Τόσο το υπουργείο οικονομικών των Η.Π.Α., όσο και η Fed, με τα πλοκάμια τους σε ολόκληρο τον πλανήτη, εξυπηρετούν αποκλειστικά τα συμφέροντα των μεγάλων ιδιωτικών τραπεζών – εις βάρος της οικονομίας και του πληθυσμού της χώρας
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
.
”Οι Η.Π.Α. κυριαρχούνται από ιδιωτικές ομάδες συμφερόντων, καθώς επίσης από μία νέα συντηρητική ιδεολογία, σύμφωνα με την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιλεγεί από την ιστορία ως ένα ασυνήθιστο και αναντικατάστατο Έθνος – δικαίωμα και ευθύνη του οποίου είναι να επιβάλλει τη θέληση του σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Μεταξύ αυτών των ιδιωτικών ομάδων συμφερόντων, τα ισχυρότερα είναι το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα, οι 4-5 «πολύ μεγάλες για να χρεοκοπήσουν» τράπεζες (Too big to fail), η Wall Street, το εβραϊκό λόμπι (ο λαός τους Ισραήλ δεν έχει καμία σχέση με τις σιωνιστικές κυβερνήσεις του), η αγροτική βιομηχανία με τους κολοσσούς των μεταλλαγμένων, καθώς επίσης η βιομηχανία των πρώτων υλών (πετρέλαιο, ορυχεία, ξυλεία).
Οι στόχοι των συγκεκριμένων ομάδων συμφερόντων ταυτίζονται με αυτούς των νέων συντηρητικών – η ιδεολογία των οποίων υποστηρίζει και επιδιώκει με κάθε τρόπο τον χρηματοπιστωτικό και στρατιωτικοπολιτικό επεκτατισμό (ιμπεριαλισμό), οπότε την απόλυτη ηγεμονία του πλανήτη από τις Η.Π.Α. (Dr. Paul Craig Roberts, οικονομολόγος, πρώην σύμβουλος του Reagan)”.
.
Άρθρο
Η σφαιρική εικόνα ορισμένων ανθρώπων όπως ο παραπάνω, ο οποίος έχει μία σειρά πανεπιστημιακών πτυχίων, καθώς επίσης σημαντικές εμπειρίες συμμετέχοντας ενεργά στην κυβερνητική πολιτική των Η.Π.Α., ενώ έχει γράψει αρκετά αναλυτικά βιβλία, είναι πολύτιμη για όλους όσους ενδιαφέρονται για το τι πραγματικά διαδραματίζεται στον πλανήτη. Πόσο μάλλον όταν τα περισσότερα γεγονότα καλύπτονται πίσω από ένα αδιαπέραστο, σκοτεινό πέπλο, ενώ συχνά χαρακτηρίζονται σκόπιμα ως θεωρίες συνομωσίας – έτσι ώστε να μην γίνονται πιστευτά από την πλειοψηφία των ανθρώπων.
Συνεχίζοντας, σύμφωνα με τον αμερικανό, δεν υπάρχουν πλέον ανεξάρτητα ΜΜΕ στις Η.Π.Α. – έντυπα, ραδιοφωνικά ή τηλεοπτικά. Κατά τα τελευταία χρόνια της κυβέρνησης Clinton, το 90% όλων των ΜΜΕ ανήκαν σε έξι μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους – ενώ από την κυβέρνηση που ακολούθησε (Bush Junior), έχασε την ανεξαρτησία της και η εθνική δημόσια ραδιοφωνία (National Public Radio). Από τότε και μετά, όλα τα ΜΜΕ λειτουργούν ως ένα «υπουργείο προπαγάνδας» – όπως αυτό που περιγράφεται στο 1984 του Orwell.
Την ίδια στιγμή και τα δύο πολιτικά κόμματα που κυβερνούν εναλλασσόμενα τη χώρα, οι Δημοκρατικοί (σοσιαλιστές) και οι Ρεπουμπλικάνοι (συντηρητικοί), εξαρτώνται, όσον αφορά τη χρηματοδότηση της εκάστοτε προεκλογικής τους καμπάνιας, από τις ίδιες ακριβώς ιδιωτικές ομάδες συμφερόντων – εύλογα λοιπόν χορεύουν στους ήχους της μουσικής που τους επιβάλλουν οι Κύριοι τους.
Εκτός αυτού, η μετατόπιση των θέσεων εργασίας της μεταποιητικής και βαριάς βιομηχανίες σε άλλες χώρες, κατέστρεψε τα εργατικά συνδικάτα – με αποτέλεσμα να μην έχουν πλέον την πολιτική τους στήριξη οι Δημοκράτες, οι οποίοι ουσιαστικά εκπροσωπούσαν τους εργαζόμενους (αντί τις επιχειρήσεις, όπως οι Ρεπουμπλικάνοι).
Περαιτέρω η κεντρική τράπεζα της χώρας, η Fed, ανήκει στις μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες και φροντίζει για το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας – κυρίως όμως για τους ιδιοκτήτες της. Ιδρύθηκε με στόχο να είναι ο δανειστής εσχάτης ανάγκης (Lender of last resort), έτσι ώστε να μπορεί να διασώζει τις τράπεζες από τη χρεοκοπία, σε περιπτώσεις επιθέσεων εναντίον τους (Bank runs) ή εκροής των καταθέσεων τους – ενώ στη διοίκηση της New York Fed, η οποία είναι υπεύθυνη για τις «χρηματοπιστωτικές παρεμβάσεις», τοποθετούνται οι managers των μεγάλων τραπεζών.
Οι τρεις τελευταίοι διοικητές της Fed ήταν Εβραίοι, ενώ ο σημερινός υποδιοικητής είχε διευθύνει προηγουμένως την κεντρική τράπεζα του Ισραήλ. Τα προηγούμενα χρόνια όλοι οι υπουργοί οικονομικών, καθώς επίσης όλοι οι διευθυντές των εποπτικών Αρχών του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας, ήταν ακριβώς εκείνοι οι τραπεζικοί managers, οι οποίοι με τις απάτες και με την υπερχρέωση που συντελέσθηκε, προκάλεσαν την πρόσφατη τεράστια κρίση – μετά τη χρεοκοπία της Lehman Brothers.
Τόσο το υπουργείο οικονομικών των Η.Π.Α., όσο και η Fed, με τα πλοκάμια τους σε ολόκληρο τον πλανήτη, εξυπηρετούν από τις αρχές του 21ου αιώνα αποκλειστικά και μόνο τα συμφέροντα των μεγάλων τραπεζών – εις βάρος φυσικά της Οικονομίας και του πληθυσμού της χώρας. Για παράδειγμα, οι συνταξιούχοι τα τελευταία χρόνια δεν λαμβάνουν καθόλου τόκους, επειδή επιλέχθηκε ο άτοκος δανεισμός των τραπεζών, για να αυξήσουν τα κέρδη τους.
Συνεχίζοντας, ανεξάρτητα από το πόσο πλούσιες είναι ορισμένες οικογένειες, δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τους κυρίαρχους του σύμπαντος – αυτούς δηλαδή που αναφέρθηκαν στον πρόλογο του κειμένου. Το παλαιό κεφάλαιο μπορεί βέβαια να προστατεύει τα περιουσιακά του στοιχεία, ενώ οι οικογένειες που το εκπροσωπούν, όπως οι Rockefellers, διαθέτουν δραστήρια ιδρύματα – τα οποία συνεργάζονται πιθανότατα πολύ στενά με το Ίδρυμα εθνικού κληροδοτήματος για τη Δημοκρατία (National Endowment for Democracy).
Χρηματοδοτούν δε και προωθούν διάφορες φιλοαμερικανικές μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) σε χώρες, στις οποίες οι Η.Π.Α. επιδιώκουν μεγαλύτερη επιρροή ή αλλαγές των κυβερνήσεων τους – όπως συνέβη στην Ουκρανία. Οι συγκεκριμένες ΜΚΟ είναι ουσιαστικά η «πέμπτη φάλαγγα» της υπερδύναμης, αν και προς τα έξω εμφανίζονται ως προστάτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπήρχαν εκατοντάδες τέτοιες ΜΚΟ στη Ρωσία (ορισμένες πιθανότατα ακόμη), οι οποίες χρηματοδοτούνταν από αμερικανικά και γερμανικά κεφάλαια – ενδεχομένως έως και 1.000.
Η λέσχη Bilderberg, στην οποία συμμετέχουν εξτρεμιστικά πλούσια άτομα, διαθέτει αρκετούς πολιτικούς στις κυβερνήσεις πολλών χωρών, υπό την προστασία της. Εν τούτοις, δεν τεκμηριώνεται η επιρροή της στις αποφάσεις του Κογκρέσου ή της αμερικανικής κυβέρνησης – όπως, για παράδειγμα, αυτή του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων (Council for Foreign Relations), το οποίο διαθέτει μία τεράστια επιρροή.
Η συγκεκριμένη «δεξαμενή σκέψης» στελεχώνεται από πρώην κυβερνητικούς παράγοντες και ακαδημαϊκούς, καθώς επίσης από ορισμένους δημοσιογράφους, οι οποίοι ασχολούνται με την εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς σχέσεις – ενώ το περιοδικό της (Foreign Affairs) είναι ένα από τα σημαντικότερα Forum, όσον αφορά την εξωτερική πολιτική.
Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Συνεχίζοντας, σε μία σειρά πανεπιστημίων υπάρχουν «μυστικές αδελφότητες» – όπως η «Skull & Bones» του Yale. Στόχος τους είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των νεαρών παιδιών που προέρχονται από πολύ πλούσιες οικογένειες – οπότε δεν έχουν καμία πρακτική αξία.
Η πλέον ισχυρή ομάδα συμφερόντων, μετά την ιδιωτικοποίηση μεγάλου μέρους του στρατού το 1991, είναι αυτή, στην οποία συμμετέχουν το «στρατιωτικό σύμπλεγμα» με τις μυστικές υπηρεσίες – αφού χρηματοδοτούν με μεγάλα ποσά τις προεκλογικές εκστρατείες, αποτελούν ένα σημαντικό εργοδότη σε πολλές Πολιτείες, ενώ ελέγχουν τις δαπάνες (αγορές) του αμερικανικού Πενταγώνου.
Όσον αφορά τώρα το ΝΑΤΟ, δημιουργήθηκε από τις Η.Π.Α. με την αιτιολογία της ανάγκης προστασίας της Ευρώπης, από μία ενδεχόμενη σοβιετική εισβολή. Ο σκοπός αυτός δεν υπάρχει μετά το 1991, ενώ σήμερα χρησιμοποιείται μόνο ως «κάλυμμα» της αμερικανικής επιθετικότητας.
Η Βρετανία, ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιαπωνία κλπ. δεν είναι συνεργάτες των Η.Π.Α. στο ΝΑΤΟ, αλλά υποτελείς χώρες τους – αφού πρόκειται για την αμερικανική αυτοκρατορία, η οποία ανήκει μόνο στην υπερδύναμη. Οι Η.Π.Α. θέλουν τη συνέχιση της ΕΕ και της Ευρωζώνης, επειδή μπορούν να την ελέγχουν ευκολότερα – για κανέναν άλλο λόγο.
Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνονται οι μισθοί ορισμένων πολιτικών ηγετών το 2015, με πρώτο τον πρωθυπουργό της Σιγκαπούρης (ο οποίος πέθανε πρόσφατα) και δεύτερο τον αμερικανό πρόεδρο.
.
.
Περαιτέρω, λέγεται πως οι Η.Π.Α. ελέγχουν το Ισραήλ – αν και οι περισσότεροι συμπεραίνουν πως το Ισραήλ ελέγχει τις Η.Π.Α., τεκμηριώνοντας το σε μεγάλο βαθμό. Το εβραϊκό λόμπι έχει τοποθετήσει μία σειρά από καθηγητές σε πολλά αμερικανικά πανεπιστήμια, καθώς επίσης σε καθολικές και κρατικές ανώτατες σχολές – ενώ μπορεί να μπλοκάρει ορισμένες προσωπικές αποφάσεις του προέδρου των Η.Π.Α., διαθέτοντας τεράστια επιρροή στα έντυπα και στα τηλεοπτικά ΜΜΕ.
Εκτός αυτού διαθέτει πάρα πολλά χρήματα για πολιτικές καμπάνιες, έχοντας κατορθώσει να εκλέξει δικά του άτομα ως μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων και ως γερουσιαστές – ενώ, όπως έχει πει ο ναύαρχος Tom Moorer, «κανένας αμερικανός πρόεδρος δεν μπορεί να αντισταθεί στο Ισραήλ». Εάν κάποιος επικρίνει δε την πολιτική του Ισραήλ, τότε «στιγματίζεται» ως αντισημίτης – κάτι που μοιάζει με την καταδίκη του σε θάνατο.
Όσον αφορά τώρα τη σύγκρουση με τη Ρωσία, υπάρχουν δυστυχώς αρκετοί που θεωρούν ότι, οι Η.Π.Α. θα μπορούσαν να κερδίσουν έναν πυρηνικό πόλεμο εναντίον της – γεγονός στο οποίο οφείλεται η τοποθέτηση της ασπίδας πυραύλων. Σύμφωνα με τη θεωρία τους, η υπερδύναμη έχει τη δύναμη να χτυπήσει με τέτοιον τρόπο πρώτη τη Ρωσία, ώστε η Ρωσία να μην θελήσει να αντεπιτεθεί – φοβούμενη ένα επόμενο χτύπημα.
Για αυτούς που κυριαρχούν στις Η.Π.Α. η Ρωσία δεν είναι αποδεκτή, επειδή αρνείται να υποβιβασθεί στο επίπεδο της υποτελούς χώρας, όπως όλες οι υπόλοιπες – ενώ, εάν η Ρωσία και η Κίνα δεν φοβούνται μία πυρηνική επίθεση, τότε κάνουν μεγάλο λάθος. Αυτή τη στιγμή πάντως οι Η.Π.Α. προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν πολιτικά τόσο τη Ρωσία, όσο και την Κίνα – επεμβαίνοντας σε πολλά κράτη στα σύνορά τους, δημιουργώντας επαναστατικές εστίες στο εσωτερικό τους κοκ.
Περαιτέρω, η οικονομία των Η.Π.Α. ευρίσκεται σε άθλια κατάσταση, αφού για δεκαετίες τώρα δεν αυξάνονται καθόλου τα πραγματικά εισοδήματα της μεσαίας και χαμηλής τάξης. Για να καλυφθεί το κενό, ο πρώην διοικητής της Fed χρησιμοποίησε τα καταναλωτικά δάνεια – με αποτέλεσμα όχι μόνο το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007 αλλά, επίσης, την υπερχρέωση μεγάλων μερίδων του πληθυσμού, η οποία συνεχίζεται ακόμη.
Νέο πεδίο χρεών αποτελούν τα φοιτητικά δάνεια, τα οποία έχουν εκτοξευθεί στα ύψη μέσα σε ελάχιστα έτη, πλησιάζοντας ήδη το 1 τρις $ – με στόχο την αύξηση της κατανάλωσης, έτσι ώστε να τονωθεί ο ρυθμός ανάπτυξης, ο οποίος δεν είναι καθόλου ικανοποιητικός.
.
.
Εν τούτοις, οι απόφοιτοι των πανεπιστημίων δεν βρίσκουν εργασία, η οποία να τους επιτρέπει την ανεξάρτητη επιβίωση τους, καθώς επίσης την επιστροφή των δανείων τους – αφού το 60% περίπου των νέων θέσεων εργασίας δημιουργείται σε κλάδους με φθηνές αποδοχές (εστιατόρια κλπ.).
Επομένως, δημιουργούνται τεράστιες επισφάλειες στις τράπεζες οι οποίες, σε συνδυασμό με πολλές άλλες (αγορά αυτοκινήτων με δόσεις κλπ.), θα οδηγήσουν μία σειρά από αυτές στη χρεοκοπία – με εξαιρετικά οδυνηρά επακόλουθα για την οικονομία της υπερδύναμης, η οποία χαρακτηρίζεται από δίδυμα ελλείμματα, από τη μείωση των εξαγωγών λόγω της καταστροφικής ανατίμησης του δολαρίου, καθώς επίσης από μία σειρά άλλων προβλημάτων (πετροδολάριο, βιομηχανία σχιστόλιθου κλπ.).
Ολοκληρώνοντας, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σχετικά με το ότι, πλησιάζει με πολύ γρήγορο ρυθμό το τέλος των Η.Π.Α., όσον αφορά την ηγεμονία τους στον πλανήτη – ένα τέλος που ελπίζω να μην συνοδευτεί από την ακόμη μεγαλύτερη έξαρση της επιθετικότητας τους στο χρηματοπιστωτικό, καθώς επίσης στο στρατιωτικό επίπεδο, με καταστροφικά αποτελέσματα για ολόκληρο τον πλανήτη.