφαλιστεί στην Κωνσταντινούπολη και ο Υψηλάντης είχε ήδη φυλακιστεί από τους Αυστριακούς) ο κάθε οπλαρχηγός ή κοτζαμπάσης αυτοπροσδιοριζόταν και η κατάληξη ήταν η διάλυση του στρατοπέδου και ο εμφύλιος πόλεμος. Μόνον όταν έφτασε ο Καποδίστριας υπήρξε ηγεσία με στρατηγική και στόχους κι αυτό φάνηκε από τα αποτελέσματα.

Αυτή την εβδομάδα μετά το δημοψήφισμα, η κυβέρνηση τρέχει αλαφιασμένη να προλάβει προθεσμίες αλλά κανείς δεν ξέρει τι πρέπει να κάνει από τη Δευτέρα αν υπάρξει συμφωνία ή ακόμα χειρότερα αν δεν υπάρξει συμφωνία. Βλέποντας και κάνοντας. Μια κι εκείνοι δεν προλαβαίνουν, ας κάνουμε εμείς μερικές θετικές σκέψεις, ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι για τα χειρότερα.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */