Το μεγάλο πόκερ – The Analyst

Το μεγάλο πόκερ

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

ΕΙΚΟΝΑ---ΕΚΤ,-κεντρικές-τράπεζες

Η ΕΚΤ είναι η κεντρική τράπεζα όλων των κρατών της Ευρωζώνης, άρα και της Ελλάδας, με την ιδιότητα της ως ο δανειστής ύστατης ανάγκης – οπότε δεν είναι λογικό να πτωχεύσει τη χώρα μας ή τις τράπεζες της, όπως η Fed δεν χρεοκοπεί τις Η.Π.Α.

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

(α) «Η χώρα μας θεωρείται ως μία πιθανή σπίθα, η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει μία τεράστια πυρκαγιά στο χρηματοπιστωτικό (και γεωπολιτικό) δυτικό σύστημα – με κριτήριο τη χρεοκοπία της Lehman Brothers, η οποία ήταν μεν της τάξης των 613 δις $, αλλά προκάλεσε ζημίες ύψους 15 τρις $ στην παγκόσμια οικονομία, ενώ καταπολεμήθηκε μέσω της υπερχρέωσης ουσιαστικά των κεντρικών τραπεζών.

Με δεδομένο δε το ότι, οι κεντρικές τράπεζες έχουν καταναλώσει πλέον όλα τα όπλα τους, είναι πολύ δύσκολη η αντιμετώπιση ενός νέου «πιστωτικού γεγονότος», το οποίο θα υπερέβαινε τα 500 δις € – όπως το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας, μαζί με τις τράπεζες (ELA, Target II).

Πόσο μάλλον όταν οι Η.Π.Α., αλλά και όλες σχεδόν οι χώρες της Δύσης, είναι σε υπερβολικό βαθμό χρεωμένες – αδυνατώντας να αμυνθούν απέναντι σε μία νέα κρίση, ειδικά εάν «προσβληθεί» ταυτόχρονα το ευρώ, στο οποίο είναι συνδεδεμένα παράγωγα προϊόντα άνω των 23 τρις $!» (ΒΒ).

(β) «Όλα όσα έχουμε μάθει τα τελευταία πέντε χρόνια είναι το ότι, αποτελεί μία απίστευτα άσχημη οικονομική πολιτική να επιβάλλεις σε μία χώρα που ευρίσκεται σε έναν αποπληθωριστικό καθοδικό κύκλο (στο σπιράλ του θανάτου), μία πολιτική λιτότητας.

Ειλικρινά έχω σοκαρισθεί, ακούγοντας πως κάτω από αυτές τις συνθήκες γίνεται συζήτηση για έναν υψηλότερο ΦΠΑ. Πόσο μάλλον όταν έχουμε διαπιστώσει ότι, μία βιαστική αύξηση του ΦΠΑ, μπορεί να εκτροχιάσει ακόμη και μία χώρα με ισχυρή οικονομία, όπως η Ιαπωνία» (A. Mody, ΔΝΤ).

.

Άρθρο

Με βάση το πρώτο μέρος της εισαγωγής μας, δύσκολα μπορεί να πιστέψει κανείς πως η Ελλάδα θα οδηγηθεί στη χρεοκοπία – χωρίς όμως να το αποκλείει, καθώς επίσης χωρίς να εννοεί ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί εκβιαστικά από την ελληνική κυβέρνηση, σε συνδυασμό με τον κίνδυνο που ενέχει για τη διάλυση της Ευρωζώνης τυχόν άνοιγμα μίας «πόρτας εξόδου» στο οικοδόμημα της.

Όσον αφορά το δεύτερο, φαίνεται καθαρά πως τυχόν υπογραφή ενός τρίτου μνημονίου από την κυβέρνηση, με το οποίο θα συνεχίζεται η πολιτική λιτότητας και θα αυξάνονται οι φόροι, ενώ θα δρομολογείται η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας σε εξευτελιστικές τιμές, με την ιδιωτική να ακολουθεί (κατασχέσεις ακινήτων, πλειστηριασμοί, δήμευση καταθέσεων κλπ.), απλά θα επιβραδύνει τον «επιθανάτιο ρόγχο» της οικονομίας – επισφραγίζοντας την καταστροφή της.

 

Η μη υπογραφή μίας συμφωνίας βέβαια, η οποία (μη υπογραφή) είτε θα διαιώνιζε το μαρτύριο της σταγόνας, είτε θα οδηγούσε στη χρεοκοπία, δεν μπορεί να συστηθεί από κανέναν στον πρωθυπουργό – πόσο μάλλον η έξοδος από την Ευρωζώνη, υπό τις σημερινές καταστροφές που έχει προκαλέσει το εκ προμελέτης έγκλημα των μνημονίων (ανάλυση).

Εμπρός γκρεμός και πίσω ρέμα λοιπόν για την κυβέρνηση, σε μεγάλο βαθμό με δική της ευθύνη, αφού αυτή προκάλεσε τις πρόωρες εκλογές – πείθοντας τους Έλληνες πως μπορεί να διαπραγματευθεί πολύ καλύτερα με τους πιστωτές της χώρας (ανάλυση), έχοντας, ως όφειλε, τουλάχιστον μία βιώσιμη εναλλακτική λύση στο «συρτάρι» της.

Αυτό δεν σημαίνει φυσικά πως αιτιολογείται η στάση της σημερινής αντιπολίτευσης, όταν ως κυβέρνηση εφάρμοζε πιστά την πολιτική της υποτελείας και των υποκλίσεων, η οποία θα κατέληγε στην «εσαεί απώλεια» της εθνικής μας κυριαρχίας – ενδεχομένως δε στη μετατροπή της χώρας σε μία «στυμμένη λεμονόκουπα», με προορισμό τα σκουπίδια της ιστορίας.

Περαιτέρω, έχουμε την άποψη πως εάν στην Ελλάδα δεν αποκατασταθεί άμεσα η πιστοληπτική ικανότητα του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, μέσω της διαγραφής χρεών, έτσι ώστε

(α) το κράτος να μπορεί να χρηματοδοτηθεί από τις αγορές, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να παραμένει στον ορό της Ευρωζώνης και

(β) ο ιδιωτικός τομέας να έχει τη δυνατότητα να δανείζεται ξανά από τις τράπεζες, για τη διενέργεια επενδύσεων με στόχο την αναβίωση του παραγωγικού ιστού, προφανώς όχι για κατανάλωση,

δεν πρόκειται να υπάρξει μέλλον για τη χώρα μας – οπότε θα ήταν καλύτερα να προβεί η κυβέρνηση στην αναβολή της πληρωμής των εξωτερικών της υποχρεώσεων στο ΔΝΤ, στον EFSF, στα άλλα κράτη και στην ΕΚΤ (γράφημα), εξοφλώντας μόνο τα ομόλογα που έχει εκδώσει και κατέχουν οι επενδυτές.

.

Ελλάδα, οι δανειακές υποχρεώσεις της χώρας το 2015

.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×