Χωρίς να επεκταθούμε σε κουραστικές οικονομικές λεπτομέρειες, το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας, στο οποίο είχε βυθιστεί από το 1990 (γράφημα), μετατράπηκε, με την εκούσια βοήθεια της ΕΚΤ και την ακούσια των χωρών του ευρωπαϊκού νότου, σε πλεόνασμα – με αποτέλεσμα να απομυζούνται σήμερα όλες οι χώρες της Ευρωζώνης.
.
.
Μεταφορικά, υπάρχει μία βδέλλα που απορροφά το αίμα τους, με λογικό επακόλουθο τη μετατροπή τους σε προτεκτοράτα – δια της μεθόδου της ειρηνικής διείσδυσης που σίγουρα θα ονειρευόταν ο Χίτλερ. Με απλά λόγια λοιπόν, η ανταγωνιστικότητα των χωρών της Ευρωζώνης και ειδικά του ευρωπαϊκού νότου θυσιάστηκε, με τη συνενοχή της ΕΚΤ, για να διασωθεί η Γερμανία.
.
Αλήθειες και ψέματα
Οι Γερμανοί πολιτικοί βέβαια υποστηρίζουν, συχνά και ευχαριστημένα ότι, η οικονομία της χώρας τους είναι τόσο ανταγωνιστική, επειδή υιοθέτησαν σκληρές μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και στις υπηρεσίες (Hartz I έως IV) – θέλοντας να επιβάλλουν κάτι ανάλογο σήμερα, σε όλες τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης και ειδικά στην Ελλάδα.
Φυσικά οι αλλαγές αυτές συνέβαλλαν, αλλά δεν αποτελούν τη μοναδική εξήγηση, όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί (πηγή: Nomura research) – αφού, εάν δεν είχε βοηθηθεί επαίσχυντα η χώρα από την ΕΚΤ, δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί εις βάρος όλων των υπολοίπων εταίρων της, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και η Ελλάδα.
.
.
Το γράφημα αφορά το υπόλοιπο του πλεονάσματος εξωτερικών συναλλαγών της Γερμανίας με τις χώρες της Ευρωζώνης (μπλε καμπύλη), με τις Η.Π.Α. (κόκκινη) και με την Ασία (πράσινη) – σύμφωνα με το οποίο, μετά την υιοθέτηση του ευρώ, καθώς επίσης με τη βοήθεια της εξτρεμιστικά χαλαρής νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ, αυξήθηκαν κυρίως τα πλεονάσματα της Γερμανίας απέναντι στις χώρες της Ευρωζώνης, ενώ παρέμειναν σχεδόν σταθερά ως προς τις Η.Π.Α. και την Ασία.
Εάν λοιπόν η Γερμανία είχε γίνει πιο ανταγωνιστική παγκοσμίως λόγω των μεταρρυθμίσεων που είχε υιοθετήσει, τότε θα έπρεπε να είχαν αυξηθεί τα πλεονάσματα της ανάλογα απέναντι στις Η.Π.Α. και την Ασία – κάτι που δεν συνέβη, τουλάχιστον έως το 2010/11, όπου η χρηματοπιστωτική κρίση, σε συνδυασμό με την πολιτική λιτότητας της Γερμανίας, απέναντι στην επεκτατική νομισματική πολιτική των χωρών εκτός Ευρώπης, συνέβαλλε στην ενδυνάμωση της.
.
Επίλογος
Ολοκληρώνοντας, έχει πλέον τεκμηριωθεί ότι, η Γερμανία ανάκτησε την οικονομική της ισχύ μετά το 2000, αυξάνοντας τις εξαγωγές της στις άλλες χώρες της Ευρωζώνης – κυρίως με τη βοήθεια της ΕΚΤ, λόγω της οποίας έγινε ανταγωνιστικότερη, καταστρέφοντας μεθοδικά την ανταγωνιστικότητα των εταίρων της.
Μετά το 2011 τώρα, η Γερμανία προσπαθεί, ξανά με τη βοήθεια της ΕΚΤ και εις βάρος των εταίρων της, να καταστρέψει την ανταγωνιστικότητα των άλλων χωρών του πλανήτη – επιβάλλοντας μία πολιτική εξαντλητικής λιτότητας στην Ευρώπη, την οποία θεωρεί πλέον έδαφος της, αυτοκρατορία της.
Στα πλαίσια αυτά η Ελλάδα, χωρίς φυσικά να το συνειδητοποιεί, συνιστά λόγω της «ανυπακοής» της την Αχίλλειο πτέρνα της – οπότε η Γερμανία θα κάνει ότι μπορεί για να «καταπνίξει» την αντίδραση της. Εν ανάγκη ακόμη και να τη διώξει, κυρίως επειδή θέλει να αποφύγει με κάθε τρόπο τη «μετάσταση» της (πολιτικής) επανάστασης στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένου του δικού της πληθυσμού.
Όλα τα παραπάνω δεν σημαίνουν βέβαια πως η Ελλάδα δεν έκανε μεγάλα λάθη στο παρελθόν, τα οποία συνεχίζονται στο παρόν – αλλά ότι, δεν είναι η μοναδική υπεύθυνη για την κακή της οικονομική κατάσταση, πως πολλές άλλες χώρες θα ακολουθήσουν, καθώς επίσης ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί το πρόβλημα του χρέους που αντιμετωπίζει, για την οριστική υποδούλωση της.
.
Σημείωση: Θα μπορούσε να έχει αυτά τα πλεονάσματα η Γερμανία χωρίς το ευρώ; Σε καμία περίπτωση, αφού το μάρκο θα ανατιμούταν – οπότε οι εισαγωγές της θα αυξάνονταν και οι εξαγωγές της θα μειώνονταν.
Θα μπορούσε η Ελλάδα να εφαρμόσει την ίδια πολιτική; Ασφαλώς, εάν η Γερμανία αύξανε τους μισθούς των εργαζομένων της, καθώς επίσης τις δημόσιες δαπάνες, μειώνοντας τους φόρους (εσωτερική ανατίμηση) – οπότε θα αυξάνονταν οι εισαγωγές της από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, θα ξόδευαν περισσότερο οι τουρίστες κοκ. Πόσο μάλλον όταν η Ελλάδα έχει ήδη υποχρεωθεί να εφαρμόσει την εσωτερική υποτίμηση – όπως η Γερμανία μετά το 2000.
Θα το κάνει η Γερμανία; Θεωρείται απίθανο, αφού δεν είναι καθόλου αλληλέγγυα – γεγονός που τελικά θα της στερήσει την ηγεμονική της θέση. Αντίθετα η Κίνα, κυρίως λόγω του παλαιού πολιτισμού της, έχει μειώσει τα πλεονάσματα της, εισάγοντας περισσότερα από τις γύρω χώρες – οπότε θα αναρριχηθεί σύντομα στην πρώτη θέση του πλανήτη.
