Πρόκειται λοιπόν για μία ουτοπία, για μία εξόφθαλμη αυταπάτη της διοίκησης της ΕΚΤ, εάν πράγματι πιστεύει πως με τη βοήθεια της μαζικής αύξησης της ρευστότητας, θα μπορεί να «αγοράζει χρόνο» στο διηνεκές – έτσι ώστε να καταφέρει να εξισορροπήσει το σύνολο των προβλημάτων που αντιμετωπίζει.
Το γεγονός δε, σύμφωνα με το οποίο ακόμη και ο «υποδειγματικός μαθητής» της Ευρωζώνης, η Γερμανία, όσον αφορά τη μείωση του δημοσίου ελλείμματος και του χρέους, τα υψηλά πλεονάσματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, καθώς επίσης τον ικανοποιητικό ρυθμό ανάπτυξης, δεν είναι σε θέση να αμυνθεί απέναντι στις κερδοσκοπικές επιθέσεις των αγορών, είναι αρκετό για να κατανοήσει κανείς το ρίσκο των άλλων χωρών, οι οποίες βρίσκονται σε πολύ πιο άσχημη οικονομική κατάσταση.
.
Οι άλλες επιθέσεις των κερδοσκόπων
Σε σχέση με τον ίδιο κίνδυνο, είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Ρωσίας το προηγούμενο έτος, όταν βρέθηκε στο στόχαστρο των διεθνών κερδοσκόπων – αδυνατώντας πλήρως να αμυνθεί στις επιθέσεις τους.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες, όταν διαπιστώθηκαν οι αδυναμίες της οικονομίας της (άρθρο), τα επιτόκια των δεκαετών ομολόγων εκτοξεύθηκαν από το 10% στο 16% (γράφημα), με το σοκ να έχει αντιμετωπισθεί μόνο εν μέρει, με τη βοήθεια των συναλλαγματικών της αποθεμάτων – όπου διατέθηκαν μεγάλα ποσά (περί τα 140 δις $), για τη στήριξη των αξιόγραφων, καθώς επίσης της ισοτιμίας του ρουβλίου.
.
.
Κάτι ανάλογο είχε συμβεί προηγουμένως στην Τουρκία (τα επιτόκια των δεκαετών αναρριχήθηκαν από το 6%, πάνω από το 11%), η οποία έπρεπε επίσης να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις των αγορών, έχοντας χάσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών, λόγω της τότε πολιτικής αστάθειας – κάτι που πιθανότατα θα συμβεί ξανά, είτε πριν, είτε μετά τις εκλογές, εάν τυχόν το κυβερνών κόμμα υποστεί μία σημαντική ήττα (άρθρο).
Περαιτέρω, στην Ελβετία η κατάσταση εξελίχθηκε από την αντίθετη πλευρά (γράφημα), όταν η κεντρική της τράπεζα αποφάσισε ξαφνικά να απελευθερώσει το φράγκο από τη σταθερή ισοτιμία του σε σχέση με το ευρώ – με αποτέλεσμα τα επιτόκια να φτάσουν στο ναδίρ (περίπου στο 0,08% σήμερα).
.
.
Αποτέλεσαν λοιπόν επίσης στόχο των κερδοσκόπων, όπως πρόσφατα τα γερμανικά – ενώ, εάν υποθέσουμε πως το κριτήριο (Benchmark) είναι το αμερικανικό επίπεδο των επιτοκίων, τότε θα ακολουθήσει ένα νέο κύμα ανοιχτών πωλήσεων, το οποίο θα οδηγήσει ακόμη και τα ελβετικά επιτόκια σε χρόνο μηδέν στα ύψη.
Περαιτέρω, με βάση τον κανόνα της «ανακύκλωσης» (Rotation), θα μπορούσαν με έναν ανάλογο συντονισμό, όπως αυτός του B. Gross, να οδηγηθούν στα ύψη τα επιτόκια δανεισμού της μίας χώρας μετά την άλλη – με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα κέρδη των κερδοσκόπων, εις βάρος των υπολοίπων επενδυτών, καθώς επίσης των φορολογουμένων Πολιτών, με ελάχιστες δυνατότητες άμυνας εκ μέρους των κρατών ή/και των κεντρικών τραπεζών.
Άλλωστε, όταν το ποσόν που διαθέτει μία κεντρική τράπεζα, όπως για παράδειγμα η ΕΚΤ, δεν ξεπερνάει τα 60 δις € μηνιαία, ενώ οι κερδοσκόποι τοποθετούν μέσα σε ελάχιστες ημέρες 800 δις € εναντίον του, είναι αδύνατον να καταπολεμηθούν οι συνέπειες – αφού πρόκειται ουσιαστικά για μία σταγόνα νερού, επάνω σε μία καυτή πέτρα.
.
Συμπέρασμα
Η αποτυχία της «αναρρύθμισης» των αγορών, μετά το έγκλημα της πλήρους απελευθέρωσης τους (Glass Steagall Act κοκ.), θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα στον πλανήτη – ενώ τα παιδιά του κραχ γνωρίζουν πλέον πολύ καλά να εκμεταλλεύονται τα άπειρα όπλα που έχουν στη διάθεση τους, όπως τις ανοιχτές πωλήσεις, τα παράγωγα κλπ.
Ουσιαστικά λοιπόν τα κράτη, καθώς επίσης οι κεντρικές τράπεζες, έχουν χάσει τα ηνία του χρηματοπιστωτικού συστήματος – με αποτέλεσμα να κυριαρχούν πλέον οι χρηματαγορές, με τις διάφορες μορφές τους (hedge funds, μεγάλες τράπεζες κοκ.), ενώ οι κυβερνήσεις, ακόμη και η αμερικανική, αδυνατούν να αμυνθούν στις επιθέσεις τους.
Επομένως, είναι θέμα χρόνου η πρόκληση ενός επομένου κραχ, όπως αυτό του 2007/08 – μέσω του οποίου θα αποκομίσουν ακόμη περισσότερα κέρδη οι «επενδυτές», ενώ θα ζημιωθούν ξανά τα κράτη και οι Πολίτες τους.
Βιβλιογραφία: Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης (ETH)
